Als Odysseus, vermomd als vieze varkenshoeder, na twintig jaar afwezigheid zich bij de voordeur van zijn eigen herenboerderij meldt, dan ontvangt zijn zoon Telemachus – die zijn vader niet herkent – hem met alle vriendelijkheid en beleefdheid. Later zegt Odysseus, als hij zich bekend heeft gemaakt, dat hij de echte koningszoon had herkend in de manier waarop hij de varkenshoeder behandelde. Diezelfde moraalkoning Odysseus echter slachtte het hele zootje “prinsen” (hereboerenzonen) af dat zijn vrouw Penelope had belaagd, zijn eiland Ithaca had lopen uitvreten en een cultuur van barbarij in zijn huis had gebracht. En dat deed hij met behulp van diezelfde hoffelijke zoon.
De lijken van de vrijers stapelden zich op in die paleizige boerenhoeve van Odysseus op Ithaca!
“En Odysseus op zijn beurt keek rond in zijn woning, of hij geen vrijers meer vond, die zich hadden verborgen om alsnog te ontspringen aan de dans van de dood. Zij lagen opeen op de vloer in stof, vuil en bloed. Zoals vissen uit het zilte water getrokken met hun netten, door de mazen waarvan er géén kan ontsnappen, met open bek op het strand te hoop liggen, zo lagen daar de vrijers.”
Ik heb een zeer korte samenvatting gemaakt van de absolute essenties van mijn boek. Hier volgt die samenvatting, in het Nederlands en in het Engels:
Uit het persbericht van uitgeverij Aspekt:
Israël bashing is de norm geworden in het Westen. Een gevaarlijk antisemitisme is het gevolg. Joden kunnen nauwelijks meer als zodanig herkenbaar over straat. Dit is niet alleen onacceptabel het is historisch gezien ook heel wonderlijk. Er is namelijk geen staat op de wereld zo legitiem als juist de staat Israël. De wereld kent geen ander voorbeeld van het ontstaan van een land waar internationale organisaties en internationaal recht zich zo mee bemoeid hebben als juist met het ontstaan van Israël. Martien Pennings schreef een indringend pleidooi tegen de onterechte aantijgingen rond Israël en een lofrede op deze meest democratische staat in het Midden-Oosten. Een must read voor alle politiek geïnteresseerden die een tegenwicht willen tegen de destructieve waan van de dag. Wim van Rooy schreef het voorwoord. Een citaat daaruit:
“In dit boek leest men het vernietigende oordeel over de vijanden van Israël, en dus van de Jood, gestoeld op rijk geschakeerde bronnen, men leest geschiedenis met achtergrond en context, con brio opgetekend door een man gebeiteld aus einem Guss, een ketter ( . . .) een dwaalgast in een dolende en pervers globaliserende wereld, een intellectuele plebejer met het hart op de juiste plaats en het verstand op scherp. ( . . .) Laat dit boek van Martien Pennings een rechtvaardiging zijn voor dat land, met objectieve informatie over het conflict, maar geschreven met de cassante verontwaardiging en de onversneden pen van Multatuli. Israel redivivus.”
Op de site van Bol.com staat een voortreffelijke recensie van een zekere “Leo Sar” die de essenties van het boek goed samenvat :
Dit boek vertelt de geschiedenis van Israël van de laatste honderd jaar. Vanwege de pogroms in Rusland en Polen (vanaf 1880) en geïnspireerd door de Zionistische beweging van Theodor Herzl (vanaf 1897) trokken Joden vanuit Europa naar Palestina, het land waarvandaan ze ooit verdreven waren en dat een belangrijke rol bleef spelen in de Joodse mythologie van de diaspora. Een deel van de Palestijnse Arabieren onder leiding van de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, begon vanaf 1920 de Joden en ook de Arabieren die tot samenwerking met de Joden geneigd waren te terroriseren. “Israël bestáát” is een poging tot correctie van het “linkse” narratief dat de laatste 50 jaar media en politiek in de Noord-Atlantische wereld beheerst en waarin Israël, de Jood onder de naties, de schuld van zo’n beetje driekwart van alle internationale problemen krijgt.
De geschiedenis van Israël wordt in dit boek twee keer verteld. Een eerste maal“positief” vanaf 1880 tot in onze dagen, waarbij een aantal gruwel mythes (DeirYassin, “Apartheid”, Lydda, Tantura) wordt ontkracht. De Amerikaanse presidenten Obama, Trump en Biden passeren de revue en ook de New York Times bestseller van Ari Shavit “Mijn Beloofde Land” wordt geanalyseerd. Een tweede maal wordt de geschiedenis van Israël “negatief” verteld: de eenzijdigheden en verzwijgingen in een “links” boek, namelijk “Israël — een onherstelbare vergissing”( 2008) van Chris van der Heijden, worden systematisch aan de kaak gesteld.
“Israël bestáát” bevat twee kernstellingen. De eerste luidt: Israël is de meest legitieme natie ter wereld. Omdat de Joden al duizenden jaren in Palestina woonden. Omdat de komst van de Joden eerder een daad was van dékolonisatie en ontwikkelingshulp was dan van kolonisatie. Omdat die komst een einde maakte aan 12 eeuwen islamitische overheersing. Omdat de Joden vanaf 1880 welvaart, welzijn en fatsoen brachten naar een Palestina dat gebukt ging onder extreme achterlijkheid en armoede onder een wreed feodaal systeem van islamitische en absenteïstische landheren. Omdat de Joodse natie door een daad van zelfbevestiging en zelfhandhaving vanaf mei 1948 — meer is in het internationale recht niet nodig — in het kader van een wilsbeschikking van de daartoe gerechtigde Volkenbond werd gesticht. Omdat de Joden in Israël zich tot op de dag van vandaag zo humaan mogelijk handhaven tegen het grote gecombineerde kwaad van islam en nazisme.
De tweede kernstelling luidt: de ellende rond Israël is uitsluitend te wijten aan de Palmaffia’s die vanaf 1920 de terreur tegen de Joden zijn begonnen en nu al honderd jaar compromisloos volhouden. Eerst onder de Moefti en vervolgens onder diens geestelijke erfgenamen Arafat, Abbas en Hamas. En wel met behulp van de islam, een geloof dat een-op-een alle wezenskenmerken met het nazisme deelt. De Moefti zelf was een groot Jodenhater en bondgenoot van Hitler en had in 1942 plannen klaar om middels via de nazi’s verkregen mobiele vergassingsinstallaties de Joden in Palestina massaal te vermoorden.
*************************************************
***************************************************** Ik merk dat ik de laatste tijd steeds minder stukken schrijf. Blijkbaar heb ik m’n zegje zo langzamerhand gedaan wat betreft de onderwerpen die ik belangrijk vind: islam, Israël, immigratie, EU. Voorts hoort in dat rijtje ’n onderwerp dat ik benoem als (haal even adem) hetmet de islam collaborerende, censurerende, links-regressieve, narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat. Onze nep-linkse quasi-elite is onze gevaarlijkste vijand.
Sinds eind 2017 heb ik als compensatie voor het minder-schrijven het TWITTEREN opgepakt. Voor wie me wil volgen:hiero. Ik merk dat twitteren me dwingt bondig te formuleren en voor de grotere context inzake het onderwerp van zo’n tweet kan ik vaak verwijzen naar eigen eerdere artikelen. Ik moet, sinds ik in 2006 een eigen website begon, er ergens tussen de twee en drie duizend hebben geschreven.
In de nazomer van 2017 heb ik met collega-vertaler Jolanda van der Vorst-Molleman-Dijksterhuis de laatste hand gelegd aan de vertaling van bovenstaand boek dat in onze links-regressieve wereld alleen via crowd-funding en pro-Deo-vertalers kan worden uitgegeven bij een eenmans-uitgeverij als “De Blauwe Tijger”.
Mijn meest beknopte en toch volledige visie op het Kwaad dat islam heet, kunt u vinden in mijnIn Memoriam voor Hans Jansen.
Luister voorts naar deze FANTASTISCHE BIJNA-MONOLOOG (12 MIN.) VAN PIM FORTUYN OVER DE ISLAM. Hij zei dit alles dus al op die kalme en kernachtige manier ergens tussen 9 februari 2002 (verschijnen van boven afgebeelde Volkskrant) en 6 mei van dat jaar toen-ie werd vermoord.
≈ Reacties uitgeschakeld voor 27 OKTOBER 2025: WE VIEREN DE 15e ISLAM-COLLABORATIEDAG
Ik probeer sinds 2012 elk jaar te herinneren aan 27 oktober 2010, toen Halsema, Cohen, Pechtold en Roemer een oproep deden aan de door Wilders gedoogde regering Rutte-Buma om . . . . . . . . DE ISLAM NIKS IN DE WEG TE LEGGEN. Dat herinneren lukt me dus zeker niet elk jaar, maar toch best nog wel vaak:
(2012) 27 oktober: Nationale Collaboratiedag (2013) Femke Halsema, de steelneger en de bajes-Jood: wij gedenken Nationale Collaboratiedag (2014) 27 oktober 2014: 3e Nationale Collaboratiedag (2015) Ook in 2015 vieren wij 27 oktober als Nationale Collaboratiedag (2016): Niet Wilders maar Halsema, Pechtold, Cohen en Roemer plus nog 120 (ex-)leden van de Tweede Kamer horen voor de rechter: wij gedenken het hoogverraad van 27 oktober 2010 (2016) Nationale Collaboratiedag (27 oktober) als Internationale Perverteringsdag: het Nieuwe Feminisme van Donya Alinejad, Catherine Black en Domitilla Olivieri (2017) In 2012 riepen wij, Martien Pennings, 27 oktober uit tot Nationale Collaboratiedag
Deze dag stond ik vanwege de wintertijd extra vroeg naast mijn bed en besefte dat ik mijn 27-oktober-stuk nog niet had geschreven. Wat te doen? Ik opende mijn twitter-account en zag bovenaan een tweet staan die gaat over de intellectueel en moreel meest inferieure politica van Nederland, de hoofd-indienster van de betreffende islam-collaboratie-motie, Femke Halsema. En vervolgens zag ik, zoals elke dag, hoezeer de wens van Halsema cum suis in die 15 jaar in vervulling was gegaan: mijn algoritme slaat zo’n beetje met de dag groter alarm. Dus waarom, zo bedacht ik, niet eens gewoon de eerste stuk of tien tweets van mijn tijdlijn gepubliceerd? Dus dat doen we dan maar eens, maar niet nadat ik erop heb gewezen dat ik gisteren nog de presentatie van een boek over de islam herdacht dat 7 jaar geleden verscheen en waarin toen al geconstateerd werd dat het 5 óver 12 was. En misschien moet toch ook eraan herinnerd worden dat zélfs Amerika, ondanks Trump, in wezenlijk gevaar is.
40 docenten en hoogleraren als Beatrice de Graaf willen niet dat Thierry Baudet deelneemt aan het politieke debat op de universiteit Utrecht. Omdat zijn mening niet deugd, vinden zij. GroenLinks, SP, D66 zijn van harte welkom. Rector Hazeleger greep in. (bron: @paulcliteur ) pic.twitter.com/WiOiAcBgJW
Ongelofelijk. In 2023 rijdt Mohammed Al S. met zijn bestelbus zanger en componist Rob Janszen (66) dood. Reed veel te hard, ramde de scooter en sloeg direct op de vlucht. Deze week eindelijk de rechtszaak. Eis: drie maanden gevangenis. Maar ja, de uit Syrië afkomstige Mohammed…
Telkens het beeld stil zetten om WEER een motie te lezen over het aanpakken van problemen met asielzoekers waar D66 tegen stemde…. terwijl @RobJetten🤥 in beeld voor een harde aanpak staat te pleiten.🍿 https://t.co/hIEytlNgqS
Please please please make this video of Mamdani go viral. It is DEFCON 1 in NYC. And this is 3 minutes of video of Mamdani at his rawest, most honest, and most vile. It MUST BE SEEN BY EVERYONE ASAP. pic.twitter.com/Xrr1g0ljoE
≈ Reacties uitgeschakeld voor Er komt géén vrede voor Israël
Er zijn naïeve optimisten die menen dat de tribale heersers in al die soennitische emiraten en in Saoedi-Arabië helemaal geen zin hebben in het wereldwijde Kalifaat omdat ze dan van hun macht, rijkdom en harems beroofd zouden worden en dat ze weliswaar voor de schijn de “Palestijnen” steunen maar in werkelijkheid toch echt niet willen dat Hamas wint en dat daarom Saoedi-Arabië, Jordanië en Egypte, na zeer negatieve ervaringen, geen ene Palestijn op hun grondgebied meer dulden of toelaten. Die mensen wijzen dan ook op hoopvolle ontwikkelingen in de emiraten en in Saoedi-Arabië, waar wel eens een presentatrice zonder hoofddoek op de staatstelevisie verschijnt en althans voor de rijke westerling bubbels gecreëerd zijn waarin het wel lijkt alsof onder de islam iederéén als een sjeik kan leven.
Deze naïeve optimisten zullen ook de kansen op vrede met Hamas hoger schatten dan de pessimisten aan wie ik mij liever vasthoud.
Die pessimisten schrijven dat niets in de geschiedenis of de ideologie van de islam erop wijst dat er vrede mogelijk is tussen de islam en de rest van de wereld. Geheel integendeel. En dat vrede tussen de islam en Joden al helemaal een illusie is.
De titels boven de teksten van deze realisten spreken al boekdelen:
Bijvoorbeeld Robert Spencer: “Whatever Happens in Gaza Now, One Outcome is Certain Beyond Any Doubt — Allah demands nothing less”
“That obligation will remain in the minds of many Muslims as long as Israel exists, and as long as Islam exists. Thus the one outcome that we can be sure about amid all the prevailing uncertainty is that the jihad will go on. Hamas, or its successor, will sooner or later resume its efforts to destroy Israel. Allah demands nothing less.”
Bijvoorbeeld Bassam Tawil: “Reminder: Hamas and the Palestinian Authority Do Not Believe In Any Peace Process”
“Both Hamas and the Palestinian Authority are not, and never were, interested in peace with Israel. The only peace they envision is one that would see Israel eliminated and replaced with an Islamist state, preferably, each with itself as the head. ( . . .) As long as the Palestinian Authority, Hamas and other Qatari-promoted Palestinian terror groups exist, there will never be peace or stability in the Middle East.”
Mooi dat de gegijzelden vrij komen, zegt deze ultra-deskundige en “Son of Hamas”, MÁÁR, als je niet Gaza ontruimt en de bevolking naar elders deporteert dan zal er opnieuw Hamas zijn, of anders islamitische Jihad met de blijvende bedoeling Israël te vernietigen. En op de dag dat de gegijzelden misschien gaan vrij komen, zal Israël onder internationale druk duizenden massamoordenaars vrij laten. Denkt u, vraagt deze insider, dat de wereld daarna een veiliger plek zal zijn? De situatie, zegt hij, gaat níét in de richting van vrede! Over tien jaar, verzekert hij, zullen jullie je mijn woorden herinneren!
Hamas is trouwens al bezig zich opnieuw uit te vinden. Zie hieronder:
🚨 HAMAS IS ALREADY REBRANDING IN GAZA
Watch Hamas forces in Gaza, still without uniforms, controlling the population.
It’s important to pay attention the shift: 👇 Hamas no longer uses its name (“Hamas”), but the name: "The Security Forces of Gaza".
“Hamas heeft volgens lokale bronnen ongeveer 7000 leden van zijn troepen teruggeroepen om de controle te heroveren over de gebieden in Gaza die onlangs door Israëlische troepen zijn verlaten. Zij moeten jacht maken op criminelen en collaborateurs”: https://t.co/b7354rIobp
De “nieuwe” “veiligheids-troepen” zijn al aan het werk:
pic.twitter.com/XEyr1Qs2vU BREAKING: Hamas continues to rule Gaza. Hamas has started executing civilians it suspects of collaborating with Israel and people who oppose its terror regime. After the return of the hostages, Israel must finish the job, and whoever cares about Gazans…
≈ Reacties uitgeschakeld voor De waarneemsters van 7 oktober — Israël: verontrustender wordt het niet . . . .
Via een van mijn Vlaamse connecties kreeg ik een mail die mijn aandacht vraagt voor een documentaire die op zondag 5 oktober 2025 om 21.05 uur te zien was op de Franse tv-zender “France 5: “Les Guetteuses du 7 octobre”. De documentaire is van David Korn-Brzoza (2025). Ik heb hem niet kunnen bekijken, maar hier is de link.
De docu gaat over het gigantische en onbegrijpelijke falen op 7 oktober van de Israëlische legerleiding en van de binnenlandse inlichtingendienst Shin Bet. De docu, zegt de aanbeveling verder “vertelt het nog niet opgetekende en krachtige verhaal over de geschiedenis van deze jonge vrouwen, ‘de ogen van het leger’, die als eersten alarm sloegen, maar nooit werden gehoord, en de eerste slachtoffers waren van de grootste mislukking op het vlak van veiligheid in de geschiedenis van de Joodse staat.”
De grootste mislukking op het gebied van veiligheid in de geschiedenis van het land
Shahaf is een ‘tatzpitanit’, een ‘waarnemer’ in het Hebreeuws. Deze functie van uitkijkpost in het Israëlische leger bestaat uit het urenlang staren naar de schermen van bewakingscamera’s, zonder ooit weg te kijken, om elke verdachte beweging langs de grenzen van Israël op te merken en te melden.
In oktober 2023 wordt Shahaf aangewezen voor Nahal Oz, een buitenpost op 850 meter van de Gazastrook. Gedurende meerdere weken ziet ze ongewone activiteiten aan de grens en geeft ze haar waarschuwingen door aan de inlichtingendiensten. Op de avond van 6 oktober viert ze het einde van haar militaire dienst met een twintigtal andere uitkijksters tijdens een gezellig diner en feestje.
Maar in de vroege ochtend van 7 oktober, terwijl sommigen al aan het werk zijn en anderen nog slapen, regent het raketten op Israël. Al snel steken commando’s van Hamas de grens over en dringen ze Israëlisch grondgebied binnen. Vanuit hun controlekamer melden de waarnemers deze indringers in realtime aan het leger en de inlichtingendiensten. Shahaf haast zich vanuit de slaapzaal naar een betonnen schuilkelder met een twintigtal kameraden.
De minuten verstrijken, de bombardementen gaan door. Dan klinken er vlakbij geweerschoten. Soldaten van Tsahal, die verrast zijn, vechten in hun ondergoed tegen de gewapende terroristen, terwijl de jonge vrouwen, verscholen in de schuilplaats, voetstappen en Arabische stemmen horen die steeds dichterbij komen. Shahaf schrijft haar ouders een afscheidsbrief. Net als zij zijn op 7 oktober vijftien waarneemsters van Nahal Oz vermoord. Zeven anderen zijn gegijzeld, op deze tragische dag voor Israël waarop 1100 mensen zijn vermoord.
Ik heb laatst via twitter de bekentenis gedaan dat ik mezelf een voortreffelijk karakter toedicht, maar dat ik steeds vaker begrijp wat een anonymus – inmiddels niet meer – bedoelde toen hij in 1977 toegaf dat hij bij de moord op de rechtse houwdegen Siegfried Buback een gevoel van “KLAMMHEIMLICHE FREUDE” had. Want ook ik heb steeds vaker een doodswens, gelukkig niet meer voor mezelf, maar wel voor cultuurdragers ter linkerzijde. Ja, het heeft zijn sporen nagelaten: het vergeefse opknokken tegen de waanzin van het met de islam collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat.
Maar sinds 1977 is er veel veranderd: want er was niks heimelijks meer aan de openlijke ziedende haat-vreugde bij de moord op Charlie Kirk. Ik heb tientallen video’s voorbij zien komen van blauw-paars-groen-harigen vol tatoeages die opvallend vaak beneusringd zijn. Er is ook iets hetzelfde gebleven: een van de kernen van de verontwaardiging der linkse gekken was de liefde van Kirk voor het Joodse volk en Israël. En er loopt een rechte lijn tussen dat tuig en het Baader-Meinhof-complex, waarin de Joden de nieuwe nazi’s zijn en Israël het bruggenhoofd in het Midden-Oosten van het kapitalistisch-kolonialistisch-imperialistische Westen.
Terug naar mezelf! In mijn twitter-profiel staat: “Islam is nazisme en Israël de ultieme morele lakmoesproef. Mensen geloven wat ze willen, maar de waarheid is tenslotte nooit vrijblijvend. Mentaliteit Is Alles.” En wie nieuwsgierig is naar mijn redenen voor die Israël-liefde kan zich hier vervoegen.
Misschien dat er mensen bestaan zonder agressieve impulsen, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik mijn pre-frontale cortex vaak zeer bewust in werking moet stellen als ik weer eens dreig te vervallen in fantasieën over serie-nekschoten. Zo kan ik tegenwoordig de foto van iemand als Keir Starmer, die bewust Engeland aan het uitleveren is aan de islam, niet meer bekijken zonder dat ik een rond gat in zijn voorhoofd fantaseer. Ja, het is gruwelijk. Maar misschien moet de lezer zich realiseren dat als een hoogstaande humanist als ik last heeft van dergelijk gedachten een burgeroorlog misschien dichterbij is dan wij vermoeden.
Voor de gelegenheid heb ik mezelf op puntje gewelddadigheid eens autobio gegraven en dat was toch nog best vrij veel:
Elf februari 2012: “Ik hoop dat de executie van de nazislamitische hoeren Femke Halsema, Jolande Sap, Karin Dekker, Ineke van Gent en Claudia de Breij verloopt als die van . . . . “Dat artikel leverde toen een twitterstorm op waarin tienduizenden zich lieten horen. Natuurlijk wilde ik die deugwijven niet dood hebben, maar wel wilde ik de zoveelste waarschuwing laten horen tegen het gemak waarmee gezegde deugwijven de islam en deszelfs symbolen verdedigden. Ik herinnerde aan Claudia de Breij die op een podium grappen ging staan maken in een boerka om te laten zien dat er niks aan de hand is met zo’n kledingstuk. Mijn waarschuwing: die islamitische boerka-executie die ik als voorbeeldige waarschuwing citeerde uit “De Woede & De Trots” van Oriana Fallaci:
December 2014 meende ik het volgende aan de openbaarheid prijs te moeten geven. Ik wijs er even op dat zowel Piri als Servaes op dit moment nog steeds carrières bouwen op Israël-haat.
En dan heb je natuurlijk de manier waarop ik mijn website open:
En onder dat plaatje laat ik dan meteen een stukje beschouwing rond Odysseus volgen. U weet wel: Odysseus van Homerus.
Maar mijn favoriete gewelds-citaat is uit een lang essay dat ik in 1998 in Letter & Geest van Trouw mocht publiceren onder de titel “Een gezond instinct voor eigen volk”. Toen al, in 1998, voelde ik dat een burgeroorlog in Nederland niet onmogelijk zou zijn in de toekomst:
≈ Reacties uitgeschakeld voor NOS-journaal: smeekbede om méér Jodenhaat en lof voor de Jodenjagers
Soms heeft het Gooise meisje heur haar niet achterover plat aan haar schedel geplakt
Jarenlang, via honderden stukken, heb ik de mainstream-media gekritiseerd op de punten islam en Israël. Maar de islamofilie en de Jodenhaat zijn alleen maar erger geworden. Vooral het NOS-Journaal en actualiteiten-programma’s als Nieuwsuur zijn verschrikkelijk. Terwijl de islam toch echt al een Hitlerisme was voordat Hitler bestond. Deftig gezegd: de islam is een Hitlerisme avant, pendant et après la lettre. De islam, dat is 1400 jaar Jodenhaat, agressieve expansie, massamoord op miljoenen.
In de kern is de islam een manier van oudere en machtige mannen om zoveel mogelijk jonge vrouwen voor zichzelf te houden. Daartoe zet de leer alle moslims, maar speciaal de jonge mannen, aan tot haat jegens de “ongelovigen” en vertellen hen dat Allah wil dat ze de hele wereld gaan onderwerpen. In de oorlogen die daarvoor nodig zijn, kunnen die jonge mannen sneuvelen, maar de beloning zal zijn 72 maagden in het Paradijs. Bij overwinning mogen de jonge mannen naar hartenlust verkrachten en slavinnen buit maken. Zo wordt alle jeugdige testosteron afgeleid naar buiten en weg van de harems van de machthebbers. Wat ook helpt is dat de islam geen individuele gewetensvorming kent: een dialoog met “Allah” is iets ondenkbaars in de islam. De bevelen in de Koran dienen gewoon opgevolgd te worden.
Inmiddels heeft de islamitische wereld sinds de 17 eeuw een steeds grotere technologische achterstand opgelopen. Dat komt vooral doordat de islam nog iets anders niet kent: de Rede. Twijfel aan wat God bedoelt en wil — zoals in het Christendom — leidt tot interne dialoog in het individu en vervolgens niet alleen tot gewetensvorming, maar ook tot logisch redeneren. En dat levert weer wetenschap op.
In elk geval stonden de moslims in 1683 voor het laatst op het punt Europa te veroveren, toen ze tenslotte op het laatste nippertje verslagen werden door de Poolse koning Jan Sobieski. Daarna liep het Westen technologisch steeds verder uit op de islam en was het gedaan met de islamitische expansie. Totdat ze in 1973 de oliecrisis wisten te gebruiken om in ruil voor olie af te dwingen dat Europa grote aantallen moslims als migranten zou toelaten met de belofte om de islam te bevorderen en beschermen.
En nu zijn inmiddels alle instellingen in Europa in media, academie, bureaucratie en politiek vergiftigd met de al genoemde islamofilie en Israël-annex-Jodenhaat.
Zo, nu bent u kort ingeleid en voldoende geprepareerd om een journaal-item te waarderen van vrijdag 5 september. Kijkluister vanaf 6:20. Bijna nooit krijgt een journaal-item een aparte titel en dan ook nog in beeld! Maar nu wel: “Smeekbede”.
DAT JOURNAAL-ITEM VAN VRIJDAG 5 SEPTEMBER: SMEEKBEDE!
Het is een kotsverwekkend staaltje kruiperige onderwerping aan de oudste en ergste Jodenhaat-ideologie ter wereld en dan nog wel ter ere van Hamas, een organisatie die zijn stamboom terugvoert op Amin al-Husseini, de Moefti van Jeruzalem, bondgenoot van Hitler, die vanaf 1922 de terreur tegen de Joden in Palestina is begonnen, een terreur die 100 jaar onverminderd heeft voortgeduurd en een hoogtepunt vond in de massaslachting van 7 oktober 2023.
Presentatie door dat blonde meisje met dat Gooise accentje meestal met strak achterover op haar schedel geplakte haar, maar nu toevallig niet
“Een bede uitgesproken voor Gaza. Een bede voor vrede en een oproep aan iedereen om er alles aan te doen het lijden van de Palestijnen te stoppen.”
De toon is gezet: wij Nederlanders zijn allemáál moslims die tegen die wrede Joden in opstand moeten komen. Dat zal nog een paar keer expliciet terugkomen. Een jonge goed Nederlands sprekende moslim: “Niet alleen moslims. Alle afkomsten en religies.”
Imam huppelepup:“Een van de zwaarste vormen van onrecht en onderdrukking uit de geschiedenis. Voor de ogen van de hele wereld vind in Gaza een humanitaire tragedie plaats. ( . . .) Tot op de dag van vandaag hadden we voor zover ik weet niet zo’n grote ramp gehad waarbij een heel volk letterlijk in een gevangenis leeft op dit moment. Een schande voor de mensheid. ( . . .) Iedereen wil vrede, Iedereen wil dat het gestopt wordt. En internationaal recht schiet tekort op dit moment. Maar wij als Nederland kunnen het internationaal recht honoreren.”
De liegende rotzak verzwijgt dat die tragedie helemaal zelf verdiend en veroorzaakt is, via honderd jaar terreur, waarvan sinds 2005 specifieke Hamas-terreur vanuit Gaza, dat helemaal Judenrein aan Hamas werd opgeleverd en waarna er miljarden steun uit het Westen kwam. Ze hadden er Singapore aan de Middellandse Zee van kunnen maken als ze de Joden in Israël de hand hadden gereikt Maar wat deden de rotzakken ermee? Tunnels graven en raketten afschieten op Israël. Een gevangenis, gladjakker? Die hebben je geloofsgenoten helemaal zelf gecreëerd!
Moskee-bezoeker: “Ik heb een dochter van zes. Ik kan me niet voorstellen dat kinderen gewoon afgeslacht worden.”
De gore lieglaster! Nog maar eens dan? Hamas stuurt kinderen de frontlinie in! Israël heeft een wereld-laagte-record aan burgerdoden gevestigd in dit type stadsoorlog tegen een vijand die tussen de burgers en in tunnels schuilt en die er alles aan doet om juist zoveel mogelijk eigen burgers te laten sneuvelen om dat dan weer propagandistisch uit te buiten via de bevriende Westerse Media.
WIE ÉÉN MENS DOODT . . .
En dan komt er ter afsluiting van het item een voice-over en ik meen dat die is van Nicoline le Fever, die al vele jaren foute commentaren bij Israël-items van het journaal verzorgt: hier en hier:
“Of het nu op 7 oktober in Israël is of TWEE JAAR LANG IN GAZA: ‘Wie één mens doodt, doodt de hele mensheid, staat in de Koran. En eigenlijk in alle heilige boeken zegt de imam. ( . . .) En dus spreken ze een smeekbede uit aan Allah om het lijden te stoppen.”
Let op! Let op wat meisje Le Fever suggereert: 7 oktober was maar één dag, maar die Joden gaan al twee jaar te keer.
Voorts zou het zomaar eens kunnen zijn dat Nicooltje die Koran-tip heeft gekregen van die zalvende imam die zo uitgebreid zijn taqiyya (liegen-in-dienst-van-de-islam) mag plegen in ons staats journaal. Want liegen is het. En dat citaat uit de Koran is óók gelogen.
“Ik word doodmoe van dat citaat”, zei Hafid Bouazza in 2015. Ik in 2025 ook nog steeds.
Weet u hoe het echt zit? Nee? Dan ga ik het aan u uitleggen. Het betreft de soera 5:32 en 5:33 uit de Koran. Soera 5:32 zegt inderdaad dat “ ( . . . ) wie ook een mens doodt, ( . . .) het ware alsof hij het gehele mensdom had gedood”.
De soera wordt altijd geciteerd zonder de puntjes in het begin en het midden. Want op de puntjes aan het begin is weggelaten: “Deswegen schreven Wij de kinderen Israëls voor, dat wie ook een mens doodt ( . . .)” enzovoort.
Dit verbod is dus niet aan de moslims gericht (!) maar . . . . . . aan de Joden!
En wat staat er dan op de puntjes in het midden? Daar staat: “behalve wegens het doden van anderen of het scheppen van wanorde in het land”. Wrekend doden wegens moord is dus toegestaan, maar veel belangrijker is dat het óók mag vanwege “het scheppen van wanorde in het land”. En wat is dat dan, dat scheppen van wanorde? Heel eenvoudig: je verzetten tegen de islam en de sharia.
Kort en goed: moorden in dienst van de islam mag gewoon en vooral die Joden moeten zich gedeisd houden.
Wat ook altijd verzwegen wordt door onbenullen dan wel taqiyya-moslims is de direct daaropvolgende soera, namelijk 5:33 die uitlegt hoe dat vermoorden-als-wraak voor het dwarsbomen van de islam eruit moet zien:
“De vergelding dergenen die oorlog tegen Allah en Zijn boodschappers voeren en er naar streven wanorde in het land te scheppen, is slechts dat zij gedood of gekruisigd worden, of dat hun handen en hun voeten de ene rechts en de andere links, worden afgesneden, of dat zij het land worden uitgezet. Dat zal voor hen een schande in deze wereld zijn en in het Hiernamaals zullen zij een grote straf ontvangen.”
U wilde tenslotte nog weten wat taqiyya is? Hans Jansen heeft aan dat begrip in 2014 op GeenStijl een mooi stukkie gewijd dat aldus begint:
“Taqiyya is een technische term uit het islamitisch recht. Voordat het een technische term was, betekende het vrees. Wanneer een moslim vreest dat de islam geschaad zal worden, heeft hij volgens de sharia het recht om zuinig te zijn met de waarheid. Zulke zuinigheid heet taqiyya.”
Nou bent u weer helemaal op de hoogte. En het helpt allemaal geen ene zak.
De tekst hieronder uit mijn eigen Koran geeft voor die Soera’s weer net andere bewoordingen, maar het idee is hetzelfde.
Jonathan S. Tobin, hoofdredacteur van het “Jewish News Syndicate” schreef onder de titel “Yes, the whole world is wrong about Israel” een tekst die naadloos aansluit bij de mijne. Ook hij heeft het over die waanzin die inmiddels de Jodenhaat tot 1930-hoogtes opstuwt in het hele Westen. Het is de waanzin die door Melanie Phillips “het Palestinisme” genoemd wordt en ze ziet daarin niets minder dan een “morele kanker” die de ondergang kan zijn van het Westen.
Tobin is beleefder en heeft het over het groeps-tunnel-denken van journalisten inzake Israël en dat die oogkleppen niet van vandaag of gisteren zijn. Neem nou, zegt hij, de televisiezender France 2, die in september 2000, gedurende de zogenaamde “Tweede Intifada”, gemonteerde beelden uitzond waarin werd beweerd dat een 12-jarige jongen, Mohammed al-Durrah, door Israëlische troepen was doodgeschoten terwijl hij zich vastklampte aan zijn vader. Gevolg: een wereldwijde tsunami van anti-Israëlische en antisemitische demonstraties en rechtvaardiging voor nóg meer Palestijnse terreur.
Zullen we even wat context verschaffen van die “Tweede Intifada”? Context die u echt niet via de reguliere media bereikt? De weduwe van Arafat, tegenwoordig wonende te Parijs met een toelage van 22 miljoen per jaar, vertelde op 26 december 2012 op Dubai TV dat haar man die “Tweede Intifada” beraamde kort na het mislukken van het Camp David overleg in juli 2000 dat in Washington olv van Bill Clinton plaats vond. Dat mislukken lag geheel aan Arafat, die een staat had kunnen krijgen die voor 96% naar zijn wensen was ingericht. Clinton heeft dat in december 2024 nog eens uitgebreid uitgelegd: kijkluister hier vanaf minuut 36. U wist dat niet, tenzij u gespecialiseerd bent in het onderwerp.
Tobin schrijft: “Maar zoals uit later onderzoek bleek — en werd gedocumenteerd in het boek “Can The Whole World Be Wrong?” van Richard Landes uit 2022 — was het incident in scène gezet door de Palestijnen in een klassieke ‘Pallywood’-des-informatie-operatie, waaruit duidelijk bleek dat de beschuldiging een hoax was. Desondanks traden de mainstream media op als stenografen voor de vijanden van Israël, op vrijwel dezelfde manier als ze dat nu doen voor de beweringen van Hamas over statistieken van burgerslachtoffers, hongersnood en ander vermeend wangedrag van Israël.”
Toch nog een keer terug naar Melanie Phillips, die ook dat groepsdenken aan de kaak stelt, maar dan vooral voor wat ze noemt “het mensenrechten-establishment”. In een stuk van 27 november 2024, eveneens op JNS, getiteld “Ontbind de Verenigde Naties” zegt ze dat de hele VN, het Internationaal Gerechtshof, het Internationaal Strafhof, Amnesty en Human Rights Watch opgeheven moeten worden omdat ze een “helse echokamer van demonisering van Israël” creëren door herhaaldelijk valse beweringen over genocide en apartheid te verspreiden. Zie ook haar stuk van 10 juli 2024 “Abandoning Israel and the Jews”.
Die mentaliteit, zegt Tobin, zag je ook rond de door de Democrats met behulp van de geheime diensten ingestoken “Trump-heeft-verkiezingen-van-2016-gewonnen-met-behulp-van-de-Russen”-hoax. Moet toevallig zijn: Trump-haters zijn ook altijd Israël-haters. Tobin:
“Het gebeurde toen sommige van dezelfde media die nu Israël belasteren over Gaza, in 2017 en 2018 volhielden dat er geloofwaardig bewijs was dat president Donald Trump samenspande met Rusland om de verkiezingen van 2016 te winnen, hoewel het Amerikaanse publiek nu weet dat die beschuldiging een leugen was die door de FBI werd ontkracht nog voordat de lastercampagne openbaar werd gemaakt. Niemand bij de Times of de Washington Post heeft vervolgens de Pulitzerprijzen teruggegeven die ze voor die misleidende, zo niet ronduit onjuiste verhalen hebben gekregen. Maar in de eerste jaren van Trumps eerste ambtstermijn dachten zelfs degenen die geneigd waren hem te steunen dat er wel iets van waarheid in de beweringen moest zitten als zoveel journalisten het erover eens waren dat ze waar waren.
De huidige desinformatiecampagne is net zo oneerlijk. Maar als je bedenkt dat het effect ervan is dat antisemieten aan zowel de linker- als de uiterst rechtse kant worden gesterkt en dat er een sfeer ontstaat waarin joden steeds meer gevaar lopen, zijn de gevolgen niet alleen een onterecht belemmerde regering, maar ook een golf van gewelddadige Jodenhaat.
Het bestrijden van onwaarheden is moeilijk voor mensen die zich bezighouden met publieke discussies en journalistiek. Hoeveel moeilijker is het dan voor gewone mensen en studenten om zich te verzetten tegen de stroom van beledigingen en de rechtvaardigheid te verdedigen van een oorlog om terroristen uit te roeien, in het belang van zowel Israëli’s als Palestijnen? (…) Hoewel je dat niet zou weten als je alleen de Times en soortgelijke media leest, liegt de wereld over Israël — en degenen die het verdedigen niet.”
Die hoogleraar Holocaust- en genocide-studies, Ugur Ümit Üngör, die ik fileer in mijn stuk dat al meer dan 30 keer is aangeklikt, vindt inderdaad ook dat Donald Trump slecht is en in feite niet ver van Saddam Hoessein is verwijderd. Maar gelukkig, zegt hij, is de Deep State in Amerika daar om dat te verhinderen. _______________
≈ Reacties uitgeschakeld voor Zomertijd! — Hoogleraar Holocaust- en genocide-studies Ugur Ümit Üngör bevordert de Jodenhaat in Nederland
Professor Ugur Ümit Üngör
De link in dit artikel naar de uitzending van Zomergasten van zondag 17 augustus is zeer tijdelijk, want ergens rond 8 september 2025 wordt het optreden van deze van oorsprong Turkse professor weer van de internets gehaald. Jammer, daarna kunt u dan niet meer controleren in welke extreme mate ik een faire weergave produceer van de uitzending op puntje “Gaza”.
Vooraf een belangrijke opmerking: ik vermoed dat Jesse Klaver met overgave heeft zitten kijken naar deze aflevering van Zomergasten en dat hij daarom twee weken later, op zondagavond 24 augustus, bij “Café Kockelman” een keer of twintig “Israël pleegt genocide” kon roepen, zonder dat de rest van de tafel, — Caroline van der Plas, Ruben Brekelmans, Eddy van Hijum en ook Sven Kockelman zelf — ook maar één keer een kanttekening durfde te zetten bij die idiote en antisemitische beschuldiging. Ik vermoed namelijk dat ook zij kennis hadden genomen van het betoog van professor Üngör twee weken eerder en daarom zwegen als het massagraf. Want professor meende die avond tegenover interviewster Griet op de Beeck op academisch-wetenschappelijke wijze te hebben kunnen aantonen dat er inzake “Gaza” bij Israël wel degelijk sprake is van “genocidale intenties”.
Ik zal betogen dat zulks levensgevaarlijke en Jodenhaat verwekkende kolder is.
De in zijn eigen terreur-tunnel geëxecuteerde Hamasleider Yahya Sinwar maakt de opvoedingsprincipes in Gaza duidelijk
Nog een belangrijke opmerking vooraf. De professor, zo zal blijken, legt vooral veel nadruk op “culturele genocide”, dus op de intentie van Israël om een einde te maken aan die humane prachtcultuur die er in Gaza heerst. Dus voor ik het vergeet in al dat cultuur-genocide-geweld van professor: John Spencerheeft bewezen dat de IDF een wereldlaagte-record burgerdoden heeft gevestigd in deze oorlog in Gaza. Ook Richard Kemp meent dit te weten.
Interviewster Griet op de Beeck
Ik kende Üngör niet, want ik volg allang geen regressief-linkse media meer, en begon dus pas op 1 uur 13 minuten te begrijpen waarom hij door de VPRO uitgekozen was, toen hij op een suggestieve vraag van presentator Op de Beeck aan een betoog begon met als strekking dat Donald Trump in Amerika toch wel goed op weg is om op Saddam Hoessein te gaan lijken. Maar gelukkig, zo relativeerde hij, lijken de instituties in de VS stevig genoeg om Trump af te houden van de dictatuur. Ik zou zeggen: ja, de Deep State van de Democrats zal inderdaad toch nog wat meer gekettingzaagd moeten worden, om de destructieve invloed te minimaliseren.
Üngör ziet vooral een vijandige houding van Trump naar de pers en heeft blijkbaar de uitzinnige haat-annex-laster-campagnes van de linkse pers tegen Trump niet meegekregen. Ook heeft Trump, meent hij, een “racistisch beeld van de Verenigde Staten” en is hij een erge nationalist. Oei! Oei! Nationalist en racist! Hitler? Maar Trump is toch een Jodenvriend? Wait for it! Toch klopt het, want Üngör zal verderop duidelijk maken dat ook hij de Joden, naar de laatste revolutionaire mode, best een beetje de nieuw nazi’s vindt.
De verdere bekende anti-Trump-riedel bevat uiteraard de Capitool-bestorming van 6 januari 2021. Professor gelooft blijkbaar Wikipedia en heeft niet meegekregen dat Trump er alles aan gedaan heeft om die escalatie te voorkomen en de Democrats, vooral in de persoon van Nancy Pelosi, de zaken bewust op de spits hebben gedreven, inclusief geheime agenten die het geweld aanjoegen.
Trump, meent Üngör, heeft In Washington en Chicago de Nationale Garde ingezet, terwijl het helemaal niet nodig is! Men ziet: professor wéét dingen! Ook het vervangen van D66-rechters door Trump vindt hij “pijnlijk” en vertelt er niet bij dat elke president probeert rechters aan te stellen van de eigen politieke kleur. Het bijzondere van Trump is inderdaad dat hij ook lagere D66-rechters vervangt, maar dat komt door de bijzondere omstandigheid dat die lagere D66-Deep-State-rechters naar hartelust het beleid van de president aan het frustreren waren.
Verder herinner ik aan Bill Maher die wist te vertellen wat ook blijkt uit de hele geopolitieke lijn van Trump: de president heeft een existentiële en fundamentele hekel aan oorlog en zinloze slachtingen. Via de Abraham-Akkoorden had hij op een haar na vrede afgedwongen tussen Israël en de Palestijnen en in het algemeen in het Midden Oosten. Dat zou een anti-genocidalist als Ugur Ümit Üngör moeten aanspreken, maar die ziet meer in de Deep State en deszelfs demente marionet, Joe Biden, die een streep zette door de Abraham -Akkoorden.
Kan het ook in Nederland gebeuren, vraagt Op de Beeck. Professor noemt geen namen, maar er lopen in Nederland ook wel figuren rond, zegt hij, die voorstander zijn van een wat autoritairder bestuur. Dat zijn vaak extreme nationalisten en dat gaat problemen opleveren, dat zag je ook bij Saddam Hoessein en de Baath-partij. Ah! Niet alleen Donald, maar ook Geert is Saddam! Want hij bedoelt natuurlijk gewoon Geert Wilders, ook al een verdediger van Israël. Het patroon begint zich al af tekenen.
Neen, antwoordt Üngör op een vraag van de presentatrice, het is niet zo dat sommige culturen inherent meer autoritair zouden zijn dan andere, want dan kan je de verandering van een land als Duitsland niet verklaren. Ik gok zomaar dat professor bedoelt dat de islam echt niet vatbaarder is voor Hitlerisme dan de christenheid of het Boeddhisme. Wel denkt-ie dat naarmate een cultuur langer in dictatuur “blijft hangen” het gevaar groter wordt. Jeetje! Als je dan weet dat de islam in alle aspecten intens autoritair en dictatoriaal is, al Hitleristisch was voordat Hitler bestond en bovendien al 1400 jaar onhervormbaar blijkt, dan zouden we toch een verklaring hebben voor het feit dat alléén in islamitische landen na 1945 de Führer breed en hysterisch vereerd blijft worden.
En dan komt Israël inderdaad passend in deze geest aan de orde. We gaan kijken naar scènes uit de film “The Match Factory” van 2013 waarin een jonge Palestijn aan zijn polsen aan het plafond hangt. Let wel: met zijn armen achter zijn rug. Dat heet, zo weet Üngör, “Palestijnse ophanging”. Ah! Uitvinding van de Joden! Dat is uiterst pijnlijk en die ondervragende Jood van de Israëlische geheime dienst slaat hem en schreeuwt bedreigingen in zijn gezicht.
Waar gaat dit over? Professor zegt, en ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn letterlijke bewoordingen: dit gaat over Palestina, over de bezetting van de Westelijke Jordaanoever. De almacht van de Israëlische Inlichtingendienst Shin Bet. De manier waarop deze dienst de mensen manipuleert, uitbuit, probeert informanten te vergaren, mensen martelt. Als er een huis van Palestijnen wordt plat-gebulldozerd of als kolonisten zich misdragen, dan is er nog weleens een camera bij. Maar Shin Bet laat natuurlijk geen camera’s toe in zo’n gevangenis, dus dan heb je een speelfilm nodig om te laten zien wat die Joden aanrichten.
Merk op dat zijn verhaaltje geheel contextloos is. Ongenoemd blijft de terreur in Palestina die al honderd jaar aan de gang is. En die gebaseerd is op de islam die de wereld al 1400 jaar terroriseert. Ik zal, aan het einde van mijn betoog, voor de liefhebbers de hele context geven die professor consequent in deze hele uitzending overslaat. *** En dan kan deze expert even verderop wel zeggen dat zowel geheim agent als gemartelde waarschijnlijk hele gewone mensen zijn die door de omstandigheden in hun respectievelijke rollen terecht zijn gekomen, maar dat strookt toch echt niet met die Israël-demonisering die hij ten beste geeft in dit tijdsgewricht.
Hoe ziet professor, vraagt Griet, in termen van genocide, de gebeurtenissen van 7 oktober 2023 en de bijna twee jaar daarna? Mij verraste zijn antwoord: 7 oktober was relatief kleine schaal, maar wel degelijk genocidaal, want soortgericht en met de bedoeling alle Joden uit te roeien. Nou was die genocidaliteit inderdaad moeilijker te ontkennen voor een deskundige als Üngör dan voor de waanzinnige hordes die door de Westerse straten schuimen met Palestijnse vlaggen onder de slogan “from the River to the Sea”. Maar hij weet wel te vermijden de essentie te benoemen, namelijk de inspiratie van de islam: de genocidale massaslachting van 7 oktober 2023 werd gepleegd door “jongeren, doordrenkt met wrok en ressentiment”.
Na het toegeven door professor dat 7 oktober genocidaal bedoeld was, presenteert hij een gedetailleerd betoog dat moet bewijzen dat ook Israël “genocidale intenties” heeft.
Want, zegt Üngör, de reactie van de regering Netanyahu ging ver buiten het verslaan van Hamas, want er was vrijwel geen onderscheid tussen burgers en militanten.
Zou dat, vraag ik professor, kunnen komen omdat héél veel burgers erg militant waren en dat de “militanten” vaak burgerkleding aanhadden en dat Hamas opzettelijk de burgerbevolking als schild gebruikt in de hoop op zoveel mogelijk burgerslachtoffers teneinde dat weer propagandistische uit te buiten met behulp van de Westerse media?
Want, zegt Üngör, grootschalige verdrijving van Palestijnen.
Zou dat, vraag ik professor, te maken kunnen hebben met de opzet van de IDF om zo weinig mogelijk burgerslachtoffers te maken en burgers dus zoveel mogelijk uit de te bestoken gebieden weg te krijgen?
Want, zegt Üngör, vernietiging van civiele infrastructuur. Van waterzuiverings-installaties. Dat zijn geen geloofwaardige oorlogsdoelen.
Zou dat, vraag ik professor, weer zo’n voorbeeld kunnen zijn van Hamas dat nagenoeg uitsluitend commandocentra, wapenvoorraden en raketlanceer-installaties plaatste onder ziekenhuizen, moskeeën en in elk geval nabij zoveel mogelijk burgers? Dat ze dus deze keer een waterzuiverings-installatie hadden gebruikt?
Want, zegt Üngör, bommen op de universiteit en het nationale archief en de bibliotheek en het museum met de archeologische vondsten en een IVF-kliniek met de vernietiging van duizenden embryo’s? Dat is cultureel genocidaal geweld om het verleden van Gaza uit te wissen, een Gazaanse toekomst onmogelijk te maken en die te vervangen door een Israëlische toekomst.
Zou dat, vraag ik professor, te maken kunnen hebben met de waarschijnlijkheid dat het ook hier ging om onder of nabij geplaatste commandocentra, wapenvoorraden en raketlanceer-installaties? En dan dat zware verwijt van het ontnemen van een toekomst aan de Gazanen met hernieuwde ondertunneling, van nog meer hersenspoeling met Jodenhaat vanaf de kleutertijd, totalitair-wreed-corrupte Hamas-dictatuur en zinloze oorlogen? Ja, dat zou niet moeten mogen.
Want, zegt Üngör, dan is er nog het feit dat die intentie door de Israëlische leiders is uitgesproken. Het komt weinig voor dat een overheid die genocide pléégt, met zo veel woorden zégt: er zijn geen burgers in Gaza en we gaan het met de grond gelijk maken. We gaan iedereen verdrijven en het land inlijven. Dit zijn allemaal heel duidelijk genocidale intenties. Zo helder kon je het alleen horen van Saddam Hoessein en de zijnen.
Zou dat, vraag ik professor . . . Nee, laat ik professor nou eens rechtstreeks aanspreken. Met de grond gelijkmaken is niet de intentie van Israël, maar het gevolg van het al twee jaar volgehouden terroriseren vanuit tunnels door Hamas. En nu herhaal je die kolder van “verdrijving” wéér die niets anders is dan de bevolking out of harm’s way te krijgen. Het land inlijven? Wat moet je anders met de meest extreme versie van een terreurbeweging die al honderd jaar bewijst niks anders te kunnen en te willen dan Joden vermoorden? Voorts is internationaal-rechtelijk (San Remo 1922) Gaza nog steeds Israëlisch grondgebied en is Israël alleen door terreur gedwongen geweest er afstand van te doen: in 1948 en na de herovering in 1967 “vrijwillig” ontruimd door Sharon in 2005. Het probleem, zegt Douglas Murray ergens, is niet dat “de Palestijnen” géén staat hebben, maar dat ze er wél een hadden: Gaza.
De uitzending is blijkbaar in goed overleg gepland. Op de volgende vraag van Griet geeft Ugur — of is het Ugur Ümit? — graag uitgebreid antwoord. Want hoe houden we het genocidale Israël nu tegen als de Genocide-Conventie van 1948 dat niet kan? Dat komt, zegt professor, omdat het een compromis was tussen Amerika (Roosevelt) en de Sovjet Unie (Stalin) waarbij de grootmachten op slinkse wijze hun eigen geweld uit die genocide-conventie haalden. Nationale, religieuze, raciale, etnische groepen mag je niet aanvallen om wat ze zijn, maar culturele en politieke groepen zijn uit die definitie gehaald. Dat is begrijpelijk! Want Stalin was nu juist bezig met het uitroeien van politieke groepen. Die conventie is de conventie van Stalin, want die heeft op het laatste moment nog de nodige veranderingen in de tekst aangebracht. Meent professor.
Hoe houden we Israël nu tegen als die conventie niet deugt, vraagt Griet dus.
Het is, zou ik zeggen, maar hoe je het bekijkt. Als je politiek-ideologische groeperingen mag aanvallen, dan kan je de verkeerde mensen uitkiezen, zoals Stalin. Of de goeie, zoals de nazi’s en als de hele islam want dat is een nazisme ‘avant, pendant et après la lettre’. En de nieuwe Hitlers laten zich al in volle haat-hysterie horen:
BREAKING: Palestinian activist Saleem Nussibeh outside the Israeli embassy in London: “This will become the embassy of Palestine; there will be no peace in the Middle East until Israel is destroyed.”
Tsja, zegt professor, dan moet men “de machts-asymmetrie” opheffen, de sterke dader-partij aanvallen: militair interveniëren, met sancties isoleren. Jammer dat we Israël niet aan het begin hebben tegengehouden, want na twee jaar is er veel te veel gebeurd en zijn er al veel te veel slachtoffers gevallen.
Ik heb een andere mening: Israël had veel minder rekening moeten houden met het hypocriete moralisme van de “internationale gemeenschap” en nóg veel harder moeten toeslaan om de levens van hun eigen kinderen te beschermen, die onnodig stierven in Gaza. Er is immers aan de andere kant, bij de doodscultus, alleen maar tonglallende vreugde bij de moeders om elke “martelaar” die weer het paradijs van Allah binnentreedt — kijk ook even hier en hier en hier en hier — terwijl er aan de Israëlische kant oprechte en diepste smart is.
Vanaf 1:35 gaat het interview over . . . . . humor en genocide! Dat slaan we over en pakken het weer op als Ügör weer serieus wordt!
“De Holocaust hangt als een donkere wolk boven het geweld dat Israël zelf pleegt.”
Daar hebben we het weer! Het Baader-Meinhof-complex: de Joden zijn de nieuwe nazi’s dus we hoeven ons niet zo schuldig meer te voelen over de Holocaust en kunnen we lekker revolutionair het bruggenhoofd in het Midden-Oosten van het kapitalistisch-kolonialistisch-imperialistische Westen slopen! Professor stipt dit psychologisch mechanisme overigens zelf zeer summier aan, maar dat weerhoudt hem niet om het toch te gebruiken.
En dan begint-ie aan een kinderlijke samenvatting van de geschiedenis van het Zionisme.
Kijk, dat zit zo, vertelt-ie: door al die pogroms in Europa kwamen een aantal Joodse intellectuelen in de 19e eeuw tot de conclusie dat ze een eigen staat moesten hebben. En dan komt die staat er, máár . . . in een gebied waar al mensen wonen! En dan worden die mensen verdreven en op allerlei manieren vervolgd. Dat heet de Nakba van 1948, de verdrijving van de Palestijnen. En dan is de vraag, zo meent hij, hoe relateert de Holocaust zich aan de Nakba. Ja, die Israëli’s willen nooit meer afgeslacht worden, maar de Palestijnen denken op hun manier hetzelfde.
Die staat, zeg ik dan, kwam inderdaad in een gebied waar al mensen woonden. Maar het was niet zómaar een gebied, maar een landstreek waar de Joden al millennia een onafgebroken aanwezigheid hadden gehad en die een essentiële rol speelde in het zelfbewustzijn van miljoenen Joden in de diaspora: “Volgend jaar in Jeruzalem!” Maar de Joden beloofden bij verdrag dat ze de rechten van die mensen die er al woonden zouden respecteren Wat ze ook deden! Ik citeer uit mijn boek:
“Het zionisme kwam naar Palestina en betaalde de hoogste prijs voor land, in dollars. Zionistische kopers onderhandelden rechtstreeks met Arabische pachtboeren op het land en bereikten wederzijds voordelige overeenkomsten om de bouwgrond te verlaten. Een overweldigende meerderheid van de Arabische boeren verliet vrijwillig het land voor geld en werd niet met geweld ontworteld en verdreven. Een ongekend aantal wetten en verordeningen werd aangenomen om de onteigende of landloze Arabieren op alle denkbare manieren bij te staan. Een uitgebreid vangnet werd door de regering gehangen onder de Palestijnse onteigenden, waardoor ongemak bij de armen méér dan werd voorkomen. Op het hoogtepunt van de overheidsbescherming gingen de rechten van de Arabische legale huurders en illegale bewerkers zelfs boven die van de rechtmatige eigenaar, en het netto-effect van het zionisme in Palestina was een drastische verbetering van de levensstandaard van de Arabische gemeenschap.”
Ja, dat verrekte geouwehoer over die “Nakba” is hardnekkig. U zag hierboven dat Ügör meent dat we met twee vergelijkbare afslachtingen te maken hebben: die van de Joden (Holocaust) en die van de Palestijnen (Nakba). Dat is, zoals ik al zei, stompzinnig geouwehoer. Ik citeer nog maar eens per screenshot uit mijn boek:
Ügör neuzelt nog een beetje door over die Joden die ondanks de Holocaust toch maar mooi daders zijn geworden. Want ja, er zijn vormen van slachtofferschap bekend waarbij dat overgaat in daderschap. Je zag dat in Rwanda bij de Tutsi’s. En dan zie je nu hoe sommigen Israël de hand boven het hoofd houden en geen enkele kritiek op Netanyahu dulden. Maar ja, slachtofferschap brengt mensen nu eenmaal niet tot een nieuw humanistisch inzicht, maar juist tot militante zelfverdediging. Je zou Israël als elk ander land moeten behandelen: geen voorrechten maar ook geen extra kritiek.
Kijk: als professor zich dáár nou eens zelf aan zou gehouden hebben! In deze tijd waarin de Jodenhaat dank zij de massale hersenspoeling in de media en de massale instroom van islam in het Westen door onze straten golft, is het laatste wat je moet doen Israël valselijk als een genocidale staat framen en het “Palestinisme”, de morele kanker van het Westen, op steroïden zetten door zo’n uitzending die alleen maar een boost geeft aan het toch al met de islam collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat.
Tenslotte voor de volledigheid: professor, zegt Griet, heeft een stuk geschreven — in ‘De Groene’ en dat wil ik best lezen, maar niet als het achter een betaalmuur zit — waarin hij aan links het verwijt richt van buitensporige selectieve verontwaardiging richting Israël. Dan wordt wat ik zojuist zei nóg relevanter: versterk dat dan niet! _______________
***
Ik heb hierboven aangegeven dat ik voor degenen die echt geïnteresseerd zijn een tekst zou laten volgen die de contekst geeft die Ugur Ümit Üngör verzwijgt, dan wel onbekend mee is. Ik citeer uit een stuk uit mijn toetsenbord van 15 augustus 2015.
Het gaat dus om “nederzettingen” die internationale verontwaardiging opwekken omdat Samaria-Judea “bezet gebied” zou zijn. Maar het GROTE PUNT is dat het, internationaalrechtelijk, géén bezet gebied is. Al rolt het leugenwoord “bezetting” al decennia nóg zo routineus uit de domme leugenbekken van journalisten en politici overal ter wereld, inclusief die van pseudo-linkse Israëli’s.
Ik ga proberen het zo eenvoudig en zo kort mogelijk uit te leggen. Maar voordat we aan de historische uitleg beginnen eerst iets algemeens dat zeer verhelderend is voor wie het wil zien. De onvolprezen Caroline Glick, die als jonge kapitein van de IDF zat bij de onderhandelingen over de Oslo-Akkoorden in 1993 — en toen al merkte dat de afgezanten van Arafat geen seconde van plan leken de onderhandelingen serieus te nemen — heeft in 2013 iets fundamenteels gezegd over “nederzettingen”. En wel het volgende. Ik geef u een screenshot uit mijn stuk van 2016 “Caroline Glick: kritiek op de nederzettingen is genocidale Jodenhaat”.
Vat u het, lezer? De enige reden waarom de enclaves van Joden in Samaria-Judea “illegale nederzettingen” in “bezet gebied” worden genoemd, dat is OMDAT HET JODEN ZIJN. U weet, lezer, toch, dat er twee miljoen Arabieren wonen in Israël zelf, dus zonder Gaza en Samaria-Judea?
Dit inzicht maakt het historisch-chronologische verhaal eigenlijk al overbodig, maar we vertellen het toch en daaruit zal blijken dat de Joden in Palestina alles hebben gedaan om met de Arabieren zo goed mogelijk samen te leven en dat die Arabieren hebben geantwoord met terreur, moord en onverzoenlijke haat. Waarbij moet worden aangetekend dat er in de aanvang in Palestina een factie was, de Nashashibi-clan, die dialoog en samenwerking met de Joden propageerde. Maar ze waren kansloos, zoals overal ter wereld al 1400 jaar blijkt dat tegen de destructieve krachten van de islam niks redelijks en goeds kan stand houden.
DAAR GAAN WE !!!
De Joden hebben volgens San Remo 1922 het recht om zich in het gebied tussen de rivier en de zee te vestigen met inachtneming van de rechten van de aldaar reeds wonende Arabieren. Dat in acht nemen deden de Joden. De terreur kwam slechts van één kant: van de kant van de islamitische fanatici olv de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, de latere bondgenoot van Hitler, die de haat tegen de Joden predikte met de Koran in de hand. Toen volgde uiteraard noodgedwongen de contra-terreur van de Joden. In 1948 vielen zelfs vijf Arabische legers Israël binnen, maar Israël won.
Bij die contraterreur door de Joden, inclusief die oorlog van 1948, wil ik graag in herinnering brengen wat Arthur Koestler (“Darkness at Noon”) zei in zijn boek van 1949: “Promise and Fulfilment: Palestine 1917- 1949”:
“( . . .) in elk geval begingen de Joden geen individuele daden van sadisme (. . .) Maar op andere plekken werden de lijken van Joden die in Arabische handen waren gevallen gecastreerd gevonden en met hun ogen uitgestoken. ( . . .) Voor ik Tel Aviv verliet heb ik de hand gelegd op een collectie foto’s die ik aan Alexis Ladas van de Commissie van de Verenigde Naties heb doorgegeven. Ze tonen grinnikende mannen in Arabische uniformen poserend voor de fotografen met hun bajonetten verzonken in een stapel naakte en verminkte lijken en dergelijke ( . . . ) ik vermeld dit onderwerp met tegenzin ( . . .) dit soort zaken is niet begonnen met de oorlog; vanaf de dag van de eerste Joodse nederzettingen, was een Jood als hij de langs de kant van de weg vermoord werd gevonden bijna altijd verminkt.”
Er werden ín en vlak ná 1948 800.000 Joden uit de naburige landen verdreven en Israël integreerde ze naadloos in hun primitieve land in opbouw. De Arabieren die gevlucht of verdreven zijn in die oorlog van 1948 zijn ongeveer hetzelfde in aantal. Zij die vluchtten waren bang dat de Joden op hen wraak zouden nemen, ondank dat Ben Gurion hen in verschillende radio-uitzendingen opriep te blijven en geen angst te hebben.
Er werden in 1948 ook veel Arabieren verdreven door de Israëlische legers, maarrr . . . . . . alleen als die optrekkende legers het zich niet konden veroorloven vijandelijke Arabische gemeenschappen in hun rug achter te laten. De in 1948 gevluchte en verdreven Arabieren doen nog steeds of ze in “kampen” zitten en claimen én hebben als enigen ter wereld het “recht” op “terugkeer” tot in de zes-en-tachtigste generatie.
Voorts: In 1949 bezette Jordanië Samaria-Judea (“de Westbank”) en pleegde in het gebied vooral vernielingen en ontheiliging van synagoges en Joodse begraafplaatsen. Jordanië zou er zijn zegenrijke werk blijven doen tot juni 1967.
Want toen, in juni 1967 stonden de legers van Egypte, Syrië en Jordanië op het punt Israël aan te vallen. Maar Israël sloeg nét even eerder toe en vernietigde de hele Egyptische luchtmacht op de grond. Israël veroverde zowel Gaza alsook Samaria-Judea, beide stukken land waarop ze volgens San Remo 1922 sowieso recht hadden en hebben om er te wonen.
Israël bood aan om het land — nogmaals: waarop ze recht hadden en hebben en wat ze veroverden na een illegale en destructieve Jordaanse bezetting van 1948 tot 1967 — “terug” te geven in ruil voor erkenning en vredes-garanties met kleine gebieds-aanpassingen. De Arabische landen, bijeen in Khartoem, weigerden. Er bleef Israël niets anders over . . . ik herhaal: er bleef Israël niets anders over dan het bewind te blijven voeren over het veroverde gebied, te weten, Samaria-Judea en Gaza, alwaar Joden, nogmaals, via San Remo 1922 alle internationaalrechtelijke recht hadden en hebben om te wonen. Ja, ik val zéér in herhaling en ik zal dat blijven doen, want het dringt alsmaar nergens door.
Het verstandige en realistische deel van de Israëlische bevolking zag in dat er geen vrede was te sluiten met de Palmaffia’s en vervolgens kwam er dus een nederzettingen-beweging op gang in zowel Samaria -Judea als Gaza. De eerste nederzetting was Kfar Etzion, dat al voor 1948 had bestaan. (In Gaza begon de nederzettingen-beweging overigens iets later, in 1970.)
In de jaren na de oorlog van 1967 investeerde Israël fors in Samaria-Judea en ook in de Gazastrook. Er werden ziekenhuizen, universiteiten, openbare scholen en nieuwe wegen aangelegd, de watervoorziening werd verbeterd en de elektriciteitsproductie voor de Palestijnen werd opgevoerd. Vrijwel meteen ontstond er meer welvaart en dynamiek, waardoor Arabieren uit vooral Jordanië naar “de bezette gebieden” trokken. Dat was mogelijk door het “open bruggen beleid” richting Jordanië dat Israël aanvankelijk voerde en dat mogelijk bleef zolang de terroriserende Palmaffia’s nog geen greep hadden kunnen krijgen op de bevolking en Israël overal het bewind voerde.
Mede door laks en dom beleid van Israël, dat de propaganda van Arafat in Samaria-Judea gedoogde, kreeg tenslotte de PLO-Fatah toch zoveel macht en zelfvertrouwen, in zowel Samaria-Judea als in Jordanië zelf, dat ze in september 1970 koning Hoessein van de troon probeerden te stoten. De terroristen begonnen met een zware nederlaag: vandaar de aanduiding “Zwarte September” in de terroristen-mythologie, de naam ook van de terreurgroep die de aanslagen pleegde op Joodse sporters tijdens de Olympische Spelen van München op 5 september 1972. Er volgde op die september-nederlaag niettemin een oorlog en pas in juli 1971 verdreef Hoessein de terroristen richting Libanon.
In 1973 (Jom Kippoer) probeerden Egypte, Syrië en Jordanië opnieuw Israël te vernietigen. Nu kreeg de nederzettingen-beweging in Samaria-Judea de definitieve impuls en vanaf 1977, onder Menachem Begin, werd de steun steeds sterker en openlijker.
Weliswaar was PLO-Fatah dus verdreven uit Jordanië, maar toen in 1973 Israël overvallen werd in die Jom Kippoeroorlog, durfde Jordanië niet, zoals in 1967, Samaria-Judea binnen te vallen. Jordanië deed zelfs geen poging Samaria-Judea te “bevrijden”? Hoezo niet? Omdat koning Hoessein bang was dat er toch nog dermate veel terroristisch potentiëel in Jordanië én in Samaria-Judea aanwezig was dat hij bang was dat er van de oorlogsomstandigheden gebruik gemaakt zou worden om een tweede poging te wagen hem van de troon te stoten.
De volgende fase waren de Oslo-Akkoorden van 1993. En dat is hetzelfde terreurverhaal, want het is uit en te na bewezen dat Arafat nooit de intentie heeft gehad ook maar iets van die Akkoorden na te leven. In dat ingewikkelde netwerk van gebieden A, B en C die volgens die Akkoorden voorlopig waren, maar nu permanent, juist vanwege die sabotage, hebben zich terreurnesten ontwikkeld als Nablus, Jenin en Ramallah. Het zijn die lui met wie Doron! Doron! zich bezig houdt, zeg maar.
De vredesvoorstellen die zijn gedaan door Israël zijn tenslotte allemaal gesaboteerd of afgewezen door de Palmaffia’s: 2000 (Camp David met Clinton, Arafat en Barak), 2001 (Taba met Bush, Arafat , Barak), 2007 (Annapolis met Bush, Abbas en Olmert), 2008 (met Olmert en Abbas), 2011 (met Hillary Clinton, Obama, Abbas en Netanyahu). In die vredesvoorstellen hadden de Palmaffia’s gemiddeld zo’n beetje voor 98% hun zin kunnen krijgen, maar steeds duidelijker is gebleken dat de Palmaffia’s geen vrede willen, dat ze leven van terreur, corruptie en parasitisme, geen normale staat willen en kunnen runnen en alleen maar uit zijn op genocide op de Joden en de vernietiging van Israël, zoals inderdaad nog steeds in de beginselprogramma’s van Hamas en Fatah staat.
Hoe vat je het bovenstaande nu kernachtig samen? Door te herhalen wat ik hierboven aan het begin van het historisch-chronologische verhaal zei, namelijk dat de Joden in Palestina alles hebben gedaan om met de Arabieren zo goed mogelijk samen te leven en dat die Arabieren hebben geantwoord met terreur, moord en onverzoenlijke haat.
En nu, na 7 oktober 2023 en nu de grondeloos-kosmische haat van de Palmaffia’s on-ontkoombaar is geworden — ja, behalve die van Hamas ook die van “de Palestijnse Autoriteit”, want die zijn geen haar beter — is een bepaald bewustzijn bij het realistische deel van de Israëlische bevolking nóg sterker geworden: dat er géén compromis mogelijk is en een “Palestijnse staat” nu definitief een gepasseerd station. Nóg definitiever dus dan na het saboteren van Oslo 1993, het afwijzen van alle vredesplannen daarna en de daaraan volgende dertig jaar doorgaande terreur.
Wat ook helpt bij zo’n inzicht: de internationale reacties hebben duidelijk gemaakt dat terughoudendheid van Israël — (ze hebben deze oorlog gevoerd met een wereld-laagte-record aan burgerdoden in dit type stadsoorlog met als extra handicap een vijand die er alles aan doet om het aantal burgerdoden onder de eigen bevolking zo hoog mogelijk op te schroeven teneinde dat propagandistisch uit te buiten) — geen zak uitmaakt. Israël krijgt hoe dan ook de schuld en ik word oprecht bang als ik zie hoe de coalitie van linkse en islamitische barbaren met hun Palmaffia-sjaals voor derlui smoelen brullend door de straten van alle steden in het Westen trekken. Misschien nóg angstaanjagender: de media die gewoon doorgaan met dit te voeden via hun Israël-demonisering.
≈ Reacties uitgeschakeld voor De Israëlhaat bij Baudet, ‘Ongehoord Nieuws’ en ‘De Andere Krant’ — Fout-rechts is in opkomst
Hier moet dus een derde richting bij: “WRONG RIGHT”. Met een pijl de grond in, dan maar?
Sommigen hebben het niet over fout-rechts maar over woke-rechts, maar die term ga ik niet helemaal uitwerken omdat je dan in een wereldwijde, oeverloze en verwarrende discussie terecht komt. Google maar eens “woke right”.
Terzake! Ga eens even kijkluisteren hoe @thierrybaudet bij @ongehoordnedtv tegelijk Israël demoniseert en Hamas schoonwast. Het gaat over het Amerikaanse bedrijf Palantir dat data verzamelt die kunnen voorspellen of mensen mogelijk de neiging hebben een misdaad te gaan plegen. Ja, die surveillance-state, ook wel aangeduid als controle-staat, moeten we inderdaad niet gaan hebben.
Alhoewel: als we nou islamitisch geïnspireerde aanslagen kunnen voorkomen?
En dat is nou precies wat Baudet de Israëli’s wél gunt: aanslagen. Want hij ziet groot kwaad in het feit dat Israël met die Palantir-data mogelijk Gazanen eruit pikt die actief kunnen gaan worden voor Hamas. Luister maar naar ‘m: “Ja, daar hebben ze op basis van Palantir het Lavender-programma: kill-lijsten, mensen die ze gaan vermoorden dan, omdat die aannemelijk zijn dat die Hamas-strijders zijn of gaan worden.” Let op de bewoordingen: “kill-lijsten”, “vermoorden”, “strijders”.
Kijk op 53 seconden precies hoe hij deze woorden afsluit met een smirk die wil aangeven dat meneer Baudet dat een ráre gedacht vindt: potentiële Hamassers opsporen. Merk ook op hoe Ongehoord Nieuws die woorden vergezeld doet gaan van suggestieve straatbeelden uit Gaza waar plotseling zich een ontploffing voordoet. (Waarschijnlijk een booby-trap van Hamas die door de IDF opgeblazen wordt.)
Het is steeds meer hetzelfde bij een bepaald soort “rechts” in Nederland en naar men zegt ook in de rest van het Westen. Zoals gezegd: er is zelfs een etiket voor, “woke rechts”, dat wat mij betreft aangeeft dat het in elk geval het antisemitisme deelt met de linkse kongsi en in de islam een bondgenoot ziet.
Vooral Baudet is steeds meer een exponent van dit foute rechts geworden — ‘De Andere Krant’ maakt er ook deel van uit. In deze tweet heb ik dat gedocumenteerd en kijk ook eens hier waar Baudet in een commissie-debat van de TK van 7 augustus openlijk aankondigt dat hij de definitieve draai heeft gemaakt en zich bij het Kati-Piri-Frans-Timmermans-kamp heeft aangesloten en de anti-Israël-moties van links zal steunen. In een latere bijdrage (21 augustus) vanaf de katheder in de TK sluit hij zich volledig aan bij het Hamas-verhaal inclusief alle historische en actuele perverteringen: het is Israël dat geen vrede wil en Gaza en Samaria-Judea wil bezetten omdat Netanyahu cum suis zulke slechte mensen zijn. Daarmee bewijst hij óf dat hij geen idee heeft van de werkelijke geschiedenis van Palestina van de laatste 100 jaar óf dat-ie echt een kwaadaardige antisemiet is en Douglas Murray niet voor niks ooit uit een ontmoeting met hem is weggelopen omdat hij de . . . . eh . . . . ‘kritische theorieën over het Jodendom’ van Baudet niet meer wilde aanhoren.
≈ Reacties uitgeschakeld voor Grefo-Gristen Bontenbal is ‘beyond redemption’, maar misschien kan atheïst Jack van Gelder nog gered worden
“De gedachtengang die Melanie Phillips bij linkse halve garen bloot legt, luidt als volgt: Israël móét een onderdrukkende en misschien wel nazi-achtige staat zijn en de gruwelen van 7 oktober 2023 door de “Palestijnen” móéten een gerechtvaardigde reactie daarop zijn, want anders stort mijn wereldbeeld in.”
In mijn vorig stuk — “De Oranjezomer onbenult over Gaza” — waarin ik beroeps-BN-er Jack van Gelder aansprak, vergat ik nog melding te maken van één door hem op intens doorvoelde toon uitgesproken zinnetje: “Ik ben geen Zionist. Helemaal níét!” Gôh! Terwijl “Zionisme” toch echt alleen maar betekent dat Joden in hun eigen voorvaderlijke land willen wonen alwaar hun wortels 3000 jaar teruggaan en zij gedurende die tijd een ononderbroken aanwezigheid gehad hebben. Ráár zinnetje dus. En die toon alsof hij van iets heel slechts verdacht wordt. Zou het kunnen zijn dat Van Gelder beïnvloed is door al het geschreeuw van de barbaarse links-islamitische coalitie die het woord gebruikt om te verbergen dat ze gewoon Jodenhaters zijn? Ik zie geen andere verklaring.
Enfin. Nu keek ik “De Oranjezomer” terug van woensdag 13 augustus, waarin Henri Bontenbal te gast was. En? En zag hoe Jack van Gelder had gezorgd dat ik wéér aan de bak moet. Zou die man nou echt niet snappen dat de verstandige dingen die hij zegt over “Gaza” niet te verenigen zijn met de domheden de hij óók debiteert?
Kijkluister vanaf 10:50! Jack van Gelder vraagt wat de zin is van het erkennen door Bontenbal van een Palestijnse staat behalve het binnenhalen van “nieuwe kiezers” uit de linkse hoek. Nou, zegt Bontenbal, ” Waarom is dat een links standpunt? Als ik uitgemergelde kinderen zie, bij wie de botten door . . . “ Van Gelder onderbreekt: “Ik zeg niet dat dát een links standpunt is. Ánder voorbeeld!”
Maar wat ze allebei dus wel zeggen, is dat ze die doorzichtige propaganda-kolder van Hamas allebei geloven. En dat vind ik dan weer ongelooflijk en ik acht me ontslagen van de plicht hier verder nog op in te gaan. Hoe dom en naïef en eventueel doortrapt kan je zijn?
Bontenbal gaat verder: “Politici zitten daarmee in hun maag. Die zien die beelden, die zien die vormen van uithongering. Dus dat is een gegeven. [!]Vervolgens hebben wij als partij altijd gezegd. Er is een tweestaten-oplossing nodig. Een Palestijnse staat en de staat Israël. Vervolgens zien we twee dingen veranderen: die maken de situatie anders tov een paar maanden geleden. Dat rechtvaardigt dat ik daarover een ander standpunt inneem. Ten eerste: er zijn grote G-7-landen die zeggen: wij gaan de druk op Israël opvoeren en gaan die Palestijnse staat erkennen, maar ónder voorwaarden! ( . . .) Maar punt twee: een tweestaten-oplossing kan alleen als Israël het niet onmóóglijk maakt, want met het Israëlisch nederzettingbeleid is die tweestaten-oplossing verder dan óóit.”
Van Gelder: “Maar die nederzettingen vind ik ook belachelijk.”
We slaan een stukje self serving geouwehoer van Bontenbal over, want na de hierboven geciteerde dómme opmerking van Van Gelder maakt-ie nu een verstandige: “Maar realiseer je dan wat je doet. In 2005 kreeg Gaza de zelfstandigheid, In 2007 heeft Hamas daar de leiding gekregen. Hamas heeft een verschrikkelijke aanval gepleegd en daardoor is dit geëscaleerd.”
Je bent dus tégen het erkennen van een Palestijnse staat in Gaza — want zie het verleden — maar wel vóór eentje in Samaria-Judea (“op de Westbank”), waar dezelfde mentaliteit heerst, want als er verkiezingen zouden zijn, zou de zogenaamd “gematigde Abbas” (wat-ie niet is) direct vervangen worden door Hamas-kandidaten.
Maar het gaat me om die totale on-geïnformeerdheid van Van Gelder met zijn: “Maar die nederzettingen vind ik ook belachelijk.” Natuurlijk vindt Bontenbal dat ook, maar die acht ik vals, kwaadaardig-opportunistisch en beyond redemption. Bij Van Gelder wil ik nog wel een poging doen.
Zal ik het nog maar eens benadrukken? Na bijna twintig jaar bezig zijn met Israël en het bashen in de systeem-media van de meeste legitieme natie ter wereld (!) schreef ik dat boek.
Een belangrijk punt in dat boek is natuurlijk “de nederzettingen” al was het niet belangrijk genoeg om als apart begrip in de ultrakorte samenvatting van mijn boek opgenomen te worden. Het valt, zonder dat het woord valt, onder punt drie:
Het gaat dus om “nederzettingen” die internationale verontwaardiging opwekken omdat Samaria-Judea “bezet gebied” zou zijn. Maar het GROTE PUNT is dat het, internationaalrechtelijk, géén bezet gebied is. Al rolt het leugenwoord “bezetting” al decennia nóg zo routineus uit de domme leugenbekken van journalisten en politici overal ter wereld, inclusief die van pseudo-linkse Israëli’s.
Ik ga proberen het zo eenvoudig en zo kort mogelijk uit te leggen. Maar voordat we aan de historische uitleg beginnen eerst iets algemeens dat zeer verhelderend is voor wie het wil zien. De onvolprezen Caroline Glick, die als jonge kapitein van de IDF zat bij de onderhandelingen over de Oslo-Akkoorden in 1993 — en toen al merkte dat de afgezanten van Arafat geen seconde van plan leken de onderhandelingen serieus te nemen — heeft in 2013 iets fundamenteels gezegd over “nederzettingen”. En wel het volgende. Ik geef u een screenshot uit mijn stuk van 2016 “Caroline Glick: kritiek op de nederzettingen is genocidale Jodenhaat”.
Vat u het, lezer? De enige reden waarom de enclaves van Joden in Samaria-Judea “illegale nederzettingen” in “bezet gebied” worden genoemd, dat is OMDAT HET JODEN ZIJN. U weet, lezer, toch, dat er twee miljoen Arabieren wonen in Israël zelf, dus zonder Gaza en Samaria-Judea?
Dit inzicht maakt het historisch-chronologische verhaal eigenlijk al overbodig, maar we vertellen het toch en daaruit zal blijken dat de Joden in Palestina alles hebben gedaan om met de Arabieren zo goed mogelijk samen te leven en dat die Arabieren hebben geantwoord met terreur, moord en onverzoenlijke haat. Waarbij moet worden aangetekend dat er in de aanvang in Palestina een factie was, de Nashashibi-clan, die dialoog en samenwerking met de Joden propageerde. Maar ze waren kansloos, zoals overal ter wereld al 1400 jaar blijkt dat tegen de destructieve krachten van de islam niks redelijks en goeds kan stand houden.
DAAR GAAN WE !!!
De Joden hebben volgens San Remo 1922 het recht om zich in het gebied tussen de rivier en de zee te vestigen met inachtneming van de rechten van de aldaar reeds wonende Arabieren. Dat in acht nemen deden de Joden. De terreur kwam slechts van één kant: van de kant van de islamitische fanatici olv de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, de latere bondgenoot van Hitler, die de haat tegen de Joden predikte met de Koran in de hand. Toen volgde uiteraard noodgedwongen de contra-terreur van de Joden. In 1948 vielen zelfs vijf Arabische legers Israël binnen, maar Israël won.
Bij die contraterreur door de Joden, inclusief die oorlog van 1948, wil ik graag in herinnering brengen wat Arthur Koestler (“Darkness at Noon”) zei in zijn boek van 1949: “Promise and Fulfilment: Palestine 1917- 1949”:
“( . . .) in elk geval begingen de Joden geen individuele daden van sadisme (. . .) Maar op andere plekken werden de lijken van Joden die in Arabische handen waren gevallen gecastreerd gevonden en met hun ogen uitgestoken. ( . . .) Voor ik Tel Aviv verliet heb ik de hand gelegd op een collectie foto’s die ik aan Alexis Ladas van de Commissie van de Verenigde Naties heb doorgegeven. Ze tonen grinnikende mannen in Arabische uniformen poserend voor de fotografen met hun bajonetten verzonken in een stapel naakte en verminkte lijken en dergelijke ( . . . ) ik vermeld dit onderwerp met tegenzin ( . . .) dit soort zaken is niet begonnen met de oorlog; vanaf de dag van de eerste Joodse nederzettingen, was een Jood als hij de langs de kant van de weg vermoord werd gevonden bijna altijd verminkt.”
Er werden ín en vlak ná 1948 800.000 Joden uit de naburige landen verdreven en Israël integreerde ze naadloos in hun primitieve land in opbouw. De Arabieren die gevlucht of verdreven zijn in die oorlog van 1948 zijn ongeveer hetzelfde in aantal. Zij die vluchtten waren bang dat de Joden op hen wraak zouden nemen, ondank dat Ben Gurion hen in verschillende radio-uitzendingen opriep te blijven en geen angst te hebben.
Er werden in 1948 ook veel Arabieren verdreven door de Israëlische legers, maarrr . . . . . . alleen als die optrekkende legers het zich niet konden veroorloven vijandelijke Arabische gemeenschappen in hun rug achter te laten. De in 1948 gevluchte en verdreven Arabieren doen nog steeds of ze in “kampen” zitten en claimen én hebben als enigen ter wereld het “recht” op “terugkeer” tot in de zes-en-tachtigste generatie.
Voorts: In 1949 bezette Jordanië Samaria-Judea (“de Westbank”) en pleegde in het gebied vooral vernielingen en ontheiliging van synagoges en Joodse begraafplaatsen. Jordanië zou er zijn zegenrijke werk blijven doen tot juni 1967.
Want toen, in juni 1967 stonden de legers van Egypte, Syrië en Jordanië op het punt Israël aan te vallen. Maar Israël sloeg nét even eerder toe en vernietigde de hele Egyptische luchtmacht op de grond. Israël veroverde zowel Gaza alsook Samaria-Judea, beide stukken land waarop ze volgens San Remo 1922 sowieso recht hadden en hebben om er te wonen.
Israël bood aan om het land — nogmaals: waarop ze recht hadden en hebben en wat ze veroverden na een illegale en destructieve Jordaanse bezetting van 1948 tot 1967 — “terug” te geven in ruil voor erkenning en vredes-garanties met kleine gebieds-aanpassingen. De Arabische landen, bijeen in Khartoem, weigerden. Er bleef Israël niets anders over . . . ik herhaal: er bleef Israël niets anders over dan het bewind te blijven voeren over het veroverde gebied, te weten, Samaria-Judea en Gaza, alwaar Joden, nogmaals, via San Remo 1922 alle internationaalrechtelijke recht hadden en hebben om te wonen. Ja, ik val zéér in herhaling en ik zal dat blijven doen, want het dringt alsmaar nergens door.
Het verstandige en realistische deel van de Israëlische bevolking zag in dat er geen vrede was te sluiten met de Palmaffia’s en vervolgens kwam er dus een nederzettingen-beweging op gang in zowel Samaria -Judea als Gaza. De eerste nederzetting was Kfar Etzion, dat al voor 1948 had bestaan. (In Gaza begon de nederzettingen-beweging overigens iets later, in 1970.)
In de jaren na de oorlog van 1967 investeerde Israël fors in Samaria-Judea en ook in de Gazastrook. Er werden ziekenhuizen, universiteiten, openbare scholen en nieuwe wegen aangelegd, de watervoorziening werd verbeterd en de elektriciteitsproductie voor de Palestijnen werd opgevoerd. Vrijwel meteen ontstond er meer welvaart en dynamiek, waardoor Arabieren uit vooral Jordanië naar “de bezette gebieden” trokken. Dat was mogelijk door het “open bruggen beleid” richting Jordanië dat Israël aanvankelijk voerde en dat mogelijk bleef zolang de terroriserende Palmaffia’s nog geen greep hadden kunnen krijgen op de bevolking en Israël overal het bewind voerde.
Mede door laks en dom beleid van Israël, dat de propaganda van Arafat in Samaria-Judea gedoogde, kreeg tenslotte de PLO-Fatah toch zoveel macht en zelfvertrouwen, in zowel Samaria-Judea als in Jordanië zelf, dat ze in september 1970 koning Hoessein van de troon probeerden te stoten. De terroristen begonnen met een zware nederlaag: vandaar de aanduiding “Zwarte September” in de terroristen-mythologie, de naam ook van de terreurgroep die de aanslagen pleegde op Joodse sporters tijdens de Olympische Spelen van München op 5 september 1972. Er volgde op die september-nederlaag niettemin een oorlog en pas in juli 1971 verdreef Hoessein de terroristen richting Libanon.
In 1973 (Jom Kippoer) probeerden Egypte, Syrië en Jordanië opnieuw Israël te vernietigen. Nu kreeg de nederzettingen-beweging in Samaria-Judea de definitieve impuls en vanaf 1977, onder Menachem Begin, werd de steun steeds sterker en openlijker.
Weliswaar was PLO-Fatah dus verdreven uit Jordanië, maar toen in 1973 Israël overvallen werd in die Jom Kippoeroorlog, durfde Jordanië niet, zoals in 1967, Samaria-Judea binnen te vallen. Jordanië deed zelfs geen poging Samaria-Judea te “bevrijden”? Hoezo niet? Omdat koning Hoessein bang was dat er toch nog dermate veel terroristisch potentiëel in Jordanië én in Samaria-Judea aanwezig was dat hij bang was dat er van de oorlogsomstandigheden gebruik gemaakt zou worden om een tweede poging te wagen hem van de troon te stoten.
De volgende fase waren de Oslo-Akkoorden van 1993. En dat is hetzelfde terreurverhaal, want het is uit en te na bewezen dat Arafat nooit de intentie heeft gehad ook maar iets van die Akkoorden na te leven. In dat ingewikkelde netwerk van gebieden A, B en C die volgens die Akkoorden voorlopig waren, maar nu permanent, juist vanwege die sabotage, hebben zich terreurnesten ontwikkeld als Nablus, Jenin en Ramallah. Het zijn die lui met wie Doron! Doron! zich bezig houdt, zeg maar.
De vredesvoorstellen die zijn gedaan door Israël zijn tenslotte allemaal gesaboteerd of afgewezen door de Palmaffia’s: 2000 (Camp David met Clinton, Arafat en Barak), 2001 (Taba met Bush, Arafat , Barak), 2007 (Annapolis met Bush, Abbas en Olmert), 2008 (met Olmert en Abbas), 2011 (met Hillary Clinton, Obama, Abbas en Netanyahu). In die vredesvoorstellen hadden de Palmaffia’s gemiddeld zo’n beetje voor 98% hun zin kunnen krijgen, maar steeds duidelijker is gebleken dat de Palmaffia’s geen vrede willen, dat ze leven van terreur, corruptie en parasitisme, geen normale staat willen en kunnen runnen en alleen maar uit zijn op genocide op de Joden en de vernietiging van Israël, zoals inderdaad nog steeds in de beginselprogramma’s van Hamas en Fatah staat.
Hoe vat je het bovenstaande nu kernachtig samen? Door te herhalen wat ik hierboven aan het begin van het historisch-chronologische verhaal zei, namelijk dat de Joden in Palestina alles hebben gedaan om met de Arabieren zo goed mogelijk samen te leven en dat die Arabieren hebben geantwoord met terreur, moord en onverzoenlijke haat.
En nu, na 7 oktober 2023 en nu de grondeloos-kosmische haat van de Palmaffia’s on-ontkoombaar is geworden — ja, behalve die van Hamas ook die van “de Palestijnse Autoriteit”, want die zijn geen haar beter — is een bepaald bewustzijn bij het realistische deel van de Israëlische bevolking nóg sterker geworden: dat er géén compromis mogelijk is en een “Palestijnse staat” nu definitief een gepasseerd station. Nóg definitiever dus dan na het saboteren van Oslo 1993, het afwijzen van alle vredesplannen daarna en de daaraan volgende dertig jaar doorgaande terreur.
Wat ook helpt bij zo’n inzicht: de internationale reacties hebben duidelijk gemaakt dat terughoudendheid van Israël — (ze hebben deze oorlog gevoerd met een wereld-laagte-record aan burgerdoden in dit type stadsoorlog met als extra handicap een vijand die er alles aan doet om het aantal burgerdoden onder de eigen bevolking zo hoog mogelijk op te schroeven teneinde dat propagandistisch uit te buiten) — geen zak uitmaakt. Israël krijgt hoe dan ook de schuld en ik word oprecht bang als ik zie hoe de coalitie van linkse en islamitische barbaren met hun Palmaffia-sjaals voor derlui smoelen brullend door de straten van alle steden in het Westen trekken. Misschien nóg angstaanjagender: de media die gewoon doorgaan met dit te voeden via hun Israël-demonisering.
Tenslotte nog even een voorbeeld van die doorgaande demonisering in het 6-uur-journaal van de NOS van donderdag 14 augustus dat ingaat op het plan van Smotrich. Kijk vanaf 6:30 en zie hoe het plan afgebrand wordt. “Bezette Westelijke Jordaanoever”: u begrijpt . . . (Vindt u Jeroen Overbeek trouwens óók altijd zo’n uitermate christelijk-bescháááfde indruk maken?)
Ja, wat aan @MiesBee opviel, was mij in “De Oranjezomer” van gisteravond óók opgevallen: “Jij lijkt mij op de hand van de Joden”, aldus Hugo Borst. Beter als we voortaan niet random BN’ers, voor of tegen, zich uit laten spreken over Israël/Gaza. Het niveau knapt er niet van op, zacht uitgedrukt.”
@MiesBee heeft mij geblokt: geen idee waarom want ik ken het hele mens niet, maar ik kreeg de tweet toch onder ogen via Eddy Terstall die ook al de wenkbrauwen had opgetrokken. Jammer wel dat Mies B. niet meldde dat niet alleen deze uitspraak, maar de hele bijdrage van Hugo Borst op puntje Gaza dom en ergerlijk was. Ga eens vanaf 6:50 kijkluisteren. Ik zal het voor u close-hearen en analytisch duiden.
Hugo Borst staat in het verharde debat, zegt-ie, “ergens in het midden”. Hij vindt het “zó afschuwelijk wat er allemaal gebeurt” en hij “ligt er wel eens wakker van”. Ik zou zeggen: ik ook en dus heb ik een paar decennia geleden besloten me erin te verdiepen en tenslotte een boek over te schrijven over de laatste 100 jaar geschiedenis van Palestina. Maar dat heeft Borst duidelijk niet gedaan: zich verdiepen. Toch kent hij de historisch-chronologische tijdlijn inzake “Gaza” op zijn duimpje. Hij noemt dat “de volgorde”. Hij vraagt:
“Waar moet je nou beginnen? Is dat bij 7 oktober? Maar misschien moet je wel véél verder terug naar de systematische pesterijen van de kleinste soort van Israël.”
Ook inhoudelijk is Borst dus op de hoogte: lang geleden waren die Joden al “systematisch” aan het Palestijnen-pesten.
Hij gaat verder: “Maar het doet er eigenlijk niet toe. Het gaat om wat er nu is ontstaan en dat is een totale verwoesting. Uithongering! En dan ontstaat er discussie over: is iets genocide of niet. Ik ben een leek en ik waag me er niet aan en ik luister naar experts en ik vind dat je er niet te emotioneel in zou moeten zitten, maar ik kan er wel van huilen.”
Dus die systematische pesterijen van de kleinste soort — door de Joden, uiteraard — zijn nu volgens Borst direct gemetamorfoseerd in genocide en uithongering.
Als Israël genocide had willen plegen dan had de IDF op 8 oktober 2023 in één dag heel Gaza kunnen wegvagen. Er is ook zelfs geen genocidale intentie — integendeel: zie verderop — die is er alleen aan de andere kant, bij Hamas. Nu is, toegegeven de claim onjuist dat de bevolking van Gaza zelfs is tóégenomen sinds de oorlog begon, maar de bevolkingsafname — 200.000 zowel door sterfte als door vlucht via Egypte — is voor een stadsoorlog van dit type ongekend laag en Israël heeft zelfs een wereld-laagte-record aan burgerdoden gevestigd. Dit ondanks het streven van Hamas om, door tussen de bevolking te schuilen, de burgerdoden zo hoog mogelijk op te schroeven om dat dan weer als propaganda in te zetten in het Westen.
Verbijsterend ook dat Borst opnieuw met die “uithongering” komt, na alle bewijzen dat al die uitgemergelde kindjes met mollige moeders aan een ziekte leden en dat Hamas het voedsel rooft om de bevolking onder druk te kunnen blijven houden én schietpartijen bij de uitdelingen uitlokt.
“Ik vind”, vervolgt ethicus Borst, “dat we elkaar heel snel in kampen drukken en dat moeten we niet doen.”
Dat terwijl hij uiterst deskundig de geschiedenis van de laatste 100 jaar van Palestina heeft teruggebracht tot Joden die systematisch kleine pesterijen op de “Palestijnen” loslaten om vervolgens zonder reden in één stap te escaleren naar genocide en uithongering.
Wat-ie daarna zegt is ook al heel erg onpartijdig: “Ik word persoonlijk onpasselijk als ik Netanyahu zie. Ik heb er veel over gelezen. Ja, de man is een oorlogsmisdadiger. En het feit dat-ie alleen maar blijft zitten omdat-ie anders zou kunnen worden opgepakt, dat rechtvaardigt eigenlijk zijn eindeloze oorlog.”
Dit lijkt op TDS — Trump Derangement Syndrom — maar dan NTS. Ik zou wel eens willen weten wat-ie over Netanyahu heeft gelezen dat hem doet kotsen. En dat “oorlogsmisdadiger” is een grove leugen, want zie boven: wereld-laagte-record burgerdoden in dit type stadsoorlog. Wat ik Netanyahu eerder zou aanrekenen is dat zijn voorzichtigheid om in het Westen de Hugo Borsten niet nóg meer moreel te verontrusten, het leven kost aan jonge mannen en vrouwen van het IDF.
De aantijging van Borst dat hij Israëls existentiële verdedigings-oorlog alleen maar blijft aanvoeren omdat hij anders in de gevangenis zou kunnen komen, is moreel gezien . . . eh . . . buitensporig verwerpelijk. Voordat je tot morele laster van deze proporties overgaat, zou je eerst eens kunnen afwachten of wellicht de linkse beschuldigingen tegen Netanyahu net zo vals zijn als die tegen Trump bleken te zijn. Netanyahu zelf heeft ze als “een oceaan van absurdisme” betiteld.
“Het probleem bij dit soort discussies is”, zegt de onpartijdige en koele analist Borst, “dat de emoties er te snel in komen en dat er veel onwetendheid is.”
Wát u zegt! Foute deug-gevoelens en onbenul.
Borst eindigt zijn monoloog met een uiting van wanhoop. Hij zegt het niet letterlijk maar wat doorklinkt is dit: als die Netanyahu verdwijnt, komen er wel andere Netanyahu’s die een compromis onmogelijk zullen maken.
Meneer Borst zou eens naar de onvolprezen Caroline Glick moeten luisteren, die als jonge kapitein zat bij de afspraken die in 1993-94 rond de Oslo-Accoorden moesten worden gemaakt met de afgezanten van Arafat. Ze merkte aan alles dat Arafat cum suis geen moment van plan waren om die Accoorden serieus te nemen. Nu is ze speciaal adviseur van Netanyahu en ik ben er zeker van dat zij degene is die Netanyahu heeft overtuigd dat Hamas grondig opgeruimd moet worden. Ik zag onlangs een tweetje voorbij komen die zowel Borst als Van Gelder ter harte zouden moeten nemen: “Een gevecht met het pure kwaad”, zegt ze, “kan nooit in een gelijkspel eindigen”.
Kijk, beste mensen, ikke zelf — hier spreekt uw schrijver dezes — heb er zo’n vijftien jaar over gedaan om tot mijn fundamentele inzichten te komen in de kwestie “Israël-Palestijnen”. Als voorbereiding waren daar sinds zo’n beetje 2005 honderden kritieken van de lieglasterlijke rotzooi over Israël in de systeemmedia — kranten, journaals, talkshows. En tenslotte kwam er een boek:
Ook Jack van Gelder zat uiteraard aan tafel aan en bleek ook al zo’n kenner. Want nog voor hij aan zijn tegenwerpingen contra Borst begint, is het eerste wat hij zegt dat hij óók niet weet welke kant hij in dit conflict moet kiezen: “Waar er twee kijven, hebben er twee schuld.”Nou, dat is dus niet zo! Zoals ik hieronder zal aangeven. En ik zou Van Gelder willen vragen hoe hij dat rijmt met zijn opmerking dat als Hamas de wapens neerlegt, het morgen vrede is en wanneer Israël dat doet, Israël morgen niet meer bestaat.
Terwijl Van Gelder aan het woord is, vindt Borst — die Van Gelder verwijt dat hij eenzijdig geïnformeerd is (!) — nog gelegenheid de in de afgelopen dagen gretig verspreide leugen te debiteren dat Israël op grote schaal journalisten vermoordt.
Als je aan Venice Chat of aan Grok vraagt of er bewijs is dat terroristen in Gaza zich verkleden als journalisten, dan krijg je als antwoord dat Israël, behalve in het geval van Anas al-Sharif, daarvoor weinig bewijs heeft geleverd. Lijkt me ook moeilijk om in oorlogs-omstandigheden de doopceel te lichten van elke rotzak met een persvest aan, al had-ie, toen-ie-stierf, een mitrailleur in zijn poten.
Maar we kunnen het ook omdraaien: bewijs maar eens dat ze wél — feitelijk, in de praktijk en niet alleen via een papieren aanmelding — journalist waren. Ik zou zeggen: als er 200 journalisten in Gaza zijn vermoord, waarom hebben we dan in de loop van deze oorlog, die al anderhalf jaar aan de gang is, zo weinig stand-upjes gezien met de microfoon in de hand van die “journalisten”? Die uiteraard dan het oorlogs-gebeuren vanuit diverse invalshoeken zouden hebben belicht. Toch? Die “journalisten” zijn toch niet allemaal op 8 oktober 2023 vermoord door de IDF?
We hebben voorts alléén maar door Al-Jazeera gecontroleerde berichtgeving gezien en Al-Jazeera wordt op zijn beurt gecontroleerd door Qatar, een islamitische slavenhouders-staat, die samen met Iran Hamas financiert en aanstuurt. Dus als ze al vooral met de public relations bezig waren, dan kun je geldend maken wat Leon de Winter over Max Blokzijl zei:
“Max Blokzijl was een man die tijdens de oorlog praatjes hield op de radio. Persoonlijk heeft hij geen Jood aangeraakt. Paul Römer zou zeggen: je kunt lid zijn van de NSB en ook journalist. Na de bevrijding werd Blokzijl door de Nederlandse Staat geëxecuteerd.”
En wellicht kan de heer Borst zich in gemoede afvragen of het nu geheel en al ondenkbaar is dat islamitische Arabieren, die in hun Koran en Hadith de opdracht krijgen de ongelovigen te bedriegen als dat de zaak van de islam voorthelpt, zich bedrieglijk als journalisten zouden verkleden?
Speciaal bij Joden geldt die opdracht tot bedrog natuurlijk, want het vermoorden van Joden is een uitdrukkelijke opdracht in de Koran. Of zou Hamas de ethische uitzondering zijn onder de islamitische Arabieren? Hamas dat in zijn handvest de opdracht tot vernietiging van alle Joden in Israël en wereldwijd expliciet heeft opgenomen.
Het kabaal wordt gemaakt door allemaal instanties die bewezen met Hamas collaboreren: de Verenigde Nazi’s, Amnesty, Rode Kruis en enzovoort. Ik zag ook staan Committee to Protect Journalists (CPJ) En wat lezen we daar? “Israel kills Al Jazeera journalists in targeted Gaza City airstrike — ‘Israel is murdering the messengers’, said CPJ Regional Director Sara Qudah. “Israel wiped out an entire news crew. That’s murder. Plain and simple.” De bijgaande foto is van Mahmoud Issa.
Ik vat samen: Al Jazeera, Sara Qudah, Mahmoud Issa, wipe out, murder, plain and simple. Klinkt betrouwbaar en objectief.
An Islamist wearing a “PRESS” vest enters and vandalizes the homes of Druze in Southern Syria.
As has always been obvious, a terrorist wearing a “PRESS” vest is still a terrorist.
Heleen Hendriks geeft closure: “Er zitten zoveel lagen in die oorlog. Wij komen daar niet uit. Wij weten geen oplossing. En daar gaan we vanavond hier aan tafel ook niet uitkomen.”
Ik had mevrouw Hendriks (die schouders!) willen adviseren eens iemand uit te nodigen, die er wél “uit is”. Maar zo iemand, ik bijvoorbeeld, komt niet, omdat, als je de waarheid over Israël-“Palestijnen” zegt, je meteen waarheden over de islam moet zeggen en dan ben je niet alleen meteen een sociale outcast, maar dan loop je ook het risico te eindigen als Theo van Gogh. Tenminste als je met je gezicht op de tv komt.
Tenslotte! Het is paarlen voor de zwijnen, maar hier is mijn diamantje dat de voornaamste facetten toont van een heel boek waarin 15 jaar research samenkomt:
Martien Pennings 