TEN GELEIDE

Uitgelicht

God grant me the serenity

Als Odysseus zich vermomd als vieze varkenshoeder bij zijn eigen hereboerderij meldt, dan ontvangt zijn zoon Telemachus – die hem niet herkent – hem met alle vriendelijkheid en beleefdheid. Later zegt Odysseus, als hij zich bekend heeft gemaakt, dat hij de echte koningszoon had herkend in de manier waarop hij de varkenshoeder behandelde. Diezelfde Odysseus echter, roeide met  behulp van diezelfde zoon het hele zootje “prinsen” (hereboerenzonen) uit dat zijn vrouw Penelope had belaagd, zijn eiland Ithaca had lopen uitvreten en een cultuur van barbarij in zijn huis had gebracht. De lijken van de vrijers stapelen zich op in die paleizige boerenhoeve van Odysseus op Ithaca!

“En Odysseus op zijn beurt keek rond in zijn woning, of hij geen vrijers meer vond, die zich hadden verborgen om alsnog te ontspringen aan de dans van de dood. Zij lagen opeen op de vloer in stof, vuil en bloed. Zoals vissen uit het zilte water getrokken met hun netten, door de mazen waarvan er géén kan ontsnappen, met open bek op het strand te hoop liggen, zo lagen daar de vrijers.”

Zie: ik ben van de Joods-Christelijk-Verlichte beschaving al heb ik een klassieke opleiding. Ik ga niet lopen moorden, al heb ik er vaak intense zin in. Ik volsta met de verraderlijke vijand de tyfus te schelden. Maar je zal mij nóóit betrappen op arrogantie jegens de varkenshoeder.

Uit: “Lolle Nauta en Frits van Exter: twee linkse mensenvrienden

SPREUKEN KERN MIJN

Ik merk dat ik de laatste tijd steeds minder stukken schrijf. Blijkbaar heb ik m’n zegje zo langzamerhand gedaan wat betreft de onderwerpen die ik belangrijk vind: islam, Israël, immigratie, EU. Voorts hoort in dat rijtje ’n onderwerp dat ik benoem als (haal even adem) het met de islam collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat. Onze nep-linkse quasi-elite is onze gevaarlijkste vijand.

Sinds eind 2017 heb ik als compensatie voor het minder-schrijven het TWITTEREN nu juist opgepakt. Voor wie me wil volgen: hiero. Ik  merk dat twitteren me dwingt bondig te formuleren en voor de grotere context inzake het onderwerp van zo’n tweet kan ik vaak verwijzen naar eigen eerdere artikelen. Ik moet, sinds ik in 2006 een eigen website begon, er ergens tussen de twee en drie duizend hebben geschreven.

Wie verder nog nieuwsgierig is naar wie ik denk te zijn: klik in het uiterste hoekje linksboven op deze pagina “about” aan.

In de nazomer van 2017 heb ik met collega-vertaler Jolanda van der Vorst-Molleman-Dijksterhuis de laatste hand gelegd aan de vertaling van bovenstaand boek dat in onze links-regressieve wereld alleen via crowd-funding en pro-Deo-vertalers kan worden uitgegeven bij een verstandige en idealistische eenmans-uitgeverij als “De Blauwe Tijger”.

Het boek is hier te bestellen en hier is een handige handleiding voor de lezers van het boek, want het is géén gemakkelijk toegankelijk boek.

Mijn meest beknopte en toch volledige visie op het Kwaad dat islam heet, kunt u vinden in mijn In Memoriam voor Hans Jansen.

FORTUYN TEHOM MET VOLKSKRANT 1FORTUYN TEHOM MET VOLKSKRANT 2

Luister voorts naar deze FANTASTISCHE BIJNA-MONOLOOG (12 MIN.) VAN PIM FORTUYN OVER DE ISLAM. Hij zei dit alles dus al op die kalme en kernachtige manier ergens tussen 9 februari 2002 (verschijnen van boven afgebeelde Volkskrant) en 6 mei van dat jaar toen-ie werd vermoord.

KORANVINGEREN MET SCHREEUWBAARDEN

second coming

koran-en-schreeuwbaarden

ISLAM MODERATE RADICAL

____________________

Cultuur onder Vuur! Een bijdrage ter voorbereiding van het congres aanstaande zaterdag

Beroeps-estheet Tom Zwitser in zijn stemmige studio (Je hoort vast, Tom, hoe mooi dit allitereert. Toch? Tom?)

Ik heb ook andere titels voor dit uitgebreide verslag van een discussie overwogen. Deze prikkelend-raadselachtige bijvoorbeeld: “Bossmaker van Blauwe Tijger geen Buitenhof”. En nee, ik ga niet naar dat congres. Om allerlei redenen waarover ik niet wil uitweiden.

Enfin.

Uitgeverij De Blauwe Tijger heeft mijn sympathie omdat Tom Zwitser boeken uitgeeft waarin de links-regressieve en islamitische waanzin plus de versmelting van die twee worden gehekeld. Deze twee boeken bijvoorbeeld:

Het moet beroeps-estheet Tom maar vergeven worden dat hij zijn strijd voert vanuit een soort christelijk conservatisme dat ik niet kan navoelen. Hij heeft vrij recent een enorm dik boek van eigen hand gepubliceerd, een trilogie-in-wording onder de titel “Permafrost”, maar toen ik het probeerde te lezen ben ik na een uurtje bladeren en scannen afgehaakt. Ik zou in een variant op Reve kunnen zeggen: het is geouwehoer, maar ik denk niet dat er zegen op rust.

PERMAFROST TOM ZWITSER OMSLAG

Toms “Blauwe Tijger” heeft tegenwoordig via internet-televisie – “Blue Tiger Studio” – een Buitenhof-achtig programma, maar dan klunzig. Sorry! Sorry!

Echter! De inhoud is toch wel opmerkenswaardig en héél anders dan bij Buitenhof. De titel van deze serie gesprekken luidt “The Bossmaker” en ik zou bij God/god niet weten waarop dat moet slaan. Enfin: de titel heeft blijkbaar de zegen van gespreksleider Ronald Heister en die is nou eenmaal public-relations-specialist.

Onder de YouTube-versie van deze aflevering van “The Bossmaker” – (in hoofdletters getiteld “HOE OVERHEID, MEDIA EN ONDERWIJS U KLAARSTOMEN VOOR DICTATUUR”) – staat een tijdlijn afgedrukt die de bedoeling heeft om het voornaamste weer te geven van wat er in deze anderhalf uur gezegd wordt. Ook die tijdlijn is klunzig. Dus dan zal ik zelf maar eens een goeie kritische samenvatting geven.

Er zijn momenten waarop gespreksleider Ronald Heister in zijn mimiek wel iets wegheeft van Dominee Gremdaat

In de pittige inleiding van Ronald Heister komt de traditioneel-christelijke insteek goed naar voren.

“Onze wereld verandert in een razend snel tempo. Veel van de instituten waarmee wij zijn opgegroeid zullen in een kwaad daglicht komen te staan. Vele mensen op belangrijk posities ontmaskerd. Ons vertrouwen zal zwaar op de proef worden gesteld. Ons beeld van de werkelijkheid zal honderd procent veranderen. In ‘The Bossmaker’ vraag ik experts hoe wij als burger en ondernemer op deze enorme paradigma-verschuiving kunnen voorbereiden. Vandaag bespreken we hoe u geïndoctrineerd wordt. Door de overheid, de media en het onderwijs. In alle sectoren van onze wereldwijde samenlving is onrust. Voortdurende veranderingen zorgen voor verwarring. De symptomen zijn herkenbaar voor iedereen. Gezag van docenten ondermijnd. Overmatig drugsgebruik gestimuleerd. De nationale identiteit vernietigd. Het maken van schulden bevorderd. Massamedia gecontroleerd en gemanipuleerd. Het monetaire stelsel failliet. We worden bestookt met nieuwe dogma’s. Het liefst elke dag een ander. Geloof als middel van sociale cohesie ondermijnd. De vernietiging van de familieband gestimuleerd. En tot overmaat van ramp worden jongeren in ons onderwijs geïndoctrineerd. ( . . .) Het lijkt erop dat er bewust chaos wordt gecreëerd voor macht en geld. De globalisten willen niet meer horen van God & Vaderland. De seculieren overigens ook niet meer. We krijgen dagelijks nieuwe dogma’s om van te houden. Ondertussen vechten we elkaar de tent uit. Worden burgervrijheden ingetoomd. Wordt onze maatschappij afgebroken.”

En dan komen de openings-staments van de discussiedeelnemers.

BLAUWE TIJGER LEMM OMSLAG BOEK

Robert Lemm (1945) is volgens Wikipedia vertaler uit het Spaans en reactionair katholiek auteur. Hij noemt zich in deze discussie inderdaad volmondig “reactionair”. Hij meent dat de Neergang van de Westerse Beschaving is begonnen met Ongeloof in een Hiernamaals, met Geloof in Verlichting, Liberalisme, Goedheid van de Mens, Vooruitgang, Maatschappelijke Maakbaarheid en Utopieën.

“Maar ja”, zegt Lemm letterlijk, “dat zijn allemaal dromen en we gaan allemaal een keer dood en wat is dan de zin van de wetenschap en de cultuur?”

Onze redding zou dus volgens Lemm liggen in de transcendentie. Maar mijn antwoord zou luiden: liever een Fatsoenlijk Hier & Nu zonder Utopische Illusies en Maakbaarheidsterreur. Maar ja: wie ben ik? Voorts is “transcendentie” bij moslims dat je, als man die sterft “op het Pad van Allah”, naar een paradijs gaat dat een gewone hoerenkast is.

DAHLMANS SONJA IN BLAUWE tIJGER STUDIO

Dan is de beurt aan “geloofsdeskundige Sonja Dahlmans” voor een openings-zet. Over Sonja Dahlmans heb ik zelf wel eens wat geschreven, maar de foto die boven mijn destijdse artikel staat, moet toch wel een jeugdfoto zijn als ik haar nu zie optreden.

Sonja praat een stuk slechter dan ze schrijft. Ze formuleert moeizaam, hakkelend, wijdlopig, onsamenhangend. En ze verwart de extreme voorzichtigheid in haar uitspraken met wetenschappelijkheid. Maar als je goed luistert, zegt ze soms best wat.

Gespreksleider Heister leidt de openingszet van Dahlmans in met de hilarische woorden: “u constateert een bijna onopgemerkt suggestief taalgebruik in de media”. GOD-ALLEMACHTIG! ONOPGEMERKT! Als ‘r in internetkringen nou één ding al jarenlang gehekeld wordt, is het wel dat “suggestief taalgebruik” in de systeem-media. Bovendien zou ik eerder spreken van een constante verdraaiing van de waarheid in regressief-linkse richting. En niet alleen door suggestief taalgebruik, maar vooral, vooral, vooral door VERZWIJGING en regelrecht liegen. Dahlmans geeft één voorbeeld van dat suggestieve taalgebruik bij het NOS-journaal: nou daar hebben bepaald wel meer mensen op gewezen en niet alleen Arnold Karskens en Joost Niemöller, maar bijvoorbeeld ook een zekere Martien Pennings en dan niet alleen in het NOS-journaal, maar ook in de Volkskrant en in de NRC en in Trouw en in de New York Times en in de kwek-shows van onze chattering classes bij Pauw, Jinek en DWDD.

Het voorbeeld dat Dahlmans geeft is overigens wél sterk en extra schrijnend: in het NOS-journaal werden Christelijke Yezidi-meisjes die door ISIS werden verhandeld als seks-slavinnen, werden vermoord, gemarteld, verkracht, aangeduid als  . . . . . . meisjes die “ongewild zwanger” waren geworden.

En ze haalt ook nog eens het voorbeeld aan van een inbeller bij BNN-VARA die acht minuten lang zijn antisemitisme mocht spuien zonder dat de presentator ingreep.

Maar ook dit item brengt Dahlmans heel aarzelend en omzichtig. Ze is blijkbaar erg bang te benoemen dat het hier om een Marokkaanse presentator gaat. Ook dit incident is eerder, en een stuk beter en scherper, aan de kaak gesteld door Elma Drayer:

“Deze week schreef de krant over het relletje rond Morad El Ouakili, presentator van het BNNVara-programma Gaan! Dinsdagochtend kreeg hij ene Mario aan de lijn die acht minuten lang mocht uitleggen dat de wereld geregeerd wordt door ‘geldgierig Jodengespuis’. ‘Alle stenen die je optilt bij onderzoek naar bijvoorbeeld grote aanslagen, 9/11, de media, alles wat gebaseerd is op het kunnen managen, een verdienmodel maken van de massa, daar zitten alleen maar kikes achter.’ Tussendoor deelde hij mee dat hij Joden gaarne uitgeroeid zag.

Af en toe stelde de presentator een verhelderend vraagje – daar bleef het bij. Pas nadat het gesprek later die dag GeenStijl en de Volkskrant-site haalde, bood zowel BNNVara als El Ouakili excuses aan.

Onvermeld in de berichtgeving bleef dat exact twee weken eerder iets soortgelijks gebeurde. (Anders dan de gewraakte aflevering van afgelopen dinsdag is dit oudere fragment nog terug te luisteren via de website van NPO Radio 1 – althans, nu ik dit schrijf.) Ene Ben mocht acht minuten lang uitleggen dat rijke Joden achter de Holocaust zaten. Zij gaven Hitler ‘hele grote sommen geld’ omdat ze Palestina wilden annexeren. De Holocaust was simpelweg een ‘voorselectie’. Zij wilden namelijk de staat Israël bevolken met ‘een bepaald niveau mensen’. Daarom moesten de Joodse ‘schoffies’ uit de lagere klassen de gaskamers in.

Ook ditmaal liet El Ouakili de inbeller zonder noemenswaardige tegenspraak doorratelen. Betitelde aan het slot diens opvattingen als ‘een alternatief verhaal’. ‘Als jij denkt dat dat zo is, dan denk jij dat dat zo is.’ “

Dahlmans wijst wel op de macht van de mainstream-media om zaken van anderen naar willekeur naar boven te halen en tegelijk hun eigen mis-peren te verdoezelen of zelfs naar vermogen te wissen. Zo worden, zegt zij, misstapjes die bijvoorbeeld Donald Trump, Boris Johnson of JustinTrudeau vele jaren geleden begingen opgediept en worden zij gedwongen zich daar alsnog te verantwoorden. Terwijl niet alleen de media, maar een hele verzwijg-cultuur bij de politie, in de politiek en in het onderwijs jarenlang hebben weggekeken bij het op grote schaal misbruiken van jonge meisjes in Rotherham, Oxford, Birmingham. Huddersfield,Telford, Leeds, Leicester en Derbyshire. Ze wijst, Douglas Murray aanhalend, terecht op de perversiteit dat Tommy Robinson die het misbruik aan de kaak stelde, daarvoor nu vervolgd wordt.

Maar waar Sonja NIET op wijst, is dat het om Pakistaanse bendes ging die opereerden vanuit de islamitische opvatting dat Westerse meisjes toch allemaal hoeren zijn en dat het verkrachten van die kinderen perfect in de jihad-gedachte past. Sonja spreekt slechts kuis van “grooming gangs”.

Wat ik dan weer wél scherp vind, is dat Sonja een vergelijking trekt met het #MeToo-gedoe. Daar waren de “feministen” als de kipjes bij om daders en ook vermeende daders aan de schandpaal te nagelen. Maar ze zegt er dan weer niet bij dat zulks misschien wel eens zou kunnen komen omdat het gaat om “witte mannen” en dat die nu eenmaal per definitie véél schuldiger zijn dan islamitische kinderverkrachters. En ze zegt er al helemáál niet bij dat veel van die #MeToo-wijven zich natuurlijk gewoon omhooggeneukt hebben en hun seksualiteit hebben ingezet om carrière te maken.

En dan mag  campagneleider Hugo Bos van “Cultuur onder Vuur” zijn openings-statement neerzetten. Ik heb al eerder van Bos en zijn initiatief gehoord en ikke zelf sta ook op het netvlies van deze stichting. Ik krijg zelfs mails en papieren brievenbus-post van “Cultuur onder Vuur”. Bos keert zich met name tegen de regressief-linkse indoctrinatie op lagere en middelbare scholen, in de vorm van christen-bashen, islam-mooi-praten en klimaat-gedram.

Desgevraagd door gespreksleider Heister, zet Robert Lemm de linkse indoctrinatie in historisch perspectief. Al zo’n beetje vanaf 1750, zegt Lemm, was het linkse verhaal alomtegenwoordig in West-Europa. Er waren wel tegenstemmen, zegt Lemm, namelijk van Grote Reactionairen als Joseph de Maistre, Juan Donoso Cortés, G. K. Chesterton en Giovanni Papini. Maar, zegt Lemm, die worden in academia niet serieus genomen omdat ze niet in de vooruitgang van de mensheid geloven. “En als u het mij vraagt: alle écht grote schrijvers, de klassieke schrijvers, waren allemaal reactionair.”

Aldus in een voorname Reactionaire Traditie gezet door Lemm, wijst Bos namens “Cultuur onder Vuur” op het instagram-account “LinkseIndoctrinatie.nl” van de 18-jarige Mats Nelisse uit Schiedam. En op het feit dat meer dan de helft van de docenten in Nederland Groen-Links en D66 stemt. Bos meent dat toen in 1989 de muur viel en het reëel bestaande communisme definitief mislukt bleek, “het cultuur-Marxisme” de fakkel overnam en nu achter deze hersenspoelings-campagne op de scholen zit. En het klimaat-gedram is een watermeloen: groen van buiten, maar rood van binnen. Bos meldt dat het vóórkomt dat scholen ouders helemaal niet informeren over voorgenomen bezoeken van de klas aan een moskee, soms zelfs onder de vermelding dat de school het stiekem doet omdat het nu eenmaal “gevoelig ligt”. Voorts is de islam volgens Bos met het zwaard verbreid. (Dat laatste zeggen inderdaad wel meer mensen.) Het onderwijs, zo meent Bos verder, heeft alle kenmerken van een secte: wie buiten de linkse dogma’s denk, behoort tot de wereld van het Kwaad. Daarom moeten de dogma’s blind worden aanvaard en wordt zelf denken afgestraft.

En natuurlijk wordt door Bos gewezen op het aanstaande congres dat “Cultuur onder Vuur” op 19 oktober aanstaande in Haarlem zal houden, waarvoor nog nog kaarten beschikbaar zijn en waar het indoctrinatie-rapport gepresenteerd zal worden.

Dan komt de vraag aan de orde: hoe ziet onze toekomst eruit. Lemm meent dat, als er iets opgegeven wordt, er in de geschiedenis altijd iets voor in de plaats komt. Ik zou zeggen: dat is zelfs in de natuur zo, behalve als je de vacuümpomp consequent hanteert. Lemm ziet dat we het christendom, het Cement van de Westerse Beschaving, hebben opgegeven en dat dús een min of meer “Europese islam” het christendom onweerstaanbaar zal vervangen in Europa. En de Europese geestelijke leegte is, zegt hij, gecreëerd door het secularisme, liberalisme, kortom het neo-paganisme. De EU is de jongste manifestatie van die heidense Toren van Babel. De EU is een lichaam zonder ziel, een lijk in ontbinding, waarin vanzelf de maden zich gaan nestelen. Want die maden dat zijn de moslims. (Nee, dat zegt Lemm niet precies, maar dat is wel precies de implicatie van zijn woorden.) De mens leeft niet alleen, vindt hij, bij het materiële, bij vacantie en carrière. En de islam is een missionerende godsdienst: moslims hebben de taak ongelovigen te bekeren. Wij worden Eurabië, er is geen weg terug. Het Cement van de Samenleving, het christendom, is weg. Want als je kerk en staat uit elkaar haalt, wat krijg je dan? Zeg nou zelf! Een lege huls.

Lemm: “Ik zeg altijd: kerken verdwijnen, moskeeën verschijnen. Zó simpel is het. De een zijn dood is de ander zijn brood. Zo gaat het in de geschiedenis altijd.”

Tsja, ik weet niet of je dit nou een volwassen Filosofie van de Geschiedenis kunt noemen, maar in elk geval heb ik wat bezwaren tegen Lemms betoog. De rol van het christendom in de geschiedenis is niet zo eenduidig als hij wil doen voorkomen. Het was niet alleen cement, maar ook een bron van twist en oorlog.

Wat ik vooral mis in Lemms betoog is de erkenning dat júíst het “Goede” in het chistendom de oorzaak is van de huidige ellende. Dus niet het lóslaten van het christendom is de oorzaak dat de islam zich hier kan breedmaken, maar het vásthouden aan een geperverteerd christendom. Namelijk een christendom dat alléén nog bestaat uit schuldgevoel over een gedemoniseerd kolonialisme -(dat niettemin meer gaf dan nam!) – waaruit een ‘imperialistisch gemotiveerde’ Eerste Wereldoorlog ontstond, waaruit automatisch de Tweede Wereldoorlog volgde. Dát “christelijke” schuldgevoel over de Grote Ontsporing van het Christendom heeft “ons” Gezond Verstand beneveld, waardoor “wij” zijn gaan denken dat niet-Westerse culturen minstens even mooi zijn en dat als er iets mis is met allochtonen, “wij” hen wel iets vreselijks zullen hebben aangedaan.

Maar dat is níét zo. Het christendom, net als “de Verlichting”, heeft een Goede en Redelijke kant en ook een Kwade en Irrationele. In de islam heeft de mogelijkheid tot het Goede en de Rede misschien nooit bestaan en in elk geval is die mógelijkheid vanaf de twaalfde eeuw een ónmogelijkheid geworden. In de islam is het Kwaad en de Terreur altijd al de vóórgeschreven weg geweest, in het christendom is het in de loop van de tijd steeds meer een dwaalweg geworden. In de islam is niets goeds te vinden, in het christendom veel en de laatste tijd zelfs zo veel dat het ontaard is in masochistische en naïeve goedmenserij.

Dat secularisme/liberalisme/neo-paganisme, kortom dat linkse gezwets dat Lemm “neo-marxistisch” noemt en dat volgens Lemm de schuld draagt aan “onze” neergang, heeft christelijke wortels. Die doorgeschoten Gutmenscherei plus de totalitaire Jacobinistische maakbaarheids-uitwassen kon alleen binnen een christelijk ethos ontstaan. Dat is de islam niet overkomen en dat gáát de islam ook niet overkomen. Hitler en Himmler waren niet voor niks dol op de islam en op hun bondgenoot de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini.

Hoe denkt Dahlmans over de maakbare multiculturaliteit, vraagt Heister. En dan begint Sonja aan wéér zo’n aarzelende stamel-monoloog. Zou ze zich helemaal niet voorbereid hebben op dit samenzijn? Het komt erop neer dat ze meent – mét doctor Mark Durie! – dat onze Westers overheden niet meer snappen wat “religie” is en al helemaal niet wat islam is. Dus denken onze pliesies dat ze zomaar aan allerlei islamitische rituelen kunnen deelnemen, zoals Iftars en de Ramadan, zonder dat het echte betekenis heeft. Ze beseffen niet wat ze omarmen en denken dat ze handig sociaal bezig zijn, dat ze een lekker “sociaal glijmiddel” hanteren. De vrouwelijke premier van Nieuw-Zeeland deed een hoofddoek om na de aanslag op de moskee in Christ Church. Dick Schoof, ons hoofd van de nationale veiligheidsdienst(!) – aldus Dahlmans – heeft een keer gezegd dat autochtone Nederlanders zouden moeten deelnemen aan de Ramadan om . . . . . . . radicalisering van moslims tegen te gaan. Dan suggereer je dus dat autochtone Nederlanders schuldig zijn aan radicalisering omdat ze te weining deelnemen aan de Ramadan.

Ik denk dat Sonja wil zeggen: onze overheden begrijpen niet dat ze met het meedoen aan die rituelen een wezensvreemd waardenpatroon omarmen. Idem dito met het sluipenderwijs introduceren van allerlei halal-producten in de supermarkten. Achter die halalisering zit, aldus Sonja, een netwerk en een bepaalde financiering die de sharia wil introduceren in Europa. “Er gaat héél veel geld in om”, zegt Sonja.

Halal is een onderdeel van de islamitische waardenleer, de sharia, zegt Sonja. En je kunt dus tegen halal zijn vanwege nog veel meer dan de wrede slachtmethodes.

Midden in haar betoog zegt Sonja op 32:50, alsof de kijkluisteraar dat nog niet begrepen heeft, op héél verontschuldigende toon: “Als ik zo vrij mag zijn: het zijn meestal de religieuze gebruiken van de islam.” Deze angst is kenmerkend voor de fluwelen handschoenen waarmee onze decadente cultuur deze gruwel-ideologie behandelt. Want Sonja vindt zichzelf dus best vrijpostig als ze voorzichtigjes het omarmen hekelt van de symbolen van de oudste manifestatie ter wereld van een nazi-mentaliteit. Ik proef bij Dahlmans nog steeds de angst die de regressief-linkse demonisering van islam-critici als een verstikkende paardendeken over het islam-debat heeft gelegd. Zelfs in dit gezelschap is Sonja bang. En desgevraagd, zo vermoed ik, zou ze zich achter “wetenschappelijke genuanceerdheid” verschuilen.

Presentator Heister zégt ’t wel op 37:10, maar zó onnadrukkelijk dat een kijkluisteraar het hele punt zou kunnen missen: we houden, meent Heister, met allerlei gevoeligheden rekening in deze multikul-samenleving, bijvoorbeeld dat Joden en moslims geen varkensvlees eten, maar islamitische halal-producten worden ongemerkt ingevoerd zonder dat de witte christen er weet van heeft. Waarvan acte!

Bos geeft dan het voorbeeld van de fêtakaas van de Aldi, op welks verpakking een kerkje aan een prachtige blauwe Middellandse Zee-kust. Het kruis op het kerkje was ineens verdwenen omdat moslims dat kruisje niet beviel. Ja, het kruis, zegt Bos, is de steen des aanstoots voor moslims.

Waarna Heister de wereldwijde vervolging van christenen aan de orde stelt. Zo’n twee-honderd-vijftig miljoen (afgerond) christenen, een kwart-miljard dus, worden wereldwijd vervolgd. (Ik vind het belachelijk dat de naam van Raymond Ibrahim hier niet één keer valt, want dat is dé grote aan-de-kaak-steller van dat feit.)

In het zicht van deze bloedbaden werelwijd is het eerste wat Sonja doet: haar eigen “wetenschappelijke integriteit” beschermen. Kijk gods-kolére eens vanaf 41:50 hoe ze in de weer is om te benadrukken dat we écht niet weten of er 200 dan wel 300 miljoen christenen vermoord, cq geterroriseerd, cq vervolgd worden, want de cijfers uit dat soort landen zijn nooit betrouwbaar. Tot je dienst, Sonja: maar wat we wél weten is dat ze doorgaans te optimistisch zijn.

Waarna Sonja toch weer een hard puntje maakt. Die wereldwijde vervolging van christenen, zegt ze, lijkt een ver-van-mijn-bed-show, maar intussen worden in Asiel-Zoekers-Centra (AZC’s) in Nederland óók christenen geterroriseerd. Voorzichtigjes, en geholpen door de presentator, durft ze te benoemen dat er in Europa tegenswoordigs nogal wat kerken “afgebrand worden” en dat er nog wel ’s beelden onthoofd worden.

Bos valt in. Vertelt dat hij met priesters in de nacht in Utrecht voor een kerk stond om het Paasvuur te ontsteken en dat er toen een auto met moslims voorbij kwam rijden vanwaaruit geroepen werd “Allahu Akbar” (Allah is groter). Zeer bedreigend, zegt Bos. Zeker en het zou zomaar eens kunnen dat ergens in de niet zo verre toekomst andere autochtone types dan Bos een scenario in werking doen treden dat Geert Mak treffend heeft beschreven ( “In Europa” p. 1075):

“In het ‘Servische’ dorp Kravica, ten noordwesten van Srebrenica, reden in de zomer van 1991 bijvoorbeeld jonge moslims provocerend door de straten, terwijl ze harde oosterse muziek draaiden en de Serviërs uitscholden. Prompt werd hun auto beschoten, waarbij twee doden vielen. (…) Vervolgens richtten Serviërs en moslims elk gewapende patrouilles op, ter bescherming van hun eigen dorpen en buurten. Zo begon het overal.”

Als de omstandigheden rijp zijn, en die zijn nu door dom-links, het kamp van Mak, het kamp der narcistische zelfmanifestanten (“kijk mij eens een goed mens zijn”) inderdaad rijp gemaakt in West-Europa, dan zijn maar kleine groepjes fanatieke gekken nodig om iets groots in gang te zetten

Terug naar Sonja. Ze meldt dat het VERZWIJGEN van de christenvervolgingen in de hele wereld door de mainstream-media een groot probleem is. Tsja. De mainstream-media. Ach-ach-ach. Vertel mij wat. Tsjonge-jonge. De main-stream-media: de “geistige Raum der Nation” (Thomas Mann). Maar niet voor mij: als ik een krant oppak of de tv aanzet wordt ik besprongen door regressief-linkse idioten. De natie bestaat trouwens ook al niet meer, tenzij Baudet ‘m tot nieuw leven weet te wekken. Theodor Storm:

 ‘Hör mich! – denn alles andere ist Lüge –
Kein Mann gedeihet ohne Vaterland!”

Lemm wil nog wat zeggen. Het Westen, meent Lemm, heeft de moderne islam slecht gemaakt. Waarbij hij totaal voorbijgaat aan het feit dat de islam als 1400 jaar een nazi-ideologie is. Ga eens kijken, vanaf 45:00, hoe grijze eminentie Lemm uitsluitend de schuld geeft aan het Westen voor de huidige ellende in het Midden-Oosten. We zijn ingevallen in Irak, Libië en Syrië, zegt hij, en nu worden de christenen, die tot dan toe rustig konden leven in al die landen, vervolgd. Die Midden-Oosterse christenen, zegt Lemm, werden aangekeken op die invallen door het christelijke Westen. Dat zal best zo zijn, maar voor de meeste moslims is elke aanleiding goed genoeg om christenen en Joden te haten. Sonja Dahlmans zal even verderop in de discusie dat punt inderdaad óók maken: christenen zijn in de gehele geschiedenis van de islam altijd overal onderdrukt in moslimlanden. In Pakistan, zegt ze, zijn we niet binnegevallen, maar daar is het anno nu ook hetzelfde.

Wat je volgens mij het Westen kan verwijten: illusies over de democratiseerbaarheid en humaniseerbaarheid van het Midden-Oosten. Blijkbaar wist George Walker Bush niet dat die dictaturen in het MO er iets onder hielden dat nóg erger is, namelijk de islam. (Nee, niet de “fundamentalistische” islam: gewoon de islam. Want de gewone islam is gewoon fundamentalistisch.) Bush en het Westen kan je inderdaad de voortdurende onderschatting van de wreedheid en achterlijkheid van de islam verwijten. Lemm wekt de suggestie dat de islam normalerwijs best tolerant is. Maar dat is niet zo! Verder wekt Lemm de indruk, dat hij best openstaat voor een theocratische Europa van gemengd islamitisch-christelijke signatuur. Hij is blijkbaar ook zodanig in “dialoog” geweest met moslims dat ze geprobeerd hebben hem te “bekeren”. Dat zal mij nooit overkomen, want ik maak vanaf het begin duidelijk dat ik de islam een Hitler-ideologie vind.

Tenslotte: natuurlijk heeft de Verlichting zijn duistere kant (een, twee), maar er is ook een zeer lichte! Ik bijvoorbeeld plaats me graag in de Joods-Chistelijk-Verlichte traditie.

En dan mag Hugo Bos van “Cultuur onder Vuur” vertellen hoe hij de toekomst ziet. Bos vindt het jammer dat we het middeleeuwse christendom stukje bij beetje hebben afgebroken. “Met de seksuele revolutie en alle gevolgen daarvan.” Zegt-ie dat echt? Ja dat zegt-ie echt.(Kijk vanaf 53:00). Zou Bos wel eens in een bibliotheek  met zijn hand langs de banden gegaan zijn van de tien delen Kriminalgeschichte des Christenthums? De Heksenhamer wel eens ingekeken? En er zijn mensen, onder wie ikke, die denken dat de vrije liefde veel ruzie en psychisch leed kan veroorzaken, maar ook oorlogen kan voorkomen.

BLAUWE TIJGER KRIMINALGESCHICHTE CHRISTENTUMS DESCHNER

Enfin, het kan volgens Bos toch nog goed komen als Maria zich ermee gaat bemoeien.

“De hoop ligt daarin wat Ons Lief Vrouw van Fátima gezegd heeft. Zij zei, de zonde ziende van de mensheid, er zal een grote een zware kastijding komen. De straf voor de zonde kán niet uitblijven. We zien het overal om ons heen: ongeboren kinderen die gedood worden. Dat is in die zin misschien nog wel de gróótste genocide ( . . .) die zonde kan niet onbestraft blijven. Maar ze zegt ook dat er een tijd zal komen waarin Haar Onbevlekt Hart zal triomferen. Wil je een Kwaad goed maken, wil je iets slechts goed maken dan zul je altijd meer moeten doen dan het Kwaad dat je aangedaan hebt. Dus als je honder euro steelt dan is het niet genoeg om die honderd euro terug te geven. ( . . ) Dus wil het christendom een werkelijk herstel kennen, dan zal er een beschaving moeten komen die groter en hoger is dan in de Middeleeuwen. Wat we ons nú misschien niet kunnen voorstellen. “

Zegt-ie dat echt? Ja dat zegt-ie echt.

Robert Lemm vult aan. En hij kijkt gedurende de hele discussie ernstig, maar nu krijgt zijn ernst bevlogenheid.

“Ik wil mij graag hierbij aansluiten. Het is niet zomaar dat Maria zich Fatima noemt. Zij is ook in Amsterdam verschenen als de Vrouw van Alle Volkeren. De Vrouw van Alle Volkeren! Maria is de enige die een brug kan worden tussen het christendom en de islam. Mogelijk kan zij bekeringen bewerken van moslims en moslima’s. Want Maria staat ook heel hoog aangeschreven bij moslims. Ze heeft indertijd in Zuid-Amerika, in Mexico in 1531, ervoor gezorgd dat tien miljoen Indianen zich lieten dopen. Dat kan ze nog steeds. Maar dan moeten wij dat ook willen en vragen. Dat ze dat gaat doen. ( . . .) Ze wordt namelijk bijzonder vereerd door moslims. Ik ben in Turkije geweest in het Maria-huisje, waar ze gewoond heeft met de apostel Johannes. ( . . .) En in dat moslimland staat een gigantisch beeld van de Lieve Vrouw, aan de voet van de berg. En als je dan boven komt in het huisje waar Maria heeft gewoond, daar komen evenveel moslimpelgrims als christenpelgrims. En die komen allemaal Maria vereren. En als iemand christenen en moslims kan verenigen dan is zij het.”

We laten dit commentaarloos. En gaan verder met, eh . . . . verdere interessante observaties van Lemm.

De islam, zegt hij met voldoening in zijn stem, zal zich niet laten temmen door het linkse neopaganisme zoals dat wel met het christendom gelukt is. En dat is een goed ding, roept Lemm: “Want dan wordt het nog erger!”

Met “het” bedoelt Lemm de secularisering en het is duidelijk dat-ie liever islam heeft dan secularisme. Hij heeft “een zeker respect” voor de assertiviteit van de islam en vindt dat het christendom daar een voorbeeld aan zou moeten nemen.

“Voorts hebben we [christenen]een heleboel zaken met de moslims gemeen op het gebied van ethiek en moraal. De zaken die Hugo Bos en zijn ‘Cultuur onder Vuur ergeren, vinden moslims ook ergerlijk: abortus, euthanasie, levenseinde, de homolobby. ( . . .) En de moslims zullen dat veel harder aanpakken nog.”

Heister stelt de uitspraak van ex-PVV-er Arnoud van Doorn aan de orde:

Lemm begint meteen de islam te verdedigen, zegt dat niemand dit serieus neemt en dat Van Doorn een “persoonlijk probleem” heeft. Waarna Bos terecht antwoordt dat Van Doorn gewoon zegt wat ook in de Koran staat. Nee-nee, zegt Lemm, de Koran zegt dat de moslims ons moeten bekeren. Moslims, vertelt hij, hebben al een paar keer geprobeerd hem te bekeren. Mijn indruk is: Lemm heeft nog maar een klein duwtje nodig richting die nazi-ideologie. Waarna Lemm begint over de christelijke jihad [vanaf de 16e eeuw] in Latijns Amerika die ook erg gewelddadig was. Wat door Bos vervolgens wordt afgezwakt. Het is duidelijk: Hugo Bos is als christen véél minder gecharmeerd van de islam dan Robert Lemm.

De integratie is mislukt, zegt Heister en hij heeft een krantenkop om het te bewijzen.

Is de gemiddelde Nederlander zich wel bewust van de “patstelling” waarin zijn maatschappij zich bevindt? Dahlmans denkt dat de doorsnee Nederlander bezig is met zijn dagelijkse beslommeringen, voorgelicht wordt door de mainstream-media en geen idee heeft van de grote verschuivingen die bezig zijn. Er is een kleine groep die zich via sociale media wél op de hoogte probeert te stellen.

Heister stelt de speech van Trump in de VN op 22 (of 23?) september aan de orde, waarbij Trump nog eens benadrukte dat de Amerikaanse Grondwet zegt dat de vrijheid van de Amerikaan niet van de Amerikaanse regering komt, maar van God. Trump stelt met verbazing vast dat 80% van de werelwijde mensheid geen vrijheid van godsdienst kent. (Maar dat zulks vooral door de islam  komt, zal hij vast niet gezegd hebben.) Een tweede belangrijk punt was Trumps stelling dat de globalisering doorgeschoten is en dat elke natie gewoon moet proberen sterk te zijn en zo goed mogelijk met andere naties moet samenwerken.

Tsja. Waarvan acte.

Kijk vooral vanaf 2:10 tot 3:45

De mainstream-media zwijgen dus, zo vat Heister samen, over bijvoorbeeld de vervolging van christenen in islamlanden, over het misbruik op grote schaal van jonge meisjes door moslims in Engeland en over de linkse indoctrinatie van onze kinderen  op scholen. Dus hoe kunnen burgers, als de zaken zo staan, dan geïnformeerde en bewuste keuzes maken?

Lemm vindt dat wij individueel verantwoordelijk zijn om onze eigen ziel te redden in een verworden en ondergaande wereld. Hij adviseert terug te keren naar de katholieke kerk, die te zien als het mystieke lichaam van de christenheid en je niet teveel te ergeren aan de decadentie van die kerk. En het zou volgens Lemm ook helpen als iedereen het in vele talen vertaalde boek “De Authentieke Reactionair”, van Nicolas Gomez Davila zou gaan lezen. Dan ga je pas zien hoe leuk reactionair-zijn is en hoeveel interessanter dan conservatief. Okay! Ik heb het besteld en ik ga het op mijn volgende vacantietje in Egmond aan Zee lezen.

Dahlmans raadt de mensen aan zich op internet eens te gaan oriënteren op andere nieuws-en-opinie-bronnen dan de systeem-media. Nou ja: zo duidelijk zegt ze het niet, maar dat bedoelt ze. Ze noemt met name GeenStijl, The Post Online (TPO), Breitbart en Jihad Watch. Ze raadt zowel “rechtse” als “linkse” mensen aan om eens buiten de eigen bubbel te gaan kijken. “Gluren bij de buren”, zegt Sonja. Ze hoopt blijkbaar dat er aldus iets van discussie tussen “links” en “rechts” zal onstaan.

Ik zou zeggen: dat is een illusie. “Rechtse” (ouwerwets linkse) mensen zoals ik doen niks ánders dan gluren bij de buren’. Ik persoonlijk kán niet eens anders, want ik word via de systeem-media dagelijks automatisch ondergedompeld in de overheersende cultuur van regressief-links. Ik heb de laatste 13 jaar niks ánders gedaan dan kritiek leveren op de manipulatie, het verzwijgen en het liegen van de systeem-media, van de journaals, de talk-shows en de kranten. Het punt is dat (adem in) het met de islam collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat (adem uit) tot op heden nérgens naar luistert.

En Sonja komt nog eens terug op wat ze eerder al in deze dicussie zei, namelijk dat er in het taalgebruik zoveel manipulatie kan zitten. Ze bedoelt: in het taalgebruik van de systeem-media, maar dat zégt ze niet. Ze maakt het wel indirect duidelijk door het voorbeeld dat ze geeft: het NOS-journaal had op een gegeven moment bericht dat een jonge vrouw was omgekomen bij “een explosie” op de “Westelijke Jordaan-oever”. Maar dat was, zegt Sonja, gewoon een aanslag geweest. Jammer dat ze er ook niet even op wees dat “Westelijke Jordaan-oever” aka “Westbank” een smerige propaganda-term is voor de streek die al millennia Samaria-Judea heet en waar de Joden alle morele en internationaal-rechtelijke rechten hebben om te wonen.

Waarna Sonja’s goedmenselijke pc-klier toch weer heftig opspeelt. Ineens komt ze met een aanklacht tegen het gebruik van een term als “haat-imam” als voorbeeld van suggestief taalgebruik. Was ze net zo lekker bezig met het hekelen van het manipulerende en stiekem-suggestieve taalgebruik van de links-regressieve systeem-media, schaart ze daar ineens ook onder het volkomen terechte en rake taalgebruik van “rechtse” mensen zoals ik. Ze adviseert mij om een kopje koffie te gaan drinken met zo’n haatbaard in het kader van de medemenselijke dialoog. Nee, dank u, mevrouw Dahlmans: ik ga niet vriendschappelijk om met nazi’s.

“Moslim-terrorist” vindt trouwens ook geen genade in Sonja’s ogen, maar het waarom daarvan krijgt ze rond 1:19:35 niet uitgelegd. Nou ja, ze zegt “dan maak je het persoonlijk” en “dat vergroot misschien nog wel de afstand tot elkaar” en “spreek liever over de islam dat is abtracter”.

Dus als ik het goed begrijp, moet je de zonde veroordelen, maar niet de zondaar, wel de foute ideologie benoemen, maar niet de foute ideoloog fout noemen. Zal wel iets “christelijks” zijn, gepervertéérd-christelijks that is: want ik wens islamitische terreur gewoon te wijten aan de nazistische leer van de islam én aan de individuele islamist. Als we niet meer het Kwaad én de Bedrijver kunnen veroordelen, kan elke rechtspraak afgeschaft worden. (Op 1:20:47 zegt ze trouwens “kan de media beter opletten” en dat is gruwelijk voor een Doctor Theologiae).

Hugo Bos, baas van “Cultuur onder Vuur” is het gelukkig met me eens. Waarop Dahlmans antwoordt: “Maar moet je dan, als zo iemand dat doet [haat prediken], daarin meegaan?”

Ik denk dat we hier een kern van de Grote Goedmenselijke Afwijking te pakken hebben. Sonja’s argument is blijkbaar: als je haat met haat beantwoord, word je hetzelfde. Maar dat is niet zo. Omdat er nu eenmaal onderscheid is tussen Goed en Kwaad. Dat zal sommigen onder u en Sonja mischien verrassen, maar dat is de waarheid. En het is aan mij en u en Sonja om te bepalen wat het onderscheid is. Bijvoorbeeld: je kunt nadenken over de vraag hoeveel leed bij onschuldigen je kunt voorkomen door zo’n moslimische rotzak persoonlijk verantwoordelijk te maken voor zijn haat-ideologie. Dat kan fysiek leed zijn als gevolg van de materiële terreur (bomaanslagen) die zo’n haatbaard oproept. Maar mag ik bijvoorbeeld ook het geestelijk leed in rekening bengen dat het wroeten in mijn onderbuik door zo’n nazi bij mij veroorzaakt? Door zijn ongefundeerde haat vanuit het Kwaad, ga ik, een Fatsoenlijk Mens die geneigd is tot het Goede, óók haten.

De discussie in “The Bossmaker” onder leiding van Heister gaat rommelig, dus is dit verslag ook rommelig.

Bos poneert dat wel of geen hoofdoekje niet de essentie is, maar wel de vraag “wie is God?”

Ik zou zeggen: als ik, wanneer ik in mijn wijk overdag één uur rondloop, ongevraagd minsten honderd keer een hoofddoek op mijn netvlies krijg, een symbool van een voor mij nazistische leer, dan vind ik dat héél essentieel. De hele godsganselijke dag wordt mij in de publieke ruimte via die hoofddoek toegeroepen: “Islam is hier! Islam is hier!” Ik kan mij daaraan niet onttrekken.

Waarna Lemm met grote intensiteit, zo niet fanatisme, invalt om de islam voor te stellen als iets dat toch echt wel bij het chrisendom hoort. Lemm lijkt mij een man die lijdt en een grote behoefte aan Verlossing voelt. Bij hem komt de stelling van Romain Rolland in me op: “Ceux qui souffrent, ont besoin d’avoir raison.” Ik verdenk hem ervan meer gecharmeerd te zijn van de islam dan hij in deze discussie durft te laten blijken. De islam, zegt Lemm, werd in de Middeleeuwen niet gezien als een andere godsdienst, maar als een ketterij. “Met andere woorden: Allah werd niet gezien als een andere God, maar als een andere voorstelling van God. (. . .) Christenen in het Midden-Oosten noemen Hem ook Allah.”

Ter afsluiting mag Hugo Bos van “Cultuur onder Vuur” nog eens uitleggen wat het belang is van het rapport over linkse indoctinatie op scholen dat aanstaande zaterdag 19 oktober gepresenteerd zal worden op het congres in Haarlem.

Bos vindt dat we naar het universele en internationalistische katholicisme terug moeten keren en tegelijk een Nederland patriottisme moeten omarmen dat daarvan onderdeel is. Bos spreekt van de grote waarde van “het gezin”. Die terugkeer naar dat internationalistische en tegelijk patriottische katholicisme, zo meent hij, is nodig in verdediging tegen het door regressief-links gepropageerde multiculturalisme en de klimaat-religie waarin ouders tegen hun kinderen worden opgezet. Om het gevaar van dat opzetten van kinderen tegen ouders kracht bij te zetten, staat er in het onderzoeksrapport een foto:

Tsja, het is een sterke vergelijking, en ik ben blijkbaar niet de enige die het gevoel heeft dat we in West-Europa een Weimar-sfeertje hebben. Voorts had in dat rapport ook een foto van de Chinese “Rode Gardes” kunnen staan: een culturele revolutie onder leiding van de jongeren – die “Rode Gardes”dus – die opgezet werden tegen hun ouders en die in het China van Mao vanaf 1966 aan miljoenen mensen het leven heeft gekost.

En even een kritisch nootje over dat ouder-recht: er zijn heel wat moslim-ouders die hun kinderen opvoeden in vijandschap tegenover de Westerse samenleving. Dus tsja en roept u maar. En nog wat: Bos is tegen teveel gecentraliseerde macht van de staat, zoals in China, maar vóór patriottisme, zodat de vraag wordt: is zijn door het internationalistische katholicisme geïnspireerde “patriottisme” zoveel beter dat het door het communisme geïnspireerde “patriottisme” van de Chinese machthebbers? Zelf denk ik van wel, maar toch: just asking.

Zo, ik geloof dat het nu wel klaar is. Het was een heel werk.
______________

Trump, Erdogan, Koerden, Iran: analyse van David P. Goldman

 

Ik werd attent gemaakt op het artikel van David P. Goldman op PJ-Media door een tweet van Victor Onrust, die het een “must-read” noemde. Nou ja, als iemand als de hoofdredacteur van Harde Woorden zo’n bevel geeft, dan gehoorzaam je gewoon, ondanks dat Victor op geen enkele manier prijs gaf waaróm het een “must-read” was. Dus dat doe ik hieronder dan maar zelf en ik laat u meegenieten.

Tsja, die Koerden. Toch wel veel PKK-terreur. Maar ze zijn wel de grondsoldaten geweest die IS hebben verslagen. En nu pleegt Trump, zegt men, verraad aan deze bondgenoot. Ben ik het mee eens. Maar toch: luister hierboven naar de speech van Trump die uitlegt waarom hij in dit geval een eind wil maken aan het terugkeren in doodskisten van Amerikaanse jongens uit de landen van de Eeuwige Oorlogen. (Die uiteraard slechts toevallig de landen zijn waar de islam heerst.) Ik vond Trump best wel indrukwekkend.

Nu echt naar Goldman.

De essentie van de analyse van Goldman komt op het volgende neer: Trump faciliteert Turkije om verraad aan Amerika’s bondgenoot tegen IS te plegen omdat het “U.S. foreign policy establishment” hem heeft wijsgemaakt dat anders het gevaar groter wordt dat Turkije onder de invloed van Rusland en China komt. Maar, aldus Goldman, 1)Turkije is al onomkeerbaar onder die invloed, 2) zelfs als Turkije plotseling in een superbondgenoot zou veranderen, dan nog heeft Amerika de militaire macht niet meer om, zelfs met de hulp van Turkije, Iran te bedwingen.

Goldman werkt dat als volgt uit.

Vooral de Chinezen penetreren de zwakke Turkse economie en China heeft de technologie die Turkije wenst. Turkije heeft Russische S-400 luchtafweer-raketten gekocht, die beter zijn dan de verouderde Amerikaanse Patriot raketten. Daarop weigerde Amerika de F-35 straaljagers aan Turkije te verkopen en nu overweegt Turkije Russische straaljagers te kopen.

Turkije kan geen bondgenootschappelijk tegenwicht tegen Iran vormen, want behalve voor een “all-out aerial attack” – (met nucleaire wapens, neem ik aan) – heeft Amerika niet de technologie om Iran militair te dwingen tot concessies. Dit is te wijten aan 20 jaar verwaarlozing van die technologie. De Amerikaanse Patriot en Hawk afweer-systemen, alsook de de Aegis-afweer-systemen op de Amerikaanse schepen, zijn ongeschikt om onder 150 meter vliegende raketten af te vangen en juist dáárvan heeft Iran er dankzij China heel veel. Bovendien heeft Iran langs zijn kust van de Perzische Golf wapensystemen ingegraven. Voorts zou een oorlog tegen Iran de olieprijzen extreem opdrijven en de wereldeconomie in gevaar brengen.

De Amerikaanse militaire technologie, meent Goldman, had niet achterop hoeven raken als vanaf George W. Bush één-tiende van het geld weggegooid aan pogingen democratie te brengen in het Midden-Oosten zou zijn besteed aan wapen-technologie.

Trump moet, in Goldmans visie, 1) zorgen dat de Amerikaanse militaire technologie het laagvliegende Iraanse wapentuig aan kan alsook de “Chinese hypervelocity cruise missiles” 2) ophouden met vliegdekschepen bouwen, want dat zijn “sitting ducks” voor Chinees wapentuig in Iraanse handen, 3) de CIA ontmantelen en vanaf de grond een heel nieuwe inlichtingendienst opbouwen, 4) Erdogan een zodanig ultimatum stellen dat hij van de Koerden afblijft.

En dan geeft Goldman nog een speelse toegift. Hij doet net of hij een interview over Amerika heeft met de geest van Kardinaal Richelieu (1585-1642) die door Goldman blijkbaar voor een politiek genie wordt gehouden. Ik zou zeggen: lees dat zelf maar als u zin hebt. Gedeeltelijk is het een elaboratie van het artikel dat ik zojuist voor u heb samengevat.

________________

Psychiatrische patiënt ging zelfstandig wonen: boven mijn hoofd

In het het NOS-journaal van donderdag 26 september (kijk vanaf 2:15). “Huurders in de sociale sector hebben steeds vaker te maken met overlast”,  zegt presentatrice Amber Brantsen. “Dat blijkt uit een tweejaarlijkse monitor van de koepel van woningcorporaties Aedes.”

Een voice over bij beelden van meubilair dat vanuit een raam op straat wordt gesmeten:“Dit komt steeds vaker voor: overlast door verwarde personen. Woningcorporaties maken zich grote zorgen.”

En dan komt Marnix Norder aan het woord: “Er is heel veel bezuinigd in de zorg. Iemand die vroeger als een patiënt in een inrichting zat, die zit nu gewoon als een huurder, als je buurman, naast je. Maar hij heeft nog wel steeds diezelfde problemen om zich heen. “

Voice over: “De corporaties zeggen dat zij die problemen op hun bord krijgen. Dan gaat het om verwaarlozing, vervuiling van het huis en agressief gedrag. Speciale teams begeleiden deze mensen met problemen.”

Norder: “Dat is niet voldoende. Dat is echt te weining. We moeten hier veel dieper op ingrijpen. Want het is nog steeds zo dat in de goedkoopste woningen de mensen met de grootste problemen komen. Dus we maken verzamelplekken van mensen die het moeilijk hebben in de samenleving.”

Voice over: “Aedes vindt dat de gemeenten en de GGZ meer moeten doen met de signalen van woningcorporaties.”

Ja, dat vind ik ook. Ik vind trouwens in het algeméén dat de politiek een ietsjepietsje meer zou kunnen doen met de berichten uit de samenleving. Zal ik dan ook nog maar eens een “signaal” afgeven?  Niet dat het helpt natuurlijk.

Daar gaan we dan.

Hebt u wel eens van de bezuinigingen in de gezondheidszorg gehoord? Vast wel. Je hebt de gewone wachtlijsten voor de doorsnee zieke. En dan heb je bejaarden die, naar men zegt, dermate graag thuis willen blijven wonen dat ze in hun eigen vuil gaan liggen, in afwachting van een doodga-plek in een verpleeghuis. Ook in de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) zijn de bezuinigingen een succes. Steeds minder gekwalificeerde verzorgers – (want de ouwe hap van échte dekundigen is er als eerste uitgewerkt door bezuinigende “managers”: in welke organisaties hebben we dat toch eerder meegemaakt?) – krijgen steeds meer en steeds zwaardere gevallen op hun bordje.

Een vrij nieuwe bezuinigingtactiek in de GGZ  – (óók al onder het mom van humaan thuis wonen, net als bij de bejaarden) – is het plaatsen van gestoorde medemensen in de zwakste wijken van de steden, tussen de meest kwetsbare burgers. Dat geeft een enorme overlast en niet alleen omdat zulks op zich alleen al een idioot plan is. Maar ook omdat onder die wijkzorg-begeleiders nog weinig echte deskundigen zijn. Die zijn  weggewerkt, want te duur en te mondig. Vooral mondigheid is iets dat . . . . eh . . . . efficiëntievergrotende “managers” niet kunnen gebruiken. Gevolg: overlast, overlast, overlast. Steeds meer verwarde personen op straat, in de verpleeghuizen en in de woonwijken.

Je kunt over die “wijkzorg”, dus over “intramurraal-extramuraal” al sinds 2009 geleerde verhandelingen lezen. Conclusie: het werkt niet. En tien jaar later, in 2019, vertelt het NOS-journaal, zie boven, dat het nog steeds niet werkt.

Mijn vriendin – (ze schrijft wel eens op deze site onder het pseudoniem “Klaartje Groen”) – kent de GGZ van binnenuit en die heeft de nieuwe “aanpak” aan den lijve meegemaakt, als cliënten-begeleidster . . . . . . én als wijkbewoner.

Als wijkbewoner kreeg ze een coke-snuivende half-psychotische buurvrouw met alle drugsoverlast die daarmee gepaard ging. Klaartje begon met alles op te schrijven. Aantallen drugskoeriers, gemiddeld per nacht een stuk of vijf, allemaal jeugdige getintiërs en bijna altijd Marokkaantjes. Ze noteerde de nummerborden van de brommertjes.

Klaartje:  “Het was vooral in de nacht. Doorgesnoven vrienden van haar, slaan met deuren, gesjees op de trap. Continue de bel, luide mziek. Pizza’s bestellen, pizzakoeriers die keihard praten, het naar geld zoeken van buurvrouw die dronken cq doorgesnoven was. Moest ze toch weer middenin de nacht pinnen. Mevrouw hield party’s in een poppenhuis van 40 m2 met wel 20 gasten. Ruzies, krijsen. Mevrouw wilde uit het raam springen, zelfmoord plegen en gilde al haar frustraties uit. Mijn kind werd continu uit zijn slaap gehouden. Hallo!  Dus kom je thuis na een drukke dag in de psychiatrie, kom je ook in je eigen huis weer in de waanzin  terecht.”

Elke dag stuurde ze haar observaties naar de woningbouwvereniging. “Je moet ze gek maken”, zegt ze, “want anders doen ze niks”.

Andere buurman was drugsdealer en pooier.

Klaartje: “Hoeren, herenbezoek, herrie: trap op-trap af, slaan met deuren. Hele kolonnes liepen daar de trap op. Overdag en in de nacht, dat ging 24/7 door. Ook daar veel ruzies. Stoeptegels werden bij hem door het raam gegooid. Letterlijk met een boomstam werd zijn deur open geramd, daar zat gewoon een enorm gat in. Gangbangs met hoeren vonden daar plaats.We hebben een keer gefilmd vanuit de islamitische bakkerij aan de overkant. Stond de hoer van dienst in het openstaande raam met haar blote reet te zwaaien. We filmden ook de stoeten mannen die naar boven gingen. We maakten ’s nachts  geluidsopnames. En toen geloofden ze me eindelijk. De wijkagent is ze wel constant blijven aanspreken en na maanden werd er eindelijk een inval gedaan en werd meneer pooier ontruimd.”

“Je moet ze gek maken”, zegt Klaartje , “want anders doen ze niks”.

Klaartje: “Dit waren allemaal mensen die normaliter in een begeleid-wonen-project (RIBW) zaten  en 24/7 toezicht hadden. Nu vogelvrij in de wijk losgelaten. Wij hebben ons als buurtbewoners 100% moeten inzetten om continue alles te rapporteren, te filmen, geluidsopnames te maken om voldoende bewijs te leveren. Fijn als je al 32 uur in de Psychiatrie werkt en daar in je vrije tijd ook gedwongen wordt ermee bezig te zijn.”

Als cliënten-begeleidster zag Klaartje hoe bepaalde psychoten in de wijken in een huurwoning werden gedropt en na maximaal een jaar weer terug kwamen nadat ze een puinhoop hadden aangericht in de woning en meestal ook in de wijk.

En nu heb ik het zelf ook meegemaakt. De Amsterdamse etage-woning boven mij telt twee verdiepingen. Ik schat het woonoppervlak op 120 vierkante meter. (Zelf bewoon ik de eerste etage met maar één verdieping en die is 60 vierkante meter. Vandaar mijn gefundeerde schatting.) Daar kwam Matheus te wonen. Die ik leerde kennen als een vriendelijke en zachtaardige jongen, maar totaal ongeschikt om alleen en geïsoleerd twee-hoog op een veel te grote woning te zitten. Matheus hoort in een begeleid-wonen-project. Maar maak dat de “deskundigen” maar eens wijs. Er zijn namelijk in de GGZ alleen nog arrogante “managers” en onervaren flexkrachten. De ouwe hap met de echte kennis is weggesaneerd.

Ik heb geluk gehad dat ik de metalen brandladder die Matheus van de buitenmuur op zijn terras had losgeschroefd niet op mijn kanis heb gekregen. Hij had die ladder los op zijn terrasleuning gelegd om de duiven te weren.

Daarna hebben ik en andere buren hem een paar keer stomdronken en bebloed van valpartijen onderweg zijn eigen trap op moeten helpen. Je bent als onderbuur natuurlijk bang dat-ie een keer brand sticht of vergeet dat-ie bezig was de gootsteenbak vol te laten lopen. Dat gebeurde niet, maar hij slaagde er wel in om een daklekkage zodanig te veronachtzamen dat ik er op de etage daaronder flink last van kreeg. Toeval wilde dat met de enorme regenbuien van eind september-begin oktober Matheus weer eens psychiatrisch opgenomen was. Het werd zo ernstig – die lekkage dus – dat ik mijn electriciteit moest uitschakelen, want gevaar voor kortsluiting. Dus geen licht, geen computer, geen tv of werkende koelkast. Geen warm water.

En dan moet jij tegenwoordig eens proberen om een woningbouwvereniging (Ymere Amsterdam) ervan te overtuigen dat het echt ernstig is. Dan krijg je van de dienstdoende telefonist als antwoord dat het water eerst letterlijkvan je muren moet stromen voordat er acuut ingegrepen wordt. Door enigszins te overdrijven wist ik ze daarvan te overtuigen. En kwam er toen acuut een dakdekker van Ymere opdraven? Welnee: Ymere had de dakzorg uitbesteed. Of ik dus zo vriendelijk wilde zijn zelf te zorgen dat er iemand van het landelijke mega-dakdek-bedrijf “Consolidated” werd ingeschakeld. Maar die hadden het zo druk met al die regen van eind-september-begin-oktober dat er pas na drie dagen een monteur kon komen.

En toen die geconsolideerde dakdekker ging komen, moest ik ook nog eens zorgen dat de organisatie die Matheus daar heeft geplaatst (Discus) met de sleutels van zijn etage op de proppen kwam. Dat was een heel gedoe, kan ik u melden, want die “cliëntbegeleiders” zijn maar met één ding bezig: de “privacy” van Matheus te “beschermen”.

Toen de lekkage gedicht was, namen de cliëntbegeleiders van Discus de woning van Matheus in ogenschouw. Die bleek in een jaar tijds zijn woning zodanig vervuild te hebben dat de schoonmaakdienst Victoria met drie man een hele dag bezig is geweest. Ben benieuwd wat er nog over is van de inrichting die Matheus met zijn 5000 euro subsidie heeft gekocht. En of Discus zo incompetent is om hem wéér in zijn eentje op die a-sociaal grote etage op twee-hoog te zetten. Zodat de financiële en maatschappelijke kosten opnieuw groter worden. Terwijl het psychoten-de-armere-wijken-in-flikkeren eigenlijk was begonnen als bezuigings-operatie.

Ach, wat maakt het eigenlijk nog uit? Als in de héle cultuur het beleid bepaald wordt door psychoten.
_______________________

De razernij van de linkse elites over Brexit en Trump

Mooie docu, ga maar ’s kijken! Slechts 26 minuten! De titel luidt: “Deplorables: Trump, Brexit and the Demonised Masses”. Ik vat hieronder de boodschap samen.

 

De Britse stem vóór Brexit en de verkiezing van Trump hadden één ding gemeen: de razernij die dat wekte in het linkse establishment.
En toen begon het demoniseren van de “populisten” die daarvan de schuld kregen.
Wat zijn “populisten”?
Nou gewoon: racisten, fascisten, nazi’s, xenofoben, islamofoben, homofoben en seksisten.
Oh ja! En natuurlijk “the basket of deplorables” (Hillary Clinton)
In Engeland was de onvrede met de EU al 40 jaar groeiende omdat de EU een anti-democratische moloch is waarin parlementsleden geen recht van initiatief hebben, waarin de besluiten worden genomen door ongekozen commissarisen en waarin ongecontroleerde massa- immigratie wordt gefaciliteerd.
David Cameron schreef het referendum van juni 2016 uit omdat hij dacht dat de uitslag zou zijn dat Engeland in de EU zou blijven.
Maar hij had twee dingen onderschat: de onvrede met de EU en de mate waarin de politieke elite van de gewone burger was vervreemd.
Noch in de Conservative Party noch in de Labour Party waren de belangen van de handwerkers en de lagere middenklasse nog vertegenwoordigd.
Vooral Labour is vervreemd geraakt van de arbeidersklasse en georiënteerd op de universitair opgeleide hogere middenklasse.
Labour ziet de arbeider als een soort familielid waarvoor je je schaamt: de partij wil wel zijn stem, maar wil niet graag in het openbaar met arbeiders gezien worden.
De gewone Brit zag door het referendum een buitenkans om de elite een draai om de oren te geven en nam zelfs bewust de mogelijke financiële risico’s van een Brexit op de koop toe.
Stemmen vóór Brexit telden 17.400.000: het ruimste democratische mandaat in de geschiedenis van Engeland.
Een paar maanden na het referendum van 23 juni 2016 was er in Amerika een vergelijkbare schok voor de elite: de verkiezing van Donald Trump
Allerlei grote en kleinere beroemdheden beweerden in de media dat de gedachte dat Trump de verkiezingen zou winnen te belachelijk was voor woorden.
Maar dat hij 17 andere republikeinse kandidaten versloeg voor de nominatie had een waarschuwing moeten zijn.
Vervolgens versloeg hij de Democratische kandidaat die voorbestemd scheen de eerste vrouwelijke president van Amerika te worden.
Trump had in zijn toespraken de gevoelige punten geraakt: hij had beloofd de vervallen regio’s waarin volgens Clinton de “deplorables” woonden er weer bovenop te helpen en de ongecontroleerde massa-immigratie te stoppen.
Trump slaagde erin om verder te reiken dan de basale Republikeinse stem, namelijk die mensen die normaal nooit gaan stemmen, de mensen in de “Rust Belt” in het binnenland die vergeten zijn en geminacht worden door de “kust-elites” (coastal elites).
Die elites hebben geen idee van wat het betekent als een derde van de bevolking verdwijnt, overal gebouwen met kapotte ramen worden dichtgetimmerd, misdaad en werkloosheid de pan uitrijzen en als op de tv wordt gezegd dat jij een kansloze domkop bent, een “deplorable”.
Toen de gedoodverfde winnaars, de Hillary-aanhangers, die altijd de tv en de opinie-pagina’s in de kranten aan hun zijde hadden gehad, ineens de losers bleken, moest er een schuldige worden aangewezen: die “deplorables”, de “hill-billies”, de Tokkies zeg maar.
Hetzelfde met Brexit: de schuld voor de nederlaag van de elite werd gezocht in de reactionaire stem van het Tokkie-volk dat terugwilde naar een voorgoed voorbije tijd, namelijk “when passports were blue, faces were white and the map was coloured imperial pink”.
Die reactionair-racistische populisten waren dus met zijn zeventien-miljoen-vierhonderd-duizenden en ze stemden gewoon vóór democratie en een soeverein Engeland en tégen een on-democratische EU met zijn ongecontroleerde immigratie.
Elke traditionele mening die 30 jaar geleden nog volkomen mainstream was, wordt door de linkse elite nu geëtiketteerd als fascistisch of zelfs nazistisch: als je tegenwoordig een voorstander bent van gecontroleerde immigratie ben je een nazi.
Een man van kleur als Van Jones , ooit adviseur van Obama, sprak over de verkiezing van Trump zelfs als van een racistische “White-Lash” als reactie op acht jaar Obama. (“White-Lash” is een variatie op de uitdrukking “back-lash” = tegen-reactie.)
Racisme kan van een kleine minderheid van de Trump-stemmers de motivatie geweest zijn: een blonde baviaan (Trump) kiezen als reactie op een zwarte aap (Obama), maar dat is niet de belangrijkste factor geweest.
Maar dat is door “links” niettemin gedefinieerd als de belangrijkste factor: de racistische, reactionaire, witte, heteroseksuele, bejaarde mannen hebben Trump gekozen.
Maar de echte vraag is: waarom kreeg Trump van de blanke arbeidersklasse, die normaal gesproken voor de Democrats zou zijn, zoveel stemmen binnen?
Die vraag kan misschien beantwoord worden als we naar de stad Erie in Pennsylvania kijken, want dat is een goed voorbeeld van een stad die van een Obama-Dems-stad een Trump-Reps-stad werd.
Erie was een van die kapotte steden in de Rust-Belt: terwijl Clinton sprak over de “deplorables” die daar woonden, ging Trump tijdens zijn campagne werkelijk naar die mensen toe en sprak met ze.
Daarna volgen interviews met mensen die de neergang van Erie hebben meegemaakt en die blijkbaar hoopten dat Trump de industrie die daar vernietigd was terug kon brengen.
(Mijn idee, dat van Martien Pennings dus, is dat Trump gedacht heeft dat-ie dat kon doen door China onder druk te zetten en industriële banen naar Erie (= Amerika) terug te halen. Ik weet niet in hoeverre dat gelukt is.)
Er wordt een Trump-supporters geïnterviewd die tijdens de campagnes van 2016 tot de ontdekking kwam dat hij, met de auto rijdend door Erie, alleen maar Trump-supportende en Hillary-bashende “signs” tegenkwam onderweg: (“Hillary for Prison”).
De Westerse elite zit nog steeds in die post-2016-razernij en gaat door met het demoniseren van “de populisten” die daaraan “schuldig” zouden zijn.
Maar die populisten zijn juist de echte democraten en die hysterie komt van een linkse elite die te lang alle podia voor zichzelf heeft gehad en geen tegenspraak gewend was.
Ze waren gewend altijd gelijk te krijgen zonder te hoeven argumenteren.
Maar nu zijn overal de gewone mensen maar wie jarenlang niet geluisterd werd in opstand gekomen.
Het woord “populisme” wordt door deze linkse elite gebruikt als etiket om te suggereren dat deze gewone mensen alleen maar geleid worden door lage instincten.
De tegenstanders van Brexit en Trump argumenteren niet, adresseren niet de gerechtvaardigde zorgen van de Brexiteers en de Trump-aanhangers niet, maar proberen alleen de klok terug te draaien.
Terwijl Brexit het ruimste mandaat van de bevolking kreeg in de hele geschiedenis van Engeland: 72% van de mensen brachten hun stem uit en 17.400.000 mensen stemde vóór Brexit.
Een Engelse visser zegt dat, als de tegenstanders erin slagen Brexit terug te draaien, er een een burgeroorlog komt.
Amerikanen die aan het woord komen over het voortdurende impeachment-gedoe zeggen iets dergelijks: als de Democrats daarin zouden slagen dan zou dat héél slecht zijn voor Amerika.
Het “populisme” van Brexit en van het Trump-presidentschap, zo is de boodschap van deze docu, is niet regressie en onderbuik, maar progressie, democratie en beschaving.

_______________

Het Marokkanenprobleem van een alleenstaande moeder

(Door Klaartje Groen)

Ja, er is een Marokkanenprobleem. En dat is onderdeel van een veel groter probleem, namelijk het in de steek laten door de overheid van de modale, witte, werkende burger. Ik kwam erop dat nog maar ‘s op te schrijven omdat grieperige ik en mijn grieperige kind vannacht weer eens herhaaldelijk wakker werden van de bovenbuurman die vooral ‘s nachts leeft. Bovenbuurman is een van die psychiatrische gevallen die – om het eens in Halsemataal te zeggen – tussen de meest kwetsbare gewone burgers in de meest kwetsbare wijken worden gedropt. Als je in de sociale sector huurt, kan je tegenwoordig allerlei soorten psychiatrische cliënten als buur krijgen. Bezuinigingen ook in de gééstelijke gezondheidszorg. U begrijpt. Na een half doorwaakte nacht had het NOS-journaal toevallig vanmorgen een item daarover. Kijk vanaf 2:15 Boodschap: de woningbouw-verenigingen krijgen steeds meer signalen van ondraaglijke overlast van deze nieuwe belasting voor de gewone burger. Niet in geld deze keer, maar in vermeerdering van ellende.

Ik kwam op die Marokkanen omdat ik bovenbuurman ervan verdenk aan de cocaïne te zijn en dat het constante nachtelijke gestamp op de trap waarschijnlijk gedeeltelijk van drugsrunners is die hun waar komen afleveren. En die drugsrunners, zo weet ik, zijn nagenoeg uitsluitend jongens van Marokkaanse afkomst.

Ik heb altijd minstens 36 uur per week gewerkt in de Geestelijke Gezondheids-Zorg (GGZ) en wel in de hard-core zware psychiatrie. Ik was heel flexibel, wilde zonodig alle feestdagen werken, gaten opvullen in het rooster, invallen voor zieken, meerdere dagen extra werken indien nodig. Want ja: je hebt een oud-Hollands arbeidsethos of je hebt het niet. Toch? En ik hield echt van mijn werk. Totdat de bezuigigingen in de GGZ toesloegen. Het beste personeel werd eruit gewerkt, goedkope en onervaren flexwerkers werden aangenomen, terwijl de “gevallen” die je binnen kreeg in aantal en zwaarte toenamen. Waar vroeger het personeel tot volle tevredenheid zelf onder elkaar uitmaakte wie welk diensten draaide – nacht, weekend, avond, dag – besliste een nieuw soort “managers” nu dat iedereen vierentwintig-zeven inzetbaar moest zijn. Terwijl vroeger de consensus was: moeders en vaders, vooral als ze alleenstaand waren, kregen als eerste de dagdiensten.

Precies in die bezuigings-periode kreeg ik een kind. De inzet en loyaliteit die ik altijd had betoond aan mijn werkgever, dus aan de maatschappij, kreeg ik niet terug. Het krijgen van een kind blijkt tegenwoordig een minpuntje te zijn, iets waar Nederland helemaal niet op zit te wachten. Ineens ben je een “lastige” werkneemster want je bent veel minder flexibel wat betreft je uren. Je kan niet ineens “zomaar” invallen. Soms is je kind ziek, Je zit vast aan de vakanties van je kind.Werkende ouders hebben vijf weken vrij per jaar tegenover twaalf weken van je schoolgaande kind. Alleen dat al maakt van de alleenstaande ouder een “Houdini” om dit rond te krijgen.

Witte werkende ouders hebben over het algemeen geen groot sociaal netwerk om die Houdini-act rond te krijgen. Wij zijn geïndividualiseerd. De meesten van “ons” zijn ook niet meer aangesloten bij geloofsgemeenschappen zoals vroeger. Marokkanen en Turken hebben wel die stamgemeenschap om zich heen en tellen sowieso veel minder werkende vrouwen. Werkende mannen trouwens ook. En daardoor tellen ze méér kinderen.

Zo mijmerde ik dus deze morgen over mijn Nederland dat steeds minder van mij is en mij in de steek laat. Door kinderen en kinder-opvang het probleem van de werkende ouder zélf te maken en niet te zorgen voor betaalbare kinderopvang. Een Nederland dat zijn maatschappelijke problemen steeds meer afschuift op zijn sociaal-economisch zwakste individuele burgers. Bijvoorbeeld door een psychiatrische patiënt te plaatsen boven de postzegel van veertig vierkante meter die je in Amsterdam bewoont.

Grappig hoe de Geestelijke Gezondheids-Zorg voor mij zorgt: als werknemer én als huurder. En fijn dat de overheid daarin zo’n groot aandeel heeft.

Verder bedacht ik tijdens genoemde mijmering dat ik mijn kind in Amsterdam niet meer buiten kan laten spelen, niet in zijn ééntje en ook niet met vriendjes. Ik heb het laatst een enkel uur toch gedaan, maar ben geen moment rustig geweest. Want? Want Marokkaanse kinderen. Je verwacht elk moment dat je kinderen naar boven komen met de boodschap: klappen gehad, mobieltje weg, bal afgepakt, het nieuwe Ajax-uitshirt van het lijf getrokken. Wij moeten als witte ouders in Amsterdam altijd mee naar buiten.

Marokkaanse ouders gaan nooit mee naar buiten. Dus hebben die jongetjes vrij spel. En probeer ook die ouders er niet op aan te spreken, want dat is zinloos. Femke Halsema, Miss Multicul herself, heeft het ooit eens geprobeerd. Tevergeefs. (Kijk hier vanaf 3:20)

Onlangs nog in een Amsterdams park. Mijn Tycho speelt met een vriendje en ik zit te lezen. Uit het niets en zonder enige aanleiding begint een groepje Marokkaanse kinderen Tycho en zijn vriendje uit te dagen en lastig te vallen. Marokkaanse ouders zijn nergens te bekennen, dus dan moet je ingrijpen. Vervolgens werd ik uitgescholden en werd de agressie dusdanig dat ik het beter vond te vertrekken.

Moederschap in Nederland anno 2019 is echt anders dan dat anno 1970. Mijn moeder kon haar kinderen gewoon lekker buiten laten spelen. Kon ze ondertussen het huishouden doen. Kijk: ik werk vier dagen in de week en op het moment dat ik niet werk, ben ik vanwege de onveiligheid in de stad en het gebrek aan betaalbare kinderopvang constant met mijn kind bezig. Voor een laagbetaalde alleenstaande moeder is het leven een uitputtingsslag en je voelt je van alle kanten in de steek gelaten, steeds ingesnoerder, armer, onveiliger.
________________

Generatie-Coalitie Y houdt de massa-immigratie keurig buiten beeld als oorzaak van de woningnood. Zoals het hoort in een uitzending van DWDD! Brááf! Goed voor je carrière in de linkse circuits!

Tim Hofman (boze goedmens) en Alex Tess Rutten (voorzitster van de Landelijke Studenten Vakbond)

We bespreken de uitzending van “De Wereld Draait Door” van maandag 16 september 2019 .
Adriaan van Dis mag “de week openen” met een boek over de verhalen van jonge asielzoekers.
Het boek heeft Van Dis hevig aangegrepen en hij zegt dat het hem heeft doen beseffen dat hij degene is die moet inburgeren:
“Het maakt ons tot wereldburgers om met hén kennis te maken”.
Om van “nieuwkomers” te eisen dat ze inburgeren is schandalig, zegt van Dis.

En hij citeert de schrijfster van het boek: 

“Inburgeren is iemand dwingen een hutje te bouwen op het brandende fundament van zijn verleden. Het nieuwe hutje kan niet anders dan wegzakken in de gloeiende as.”

Wát een nonsensicale beeldspraak!

Ik zou zeggen dat inburgeren de mogelijkheid geeft om in een nieuwe maatschappij nieuwe fundamenten te leggen zodat je nooit meer terug hoeft naar dat “brandende fundament” van vroeger.
Ik zou zeggen dat alleen echte vluchtelingen bij wie opvang in de regio onmogelijk is, de kans op inburgering moeten krijgen.

Uiteraard komt dat allemaal niet aan de orde bij DWDD.

Ook niet aan de orde komt het het feit dat 80% van de asielzoekers gewoon gelukszoekers zijn, jonge mannen van fighting age, meestal islamieten, die hier nooit van zijn leven aan een baan zullen komen en altijd uitkerings-afhankelijk zullen blijven.

Met deze mega-verzwijging plus mega-misleiding is de toon gezet voor het volgende onderwerp.
“Coalitie Y” heeft een manifest aan Mark Rutte overhandigd met tien concrete punten om de problemen van “generatie Y” op te lossen.
Generatie Y, dat zijn de nu 20 tot 30-jarigen.
Ik zal het in het vervolg hebben over “Generatie-Coalitie Y”.
De onvermijdelijke Tim Hofman is een van de woordvoerders.
Waar kennen we getatoueerde roodbaard Tim Hofman van?

Juist: van die zielige asielzoekers-kinderen die een generaal pardon moesten krijgen.
Daar kan je voor of tegen zijn (ik was vóór), maar belangrijk is dat ook bij die actie consequent buiten beeld bleef  dat . . . . . . 80% van de asielzoekers gewoon gelukszoekers zijn, jonge mannen van fighting age, meestal islamieten, die hier nooit van zijn leven een baan zullen krijgen en altijd uitkerings-afhankelijk zullen blijven.

Alex Tess Rutten vat de frustratie van waaruit de leiders van Generatie-Coalitie Y opereren goed samen: je hebt een studieschuld van 40.000 euro en een fexbaantje waaruit je elk moment ontslagen kan worden. Hoeveel kans heb je op deze dolgedraaide woningmarkt dan op een idioot hoge hypotheek?

Alex Tess Rutten noemt niet het feit dat er jaarlijks een stad ter grootte van Eindhoven bijkomt aan jonge mannen van fighting age, meestal islamieten, die hier nooit van zijn leven een baan zullen krijgen en altijd uitkerings-afhankelijk zullen blijven. Zou toch een factortje kunnen zijn in de woningnood?  (Was het trouwens een stad ter grootte van Eindhoven? Of van Oss? Enfin, maakt niet uit, het zal ongetwijfeld ergens in de toekomst een veel  te lage schatting blijken te zijn geweest, waarna het dan aan de macht zijnde kabinet op gepaste wijze zal reageren, namelijk “geschokt”.)

Wat noemt Alex Tess Rutten wél?
Ha!
Het klimaat-idealisme van Generatie-Coalitie Y:

“Ze hebben er zó’n zin in om aan de slag te gaan, maar ook met zijn duizenden te klimaatspijbelen.”
Ook Alex laat dus weer zien hoe die domme klimaat-hersenspoelings-hysterie een verwoestende uitwerking heeft gehad op vele ontvankelijke jonge breintjes.

Alex Tess Rutten stelde wél één zeer erg verstandige vraag:

“Is het niet ráár eigenlijk, dat je je in tienduizenden euro’s schuld moet steken om een opleiding te volgen, om verpleegster te worden, of leraar . . . héle fundamentele dingen?”

___________________

Halsema had gelijk: zwarte scholen zijn een marteling voor blanke kinderen

********************************************************
“Klaartje Groen” is het pseudoniem van een, tot voor zéér kort, linksig ouder meisje dat, mede onder mijn invloed, maar vooral door de zich opdringende werkelijkheid, een politiek wakkerwordingsproces doormaakt. Ze doet daarvan op deze site af en toe verslag. Lees ook van Klaartje Groen:
1) Ex-christen-meisje ziet islam, herinnert zich “christelijk” fundamentalisme
2) Mijn kind gaat niet meer naar die Marokkanen-school
3) “Vet zwijn! Jij bent Theo van Gogh!”: Marokkanen-terreur in zwembad en op straat
********************************************************

(Door Klaartje Groen)

Carolien heeft een negenjarige zoontje, Pax geheten, die op onze “zwarte” buurtschool zit. Ze is lid van de Ouderraad. Carolien is een mooie jonge blondine van nog geen veertig. Opgestoken haar, modieus gekleed en van links-politiek-correcte multikul-opvattingen.  Van de week kwam ik haar in de kleurrijke wijk op straat tegen. We spraken even en ze vroeg hoe het met mijn eveneneens negenjarig zoontje Tycho ging en ik vertelde dat die naar een andere school is gegaan. Dat wist ze niet en ze vroeg uiteraard waarom en hoezo. En ik vertelde haar kort het verhaal dat ik eerder hier publiceerde: een verhaal van Marokkanen-ellende waarin gevoelige blanke jongetjes ten onder gaan aan de islamitische identiteits-terreur.

Carolien keek veronrust en zei:

“Ja, het is heel herkenbaar voor mij. Mik, mijn oudste van nu dertien, had ook steeds geen aansluiting met de kinderen uit zijn klas. Helemaal geen vriendjes. Acht jaar lang niet. Hij ging alleen om met een paar meisjes uit zijn klas. Nu zit hij sinds vorige week op een Middelbare School tussen allemaal blanke christen-kinderen. Weet je hoe hij na een paar dagen thuiskwam?  Hij zei letterlijk: ‘Mam, ik ben bevrijd. Ik kan hier gewoon mezelf zijn.’ Ik vond dat zó schrijnend en confronterend en ik dacht: ‘Wat heb ik hem al die tijd aangedaan’. Wij hebben hem uit ideologische overwegingen naar een buurtschool gedaan, onder het motto:  ‘Dit is het leven, dit is de multiculturele werkelijkheid, deal er maar mee’. Maar Femke Halsema had dan toch gelijk, toen ze haar zoontje van een zwarte school haalde. Ik denk er nu over om Pax  van die school weg te halen.”

Ik : “Mijn man en ik zijn ook altijd nogal links geweest. Ik was er trots op dat wij Tycho naar een zwarte school stuurden. Wij waren tenminste geen hypocriete witte ouders, die linkse taal uitslaan, maar ondertussen wel hun kind met een bakfiets naar de andere kant van de stad op een witte school afleveren. Nee, zo waren wij niet. Ik heb heel erg mijn best gedaan om in contact te komen met de ouders van die kinderen. Maar toch voegde het nooit.”

Carolien: “Ik merk dat steeds meer witte ouders dit zeggen. Er zijn in de loop van de jaren heel wat witte kinderen van die school vertrokken. Ik weet nog van een meisje die had een Surinaamse moeder die rookte en zich Westers kleedde. Omdat de vader Marokkaans was, vonden de Marokkaanse jongetjes en meisje dat ze over die moeder en dat meisje mochten oordelen. Ze zeiden dat haar moeder “haram” was, onrein dus. Dat was in groep één al zo! Zó jong al! Zo vroeg planten die Marokkanen dat dus in hun kinderen!”

Ik vertelde Carolien nog even kort over mijn werkkring in de psychiatrie, waar hetzelfde speelt. De botsing der culturen is totaal en naar mijn gevoel onoverbrugbaar. Ga jij als witte hulpverlener maar eens aan een psychotische moslim uitleggen dat als hij stemmen hoort, hij niet bezeten is door een boze geest, door een “djinn”, maar dat het een stofje is in zijn hersensen en dat-ie daarvoor pillen moet slikken.Wij Nederlanders, wij Westerlingen hebben een geschiedenis van psychoanalyse, cognitieve gedragstherapie, gesprekstechnieken, reflecteren op eigen gedrag en laten dat  los op een cliëntenpopulatie die een heel ander referentiekader heeft en die absoluut niet in staat is die vertaalslag te maken.

Ik ben er niet aan toegekomen Carolien te vertellen van Nicolai Sennels, een Deense gevangenis-psycholoog die jarenlange ervaring heeft met criminelen van islamitische huize, die ook in Denemarken ruimschoots vertegenwoordigd zijn in de gevangenissen. Sennels wijt het antisociale gedrag van veel moslims richting buitenwereld aan de vaak gewelddadige hersenspoeling vanaf zeer jonge leeftijd in veel moslimgezinnen. Die hersenspoeling vindt plaats omdat ouders overtuigd zijn van de juistheid van de leer, dan wel omdat ze weten dat afvalligheid zeer ernstige sociale consequenties heeft: uitstoting en zelfs de doodstraf. Dus leren veel islamitische kinderen wat de Koran voorschijft en wat Mohammed voorleefde, namelijk dat agressie en intolerantie tekens van kracht zijn. Eigen verantwoordelijkheid en introspectie worden niet aangeleerd want alles gebeurt zoals Allah het wil. Dat betekent botweg dat in veel moslims geen enkele gewetensvorming heeft plaats gevonden.

Enfin, er is in elk geval weer één moeder wakker geworden. Maar pas toen na een hele basisschool-periode haar kind meldde zich “bevrijd” te voelen omdat hij eindelijk tussen de Marokkanen vandaan was.

____________________

Korte anthropologische notitie inzake de oplopende spanningen over Kasjmir tussen atoommachten Pakistan en India

“Wat men van de aard van de mensen weet”, beminde gelovigen: ként u die uitdrukking? Ik kwam hem voor het eerst tegen bij Thomas Mann toen hij bezig was geestelijk volwassen te worden via confrontatie met de realiteit van de Eerste Wereldoorlog. Onze huidige quasi-elite, die door mij graag aangeduid wordt als het met de islam collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat, is dat nog steeds niet: geestelijk volwassen.  “Historicus” Mark Rutte voorop.  Dus we gooien er nog maar eens een preekje tegenaan.

De “spanningen” tussen atoommachten Pakistan (“land der puren”) en India lopen weer op, zo hoor ik. Ja, die “spanningen” hebben inderdaad kernsplitsvermogen. Inderdaad, waar nazislam daar altijd onherstelbare gespletenheid tot in de kern van het humane menszijn. Wist u dat de verovering van het Indiase continent door de islam een verhaal van kosmische moorddadigheid is? En dat die geschiedenis is vervalst door de Hindoeïstische islam-mooi-pratende India-één-illusionisten, de islamisten zelf en tenslotte door de communisten? Nee? Bekijk dan dan een 7-minuten-filmpje van Koenraad Elst, een Vlaamse specialist op het gebied van de geschiedenis van India.

Ik ga nu citeren uit een van mijn hondertallen pogingen de gekken uit bovengenoemd zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat tot bezinning te brengen. De aanleiding voor onderstaand lange citaat uit eigen werk (waarin een lang citaat uit andermans werk) is dus: oplopende spanningen over Kasjmir tussen atoommachten Pakistan en India.

CITAAT

Wat dacht Pieter Hilhorst toen er begin april van dit jaar berichten kwamen over de busdienst die, ondanks terreurbedreigingen, geopend werd tussen het Pakistaanse (overwegend moslim) en het Indiase (overwegend Hindoe) gedeelte van Kasjmir? Geen idee. Ik weet wel waaraan ik dacht: aan een knipsel uit de VPRO-gids uit de jaren tachtig dat ik al die tijd trouw bewaar. Het knipsel bevat een tekst van Roel van Broekhoven, Hans Fels en Menno Euwe die voor het legendarische programma “Diogenes” in India op zoek waren geweest naar de erfenis van vredesapostel Mahatma Gandhi. Ze hadden in India gesproken met twee leden van de groep die Gandhi vermoordde. Een van de twee is een oude man, Madanlal genaamd, een hindoe die op het moment van het interview pas was ontslagen uit de gevangenis waarin hij decennia had gezeten vanwege zijn deelname aan die moord. Ik citeer:

‘En uzelf, hebt u zelf mensen vermoord?’ De zachtmoedige oude man staakt verbaasd zijn betoog. Zijn kleinkind glijdt van zijn schoot. (…) ‘Hoeveel mensen heeft u toen gedood’, herhaal ik. ‘Ontelbaar veel, duizenden.’ Er breekt een lach door op zijn gezicht. ‘Duizenden. Ik wilde wraak. Als je iets wilt leren, moet je studeren. Als je wraak wilt, moet je wraak nemen. (…) Vooral treinen, dat was het makkelijkst. De treinen met vluchtende moslims. Als ze stopten op de stations renden we naar binnen door de ene deur, sneden iedereen de keel door en rende weer weg door de andere deur.’ (…)

De scheiding had tot een enorme volksverhuizing geleid, moslims die vanaf hun geboorte gewoond hadden in het deel dat India werd, trokken massaal op de vlucht naar Pakistan. Omgekeerd vluchtten duizenden hindoes uit Pakistan naar India. De bloeddorst waarmee de beide groepen, die jarenlang vreedzaam naast elkaar geleefd hadden, elkaar te lijf gingen was onbeschrijflijk. Buren, die elkaar elke dag zagen, slachtten elkaar af, roofden en verkrachtten de vrouwen en dochters en, zoals een van de overlevenden zei: ‘Het lijkt wel of doden niet genoeg was, zo toegetakeld zagen de lijken eruit.’ “

Een van de leden van het betreffende VPRO-team herinnert zich, “terwijl Madanlal in details vertelt over hoe hij oude mannen neerstak tot ze niet meer opstonden”, een radio-interview, enige jaren daarvoor met een “een oude militair die de slachtingen had meegemaakt en bekend stond als een fanatieke Hindoehater.” Deze militair, een moslim, nam indertijd de radiojournalisten mee naar het station van Lahore, waar hij begon te spreken:

“ ‘Hier op dit perron kwam die nacht de trein aan die mijn vrouw en kinderen uit India zou brengen. (…) het was een uur of één ‘s nachts, honderden mensen hadden zich op het perron verzameld om hun gezinnen af te halen. De trein was laat, had een paar uur vertraging. De spanning was te snijden, iedereen vroeg zich af wat er gebeurd kon zijn. Tot ineens het licht van de locomotief uit de nacht opdook. Er ging een zucht van verlichting door de menigte, er werd gelachen, opgelucht kropen mensen die op de taluds in slaap waren gevallen, overeind. Langzaam kroop de trein naderbij, zo’n roetige zware locomotief met een hele sliert wagens. Toen hij tot stilstand kwam gebeurde er iets vreemds. Normaal zwaaiden ogenblikkelijk de deuren open en sprongen de passagiers naar buiten. Dit keer gebeurde er niets. Er viel een loodzware stilte over het perron, de wachtenden verroerden zich niet, iedereen voelde dat er iets niet in orde was. Toen rukte de oude stationschef een van de deuren open. Er liep een golf water naar buiten, water, dachten we, maar het was geen water, het was bloed. De trein lag vol kapot gehakte, opengereten lichamen van vrouwen, mannen en kinderen. Een enkeling was nog in leven. Ik ben de trein doorgekropen, over de lichamen, tot ik de restanten van mijn kinderen vond, vastgeklampt aan het verminkte lichaam van mijn vrouw. En weet u wat het vreemde was? (…) Niemand huilde, niemand sprak een woord. Zwijgend zocht iedereen de lichamen van zijn geliefden.

Zijn dergelijke gruwelen (opnieuw) in West-Europa mogelijk? Michel Houellebecq heeft in een interview ongeveer dit gezegd: wie zijn pijn niet weet te verwoorden is een ongelukkig mens. In de democratieën van dit werelddeel leven miljoenen die hun pijn niet alleen nauwelijks weten te verwoorden. Als ze het al kunnen worden ze niet gehoord en als ze gehoord worden dan worden ze als “racisten” weggezet. Dat is tenslotte de heffe des volks en die drukken de algemene mislukking van hun leven nu eenmaal uit in verslaving aan alcohol, drugs en tv-pulp, aan de RIAGG, voetbalvandalisme, Pim Fortuyn en vreemdelingenhaat. Al naar gelang. Nietwaar? De buurvrouw, een gewone Nederlandse arbeidersvrouw en dus van het slag dat door quasi-links altijd met groot gemak als racistisch wordt wegzet, was altijd erg hulpvaardig ten opzichte van de nieuwe Amsterdammers. Maar op een zomeravond – het moet dik twintig jaar geleden zijn – kwam ze ontdaan bij me en vertelde over de kleine Turkjes op de stoep die een mierennest met benzine hadden overgoten en aangestoken. “Dat zijn de Joden, die mieren”, hadden ze gezegd.

EINDE CITAAT

Update 5 september 2-19.

Misschien had ik in bovenstaande tekst toch even moeten melden dat de Pure Paki’s boos zijn omdat India artikel 370 wil opheffen, een wetsartikel dat de moslims in Kasjmir de status van Herrenvolk geeft. Opheffen van het artikel betekent dat niet-moslim-minderheden en vrouwen gelijke rechten krijgen. Katie Hopkins legt het in dit korte clipje uit.
_____________

 

De zwakte van Fidan Ekiz, Ruud Koopmans en Vrij Links: het geloof in ’n gematigde islam

Een hormoonrijk ISIS-meisje. Deze heet Amira Abase

Het naïeve geloof in ’n gematigde islam is de zwakte van Fidan Ekiz, Ruud Koopmans en Vrij Links. In de discussie met Regressief Links dwingt dat geloof hen om zich te verdedigen tegen het “verwijt”van “islamofobie”. Ze  kunnen door dat geloof in een “goede islam” niet de waarheid zeggen, namelijk: “islamofobie” is de terechte angst voor een onhervormbare, expansieve slavenhalers en moordenaars-ideologie, voor ‘n “geloof” dat één op één alle kenmerken met het nazisme deelt. Zo ziet Fidan Ekiz, in haar Post Online-stuk van 1 augustus 2019, zich genoodzaakt alleen maar de “misogynie” van de “islamisten” aan te klagen, maar het puntje is nu juist dat de mannetjesmoslims de vrouwtjes helemáál niet haten, juist horendol zijn op de vrouwtjes, maar alleen als seks-object. Die hele expansieve oorlogs-ideologie die islam heet, gaat namelijk alleen maar over neuken en de manieren om aan zoveel mogelijk jonge vrouwen te komen. Die manieren blijken roven, moorden en slavenhalen te zijn en die manieren blijken toevallig ook nog testosteronverhogend waardoor je weer meer zin in neuken krijgt. Het is niet toevallig dat het islamitische paradijs een hoerenkast is waar de sneuvelende jihadist 72 maagden ter neuking krijgt. Dat geloof zit goed in mekaar en daarom wordt ook een bepaald soort vrouwen daar heel erg nat van: zie de moslimaatjes die naar ISIS vertrokken.

__________________

Europa gaat aan de links-ontspoorde “gewetenscultuur” ten onder

U begrijpt dat die roze hoofddoek daar niet voor niks staat: daarmee willen  de media (en de vrouw zelf) nog eens onderstrepen dat de terreur niks met de islam heeft te maken

Vanmorgen op het NOS-journaal: op het station van Frankfurt worden de zwaargewonde moeder en haar dode zoontje van 8 herdacht die door een Eritreeër voor de trein zijn geduwd. Wat bezielt ze, vroeg Wierd Duk. En ik antwoordde hem als volgt:

Dit: primitieve Midden-Oosterse en Noord-Afrikaanse stammen die 14 eeuwen lang geïndoctrineerd werden met ’n wreed en moorddadig Uebermenschen-“geloof”. Omgekeerd geformuleerd: het ontbreken van de Joods-Christelijke-Verlichte traditie.”

Zou dat bord met “information for refugees” nog op het station van Frankfurt staan?

Nogmaals: dit krijg je als die Joods-Christelijk-Verlichte traditie is geperverteerd tot het multiculturele totaal-relativisme waarin Amnesty International het afleggen van de boerqaab in Iran hetzelfde gaat vinden als het (gaan) dragen ervan in Nederland.

Dit krijg je als naties geen naties meer zijn, omdat ze geen grenzen meer hebben en ongecontroleerd primitievelingen binnenstromen uit een barbaarse stamcultuur, die vervolgens 14 eeuwen in de wrede en totalitaire leer van de nazistische islam is ondergedompeld. Die “Serviër” die ‘n andere moeder (34) en haar dochtertje (13) voor de trein duwde – ook al in Duitsland, in Voerde – kwam in Frankfurt niet ter sprake.

Terwijl hij toch zodanig op een Marokkaan uit Amsterdam-West leek, dat ik ook bij die moord onmiddellijk de islam-connectie maakte. Bij die herdenking in Frankfurt op dat station werd dat verband uitdrukkelijk niet gelegd. Integendeel: het bezwerings-ritueel van toespraakjes, waxinelichtjs en bloemetjes werd weer opgevoerd. En in het toespraakje van de burgemeester werd uitdrukkelijk vermeld dat het allemaal helemaal niks met “buitenlanders” van doen kon hebben en het journaal liet daarenboven nog een geitenwollen sok uit de LGBTQ gemeenschap aan het woord die hetzelfde zei. Dus nee, al dat barbaarse geweld, de bijna dagelijkse “steekincidenten” en al die aanslagen die we al achter de rug hebben, hebben niks met de islam te maken.

FRANKFURT STATION HOMOSWELE LINKSERD

. . . een geitenwollen sok uit de LGBTQ gemeenschap . . .

______________