TEN GELEIDE

Uitgelicht

In deze nazomer van 2017 heb ik met collega-vertaler Jolanda van der Vorst-Molleman Dijksterhuis de laatste hand gelegd aan de vertaling van bovenstaand boek dat in onze links-regressieve wereld alleen via crowd-funding en pro-Deo-vertalers kan worden uitgegeven bij een verstandige en idealistische eenmans-uitgeverij als “De Blauwe Tijger”.

Het is hier te bestellen en is sinds 27 oktober leverbaar. Hier is een handige handleiding voor de lezers van het boek, want het is géén gemakkelijke stof.

*************************************************************

CONFRONTATIE ISLAM ONVERMIJDELIJK

In 2008 schreef ik:

“Marcouch zit in een onmogelijke spagaat, maar ook hij zal, net als de PvdA en net als heel Nederland en net als het hele Westen niet onder de uiteindelijke confrontatie met de islam uitkomen en vooral niet uitkomen onder de Grote Erkenning: de islam heeft niets positiefs. Niets.

En in het decennium daarna heb ik die stelling in alle toonaarden herhaald.
Gisteren las ik voor het eerst iets van Sonja Dahlmans, die nog eens overtuigend aantoont dat de islam en de Joods-Christelijk-Verlichte traditie inderdaad onverenigbaar zijn.

Hieronder mijn 5 stellingen, waarvan alleen de eerste 2 een link naar bewijzende en betogend teksten van mij hebben.
Wie stelling 3 en 4 nog bewezen of beargumenteerd wil zien, is gestoord of kwaadaardig of beide.
En dan stelling 5: ik hoop dat ik ongelijk heb, maar ik vrees van niet.

1) De islam deelt alle wezenskenmerken met het nazisme.
2) De islam is onhervormbaar.
3) De oorlog tussen het westen en de islam is onvermijdelijk en allang aan de gang.
4) De westerse quasi-elite wenst die realiteit niet onder ogen te zien.
5) De oorlog-annex-burgeroorlog zal gruwelijker worden naarmate de confrontatie langer wordt uitgesteld.

KORANVINGEREN MET SCHREEUWBAARDEN

islam-moderate-radical

baudet-en-hiddema

Forum voor Democratie YouTube

Subscribe >>>

wilders-wij-zijn-nederlanders

koran-en-schreeuwbaarden

Als er een oerbron van het Kwaad bestaat op deze aarde, dan is het de islam, een nazisme avant, pendant et après la lettre. Het relatief Goede wordt gevormd door de Joods-Christelijk-Verlichte traditie en Israël. In West-Europa worden die traditie en Israël verraden, terwijl de islam wordt gefaciliteerd. Dat gebeurt door een “links” machtsconglomeraat, de “generatie van 1968” en hun klonen. Dit conglomeraat van narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten heeft een nagenoeg totale macht over de cultuur in West-Europa omdat ze elk subsidiekanaal in handen hebben op de terreinen van politiek, bureaukratie, media en onderwijs.

Een van de projecten van het conglomeraat is de Europese Unie, de EU, een antidemokratische en incompetente “technokratie” die Europese landen tegen elkaar opzet en alle Europeanen armer en ongelukkiger maakt, via het aan onkoppelbare economieën opleggen van één munt, de euro, en door Europa te islamiseren alsmede een anti-Israël beleid te voeren. Het gevaarlijkste aspect van deze gecombineerde islamofilie en Israël-demonisering is het legitimeren en aanwakkeren van de Jodenhaat van moslims, die overal ter wereld en dus ook in Europa, onder moslims heel vanzelfsprekend is.

Wie in Nederland alleen de door “links” beheerste mainsewer-media volgt als Volkskrant, NOS-journaal of NRC of de populaire linkse talk-shows, leeft in een schijnwereld en wordt gehersenspoeld met “informatie” waarin de belangrijkste thema’s eenzijdig belicht en onwelgevallige feiten verzwegen worden. Datzelfde geldt trouwens ook in verontrustende mate voor de media in het Amerika van moslimbroeder Obama: zie een foute Jodenkrant als de New York Times. [Update 10 april 2017: qua media en politieke elite en vooral qua Deep State is Amerika nog nog steeds het Amerika van Obama].

Gelukkig is er het internet alwaar een onderstroom van nieuwsvoorziening is te vinden waarin rond de grootste bedreiging van de vrije wereld – de islam en zijn faciliteerders – wél adequaat wordt bericht. Ik ga nu een aantal websites en auteurs – óók Amerikaanse – opsommen waar men wél weet . . . . . . . . eh . . . . . waar Abraham de mosterd haalt. De websites verschillen van kwaliteit, maar ik ga ze geen kwalificaties meegeven, dat wil zeggen geen (korte) recensies meegeven met speciale aanbevelingen of bezwaren. Zie zelf maar zou ik zeggen. En wie meer over mij wil weten, gaat even naar linksboven op dit scherm en klikt “ABOUT” aan.

Jihad Watch  Palestinian Media Watch (óók op YouTubeMEMRI (voorál op YouTubeGatestone Institute Gates of Vienna  Front Page Magazine  Islamist Watch Caroline Glick Bill Warner  Sultan Knish/Daniel Greenfield  Raymond Ibrahim  David Wood TheReligionofPeace.com WeNeedtoTalkAboutIslam Israel Video Network  Myths and Facts Act for America  American Thinker  Vlaamse Vrienden van Israël  Joods Actueel  Koen Vermeiren  Likoed Nederland  Blog of Reason  De Nieuwe Realist  Veren of Lood  E.J. Bron  Carel Brendel  Geen Stijl  Hoeiboei  Curiales.nl  Fenixx  Fubar  OpinieZ  The Post Online  Harde Woorden (Victor Onrust)  Natuurlijk ook “De Kattukse Vrienden van Israël” al was het alleen maar omdat ze al mijn stukken herbloggen. En zo kan ik eigenlijk nog wel een tijdje doorgaan . . . . . . .

 

____________________

Advertenties

Eva Jinek: “Donald Trump schokte de wereld met zijn verkiezing tot Amerikaans president”

Maar we beginnen met Twan Huys, want we hebben ‘t in het algemeen over dat ONOPHOUDELIJKE Trump-bashen door de publieke omroep. Het komt alle poriën uit, op de meest onwaarschijnlijke momenten weten staatsomroepers een Trumpje in te voegen. En soms zijn er hele uitzendingen aan het Trump-demoniseren gewijd. Zoals “De Verenigde Staten van Eva” of

de aflevering over Naomi Klein van College Tour.

Ik weet niet hoe mensen die voor de tv zitten deze hersenspoeling ondergaan, maar die vele tientallen studenten die in de zaal zaten te luisteren waren het er volgens mij allemaal heel erg mee eens. Dat de schok van de Twin Towers door de machthebbers werd gebruikt als excuus om landen binnen vallen en aan het martelen te slaan in Guantanamo Bay. Dat de Manchester-aanslag voor Trump alleen maar een excuus was om aan moslims reisbeperkingen op te leggen. Dat we niet moeten lachen met Trump want dat hij een echte gevaarlijke racist is. Dat Amerika áltijd geprofiteerd heeft van álle soorten immigranten, óók van moslims. Dat de problemen van racisme, ongelijkheid, CO-2-uitstoot en vluchtelingenprobleem “intersectioneel” opgelost moeten worden. Dat de Antifa’s goed zijn en rechtse mensen alleen maar slecht en eigenlijk allemaal neo-nazi’s. Dat er meer inhoudelijke kritiek moet komen op Trump en niet alleen maar op het feit dat hij de dingen zo lomp zegt.

Ja, dat zou wel een ideetje zijn: dat er inhoudelijk eens iets werd hard gemaakt van al die demoniseringen. Misschien moeten zwart en islamofiel Amerika eens naar zichzelf gaan kijken. Want als het wijzen met het vingertje naar de “witte supremacist” ook onder nóg meer Amerikaanse zwarten een extra islamitische saus krijgt, dan zijn de rapen helemáál gaar.

Dat dacht ze dus vóór Trump werd gekozen. Maar ja,Trumps verkiezing bewees dat Amerika wél zo racistisch is!

“Vrouwelijk verzet” heet de aflevering, die Eva opent met de in m’n titel geciteerde zin:

“Donald Trump schokte de wereld met zijn verkiezing tot Amerikaans president”

Ja, het wereldje van Evaatje en haar bubble-genootjes was geschokt, maar ik bijvoorbeeld was erg blij, met alle bezwaren die ik heb tegen de stijl van Trump.

De hele serie heet “De Verenigde Staten van Eva”. Dus die intens regressief-linkse inhoud ervan is al aangekondigd in de titel. Want Eva ís heel toevallig een beetje regressief-links. Kom je niet vaak tegen bij de Publieke Omroep. Rechts heet bij Eva ook in deze aflevering  “extreem” maar links heet gewoon links. Charlotteville, toen die neo-nazi een linkse betoger dood reed? Schuld van Trump want die gedoogt gráág neo-nazi’s. Uiteraard wordt in deze aflevering de grote “Women’s March” tegen Trump genoemd, maar niet wordt vermeld dat hoofddoek Linda Sarsour — Israël-haatster en anti-semiet die zwarten probeert op te hitsen moslim te worden — een van de leidende figuren was. Een club blanke liberal buitenwijk-wijven uit de hogere middenklasse wordt door Eva gevolgd. Vanwege Trump zijn ze ineens heel erg politiek bewust geworden. Bij deze dames zijn zwarten uitsluitend slachtoffer van witte supremacisten wier Gote Leider Donald Trump is. En als ze het over “vluchtelingen” hebben, dan vermélden ze niet eens dat het doorgaans moslims zijn, want ze discrimineren uiteraard geen enkele geloof, ook niet als het eigenlijk een nazistische ideologie is. Een Joodse pot uit New-York die aan kick-boksen doet, komt ook uitgebreid aan het woord. We moeten “intersectioneel” aan de gang, vindt ze. Alle onvredes en ontevredenen moeten gebundeld en verknoopt worden. Ze heeft ruzie met haar ouders over Trump. Ja, die Trump heeft de natie verschrikkelijk gespleten. (Of zou misschien de islam in Amerika de splijtstof zijn, net als in Europa? En die meerderheid van zwarten die er in Amerika niks van maakt en in Afrika óók niet: hebben die er iets mee van doen, misschien?) En Trump is de oorzaak van het racisme of heeft het op z’n minst bevorderd en anders wel aanvaardbaar gemaakt. (Nul bewijs, net als voor zijn Rusland-connectie.)

En zo gaan we door, tot de dag dat er een Hercules komt die de Augiusstallen van de NPO grondig reinigt. Of toch maar omroepverkiezingen?

Of een wereldleider die snapt dat je messianistisch-apokalyptische gekken in elk geval nóóit een second-strike-capability moet toestaan.

Ja, laten we de dialoog aangaan met die 1400 jaar oude nazi-ideologie

Wie zou ze bedoelen?

U begrijpt toch wel dat dit typische Trump-aanhangers zijn?

Trump natuurlijk. He is coming for you!

Naomi zal Trump toch niet bedoelen?

Zeker, dat vindt Trump doodnormaal, dat er, zoals het verhaal gaat, ergens op een campus stroppen-voor-zwarten waren opgehangen als morbide grap.

____________________

Aanbevolen: Hans Moll over moslims

Het kan niet anders of de sublieme en in je oog knallende omslag van dit boek is weer ontworpen door de uitgever T. Z. zelf, een weergaloze en vooral eigenzinnige estheet

Eigenlijk mag dat niet, zomaar anderhalve pagina uit een boek publiceren, maar het is bedoeld als reclame voor Hans Moll, “DE HUISMEESTER, DE MAMMOET EN DE MOSLIM“. Er is een INLEIDING van Wim van Rooy die op zijn eigen barokke wijze de enigmatische titel uitlegt als een voorbeeld van meesterschap in niet alleen retorica, maar ook in de captatio benevolentiae. Need I say more? Behalve een INLEIDING heeft het boek ook een VOORWOORD van Hans Moll zelf en daarin vind ik toch een echte aperitio oculorum, hoewel het al vele malen gezegd is: ze haten ons, die moslims. Nou, niet allemaal natuurlijk, dat moet je er altijd wel bij vermelden. Er zijn ook goeie. Maar die nazistische ideologie hè, daar hebben de goeie ook erg veel last van.

MOLL HANS introductie 1 (2)_LIMOLL HANS introductie 2 (2)_LI

 

INSTANT UPDATE:

Ik vergeet in mijne prijzingen te melden dat het korte, rake, anecdotische en voortreffelijk geschreven stukjes zijn met ene pwènte. Treinboek, bedboek, vacantieboek. Klasse!

_________________

 

Mr. GHB Hiltermann over Janneke Stegeman

Uit de HP van oktober 2017

In de HP van oktober 2017 vond ik bovenstaand pracht-citaat van iemand die wél kan schrijven over iemand over wie ik óók wel eens wat geschuimbekt heb: “Theologe des Vaderlands” Janneke Stegeman. Het stuk waaruit het bovenafgebeelde citaat komt, is geschreven door Mr. G. H. B. Hiltermann en het heeft tot titel “Een verzonnen overlijdensbericht”. Het is een wat hallucinerende tekst en dat komt misschien omdat de echte Hiltermann (1914 – 2000) als voorletters G. B. J. had en niet GHB. Maar de regels over Stegeman zijn niettemin helder en meer bepaaldelijk zelfs zeer raak te noemen.

Lees ook:

1) Narciste Janneke Stegeman is geheel opgetrokken uit linkse clichés

2) Janneke Stegeman, een levensgevaarlijke krankzinnige, mag in Buitenhof de nazislam verdedigen

INSTANT UPDATE: En laat ik nou werkelijk niet geweten hebben dat achter het pseudoniem G. H. B. Hiltermann de non-conformistische bohemien Arthur van Amerongen (Don Arturito) schuil gaat.)

AMERONGEN ARTHUR VAN TWITTER

_____________

Attje Kuiken (PvdA) en Madeleine van Toorenburg (CDA) zien het échte gevaar onder ogen!

Attje (waarom eigenlijk geen 3 tees, Atttje?) Kuiken tijdens haar betoogje over de Pegida-dreiging

Vanmiddag stomtoevallig op het het Tweede-Kamer-vragenuurtje gestuit. Jammer dat het hele verhaal van Attje Kuiken (PvdA) bij uitzending gemist wordt weggelaten en zo’n beetje bij het antwoord van minister Sander Dekker begint. Maar in de dialoog met de minister wordt toch ook wel duidelijk dat Kuiken in die smakeloze en domme actie van Pegida — bouwgrond van een te bouwen moskee met een pleeborstel en een emmer varkensbloed inzegenen — een aanval op de democratie ziet van het angstwekkend groeiende rechts-extremisme. Ze is echt onder de indruk van de eigen ernst waarmee ze dit grote gevaar benoemt. Naast nog een paar regressief-linkse paljassen komt ook Madeleine van Toorenburg aan het woord. Zij vindt de Pegida-actie “ijzingwekkend” en meent dat “we deze extreme dreiging niet kunnen dulden”.

Tsja. Je ziet het niet aan de buitenkant, maar zo krankzinnig zijn ze dus, het grootste deel van onze “volksvertegenwoordigers”. De islam is bezig de wereld  te terroriseren, onze steden liggen inmiddels vol met Merkel-Lego, maar daarover zijn ze schijnbaar in het geheel niet ongerust. Ze willen vooral de angst wegnemen bij onze moslims, zo zeggen ze. Ja, dat lijkt me ook heel nodig, want dit soort gruwelijke Pegida-terreur zijn ze in hun cultuur niet gewend.

Ik heb ooit een poging gedaan deze waanzin bij ons links-regressief narcistisch-hedonistisch zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat te duiden onder de titel “Tast ISIS het wegkijkvermogen van onze nep-elites aan?” En kwam op een specifieke vorm van Stockholmsyndroom. Ga maar eens lezen, er staan prachtige anecdotes in van islam-mooipraters die in feite schijtbang zijn van de islam, die natuurlijk gewoon een nazisme avant, pendant et après la lettre is.

De ontkenning van het Kwaad van de islam door onze quasi-elites is dus niet alleen zelfmanifestatie, narcisme en hedonisme, maar ook gewone angst. Hun gebrek aan ongerustheid over de islam is inderdaad slechts schijnbaar, maar ze durven het zichzelf niet toe te geven. Ze zijn als kinderen die hun ogen stijf dichtknijpen als ze iets angstaanjagends zien.

Overigens zei  Sander Dekker nog wel dat het grootste deel van de terroristische dreiging vanuit de jihadistische hoek komt. Nounou! Chapeau zeg!

_____________

Efraim Karsh ontkracht de Palmaffia-leugens over de Balfour-Verklaring

BALFOUR PALMAFFIA-CARTOON

Zou dat nou Margaret Thatcher zijn of Theresa May? In elk geval vertelt deze oude “Palestijnse” vrouw aan die Engelse parelketting hoe erg de “Palestijnen” zijn verraden door de Engelsen. Quod non.

Efraim Karsh, Midden-Oosten-kenner en auteur van een paradigmatisch boek over het ontstaan van Israël, “Palestine Betrayed”, heeft ter gelegenheid van de 100ste verjaardag van de Balfour-Verklaring een evenzeer fundamenteel stuk geschreven over dat belangrijke document. (The Middle East Quarterly, Winter 2018) In het onderstaande vat ik de tekst van Karsh interpreterend samen. Het is dus een zelfstandige tekst, dus slechts deels een samenvattend uittreksel.

Efraim Karsh

Waar staan we na 100 jaar Balfour-Verklaring?

De Balfour-Verklaring was een brief van 2 november 1917 van de Engelse minister van buitenlandse zaken Arthur Balfour aan Lord Rothschild, een puissant rijke Engelse Jood die door de oorspronkelijk Wit-Russische Jood Chaim Weizmann werd overgehaald de Zionistische zaak bij het Engelse kabinet te bepleiten

In zijn inleidende alinea’s en in zijn conclusie aan het eind van zijn essay, schetst Karsh waar de wereld staat aan het einde van 100 jaar officieel door de internationale gemeenschap bevorderde Joodse immigratie naar Palestina.

Karsh citeert een relatief “gematigde” versie van het standaard leugenlasterverhaal dat de Palmaffia’s al vele decennia presenteren, namelijk de versie van Mahmoud Abbas voorgedragen in 2016 in de algemene vergadering van de Verenigde Nazi’s:

“Honderd jaar zijn voorbijgegaan sinds de beruchte Balfour-Verklaring, waarmee Groot-Brittannië zonder enig recht, autoriteit of toestemming van wie dan ook, het land van Palestina aan een ander volk gaf. Dit maakte de weg vrij voor de Nakba van het Palestijnse volk en hun onteigening en verdrijving van hun land.”

Dit zijn, aldus Karsh, allemaal leugens en een bewijs van een politiek van 100 jaar van rejectionisme, van intransigentie en van weg-met-de-Joden, uitgevoerd door het verkeerde soort Arabische leiders die in Palestina steeds weer aan de macht zijn gekomen. Abbas staat daarmee in de lijn van Arafat en diens voorganger Amin al-Husseini, de moefti van Jeruzalem. Ook de zogenaamde vredeswil van Arafat in 1993 bij de Oslo-Accorden bleek bedrog.

Ik — niet Karsh! — noem deze rejectionisten, inclusief Hamas natuurlijk,  “Palmaffia’s” en deze Palmaffia’s, zo laat Karsh zien, hebben vanaf het begin, vanaf 1917 dus — toen nog onder leiding van de moefti, die zijn mentaliteit en tactiek op deze Palmaffia’s heeft overgedragen — hun eigen bevolking geterroriseerd, gegijzeld en gehersenspoeld.

Engeland consulteerde wel degelijk vooraf zijn bondgenoten in de oorlog, met name Woodrow Wilson en toen de Balfour-Verklaring eenmaal naar buiten was gebracht, werd zij goedgekeurd door de internationale gemeenschap inclusief de leiders van de opkomend pan-Arabische beweging, terwijl het Ottomaanse Rijk een soortgelijke Verklaring uitgaf, naar het model van de Balfour-Verklaring. De “Nakba” werd veroorzaakt door de verwerping van de Balfour-Verklaring door de extremistische moefti van Jeruzalem Amin al-Husseini en de terreur die hij ontketende tegen de goedwillende gematigde Palestijnse Arabieren die inzagen dat de Joden welvaart brachten. De moefti negeerde de wil van de meerderheid van zijn eigen bevolking en die van de international gemeenschap. Had hij dat niet gedaan dan was er géén “Nakba” geweest.

Dat is het dus: de hele wereld was het eens met de Balfour-Verklaring, inclusief de meerderheid van gematigde Arabieren, maar Amin al-Husseini wist via minderheidsterreur de boel te saboteren. En die terreur-lijn, zo voeg ik er nogmaals aan toe, wist de moefti de hele geschiedenis van de vestiging van de Joden in Palestina door te zetten en over te dragen op Arafat en via hem op Abbas en Hamas.

Karsh is een van degenen die blijft hopen, misschien tegen beter weten in, dat de goedwillende Arabieren toch nog een keer de overhand zullen krijgen. Luister maar:

“It is only by shedding their century-long revanchist dreams and opting for peace and reconciliation with their Israeli neighbors that Palestinian leaders can end their people’s suffering. And what can be a better starting point for this sea change than endorsement of the Balfour Declaration rather than its atavistic denigration?”

Ik denk, anders dan Karsh, niet dat die “sea change” mogelijk is en wel vanwege de islam, een totalitaire ideologie die al 1400 jaar bewijst onhervormbaar te zijn. In tijden van krisis zijn het altijd opnieuw de “fundamentalisten” die erop wijzen wat Koran en Soenna écht leren. Moslims kunnen in gunstige tijden en op gunstige plaatsen “gematigd” zijn, maar dat zijn ze ondanks en in weerwil van de islam. In de beslissende periodes van de Joodse immigratie naar Palestina wist de moefti dan ook met Koran en Soenna in de hand de terreur op de eigen bevolking los te laten via een minderheid en de geschiedenis naar zijn hand te zetten. De moderne Palmaffiosi, Abbas en Hamas, hebben nu hun bevolkingen dermate gemarineerd in Jodenhaat dat de eerste de beste leider die een werkelijk compromis met Israël zou willen sluiten binnen de kortste keren vermoord zou zijn. De Palmaffiosi berijden een tijger die ze zelf dagelijk voeden en waar ze nooit vanaf kunnen stappen.

De internationale context van de Balfour-Verklaring

Karsh gaat er vervolgens toe over, nadat hij de essenties meteen aan het begin van zijn essay heeft neergezet, de ruimere internationale historische context te schetsen van de periode vlak na WOI.

Westerse onderwijs- en media-consumenten krijgen altijd alleen maar de zelfbeschuldigingsversie opgedist van die context, namelijk dat het Westen op een nare kolonialistische manier het Midden-Oosten opgedeeld heeft onder de grootmachten door een lineaal op de kaart te zetten en genadeloos en stupide, zonder met plaatselijke omstandigheden rekening te houden het Midden-Osten op te delen. (Hier een voorbeeld uit 2014.)

Dan wordt steevast het Engels-Frans-Russische Verdrag van mei 1916 genoemd dat ging over de verdeling van het Ottomaanse Rijk en dat onder de naam Sykes-Picot-verdrag bekend is. Maar in feite ademde dit verdrag juist een anti-kolonialistische geest van opvoeding tot zelfbeschikking. Het Sykes-Picot-verdrag stipuleerde namelijk dat er “een onafhankelijke Arabische Staat of een Confederatie van Staten ( . . .) onder de soevereiniteit van een Arabische chef” moest komen.  Het Sykes-Picot-verdrag ademde dus in mei 1916 al de geest van Woodrow Wilsons “Veertien Punten” van januari 1918, waarbij opvoeding tot nationale zelfbeschikking tot het leidende principe werd verklaard van het internationale systeem. Die opvoeding moest in het Midden-Oosten plaats vinden door een mandaat-systeem uit te voeren door Frankrijk en Engeland onder de supervisie van de Volkenbond.

In dat nieuwe kader van zelfbeschikking probeerde de Balfour-Verklaring in het Sykes-Picot-Verdrag ruimte te scheppen voor óók een thuisland voor de Joden in het Palestina waar Joden al millennia woonde.

Karsh gaat uitgebreid in op het feit dat er ook bij de Ottomaanse heersers en bij Arabische leiders die zich probeerden los te maken van de Ottomaanse overheersing sympathie was voor de Balfour-Verklaring, zij het puur opportunistische sympathie.

Zo gaf in Augustus 1918 de leider van het Tukse triumviraat, Talaat Pasha, een communiqué uit waarin uitdrukking werd gegeven aan sympathie voor een Joods tehuis in Palestina in bewoordingen ongeveer gelijk aan die van de Balfour-Verklaring. Karsh noemt het niet, maar dat was meer ingegeven door het verlangen Amerika en Engeland gunstig te stemmen dan door sympathie voor de Joden. Want een jaar eerder had het triumviraat nog overwogen een genocide aan te richten onder de Joden in Palestina op een schaal vergelijkbaar met die waarop de Ottomanen de Armeniërs hadden vermoord. Ze waren gestopt door hun bondgenoot in WO I, Duitsland.

Bij de Arabieren ging het om de gebroeders Faisal en Abdullah die samen met hun vader, Hussein ibn Ali — de Sharif van Mekka — de leiders van de Arabische opstand tegen de Ottomanen waren. Die opstand paste natuurlijk uitstekend in de oorlogsinspanning van de Engelsen in WO I tegen de Turks-Duitse alliantie. De drie werden beloond met gebieden in Irak, Jordanië en Saoedi-Arabië die zo groot waren dat Engeland er een paar keer in zou passen. Maar ze wensten het allemaal nog een maatje groter, zodat het ook Syrië met Palestina zou moeten omvatten.

Karsh beschrijft in detail de onderlinge machtsstrijd tussen met name de broers Faisal en Abdullah tijdens de onderhandelingsperiode 1918-1922. Die onderhandelingen zouden tenslotte leiden tot de verdragen van San Remo en tot het mandaatstelsel. Uit het verslag van Karsh blijkt dat de steun voor de Balfour-Verklaring van de elkaar bestrijdende broers uit puur opportunisme voortkwam. Ze wilden zowel Engeland, de Urheber van de Balfour-Verklaring, alsook de Amerikaanse Joden en de Volkenbond gunstig stemmen teneinde zo veel mogelijk macht en gebied te verwerven.

Maar het belangrijkste is dat uit uitingen van de broers Faisal en Abdullah blijkt dat ze wel degelijk zagen dat de Joden in Palestina een ongekende welvaart en dynamiek brachten en dat ze die voor hun eigen belang wilden aanwenden.

Karsh wil aantonen dat er in het Midden-Oosten in de periode vlak na WO I en eigenlijk tot aan 1947 veel meer welwillendheid was ten aanzien van het Zionistische project dan nu nog algemeen wordt aangenomen. Daarin past ook zijn schets van de mentaliteit in Egypte in een periode die, naar Karsh meent, wel tot midden jaren 1930 stand hield, toen koning Faroek (1937 – 1952) pan-Arabische ambities kreeg. Vóór die tijd, aldus Karsh, keken Egyptenaren nogal neer op Arabieren en zagen de Arabieren de Egyptenaren inderdaad niet eens als Arabieren. Karsh geeft anecdotisch bewijs dat er in de jaren 1920 in Egypte geen enkele kennis van of sympathie voor het Palestijns-Arabische extremisme was zoals dat vertegenwoordigd werd door moefti Amin al-Husseini, maar dat er wél sympathie en respect bestond voor het Zionisme.

Het besluit van het liedje was in elk geval dat in juli 1922 door de Volkenbond Engeland werd aangewezen als mandataris voor Palestina en de opdracht keeg om “in het land zodanige administratieve en economische voorwaarden te scheppen dat die de  vestiging verzekeren van een Joods nationaal tehuis”. De Volkenbond erkende ook “de historische connectie van het Joods volk met Palestina”. Alles werd dus geregeld zoals in de Balfour-Verklaring was aangegeven. Een week later in datzelfde jaar 1922 bevestigde het Amerikaanse Congress de Balfour-Verklaring. (Gedurende WO II, zou het Congres daarna nog verscheidene keren resoluties aannemen die onbeperkte Joodse immigratie en het scheppen van een Joodse Staat in Palestina ondersteunden.)

Arabisch-Joods samenleven in Palestina tot 1948

Aan het begin van deze paragraaf legt Karsh voor wie het nóg niet weet, nog maar eens uit dat er in Palestina geen enkele vorm van nationaal besef was. Er was alleen geografische besef: Noord-Palestina met Beiroet en Zuid-Palestina met Jeruzalem als centrum. Palestina zelf werd ervaren als een deel van Syrië en Syrië als een deel van het Ottomaanse rijk.

Arabieren ontleenden hun identiteit verder aan stam, clan, dorp of islamitische secte. De hogere klassen, de “Effendi-klasse”, was óf pro-Brits óf pro-Turks, maar was verder zonder politieke samenhang. Voor de pan-Arabische beweging was geen belangstelling. Dat bleef zo toen de islamistisch-Arabistische Jodenhaat-agitatie van Amin al-Husseini in de jaren 1920 en 1930 enig succes kreeg. Zijn “Hoger Arabisch Comité” vroeg tot in 1947 (!) om incorporatie van Palestina in Syrië.

Het samenleven tussen Arabieren en Joden, zo meent Karsh, ging eigenlijk in de periode tot 1948 heel goed. Karsh geeft vele en veelsoortig voorbeelden van vruchtbare samenwerking op allerlei praktische gebieden, tot aan de gezamenlijke verdediging tegen Arabische terroristen aan toe.

“As a result of this state of affairs, throughout the mandate era (1920-48), the periods of peaceful coexistence were far longer than those of violent eruption, and the latter were the work of a small fraction of Palestinian Arabs.”

Vanwaar die relatieve vrede? Karsh wijst erop dat de wandaden van de Joden die door de moefti cum suis waren voorspeld, in de praktijk niet plaatsvonden. Niemand werd zijn land afgenomen en er stormden geen hordes wilde Joden het land binnen. Integendeel: de Joden brachten vitalisering, welvaart en welzijn en betaalden goed geld voor het land. De naam “Balfour” werd door de Effendi-klasse vooral in verband gebracht met gelegenheid tot winst maken op landverkoop. Aan de voorwaarde voor Joodse migratie naar Palestina namelijk dat “nothing shall be done which may prejudice the civil and religious rights of existing non-Jewish communities in Palestine”, werd dus méér dan voldaan.

Ook in meest gewelddadig periode, namelijk die van de “Arabische Opstand” van 1936 tot 1939 was het geweld dat werd geïnstigeerd vanuit het “Hoger Arabisch Comité” vooral gericht tegen de meerderheid van de eigen Arabische bevolking die in de ogen van het Comité “collaboreerde”. (Dat is dus tot op de dag van vandaag niet veranderd: wie werklijk vrede wil met Israël, leeft niet lang meer.) Vele Arabieren ontvluchtten toen het land, maar er waren er ook die zich verzetten, bijvoorbeeld zij-aan-zij met de Hagana, de grootste Joodse contra-terreur-organisatie. Anderen zochten bescherming in Joodse buurten.

De samenwerking tussen Joden en Arabieren hield stand tot in de jaren van WO II, toen Amin al-Husseini, die in 1937 Palestina was ontvlucht, bezig was samen te werken met Hitler en over het hele Midden-Oosten nazi-propaganda en Jodenhaat verspreidde middels de in Berlijn gevestigde zender “Radio Zeesen”. En dat deed-ie dus op grond van die ene ondeelbare, onhervormbare islam.

Lees ook:

1) Handleiding bij “Nazi’s, Islamisten en het Moderne Midden-Oosten” van Rubin en Schwanitz

2) Werk in Uitvoering: een korte geschiedenis van Israël

3) Nazisme, Islam, Israël: de islam is een nazisme avant, pendant et après la lettre
________

Pillenpoortwachter Frank Koerselman ontzegt mij een zachte dood onder deskundige begeleiding

Nee, op een vrij korte recente terugval na ben al 20 jaar niet meer depressief. Maar ik betrek het toch maar weer even op mezelf. Dat praat makkelijker.

In EenVandaag gaat het over de levenseinde-kliniek en de gevreesde ”glijdende schaal” als mensen op grond van psychische problemen een doodswens hebben die dan bij een gering percentage van die mensen gehonoreerd wordt. U moet zelf maar eens gaan kijkluisteren naar de vele zwaarwichtige deskundologen die zéér verontrust zijn en wensen te beslissen of ik een zachte dood mag hebben of dat ik de zwarte markt op moet om onbegeleid mezelf de dood in te prutsen. En de trein en het hoge gebouw staan natuurlijk ook altijd ter beschikking. Ik heb er inmiddels het nodige over gezegd. Nu vraag ik alleen aandacht voor een uitspraak van psychiater Frank Koerselman op 7:25:

“Dokters, psychiaters, verkopen geen geluk. Dat is hun handel niet. Dat is een misverstand. Zware levens moeten ook geleefd kunnen worden. En daar zijn we voor, om te helpen zware levens te leven.”

Dat mag jij vinden, Koerselman, maar dan moet je niet tegelijk ook de poortwachter willen zijn die mij de toegang tot pillen-plus-begeleiding ontzegt.

________________

Overal in het Westen verrijzen monumenten ter ere van de Religie van de Vrede

Twitteraar “Percolator”:

“Overal in de Westerse wereld verrijzen monumenten ter ere van de Religie van de Vrede. Prachtig!”

“Maar weet u wie pas echt gevaarlijk is volgens het politiek-correcte establishment? Geert Wilders  die ons hiervoor al jaren waarschuwt.”

________________

Henda Ayari: ‘Tariq Ramadan probeerde mij te wurgen alvorens mij te verkrachten’

Mijn auditieve Frans is niet goed genoeg voor dat radde tempo waarin Henda Ayari haar verhaal doet. Maar wie op het het meest linkse witte vierkantje linksonder in de video klikt krijgt een behoorlijke vertaling in tekst.

Het verhaal van Henda Ayari luidt samengevat: Tariq Ramadan nodigt haar uit voor een bespreking in zijn hotel en zegt erbij dat het ‘t beste is om dat op zijn kamer te doen, want in de hotellobby is het niet rustig genoeg. Hij doet open met een schaal lekkere hapjes in zijn hand. Zij slaat die af. Hij zet die schaal weg en omhelst haar meteen krachtig. Zij verzet zich, zeggende “dit gaat te vlug”. Hij zet door, slaat haar hard en poogt haar te wurgen. Ze is in doodsangst, geeft toe en zegt ervan overtuigd te zijn dat hij haar vermoord zou hebben als ze zich was blijven verzetten,

Arthur van Amerongen schrijft ook over Tariq Ramadan:

“Tijdens het schrijven van Brussel: Eurabia bezocht ik regelmatig lezingen van deze playboy-salafist. In Brussel was hij kind aan huis, dus met terugwerkende kracht en met de wijsheid die ik nu in pacht heb, had hij daar natuurlijk allemaal neukertjes (of ze nou wilden of niet). Het was een fascinerend gezicht, de puberende Marokkaanse meisjes met fleurige hoofddoeken, sluiers en in boerka’s die om hem heen dartelden als vliegen rond een strooppot of rond een versgebakken koeienvlaai.Tijdens zijn lezingen slaakten ze gilletjes als hij een islamitisch verantwoord grapje maakte en regelmatig gleden ze uit de plastieken stoeltjes. Hij gedroeg zich als een popster. ( . . .) Ik heb vrijwel alle boeken van Ramadan doorwrocht, in het Frans notabene, en ik kan u verzekeren dat het een load of crap is.”

Het is inderdaad een load of crap, maar die wel door deze slang aan gerenommeerde Europese universiteiten uitgespreid wordt en daarom natuurlijk levensgevaarlijke crap.

De islamisering van Europa en dus ook van Nederland vordert gestaag. Ga eens kijken hoe bijvoorbeeld de Nederlandse Tariq Ramadan, Maurits Berger, zijn meisjes-leerlingetjes klaar maakt voor de islamitische slacht. Nee, ik bedoel niet dat Berger zijn leerlingetjes verkracht, maar de waarheid over de islam verkracht hij net zo hard.

Wist u trouwens dat de Nederlandse media-arabiste Petra Stienen getrouwd is geweest met Berger? Dat is dus die Stienen over wie wijlen Hans Jansen dat hilarische stukkie schreef. En natuurlijk is Stienen een fan van Ramadan. Hieronder werpt zij een intense blik op hem. Zou ze zich wel eens door ‘m hebben laten neuken? Zou zo maar kunnen. Ja, het islamofiele links-regressieve wereldje is heerlijk verknoopt.

_____________

 

Nazi-collaborateurs en domme meelopers vieren de Kristallnacht in Amsterdam

KRISTALLNACHTHERDENKING 9 NOV 2017_LI (2)

Nee, dat is géén Godwin, dat “nazi-collaborateurs”. En dat “vieren” is ook bewust gekozen. Dit jaar is er, mede door mij, een boek vertaald dat met bakken bewijs aantoont wat velen allang wisten, namelijk dat de Palmaffia’s onder leiding van Hamas & Abbas intens verwant zijn met het Hitlerisme. Van de islam, waarmee de Palmaffia’s uiteraard zijn doordrenkt, is gemakkelijk aan te tonen dat het zowel theoretisch als in 1400-jarige praktijk als twee druppels water op het historisch nazisme lijkt. De islam komt uit dezelfde Ungeist voort als het nazisme.

En die nazi-verwantschap geldt speciaal-extra-plus voor de Palmaffia’s die concreet wortelen in het verbond dat de eerste Palmaffia-leider, de moefti van Jeruzalem Amin al-Husseini, sloot met Hitler. Dat verbond hield in: de erkenning van het wederzijds belang, namelijk behalve wereldhegemonie het vermoorden van alle Joden zowel in Europa als in het Midden-Oosten en speciaal in Palestina. De moefti zette al zijn macht in het Midden-Oosten in om de nazi’s te helpen. Arafat is nog door de moefti zelf gezalfd als opvolger en Abbas heeft openlijk erkend in de traditie van de moefti te staan.

Het regressief-linkse tuig dat sinds 1992 de herdenking van de Kristallnacht in Amsterdam heeft gekaapt, staat in een vertrouwde “linkse” traditie, want al in de jaren 1930 gaf de Communistische Internationale de Joodse minderheid in Palestina de rol van “imperialistische agent van de onderdrukking” en voorzag de moordpartijen van de islamitische Arabieren die werden aangehitst door de moefti van het etiket “nationale bevrijdingsbeweging”.

In boven afgebeelde aankondiging verbergt de zinsnede  “dient mede als waarschuwing tegen vreemdelingenhaat en racisme en hun mogelijk gevolgen” dan ook een anti-Israël, pro-Palmaffia en pro-islam agenda. Nadat Europawijd, en dus ook in Nederland, regressief-links van het communisme als bondgenoot was overgestapt op de islam als de ideologie waar alle goeds voor de onderdrukten vandaan zou gaan komen, hebben reactionaire clubjes van allerlei benaming zich ingezet voor de “Palestijnse zaak”. Carel Brendel — voor al uw namen, rugnummers en verknopingen van regressief-links — heeft in 2012 al voortreffelijk beschreven hoe het netwerk in elkaar zit.

Er is één Rode Lijn: onder fraaie benamingen als “Nederland Bekent Kleur” en “Stop Racisme en Uitsluiting” gaat uitsluitend het streven schuil om de antisemitische islam salonfähig te maken. Deze regressief-linkse rotzakken hebben het voor elkaar gekregen om een herdenking van Jodenvervolging te perverteren tot de promotie van een ideologie die het Jodenjagen heeft uitgevonden en in WO II een verbond met Hitler had: de islam. Petje af! Vorig jaar waren ze er zelfs in geslaagd in een van de oudste synagoges van Amsterdam hun ideologische voorbereidingen op de volgende Holocaust uit te voeren.

Dit jaar zal de gespleten tong van het allergevaarlijkste antisemitische serpent in Nederland op de “herdenking” komen lispelen: Dries van Agt. Vele malen heb ik over deze geesteszieke geschreven. De laatste keer was onder de titel “Café Weltschmerz: Van Agt en Knoop verraden Israël ieder op eigen wijze”. Als u dat gaat lezen moet u, zo adviseert mijn vriend Victor Onrust van het weblog “Harde Woorden“, wel een teiltje klaar zetten

Wie de organisatoren van het feest van de pervertering van alle waarheid en waarden zelf aan het woord wil lezen gaat naar “Herdenking Kristallnacht”. En herdenken zullen ze zeker. Door meelopers Helmert Woudenberg en Max van den Berg. Maar dat zal alleen voor de vorm zijn. De werkelijke agenda is islam-en-Palmaffia-promotie. En de kern is als “Israël-kritiek” vermomde Jodenhaat. Al zullen niet alle domkoppige meelopers zich daarvan bewust zijn.

UPDATE 11 NOVEMBER 2017: Onderstaande heeft betrekking op een optreden van Dries van Agt in 2014. Overigens heeft Israël helemaal niks “ingepikt” en “bezet” ook helemaal niks.

AGT VAN DRIES ACHAB TIJDENS KRISTALLNACHT
_________________

Héle fène Kristalnach! Hedy d’Ancona is dol op regressief-linkse krypto-antisemieten

Vanmiddag zal ik mijn bijdrage publiceren aan de ontmaskering van de Pervertering aller Perverteringen: een herdenking van de Jodenvervolging waarop het stiekeme doel is om de oudste Jodenhaat-ideologie ter wereld te promoten: de islam. Maar eerst, om vast en beetje aandacht te genereren, een stukkie met een prominent dom regressief-links wijf in de titel.

Carel Brendel schreef in 2012 in een voortreffelijke analyse van de “Kristallnacht-herdenking”-tussen-aanhalingstekens.

“Het Centraal Joods Overleg gaat herdenken in de Portugese synagoge.Hedy d’Ancona is tegenover het Stadhuis de belangrijkste spreker op de door extreem-links gekaapte herdenking van de jodenvervolging.”

We hebben het dus over de gekaapte “Kristallnacht-herdenking” die op de avond van 9 november 2017 weer plaats zal vinden in Amsterdam en op veel andere plaatsen in Nederland.

Terzake! Hedy! Het blijven moeilijke woorden, blijkbaar. Zo horen we deze toch al wat oudere intellectualeuze op seconde 16 van bovenstaande video duidelijk gewagen van “de eerste pró-grom”. Ja, grommen deden die Russen misschien best tijdens hun Jodenjacht. Maar het moet toch echt po-gróm zijn.

À propos! Nóg zo’n moeilijk woord: het is “End-lösung” = eind-oplossing en wel met het accent op de twééde lettergreep van het Duitse woord. Als je het uitspreekt als entléúzoeng dan krijgt het woord weliswaar iets van plotselinge ontketening, zoals bij een pogróm, en dat heeft natuurlijk ook zijn charme, maar het is echt fout. Je zou in entléúzoeng ook iets van “verlossing” kunnen horen. “Verlossing” van de Joden uiteraard. Ja, dat heeft dan ook weer een mooie dubbele betekenis: zoef, door de schoorsteen — “wir schaufeln ein Grab in den Lüften” — en eindelijk van de pogróms af. Maar die opsluiting van al die naakte mensen in die kleine vergassingskelders van Auschwitz komt dan weer niet zo goed tot zijn recht. Over benauwd gesproken: wist u trouwens dat de moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, in 1942 mobiele vergassings-installaties klaar had staan in de haven van Athene om te gebruiken bij de voorgenomen massamoord op de Joden in Palestina zo gauw Rommel via Egypte door zou stoten? Toch ook wel krap, in zo’n vergasbestelwagen.

Die D’Ancona is een dom wijf met haar hele bewogenheids-poeha. Want kijk eens in wat voor rijtje ze zich laat zetten en wat ze zelf zegt! Het is daar in 2012 gewoon een anti-Wilders en pro-“vluchtelingen”-demonstratie, dus een demonstratie vóór een tsunami van gelukszoekers uit islamitische landen, voor het overgrote merendeel jonge mannen van fighting age, testosteronbommen dus en onder wie, zoals al bewezen, terroristen zitten en die eerst door zes-en-tachtig veilige landen zijn getrokken om de vetpotten van Noord-West-Europa te bereiken. Hier wordt op een “Kristall-nachtherdenking” de tactiek van alle totalitaire bewegingen toegepast: onder het mom van menslievendheid en charitas een terreurbewind voorbereiden. De islam heeft er patent op. Hamas is op die manier aan de macht gekomen in Gaza.

________________