TEN GELEIDE

Uitgelicht

In deze nazomer van 2017 heb ik met collega-vertaler Jolanda van der Vorst-Molleman Dijksterhuis de laatste hand gelegd aan de vertaling van bovenstaand boek dat in onze links-regressieve wereld alleen via crowd-funding en pro-Deo-vertalers kan worden uitgegeven bij een verstandige en idealistische eenmans-uitgeverij als “De Blauwe Tijger”.

Het is hier te bestellen en is sinds 27 oktober leverbaar. Hier is een handige handleiding voor de lezers van het boek, want het is géén gemakkelijk toegankelijk boek.

*************************************************************

CONFRONTATIE ISLAM ONVERMIJDELIJK

In 2008 schreef ik:

“Marcouch zit in een onmogelijke spagaat, maar ook hij zal, net als de PvdA en net als heel Nederland en net als het hele Westen niet onder de uiteindelijke confrontatie met de islam uitkomen en vooral niet uitkomen onder de Grote Erkenning: de islam heeft niets positiefs. Niets.

En in het decennium daarna heb ik die stelling in alle toonaarden herhaald.
Gisteren las ik voor het eerst iets van Sonja Dahlmans, die nog eens overtuigend aantoont dat de islam en de Joods-Christelijk-Verlichte traditie inderdaad onverenigbaar zijn.

Hieronder mijn 5 stellingen, waarvan alleen de eerste 2 een link naar bewijzende en betogend teksten van mij hebben.
Wie stelling 3 en 4 nog bewezen of beargumenteerd wil zien, is gestoord of kwaadaardig of beide.
En dan stelling 5: ik hoop dat ik ongelijk heb, maar ik vrees van niet.

1) De islam deelt alle wezenskenmerken met het nazisme.
2) De islam is onhervormbaar.
3) De oorlog tussen het westen en de islam is onvermijdelijk en allang aan de gang.
4) De westerse quasi-elite wenst die realiteit niet onder ogen te zien.
5) De oorlog-annex-burgeroorlog zal gruwelijker worden naarmate de confrontatie langer wordt uitgesteld.

KORANVINGEREN MET SCHREEUWBAARDEN

islam-moderate-radical

baudet-en-hiddema

Forum voor Democratie YouTube

Subscribe >>>

koran-en-schreeuwbaarden

Als er een oerbron van het Kwaad bestaat op deze aarde, dan is het de islam, een nazisme avant, pendant et après la lettre. Het relatief Goede wordt gevormd door de Joods-Christelijk-Verlichte traditie en Israël. In West-Europa worden die traditie en Israël verraden, terwijl de islam wordt gefaciliteerd. Dat gebeurt door een “links” machtsconglomeraat, de “generatie van 1968” en hun klonen. Dit conglomeraat van narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten heeft een nagenoeg totale macht over de cultuur in West-Europa omdat ze elk subsidiekanaal in handen hebben op de terreinen van politiek, bureaukratie, media en onderwijs.

Een van de projecten van het conglomeraat is de Europese Unie, de EU, een antidemokratische en incompetente “technokratie” die Europese landen tegen elkaar opzet en alle Europeanen armer en ongelukkiger maakt, via het aan onkoppelbare economieën opleggen van één munt, de euro, en door Europa te islamiseren alsmede een anti-Israël beleid te voeren. Het gevaarlijkste aspect van deze gecombineerde islamofilie en Israël-demonisering is het legitimeren en aanwakkeren van de Jodenhaat van moslims, die overal ter wereld en dus ook in Europa, onder moslims heel vanzelfsprekend is.

Wie in Nederland alleen de door “links” beheerste mainsewer-media volgt als Volkskrant, NOS-journaal of NRC of de populaire linkse talk-shows, leeft in een schijnwereld en wordt gehersenspoeld met “informatie” waarin de belangrijkste thema’s eenzijdig belicht en onwelgevallige feiten verzwegen worden. Datzelfde geldt trouwens ook in verontrustende mate voor de media in het Amerika van moslimbroeder Obama: zie een foute Jodenkrant als de New York Times. [Update 10 april 2017: qua media en politieke elite en vooral qua Deep State is Amerika nog nog steeds het Amerika van Obama].

Gelukkig is er het internet alwaar een onderstroom van nieuwsvoorziening is te vinden waarin rond de grootste bedreiging van de vrije wereld – de islam en zijn faciliteerders – wél adequaat wordt bericht. Ik ga nu een aantal websites en auteurs – óók Amerikaanse – opsommen waar men wél weet . . . . . . . . eh . . . . . waar Abraham de mosterd haalt. De websites verschillen van kwaliteit, maar ik ga ze geen kwalificaties meegeven, dat wil zeggen geen (korte) recensies meegeven met speciale aanbevelingen of bezwaren. Zie zelf maar zou ik zeggen. En wie meer over mij wil weten, gaat even naar linksboven op dit scherm en klikt “ABOUT” aan.

Jihad Watch  Palestinian Media Watch (óók op YouTubeMEMRI (voorál op YouTubeGatestone Institute Gates of Vienna  Front Page Magazine  Islamist Watch Caroline Glick Bill Warner  Sultan Knish/Daniel Greenfield  Raymond Ibrahim  David Wood TheReligionofPeace.com WeNeedtoTalkAboutIslam Israel Video Network  Myths and Facts Act for America  American Thinker  Vlaamse Vrienden van Israël  Joods Actueel  Koen Vermeiren  Likoed Nederland  Blog of Reason  De Nieuwe Realist  Veren of Lood  E.J. Bron  Carel Brendel  Geen Stijl  Hoeiboei  Curiales.nl  Fenixx  Fubar  OpinieZ  The Post Online  Harde Woorden (Victor Onrust)  Natuurlijk ook “De Kattukse Vrienden van Israël” al was het alleen maar omdat ze al mijn stukken herbloggen. En zo kan ik eigenlijk nog wel een tijdje doorgaan . . . . . . .

 

____________________

Advertenties

Islam-criticus uitgesloten van vrijwilligerswerk!

Nee, al-Qaradawi zit nog niet in een rolstoel. Maar als-ie daar nog eens in terecht komt, wil hij voor zijn dood graag nog Joden neer-mitrailleren vanuit die rolstoel. Hier is het YouTube-filmpje.

Het cordon sanitaire, in België formeel en in Nederland informeel, heeft niets aan kracht ingeboet. Daarvan zal ik u nu een sterk voorbeeld geven.

Maar ter inleiding neem ik u eerst even mee naar mijn goedmenselijke kant. Verleden week vrijdag rond negenen deed ik mijn gordijnen open en zag vanaf mijn één-hoog hoe een oude man zich voortworstelde in een rolstoel die veel te klein leek voor zijn lange lijf. Met één hand gaf hij af en toe een ruk aan één van de wielen en de rest van de voortbeweging verzorgde hij via stepbewegingen met één van zijn voeten. Het ging langzaam en het was een crime om aan te zien. Waarschijnlijk kwam hij, zo bedacht ik, uit het verpleeghuis even verderop.

Enfin, om ’n veel langer verhaal kort te maken: ik ben naar buiten gegaan, heb de man achterhaald, boodschappen met ‘m gedaan, geconstateerd dat-ie een halfzijdige verlamming had en ‘m weer het verpleeghuis binnen gereden. Alwaar ik mij aan de staf bereid verklaarde de man vaker te willen voortrollen als dat nodig mocht zijn. Maar dat ging zomaar niet en er moest een soort sollicitatiegesprek komen waarin ik mij officieel moest aanmelden als vrijwilliger.

De mevrouw bij wie ik diende te solliciteren, had een week later al tijd. Dat was deze vrijdagmorgen 19 januari 2018 dus. In het gesprek bleek mij dat één en ander inderdaad niet zómaar ging. Er kwam een verklaring van Goed Gedrag aan te pas en een ongevallen-verzekering. Ik wilde eigenlijk alleen maar die man af en toe heen en weer naar een bestemming rollen als dat zo uitkwam, maar allez, vooruit dan maar.

Terwijl ik een formulier zit in te vullen, vertel ik haar dat ik dat ik weliswaar 72 ben en ge-AOWeed, maar toch genoeg te doen heb. Dus dat voor mij dat vrijwilligerswerk geen tijdspassering is. Wat ik dan doe. Nou, een weblog schrijven. Waarover? Wel, voornamelijk anti-islam en pro-Israël.

Dat blijkt een probleem. De mevrouw eist een houding van tolerantie en pro-diversiteit. Hoofddoekjes horen er ook bij, zegt ze, en onder haar beheer vallen ook “vluchtelingen”.

We hebben een korte discussie waarin ik haar uitleg dat ik altijd heel vriendelijk ben tegen de hoofddoeken aan de kassa bij Albert Heijn en Dirk van de Broek, maar dat ik de islam niettemin voor een nazi-ideologie houd en dat al die uiterst vriendelijke en lieve moslims die zij kent lief en vriendelijk zijn ondanks en in weerwil van de islam. Mevrouw is een domineesdochter, vertelt ze. Ze kent de islam heel goed en ze brengt mij op de hoogte van het feit dat die aanslagplegers helemaal niks met de echte islam te maken hebben. Ja, zo hoor je nog eens wat.

Dit gaat dus niet lukken en ik klap het inschrijfformulier dat ik zat in te vullen weer voor haar neus op tafel.

Bij de deur zegt ze intens meelevend: “Ik wens u het beste”. Ze vindt mij duidelijk een heel ongelukkige en boze witte man. En het zou me niet verwonderen als ze deze avond een gebedje gaat doen voor mijn zieleheil. Misschien gaat ze wel bidden dat ik het nét zo fijn mag krijgen in mijn hoofd als zij in het hare.

Ach, waar zouden we zijn zonder het links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat dat in Europa het cordon sanitaire blijkbaar óók in het vrijwilligerswerk in stand houdt tegen slechteriken en kwaaddenkers zoals ik.

Mag ik tot slot herinneren aan een column in Trouw van Elma Drayer die het splijtende vermogen van de islam ook al zéér vroeg in haar vriendenkring ervoer? Dit is een passage uit De onverbiddelijke tweedelingvan 2006 (!):

“Een andere ontdekking was de waterscheiding die zich openbaarde onder vrienden, kennissen, collega’s. Sluimerende tegenstellingen, onzichtbaar in een tijdsgewricht dat niet om standpunten vroeg, ontwaakten met volle kracht. Etentjes konden ineens gierend uit de hand lopen. Een alledaagse lunch kon ontaarden in een ideologische veldslag. Net als, stel ik me zo voor, op het hoogtepunt van de Koude Oorlog.

Langzaam tekent zich een onverbiddelijke tweedeling af, die dwars door het vertrouwde links-rechts-schema heen loopt. In het ene kamp zijn zij beland die maar begrip blijven vragen voor moslimse terreurdaden, die reuze meelevend reppen van voedingsbodem, armoede en uitbuiting. In het andere kamp zitten zij die islamisme beschouwen als een hedendaagse vorm van fascisme die géén compassie verdient. Zelfs niet een heel klein beetje.

Wij zijn onze onschuld verloren. En die krijgen we voorlopig niet meer terug.”

____________

De mierzoete en stiekeme Israëlhaat van Marleen Stelling en Marleen Anthonissen-van der Louw

Ze hebben het geld, ze hebben de middelen en ze hebben de macht, onze mainstream-media. Nog wel. En ze hebben die pensée unique waarin de moslims de nieuwe Joden zijn, de “Palestijnen” het slachtoffer en Israël de boosdoener is. Dat zal zo blijven. Is een gelóófskwestie. En dan doen feiten er niet toe. Natuurlijk zijn in werkelijkheid de moslims de oudste en fanatiekste Jodenjágers, houden de Palmaffia’s de terreur in Palestina al 100 jaar levend en is Israël de enige kracht ten goede in het hele Midden-Oosten. Maar daarvan kan je net zoveel bewijzen aandragen als je wil, een flink deel van gristelijk Nederland blijft antisemiet. Ze proberen ’t niet al te zeer uit te laten schijnen en ze noemen ’t “kritiek op Israël”, maar het IS Jodenhaat. Want anders valt die grotesk-disproportionele aandacht voor de vermeende fouten van Israël niet te  verklaren. Vooral ook omdat die aandacht gepaard gaat met een even grotesk wegkijken van de totalitaire terreur van de islam en de Palmaffia’s.

Marleen Stelling in haar vintage-coupé

Zo’n Marleen Stelling bijvoorbeeld. Als ik mijn tv aanzet, struikel ik iedere keer over dat wicht terwijl ze zich poeslief in zit te leven in de Ander. Op zondagmorgen doet ze dat ’n een trein-coupé onderweg tussen Antwerpen en ergens-in-Nederland. Één zo’n aflevering heb ik al eens gefileerd, dat ging toen ook al over lieve Arabieren en veel minder lieve Joden.

Deze aflevering was het wéér raak.

Marleen Anthonissen-van der Louw is als pastoraal werkster namens de PKN, de Protestantse Kerken in Nederland, uitgezonden om in Jeruzalem bruggen tussen de mensen te bouwen. Die PKN is een intens foute organisatie die “de onopgeefbare verbondenheid met het Joodse volk” in het vaandel draagt en intussen niks anders doet dan de Israël-haat en dus de Jodenhaat aanwakkeren. De PKN zit centraal in een enorm netwerk van foute gristelijke organisaties.

Marleen had haar man in haar woonplaats Jeruzalem drie maanden geleden dood op de voer van de badkamer gevonden. Ik vond dat ze zich wel érg kranig hield voor iemand met een dergelijke recente ervaring. En ze zag er, gezien die omstandigheden, ook erg goed uit. Vond ik. We zullen het maar aan de kracht van Jezus danken, want, zo zei ze, die heeft de dood overwonnen. Waardoor er zelfs hoop is in de dood. Troostrijk, zo’n geloof.

Maar toch ook best wel angstaanjagend als dat geloof ook nog al het Kwaad in de wereld betekenis geeft en dat je daardoor de islam zelfs gaat liefhebben. Nou ja, via Afgaanse vluchtelingen in Pakistan dan, waar God haar ook al eens heen had gezonden, want dat bleken zulke lieve schatten van mensen! En ze vertrouwen erg op Allah en van de weeromstuit ging Marleen ook steeds meer op God vertrouwen. Zelfs boerka’s ging ze een aanvaardbare dracht vinden. Het zijn daar in Pakistan en ook in Jeruzalem vooral ook gewone mensen en Marleens taak is het om bruggen te bouwen tussen die gewone mensen en de angst en de haat weg te werken. Kortom: ze brengt de islam dichterbij, maakt de islam aanvaardbaar door de menselijkheid van de gewone moslim te benadrukken. En dat de islam een nazi-ideologie is, blijkt dan geen bezwaar.

Één ding snap ik dan alsmaar niet: hoe die stiekeme Jodenhaat in al die poeslieve bruggenbouwerij past. Het wordt naar mijn gevoel wel steeds verdekter, want vermoedelijk hebben de Marleens cum suis in de gaten dat ze in de gaten aan het lopen zijn. De bewijzen – hier en hier – dat er in Palestina maar één probleem is, namelijk dat de moslims de Joden willen vermoorden, zijn zo langzamerhand overdonderend. De twee Marleens moesten de “Israël-kritiek” dus een beetje indirect brengen. En dat lukt.

Zo heeft de Jeruzalemse pastoraal werkster een lyrische lofzang over een Palestijnse vrouw die de weinig typisch Palestijnse naam Grace draagt.

De pastorale bruggenbouwster vanaf 22:10:

“Het is een vrouw die woont in Betlehem. Haar huis staat direct achter de Muur. Die Muur is gezet tussen haar huis en haar tuin. Ja, onvoorstelbaar! Je gaat haar huis dus uit en dan zie je die metershoge muur. Grace vertelde: de eerste keer dat ik olijfolie moest kopen in de winkel stond ik echt te huilen. Want normaal hebben Palestijnen altijd hun eigen olijfboomgaard en maken ze hun eigen olijfolie. Maar dat kon dus toen niet. Zij is héél gelovig en ze straalt het uit ook. ( . . .)  En zij is dus helemaal niet een enge Palestijn met verkeerde ideeën en een terrorist, maar ze is gewoon een gelovige vrouw die haar leven wil leven en voor de kleinkinderen wil zorgen. En ze bidt voor vrede. Dat is ook wat veel mensen niet weten. Dat de Palestijnen zelf iets aan de situtatie willen doen door ervoor te bidden, bijvoorbeeld. Zij loopt elke week met een aantal nonnen uit het klooster langs de Muur hypokriete propaganda te bedrijven en dan bidden ze voor de Joden en voor Israël en voor vrede.

Arm Palestijns vrouwtje olijfboompje ontnomen door grote wrede Joden-Muur in tuintje. Arm Palestijns-vrouwtje bidt voor Wrede Joden!

De interview-Marleen heeft ’t nog effe gauw over de agressieve politiek van Netanyahu”.

Ober! Mag ik een teiltje?

Nee, de bruggenbouwster bemoeit zich niet met politiek. Daar heeft ze toch geen invloed op. En het is niet vruchtbaar. Gewone mensen: dáár gaat het om.

En wat is er nou gewoner in Jeruzalem dan goede Palestijnse vrouwtjes die door wrede Joden geterroriseerd worden?

“Als je in Jezus gelooft, dan is het bedoeling dat je vanuit zijn ogen naar mensen kijkt.”

Werkelijk?

_______________

 

THEODOR HOLMAN interviewt ELS VAN DIGGELE over de PALMAFFIA’S en is verbijsterd over zijn eigen ONNOZELHEID

En dat — zie titel — verwondert mij dan weer uitzonderlijk hevig.  

Theodor Holman presenteert om de drie weken OBA-live vanuit de Openbare Bibliotheek aan het Javaplein in Amsterdam-Oost. Dat gaat dan natuurlijk over boeken. Op 9 november 2018 ontving Holman de historica en journaliste Els van Diggele en sprak met haar over haar boek: “We haten elkaar meer dan de Joden”. Het boek gaat over de verdeeldheid tussen de “Palestijnen” onderling. En vooral hoe de “gewone Palestijnen” het slachtoffer zijn van hun eigen leiders, die ik dan ook al jaren “Palmaffia’s” noem.

DIGGELE OMSLAG

Lees de boekbespreking van dit boek door Likoed Nederland!

Eerst even een persoonlijke nootje: anders dan bijna iedereen zet ik “Palestijnen” tussen aanhalingstekens, want het betreft hier niet een volk, maar Arabieren die in de landstreek Palestina wonen. In feite zouden de Joden meer recht hebben op de naam “Palestijnen”, want die wonen er al een paar duizend jaar, terwijl de Arabieren pas in 638 na Christus Palestina binnen vielen en onder het kromzwaard brachten.

Holman begint het gesprek met van Diggele (op 3:30) met het uitspreken van zijn é-nór-rúm-mè verbaasbijstering over wat die mevrouw Van Diggele toch allemaal schrijft. Nou zeg! En het meest verbijsterd is Theodor over zijn eigen verbazing. Want hoe kan dat nou, zegt-ie, dat hij — als fervent krantenlezer en ook nog ‘s zwáár geïnteresseerd in de kwestie Israël en “Palestijnen” —  helegáár niet wist dat die “Palestijnen” zulke corrupte ruziemakers zijn en dat er dáárom alsmaar geen “Palestijnse staat” van de grond komt en dat daar de “gewone Palestijnen” het slachtoffer van zijn.

Tsja.
Dat komt omdat Theodor niet echt goed heeft opgelet.
Ik bijvoorbeeld heb het boek van Caroline Glick “The Israeli Solution” al heel vaak aanbevolen en daarin staat een hoofdstuk met de titel “Welcome to Palestine” en als je dat leest word je in 10 pagina’s helemaal op de hoogte gebracht van wat Van Diggele blijkbaar in een heel boek documenteert. En het valt zelfs ultra-kort samen te vatten, want zo schrijf ik bijvoorbeeld al zo’n jaar of tien over het lot van de “gewone Palestijnen”ongeveer het volgende, namelijk dat ze worden

“( . . .) gegijzeld, gechanteerd en bedrogen door hun eigen leiders. Al zouden ze willen (!) dan nog zijn deze Palmaffia’s niet in staat om Israël te erkennen en in vrede met Israël te leven. Want ze hebben hun eigen bevolkingen dermate in Jodenhaat gedrenkt dat elke leider die een werkelijk compromis met Israël zou voorstellen ten dode is opgeschreven. De Palmaffia’s berijden een tijger die ze zelf dagelijks voeden en ze kunnen er nooit meer af.”

Onderstaande “Zoon van Hamas” legt het ook aardig uit:

Ik had Holman eigenlijk hoger ingeschat. Want ik heb ‘m ooit eens lezen schrijven dat-ie helemaal blasé was van die discussie en dat-ie de standpunten wel allemaal zo’n beetje kon dromen.

Dus ik dacht dat Theodor echwel beter wist dan wat de systeem-media al decennia lopen te liegen over “de Palestijnen”. Maar nee. Terecht dus dat Van Diggele hem op zijn eigen vraag, hoe hij dermate onwetend kon zijn, een antwoord geeft alsof-ie, nou ja, pak weg, de eerste de beste NRC-lezer is.

Van Diggele dus, met lichte ironie:

“Dat komt misschien door onze voorliefde voor inheemse volken die slachtoffer zijn van kolonialisme en imperialisme. Misschien toch ook met onze aversie tegen Israël. En de Palestijn die is in dit ook in Nederland geïmporteerde conflict [door moslim-immigratie] in het collectieve beeld dat we over hem hebben al 50 jaar slachtoffer van de Israëlische bezetting. En kennelijk heeft dat ons verblind voor dat andere dat er kennelijk ook nog is, namelijk dat-ie slachtoffer is van zijn eigen leiders. En dat duurt al twee keer zo lang, al een eeuw.

Theodor is hilarisch in dit interview. Ik dacht eerst dat-ie de onnozelaar spéélde, uit angst voor straf en uitstoting van de regressief-linkse geestdrijvers, maar gaandeweg het interview kreeg ik de indruk dat-ie echt net zo onwetend was als-ie zich voordeed.

“Maar hoor ik je nou zeggen dat de pers ook met enige bevooroordeeldheid naar dat conflict kijkt?”
Theodor kijkt bij deze vraag serieus.
“Ja, dat zouden we kennelijk wel kunnen concluderen. Want hoe kan het anders zijn dat jij hierover niet hebt gelezen.”
En dan is op precies 6:25 Theodor opnieuw stom-stom-stom-verbaasd.
Echt waar.
Ga maar kijkluisteren.

Ik heb het boek van Van Diggele nog niet gelezen, dus ik weet niet hoe ik bepaalde wat wonderlijke uitlatingen van haar moet interpreteren.

“De mensen willen daar in Palestina graag over hun allergrootste pijn praten: de bezetting.” (En hoor dan op 7:50 Theodor instemmend hummen, want hij kan zich zó goed voorstellen dat die “bezetting” erg pijn doet!) Maar die uitspraak van Van Diggele staat wel nogal hevig in tegenstelling met de voortdurende nadruk die ze legt op het feit dat de Joden vooral humaniteit, welzijn en welvaart brachten & brengen naar Palestina en dat de Palmaffia’s daar niks anders dan terreur tegen de eigen bevolking tegenover stellen.  “De eerste intifada was een heel goeie strijd”, zegt ze ook. Ráárrrrr!

Misschien moet ik op dit punt toch maar weer even voor de honderdmiljoenmiljardste keer opmerken dat er géén bezetting is in Samaria-Judea (“de Westbank”). Ook dat zal, neem ik aan, voor de fervente mainstream-media-consument Theodor weer een geheel nieuw gezichtspunt zijn. En ik ga het hier niet wéér beargumenteren, maar als Theodor hierheen gaat, wordt-ie in een paar alinea’s helemaal bijgepraat. Oh ja: en het is zelfs omgekeerd: er is niet alleen géén sprake van “bezetting”, maar het bezettings-gelul verbergt ook nog eens genocidale Jodenhaat, want de Palmaffia’s willen Samaria-Judea Judenrein opgeleverd krijgen om vandaaruit dan weer Israël te kunnen vernietigen. Joden hebben duizend procent recht, moreel en internationaal-rechtelijk, om in Samaria-Judea te wonen en de Palmaffia’s willen ze weg hebben puur omdat ze Joden zijn. Ja, ze hebben de Joden het etiket “kolonisten” opgeplakt en regressief-links in het Westen blèrt ze na, maar echt, het gaat de Palmaffia’s niet om het “kolonist” zijn, maar om het Jood zijn. Het zijn trouwens óók geen kolonisten. Vanwege dat morele en juridische recht dus weer hè, om daar te wonen. Valt het kwartje al, Theodor?

Op 27:20 geloof je weer je ogen en oren niet. Maar Holman vraagt het echt en hij schijnt serieus:

“In hoeverre speelt de aversie tegen Israël hier een een rol in. Dat liet je even vállen daarnet, maar waar komt dan die aversie vandaan?”

“Zit er een antisemitische tendens in bij ons?”

Oh, heerlijke onschuld! Gij reine knaap! Ja, gutteput, opa Theodor: waar komt toch dat anti-Zionistische Israël-irrationalisme vandaan? Uit dezelfde bron waaruit Auschwitz ontsproot, denk ik. Ja, best mogelijk, die “antisemitische tendens”. Vermoed ik.

Van Diggele beantwoordt de vraag van Theodor indirect:

“Ik heb een keer in een volle zaal in ‘De Nieuwe Liefde’ de vraag gesteld  of mensen zich ervan bewust waren dat Abbas op dictatoriale wijze regeert. Die vraag mocht ik niet stellen. Ik werd weggehoond. Toen dacht ik: ik kaart het lot van de gewone Palestijn aan, die al een eeuw slachtoffer is van zijn eigen leiders. Het is niet zo dat daar geen persvrijheid is door de Israëlische bezetting ( . . .) En toen dacht ik, hé, is het dan de aversie tegen Israël, die een rol speelt.”

Ja, ik ken dat soort dat inDe Nieuwe Liefde — “Een betoverende locatie die aanzet tot dialoog en verbinding” —  samen komt. Het zijn vooral hysterische wijven, Karen Armstrong-adepten. Machteld Allan heeft ooit een kritiek geschreven op de islam-opvattingen van Armstrong. Deze passage geeft aardig de mentaliteit weer  van dit soort “idealisten”:

“De diep-menselijke, adorerende toon waarmee zij [Armstrong] tegelijkertijd deskundig gezag wil uitstralen, maakt van dit boek een onversneden vie romancée of keukenmeidenbiografie.  ‘Aisja verwelkomde haar (Hafsa, de zoveelste vrouw van Mohammed) met plezier in het gezin’, schrijft ze in een typerende passage. ‘Ze zou jaloers zijn op de andere vrouwen, maar door de nauwe band tussen hun vaders werden de twee meisjes dikke vriendinnen. Ze genoten vooral van het samenspannen tegen de stijve, fantasieloze Sawda.’ Hè, polygamie, denkt de lezer, eigenlijk best gezellig. Je moet er alleen wel wat van maken natuurlijk.”

Deze Nieuwe Liefhebbers, voornamelijk dames dus, maken deel uit van een enorm netwerk van vooral linkse grefo’s dat door Peter Siebelt in kaart is gebracht en dat ik zelf ook een keer heb trachten te beschrijven. Het heet NieuwWij, Human, IKON, Sabeel, Kairos, Pax Christi, IKV, Kerk in Actie, PKN, IKON, OXFAM-NOVIB, SIVMO, PIEF. Een aantal halve gare “theologen” die zich in die netwerken bevinden heb ik óók ooit gefileerd: Marleen Stelling, Janneke Stegeman, Janneke Stegeman en Alain Verheij. En dat geheel verbindt zich dan weer met islamitische en seculier links-regressieve Israël-haat-groepen. Het zijn hysterische rotzakken, allemaal.

Holman vraagt uiteraard ook naar de geschiedschrijving die van Diggele ook heeft gepleegd in haar boek. Nogmaals: ik heb het nog niet gelezen en ik ga op dit interview af. Maar ik heb natuurlijk wel een paar andere boekjes gelezen en met name een boek vertaald dat heel precies zich bezig houdt met de grote vraag die Van Diggele blijkbaar ook probeert te beantwoorden in háár boek en waardoor Holman zéér geïntrigeerd is.

Waarom? Waarom? Waarom?

Waarom zitten die Palmaffia’s zo vol met terreur en waarom kunnen ze geen compromis sluiten, met elkaar en met Israël? Waarom kunnen ze niet het bereiken van een staat stellen boven de onderlinge conflcten? Waarom vergelijkt een medicus die Arafat behandelde en met wie Van Diggele in contact komt diezelfde Arafat met een maatschapelijk kankergezwel? Waarom werd Salam al-Fayyad, de compromis-gezinde pragmaticus die veel tot stand bracht in een paar jaar, toch weer door extremisten vervangen? Waarom willen ze verzet en koste wat kost de geschiedenis terugdraaien? Waarom is tweedracht de rode draad die je al 100 jaar kan trekken via al-Husseini, Arafat, Abbas en Hamas?

Tsja, zegt Van Diggele, een verklaring . . . . . moeilijk, moeilijk, moeilijk. In het Midden-Oosten is het al eeuwen moord en doodslag. En die “Palestijnen” zijn een tribaal volkje, allemaal opgedeeld in familie-clans. Ja, en dat compromisloze absolutisme, hè! Dat alles-of-niks-denken. Dat heeft misschien wel te maken met overleven in de woestijn.

Theodor oppert dat het een virus is.
Interessant.
Zal ik ook eens een vergezochte suggestie doen?
ZOU HET MET DE ISLAM TE MAKEN KUNNEN HEBBEN?
Ja, ik klets ook maar wat.

Het boek dat ik vertaalde en dat de conflicten in Palestina vanaf 1920 minutieus beschrijft, gaat er, zoals alle serieuze wetenschappelijke literatuur over dit thema, van uit dat de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini  — (“Mohammed Husseini”, zegt Theodor) — MET DE KORAN EN DE SOENNA IN DE HAND de terreur begon die tot op de dag van vandaag voortduurt.

Zie hier voor een inleiding op dit boek

De islam, een onhervormbare en totalitaire moordenaarsideologie, een nazisme avant, pendant et après la lettre ligt ten grondslag aan zowel de compromisloosheid tegenover Israël als de onderlinge tweedracht tussen gematigde en “extremistische” “Palestijnen”. De clash tussen de aanhang van de Moefti, Amin al-Husseini (“islamisten”) en de an-Nashashibi-clan (“gematigd”), waar Holman en van Diggele het over hebben, is er een tussen degenen die de islam serieus nemen en degenen die dat niet doen. Zoals steeds weer in het Midden-Oosten. De islam is de islam, en er is niet een aparte godsdienst die “islamisme” heet. Er is alleen onderscheid tussen degenen die de voorschriften in Koran en Soenna consequent volgen en degenen die de helft ervan links laat liggen.

Het is dus niet zo dat de tegenstelling tussen al-Husseini en de an-Nashashibi-clan “bepalend voor de geschiedenis van Palestina” is geweest, zoals Van Diggele zegt. Die twee kampen waren slechts een uitdrukking van een veel fundamentelere tegenstelling, namelijk die tussen “islamisten” en “gematigde moslims”.

“In de zomer van 1937 wist niemand nog precies waar die opstand nou over ging”, zegt Van Diggele. Onzin. Alle partijen wisten precies waarover het ging, namelijk of de Joden een althans voorlopige kans moesten krijgen in Palestina of dat ze genadeloos en compromisloos bevochten moesten worden. Amin al-Huseini wist steeds zijn genadeloze lijn te doen winnen.

En die lijn is doorgezet tot op de dag van vandaag. De reden? Niet de tribale clancultuur van woestijn-absolutisme, en ook geen virus, tenzij je de islam als zodanig wilt definiëren. Maar in het geval van de islam zou ik eerder van kanker spreken.

Rubin en Schwanitz tonen in hun boek aan dat Ami al-Husseini (1894 –1974), gedreven door vooral islamistische Jodenhaat, vanaf 1937 elk compromis met de Joden in Palestina afwees en dit volhield tot 1967. Daarna zag hij het licht! En instrueerde zijn opvolger Arafat niet de fout te maken die hij zelf steeds had gemaakt, namelijk het afwijzen van een eigen staat zolang de Joden er óók een kregen, maar genoegen te nemen met een eigen staat náást een Joodse, om van daaruit de Joodse staat te vernietigen. Dit heet de twee-fasen-strategie en vormt tot op dag van vandaag de strategie van Abbas en Hamas.

Als Rubin en Schwanitz spreken over de extremistisch-gewelddadige alles-of-niets-politiek van al-Husseini, die via Arafat in Palestina voortleefde, zeggen ze:

“Vooral de Palestijnse beweging werd geteisterd door deze cultus van eervolle nederlaag en continuïteit met de ideologische stijl van de As, belichaamd in een gebeurtenis die nog nooit eerder is gedocumenteerd. Op 29 december 1968, tijdens een bijeenkomst in het huis van de ex-grootmoefti in de buurt van Beiroet, werd Arafat door al-Husseini als zijn opvolger gezalfd. De beweging zou worden geleid door deze twee opeenvolgende leiders en hun gelijkaardige filosofie en methodes gedurende een verbazingwekkende drieëntachtig jaar, vanaf dat al-Husseini grootmoefti werd in 1921 tot de dood van Arafat in 2004.”

Rubin en Schwanitz hebben het regelmatig over deze “nederlagenstrategie” van Amin al Husseini en Yasser Arafat. En een mens zou de indruk kunnen krijgen dat die strategie pas ontstond met het “Palestijnse” extremisme, maar het zit veel dieper ingebed in de islam. Althans volgens een essay met de onschuldige titel “Uitpakken” van Marcel Kurpershoek, o.a. gewezen ambassadeur in Pakistan en Afghanistan. Het is opgenomen in een boekje met de exotische titel De Tragopan van Kohistan. Dat essay bevat een vernietigende kritiek op de islam. Over dat extremisme en de hang ook in het gruwelijkste falen een overwinning van de islam te zien, zegt Kurpershoek:

“De ‘twee mooiste dingen’ die de Koran de gelovigen in het vooruitzicht stelt zijn, volgens de gangbare uitleg van het vers, overwinning of martelaarschap. Beide zijn even mooi. De islam die zich buiten de muren van de moskee vertoont zit vol van dit soort ongerijmdheden. Er is geen ontkomen aan. Zelfs Saddam Hoesssein, die de politieke islam met harde hand onderdrukte, maakte gebruik van de belevingswereld, gepropagageerd door de politieke islam. Zijn nederlagen waren altijd overwinnigen. Zo wordt een nederlagenstrategie de zekerste weg naar de overwinning. Een buitenlandse politiek die ontaardt in massale verliezen van mensenlevens, boycots, reisbeperkingen, kolossale economische verliezen, is een succes mits gemotiveerd door het geloof. Een staat die zijn burgers armoede en rampspoed brengt in naam van de islam, kan zich beroemen op de islam. De nederlaag is verzekerd. En dus het martelaarschap. En dus de overwinning. Eigenlijk kan er niets fout gaan. Zolang je je houdt aan deze uitleg van de islam. Armoede is rijkdom, achterlijkheid is wetenschap, de nederlaag is de overwinnng, discriminatie is rechtvaardigheid, wreedheid is erbarmen, waanzin is verstand. De buitenwereld kijkt ernaar met ongeloof en verbijstering. De politieke islam verwacht niet anders, want ongeloof is het kenmerk van de buitenwereld.” (Tragopan, pp. 114-15, mijn vet)

Dus zoals ik al zei: niet de tribale clancultuur van woestijn-absolutisme, en ook geen virus, tenzij je de islam als zodanig wilt definiëren.

Is het erg dat Theodor Holman geen ene kut van de kwestie Israël-Palmaffia’s blijkt af te weten? Ja, dat is erg, want het is een symptoom van de totale omwetendheid omtrent dit conflict in niet alleen Nederland, maar in het hele Atlantische Westen. De Westerse mens meent zelfs heel veel te weten van het conflict that is not so om het met Ronald Reagan te zeggen. En dat heeft oorzaken die samenhangen met “de mars door de instituties” die “ links” na mei 1968 is begonnen en die inderdaad geëindigd in het veroveren van nagenoeg alle posten in media, politiek en onderwijs. Intussen is dat “links” verworden tot wat ik tegenwoordig standaard noem het regressief-linkse narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat. Er is geen subsidie-niche of zij zitten erin. Alle mainstream-kranten en tv-zendgemachtigden zijn met dezelfde sop overgoten. En op het punt van het conflict Israël-Palmaffia’s heeft dit geresulteerd in een totáál gelogen en geperverteerd narratief, dat geloofd wordt door nagenoeg iedereen en vooral als enige waarheid fanatiek wordt aangehangen door halve zolen als die in “De Nieuwe Liefde” bijeen komen en waar Van Diggele weggehoond werd.

Van Diggele:

“Mijn critici zeggen: het komt allemaal door Israël, dus jij mag dat boek eigenlijk helemaal niet schrijven. Israël is de schuldige aan die verdeeldheid die al een eeuw duurt. De zionisten die zich daar vestigden in de jaren 1920 en 1930 die hebben zitten stoken en die hebben veroorzaakt dat Husseini en Nashashibi het indertijd nooit eens hebben kunnen worden.”

“Er zijn ook zelfs mensen die goed geïnformeerd zijn, die zeggen heel mooi boek, goeie mensen gesproken, wist ik allemaal niet, maar ik ben het niet eens met de conclusie.”

Ze zijn dus echt hartstikke gek. En dat geldt ook voor de politiek. Het is zo langzamerhand volstrekt duidelijk wat er in Palestina aan de hand was en is, namelijk dat de Palmaffia’s al 100 jaar hun eigen bevolkingen gijzelen, terroriseren en drenken in Jodenhaat. Dat de Palmaffia’s geen vrede willen en geen vrede zouden kunnen sluiten al zóúden ze willen. Er is maar één oplossing: Caroline Glicks “Israeli Solution”, namelijk het brengen van heel Samaria-Judea onder Israëlisch gezag. Annexatie, ja. Van een gebied, nogmaals waar de Joden duizend procent moreel en juridische recht hebben om te wonen.

Intussen gaat de Westerse Atlantische wereld door met het subsidiëren van de terreur van de Palmaffia’s tegen hun eigen bevolking. Ongetelde miljarden zijn er al verdwenen in de zakken van deze islamistische terroristen. Amerika, EU en Verenigde Nazi’s blijven geld aan deze hellehonden geven. Ook Nederland.

Van Diggele:

“De Nederlandse steun aan de Palestijnen heeft alleen Abbas in het zadel gehouden. Dat geld heeft ‘m in staat gesteld zijn tentakels nog verder uit te breiden.”

En de geïnformeerde mens staat erbij er kijkt ernaar.
Ook d
e ambtdragende gekken — en types als Dries van Agtgaan gewoon door.
Dat is nog veel verbijsterender dan jouw onnozelheid, Theodor.

PALESTIJNSE FABELS 150
_______________

Leo de Bock (ex-hoofdredacteur VRT-nieuwsdienst) wil van Europa een verzameling Syrisch-Libische Zimbabwes maken

Het HALLUCINERENDE stuk stond vandaag in de Vlaamse krant “De Standaard” en het is is geschreven door Leo de Bock.

Wie is dat?

Lees even mee over Leo de Bock die in 2002 hoofdredacteur werd van de nieuwsdienst van de Vlaamse Radio & TV, also known as de VRT, maar die in 2004 alweer gedwongen werd te vertrekken:

“De redactie [van de VRT-nieuwsdienst] is intern verdeeld over het beleid en de toekomstplannen van hoofdredacteur De Bock. De interne crisis is zo zwaar dat de drijvende krachten op de redactie het vertrouwen in hem hebben opgezegd. De Bock verklaarde later dat hij opzij werd geschoven door Siegfried Bracke, met de hulp van Ivan De Vadder en Kris Hoflack. ‘Bracke heeft misbruik gemaakt van de wankele positie van de directie om met mij af te rekenen. Om de lieve vrede te bewaren heeft de VRT-top mij geslachtofferd.’

In 2004 verliet De Bock de VRT en werd algemeen directeur van het productiehuis Kanakna, waar hij na een jaar alweer ontslag nam. Hij was een tijd zelfstandig televisieconsulent. Begin 2008 verliet hij de journalistiek om woordvoerder te worden van minister van Justitie Jo Vandeurzen (CD&V).”

Het stuk van deze blijkbare kneus is een mooi afgerond en ongeremd geval van de zielsziekte van een regressief-linkse elite die Europa tot een verzameling Syrisch-Libische Zimbabwes zal reduceren.

Hier een screenshot van de kop boven het artikel, inclusief taalfout, want “intelligentsia” is enkelvoud:

Dat “moedig betoog” waarom hier gevraagd wordt: dat zal toch wel het stukkie van De Bock zelf zijn? Want het is best moedig als je de moslims die verreweg het grootste deel van de mannelijke gelukszoekers van fighting age uitmaken “de nieuwe Joden” noemt. Moslims zijn namelijk al 1400 jaar de beste Jodenjágers. En de recente geschiedenis heeft ze tot nóg genadelozere Jodenhaters gemaakt, want hun leer, de islam, werd nog verrijkt met de Hitleriaanse Jodenhaat. Hitler lééft! In het Midden-Oosten. In de hele islamitische wereld. En hij komt opnieuw binnen, gedragen door de massa’s die Europa binnen stromen. En die massa’s veroorzaken weer een reactie onder de autochtone bevolking, waardoor de swastika-kaalkopjes van de weeromstuit ook weer toenemen.

Maar De Bock vindt de angst onder de bevolking voor die hordes barbaren irrationeel en hij is er blijkbaar vast van overtuigd dat als wij hen volgens “uiversele normen en waarden”  behandelen, zij vanzelf ook voorbeeldig humanisten worden. U ziet het hierboven in de header:

“In weerwil van volkswoede en irrationele angsten blijven sommige normen en waarden universeel.”

Ik citeer De Bock en leg vervolgens uit dat hij uit de Europese geschiedenis precies alle verkeerde conclusies trekt:

“Ruim drie kwartier na de jaarwisseling werd Asel geboren ( . . .)  en omdat ze in Wenen de eerste baby van het jaar was, publiceerden veel lokale media traditiegetrouw snel haar foto online.’ Ze kregen niet alleen gelukwensen ( . . .): ‘Ik hoop dat ze in de wieg sterft’, schreef iemand op de Facebookpagina van het boulevardblad Heute. Of: ‘Meteen deporteren, dit uitschot.’ Of: ‘De volgende terrorist is geboren.’ De aanleiding voor zoveel haat: moeder Naime draagt een hoofddoek en de familie heeft de (Turkse) achternaam Tamgac.

Dames en heren, er is een niet meer te miskennen ethische en morele verschuiving aan gang. Die valt even onmiskenbaar samen met de gespreide opkomst van nationalismen, het onlosmakelijk daarmee verbonden aansturen op een desintegratie van Europa, de propaganda van een sterk polariserend en uitgesproken populistisch wij/zij-denken . . .

Het verbijsterende: we hébben dit al een keer meegemaakt. We hebben het meegemaakt, inclusief het intellectualistische pragmatisme van de bovenlaag – dat alles op zijn merites wil beoordelen, wil geloven dat het allemaal niet zo’n vaart loopt, maar stekeblind is voor de nefast voortstuwende onderstroom – en de basale angstcultus die de hele samenleving aansteekt. Ze worden opgejut door rattenvangers van Hamelen: die fluiten eloquent, hebben eenvoudige, doorgaans eenzijdig repressieve oplossingen, koesteren overzichtelijke tegenstellingen, versterken de sterken en charmeren de zwakken. Ze hebben als gevolg van andermans oorlogen, de migratie en het terrorisme de tijdgeest geheel mee.”

Eerst dat goedkope spelen op de tegenstelling weerloos kindje en grove reacties. Goedkoop en leugenachtig, want het zijn de reacties van een heel kleine minderheid, maar die nu juist groeit en steeds kwaaier wordt van types als De Bock, die net doet, via een kindje, of de islamitische hoofddoek en de gemiddelde Turkse mentaliteit van een vlekkeloze onschuld zijn. En of er de laatste jaren geen islamitische aanslagen zijn gepleegd.

Vervolgens koppelt De Bock die enkele grove reacties op al die Turks-islamitische onschuld aan “nationalisme” en “desintegratie van Europa” en “polariserend populistisch wij/zij-denken”.

Maar de waarheid is natuurlijk dat het patriottisme dat we overal in Europa zien een reactie is — ja, óók op het voortdurende schuldig maken van het Westen door dat lege geschreeuw over “slavernij” en “kolonialisme” — maar vooral op het ophemelen van migranten met een nazi-ideologie als de islam die bovendien de verzorgingsstaat aan het slopen zijn. “Europa”, dat wil zeggen de EU, is nu precies die anti-democratische instantie die niet alleen bezig is de naties van Europa tegen elkaar op te zetten, maar ook massaal de dragers van die nazi-ideologie binnen te laten en al dat “polariserend populisme” te veróórzaken. Dus als deze EU desintegreert, lijkt me dat een goede zaak.

En dan de gruwelijke perversie van De Bock om dat patriottisme te vergelijken met het Hitlerisme: “we hébben dit al een keer meegemaakt” . . . . . Dit nieuwe patriottisme is een reactie nu juist op het massale binnenstromen van Hitler-aanhangers, want dat zijn moslims in grote getale.

Ik citeer De Bock weer:

“( . . .) ten aanzien van humaniteit horen geen rangordes te bestaan. Het is ontoelaatbaar dat normen en waarden hun essentiële universaliteit verliezen. Toch gaan ze onderhand voor de enen anders gelden dan voor de anderen. De tolerantie tegenover het onaanvaardbare neemt zienderogen toe. Je zíet het verschuiven, elke dag. Er zijn mensen voor wie we mensenrechten minder van belang gaan vinden. Untermenschen. Pasgeboren kinderen, toonbeeld van onschuld, zijn in Oostenrijk niet meer veilig voor een losgeslagen irrationele volkswoede.

De verdedigbaarheid van het onverdedigbare wordt virulent gepraktiseerd, vaak met verdraaide feiten die er bij de goegemeente ingaan als zoete koek. In Duitsland pleit Manfred Weber, een gerespecteerd politicus, voor een ‘finale Lösung’ voor vluchtelingen. Dat leunt erg dicht aan bij de Endlösung van weleer. Vluchtelingen zijn de nieuwe Joden.”

Vergeet niet hoe De Bocks redenering is verlopen: via de grove reacties van een zeer kleine minderheid op de nieuwjaarsgeboorte van een Turks-islamitisch kind, maakt hij de hele patriottische reactie op de nazistisch-islamitische massa-immigratie verdacht als . . . . . nazistisch! Kijk hierboven eens wat-ie allemaal durft te zeggen: “het onaanvaardbare”, “Untermenschen”, “irrationele volkswoede”, “Endlösung van weleer” en opnieuw “vluchtelingen zijn de nieuwe Joden”.

Overigens zijn Vlaamse kinderen in de ogen van De Bock blijkbaar heel wat minder heilig dan Turkse kinderen. Luister maar:

“( . . .) onze westerse samenleving redt het niet met haar demografie. Daar zal de fokoproep van Vlaams Belang weinig aan veranderen.”

Tenslotte. Wat moet je ermee? Hoe moet je zo’n Leo de Bock nou duiden? In feite is het te krankzinnig voor woorden. Hij behoort in elk geval tot wat ik routinematig noem het regressief-linkse narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat. Ik zie en spreek ze ook in mijn eigen Amsterdamse omgeving: ze wíllen het niet weten, ze wíllen het niet horen, je mag er niet met ze over praten. Er is onmiddellijk irritatie als je islam of migratie ter sprake brengt. Deze man heeft inderdaad onder een steen geleefd, of beter: achter een stenen muur die hij zelf heeft opgetrokken, om . . . . . ja, toch heel simpel: om het fijn in zijn eigen hoofd te houden. Om te kunnen zeveren over “universele waarden”. En dat kan je alleen als je de mythe in stand houdt dat al die mannelijke zwarten en moslims van fighting age die “universele waarden” ook allemaal aanhangen. Het is een simpele gek, die De Bock. En er zijn er véél van.

__________________

Obama heeft een oorlog tussen Iran en Israël onvermijdelijk gemaakt

Hamas viert het bezit van de nieuwe M75-raket die aangeschaft kon worden dank zij de deal die Obama met Iran sloot

De Grote Historicus & Strateeg Maarten van Rossem, die een leuk pensioen heeft als emeritus-hoogleraar, maar bij-klust als goedbetaald Slimste-Mens-Orakel en welgesalarieerde Leuke-Stadjes-Bezichtiger is één van de stemmen die zich lieten horen toen Obama de Iran-deal van 2015 sloot, waardoor het messianistisch-apokalyptische Ayatollah-regime dezelfde weg op kon als Noord-Korea eerder was gegaan. Ik weet niet meer in welk regressief-links wauwel-programma het was. Waarschijnlijk óf Pauw/Jinek óf De Wereld Deugt Door. In elk geval zei professor Van Rossem dat Obama’s Iran-deal liet zien dat je ook met vreedzame middelen een heel eind kon komen op weg naar de wereldvrede. Of zoiets. Netanyahu noemde de deal “een existentiële dreiging jegens Israël” en Alan Dershowitz dacht dat de deal wel vergelijkbaar was met die welke Neville Chamberlain in 1938 met Hitler sloot.

Professor Van Rossem heeft ook wel eens in DWDD gezegd: “Israël is natuurlijk gewoon een expansieve staat”

De auteur van de analyse — “War between Israel and Iran is inevitable, and there is one person to blame: Barack Obama —  die ik hier samenvat noemt zich “Kram”. Uiteraard een pseudoniem, want wie islam-kritisch is en zich ook nog met Pamela Geller associeert is ook in Amerika zijn leven niet meer zeker.

IRAN VOOR EN NA DE DEAL

Enfin, “Kram” dus:

Obama’s gedachte was geniaal van eenvoud: stel het nucleaire programma van Iran 10 jaar uit en dan zal er in die tijd vast wel een gematigder regering zijn gekomen. De controle op het uranium-verrijkings-programma van Iran was zodanig dat Iran gemakkelijk tóch zijn centrifuges kon laten draaien voor aggressieve nucleaire doeleinden, want Obama ging ermee accoord dat er géén onverwachte inspecties zouden komen. Hij keek voorts voorbij aan de terreur die Iran in het Midden-Oosten en over de hele wereld aanricht. Hij gaf 150 miljard dollar aan Iran cadeau als beloning voor het sluiten van de deal. En volgens recent nieuws kneep hij een oog dicht voor de drugs-handel van Irans proxy Hezbollah in Libanon en deszelfs geld-witwas-praktijken in Amerika.

In de daarop volgende onderhandelingen met Netanyahu in datzelfde jaar 2015 was Obama wél stevig: de gevraagde 45 miljard voor Israëls defensie ging naar 39 miljard en om Israël zo min mogelijk ruimte te geven Iran te confronteren, werd erbij bepaald dat Israël in geval van oorlog met Iran géén beroep mocht doen op extra geld bij het Congres. Het werd Israël voorts verboden een deel van die 39 miljard te investeren in de eigen wapen-industrie. Netanyahu kon niet anders dan accepteren.

Sinds de Iran-deal van kracht is geworden, heeft Iran in Gaza Hamas en Islamitische Jihad met 70 miljoen gesteund. Het geld heeft Iran voorts in staat gesteld zijn proxy Hezbollah dusdanig te versterken dat Libanon in feite door Hezbollah is overgenomen. Het leger van Hezbollah is volgens het IDF nu 50.000 man sterk en heeft 150.000 raketten.

Nog een teken dat Iran zich aan het voorbereiden is op oorlog met Israël: de corridor over land die het regime aan het vormen is via Irak en Syrië naar Libanon. Israël zal moeten toeslaan voor het gevaar te groot wordt en dan zal Israël weer de schuld krijgen. Maar de ware schuldige is natuurlijk Obama.

U kent ‘m toch wel? Die kalme professor, die nooit van zijn stuk is te brengen? Maar ja, dat is geen wonder als je Orakel van de Slimste Mens bent! Hoe intelligent moet je dan wel niet wezen!

__________

Syp Wynia laat zien hoe Nederland aan de naden begint te scheuren en de werkende middenklasse opbrandt

EU-beleid: de “ondermaatse” bijvangst van de Nederlandse visserij wordt overgoten met een kleurstof zodat-ie echt wel naar de vuilverbranding moet

Ik kwam erop door het Jaaroverzicht van ‘Wynia’s week’.

Wynia is er voor WNL met de camera op uit geweest om eens te kijken hoe het met de demokratie staat. Dat was al in het begin van dit jaar 2017. In maart. Maar ik vind het toch een goed eindejaars-item.

En? Hoe stond het met de demokratie?

Slecht.

Alles wat de kiezer niet wil, gebeurt toch.

Méér massa-immigratie, méér islam, méér wachttijd op een huurwoning, méér Derde-Wereldisering, méér anonieme EU-macht, méér EU-grenzenloosheid, méér machteloze Nederlandse bewindslieden, maarrrrrr . . . . . . . . géén directe demokratie via referenda.  Want onze links-regressieve D66-elite is bang geworden van het eigen volk de eigen populatie. “Populisme”!

Wynia laat zien hoe méér, méér, méér EU-technokraten de Nederlander puur schadelijke maatregelen door de strot duwen.

Zo werd de gloeilamp verboden door de EU en de spaarlamp verplicht. Nul milieu-winst en veel duurdere lampen die minder gezellig licht geven.

De ondermaatse bijvangst, zegt de Nederlandse visserman, moet zo mogelijk levend terug overboord, want dat is je toekomst omdat één visje weer vele nieuwe visjes kan produceren. Maar dat mag niet van de EU, die bijvangst moet aan land gebracht worden en de vuilverbrandingsovens in. Hele visgebieden worden verboden verklaard voor de Nederlandse visserman, want de biodiversiteit moet omhoog en dan komen er dus windmolenparken in die zeegebieden en dan zie je de biodiversiteit per jaar afnemen. Goed bezig.

De lokale demokratie gaat ook geweldig. In Haarlem trachtte de wethouder weg te moffelen dat de toewijzing van huurwoningen aan asielzoekers en psychiatrische patiënten die massaal uit inrichtingen gezet worden toch echt wel invloed had op de toch al héél lange wachttijden op een huurwoning.

Ook op lokaal niveau wordt de demokratie uitgehold omdat gewone mensen met een baan het gemeentelijk raadslidmaatschap niet meer aan kunnen: toch al ingewikkelde problemen nog eens extra in ambtenaren-jargon. Er zitten dan ook veel ambtenaren in de gemeenteraden. De roep is nu om de gemeentraadsleden met een gewone baan te laten ondersteunen door . . . . . . . ambtenaren.

Wynia praat ook met Remkes die een commissie voorzit die moet gaan zorgen dat de demokratie beter gaat functioneren. Daar verwacht Wynia mischien wel iets van. Ik niet.

Wat Wynia allemaal níét zegt, maar hopelijk wel bedoelt: minder, minder, minder verzorgingsstaat, minder minder, minder geld voor veiligheid en gezondheidszorg. Méér, meér, méér publieke diensten die aan de naden beginnen te scheuren. Méér, meér, méér overwerkte middenklasse tegen een burn-out aan.

Het wachten is op de Kladderadatsch.

____________

Gristenkrant Trouw viert de geboorte van Joodje Jezus met de nazistische leugens van RAWAN SULAIMAN

Copyright 2017 UN Watch | EPIC MOMENT: U.N. stunned, Palestinian delegates in shock, as UN Watch brings surprise guest speaker—Palestinian Mosab Hassan Yousef—to expose PLO lies. Watch heads turn!

Wie is RAWAN SULAIMAN? Op de internets is geen foto van haar te vinden. Toch is ze een soort van “ambassadeur” in Nederland voor “de Palestijnen”, althans voor die maffia’s die in Samaria-Judea (“de Westbank”) en in Gaza aan de macht zijn en die ik dus altijd Palmaffia’s noem. Om de geboorte van Joodje Jezus te vieren, krijgt RAWAN SULAIMAN van gristendagblad Trouw de gelegenheid om haar lasterlijke leugens over Israël in het feest-nummer op te dissen. Het zijn leugens die vol in de traditie staan van de Moefti van Jeruzalem, Arafat, Abbas en Hamas. Over die nazi-traditie bestaan goeie boeken.

Goed van Trouw! Blijven liegen! Dat houdt de haat ook tijdens het feest van het Licht gaande. De mijne wel, tenminste. En ik heb weer eens wat te doen. Want een mens zou eens een keer niet tegen de antisemitische bierkaai van de mainstream-media hoeven op te knokken. Het artikel zit achter een betaalmuur, maar geen nood want ik citeer het volledig. Maar ga wel de tendentieuze foto boven het artikel bekijken.

De kop boven SULAIMANS artikel luidt “Red oplossing van twee staten, erken Palestina”. In die woorden alleen al zit het hele Palmaffia-programma. Die Palmaffia’s willen namelijk dat “de internationale gemeenschap” een Palestijnse Staat erkent zonder dat ze met Israël hoeven te onderhandelen. Zo’n staat is dan binnen de kortste keren in handen van ISIS-al-Nusra-al-Qaeda-Hamas-achtigen en omgetoverd tot een raket-basis en springplank om Israël te vernietigen. En dat is de bedoeling.

Een “inzet” bij het artikel luidt:

“De huidige situatie is voor Palestijnen onhoudbaar en schendt internationale verdragen en resoluties”

Voor de Palmaffia-bazen is de situatie natuurlijk totaal niet onhoudbaar: die baden in luxe en hebben miljarden op Zwiterse banken. De armoede van de gewone bevolking komt natuurlijk niet door Israël, zoals in die zin impliciet beweerd wordt. Want in de  periode meteen na de Zesdaagse oorlog van 1967 heeft Israël, ondanks de weigering (!) van de Arabische landen om over vrede te onderhandelen een politiek van “open bruggen” gevoerd in een relatief ontspannen sfeer. Dat is een periode van ongekende bloei geweest ook voor de Palestijnse Arabieren in Samaria-Judea. Dat heeft tot de” intifiada” van 1987 geduurd. De armoede van de gewone bevolking komt door de terreur, de corruptie en in het algemeen door de islam, want waar islam daar nada-niks-nul productiviteit en creativiteit, alsmede door het tomeloze aanfokken. Er is geen “volk” ter wereld dat zoveel subsdie ontvangt en ze maken er nóg niks van. Nou ja: ze produceren terreur, haat en corruptie.

En dat schenden van “internationale verdragen” dan? Dat betreft allemaal resoluties met nul internationaalrechtelijk bindende kracht van de Algemene Vergadering van de Verenigde Nazi’s, een instelling die verworden is tot een misdadigers-bende onder leiding van de OIC die zich uitsluitend toelegt op het veroordelen van Israël. Israël schendt helemaal niks en Joden hebben duizend procent recht om zich in heel Samaria-Judea te vestigen volgens het nog steeds geldende Verdrag van San Remo. Wat wel schandalig schendend is: de Palmaffia’s willen geen Joden in Samaria-Judea. Ze willen het Judenrein aangeleverd krijgen of anders de gelegenheid krijgen de Joden daar te verdrijven.

Ik citeer de rattig-schattige openings-zinnen van MAMA RAWAN SULAIMAN:

“Toen mijn zoon 10 jaar was vroeg hij: ‘Ma, erkennen wij Israël eigenlijk?’ Dit doen we al sinds 1993, maar de moeilijkheid zat in het vervolg: ‘Maar waarom erkennen zij ons dan niet?’ Ik kan geen antwoord geven.”

Gelukkig kan ik dat wel. Die “erkenning” was door de PLO, toen nog onder Arafat, en gebeurde in het kader van de Oslo-Acoorden. Arafat is onmiddellijk begonnen die Accoorden te saboteren. Daar bestaan goeie boeken over.

DECEPTION

MAMA SULAIMAN:

“Terwijl Palestina zich blijvend heeft gecommitteerd aan een vreedzame oplossing in de vorm van twee levensvatbare staten, heeft de verdere kolonisatie van het bezette gebied afgelopen jaar een ongekende vlucht genomen. ‘The whole land is ours, all of it’, het hele land is van ons, alles, en we blijven doorbouwen, twitterde premier Netanyahu. Het creëren van zulke ‘facts on the ground’ gebeurt al decennia.”

Dat het hele land Samaria-Judea (“de Westbank”) oorlogsrechtelijk 100% opgeëist kan worden door Israël is 100% waar.  En die “facts on the ground” waren tot nu toe gewoon de huizen die Israël bouwt op die 3% van de grond in Samaria-Judea die in elke vredesovereenkomst aan Israël zou toevallen. Dus wat is het probleem?

Inmiddels is de stemming in Israël inderdaad veranderd. Maar dat is na decennia rejectionisme, sabotage en terreur van de Palmaffia’s die overduidelijk geen vrede wíllen. Maar ik betwijfel zwaar of MAMA SULAIMAN hier Netanyahu citeert. Misschien is ze in de war met minister Ofir Akunis in februari 2017: “We are voting tonight on the connection between the Jewish people and its land. This whole land is ours. All of it.” Of met minister Tzipi Hotovely, vice-minister van Buitenlandse Zaken, in mei 2015: “We need to return to the basic truth of our rights to this country. This land is ours. All of it is ours. We did not come here to apologise for that.”

Wel zei Netanyahu in augustus van dit jaar: “This is the land we inherited from our forefathers. This is our land. We have returned here to remain for eternity. There will not be any more uprooting of settlements in the Land of Israel,” ( . . .) It has been proved that uprooting settlements does not foster peace.”

‘Blijvend gecommitteerd aan vreedzame oplossing’. Israël is drie keer met genocidale bedoelingen aangevallen door de Arabieren: in 1948, in 1967 en in 1973. Vanaf 1967 heeft Israël alsmaar genereuzer wordende vredesvoorstellen gedaan: 1993 (Oslo), 2000 (Camp David), 2001 (Taba), 2007 (Annapolis), 2008 (Olmert), 2011 (Netanyahu). In die vredesvoorstellen hadden de Palmaffia’s voor 98% hun zin kunnen krijgen, maar steeds duidelijker is gebleken dat de Palmaffia’s simpelweg geen vrede willen. Ze willen een staat zonder te onderhandelen met Israël die dan gebruikt kan worden als uitvalsbasis om Israël te vernietigen.

‘Verdere kolonisatie van het bezette gebied ongekende vlucht’. Het ging dus tot nu toe over maximaal 3 % (!) van het gebied waarin gebouwd werd en dat zijn voornamlijk gebieden die Israël nooit zal opgeven omdat ze tegen de grens aanliggen waar Israëls taille het smalst is en waar Israël dus een buffergebied wil. Het zijn in elk geval gebieden waarover al in Oslo 1993 is vastgesteld dat ze aan Israël gaan toevallen bij een eventuele definitieve vredesregeling. Die er dus door de sabotage van Arafat en vervolgens Abbas nooit is gekomen.

‘Het bezette gebied”. Er is helemaal geen bezet gebied. Want er is helemaal geen bezetting. De Arabische staten, in vergadering bij elkaar in Khartoum in september 1967 besloten tot de beruchte drie keer nee: geen onderhandelingen met Israël, geen vrede met Israël, geen erkenning van Israël. Ondanks vergaande coulance en compromisbereidheid van Israël werd Israël dus GEDWONGEN het bestuur van Samaria-Judea op zich te nemen. En dat noem je dan “bezetting”!? En de waanzin verdiept zich nog. Want in 1973 vallen de Arabieren Israël opnieuw aan. In deze Yom Kippoer-oorlog — ik herhaal het nog maar eens —  werd Samaria-Judea alléén daarom niet voor de derde keer als springplank gebruikt om Israël aan te vallen omdat koning Hoessein van Jordanië veel te bang was dat zijn eigen “Palestijnen” de chaos te baat zouden nemen om hem van de troon te stoten. Daarmee niet genoeg. Israël bleef opnieuw overeind en de “kolonistenbeweging” ontstond, die heel gewoon gebruik maakte van — nóg een keer! —  het sinds 1922 bestaande recht van Joden om in Samaria-Judea te wonen, een recht dat versterkt was doordat in 1948 en in 1967 Israël vanuit Samaria-Judea was aangevallen en slechts “toevallig” niet ook nog een keer in 1973.

MAMA SULAIMAN:

“Dit terwijl we pijnlijke concessies hebben gedaan in onze toewijding aan vrede, waaronder het historische compromis om genoegen te nemen met een eigen staat op de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem en Gaza. Dat is 22 procent van ons historisch grondgebied waar 750.000 Palestijnen, inclusief mijn ouders, uit verdreven zijn in 1948. Hoe leg ik mijn kinderen uit wat deze toewijding ons heeft gebracht?”

‘Pijnlijke concessies’, ‘toewijding aan vrede’. Dat mag deze Palmaffia-mama met Kerstmis in een christelijke krant zetten. Terwijl vanaf 1920 de volgehouden terreur en de onwil tot vrede van één kant komt, namelijk van de Palmaffiaanse. Terwijl dat “verdrijven” gebeurde als gevolg van diezelfde terreur plus de genocidaal bedoelde oorlog die de Arabische staten op Israël loslieten in 1948. Inmiddels is afdoende bewezen dat het vluchten van Arabieren gebeurde 1) na oproepen van de Arabische legers omdat ze een vrij schootsveld wilden hebben voor de genocide op de Joden 2) op voorbeeld van de Arabische elite die wegvluchtte omdat ze dachten dat de Joden hetzelfde met hen zouden doen als zij in het omgekeerde geval met de Joden gedaan zouden hebben. In de uitzonderlijke gevallen waarin de Joodse strijdkrachten bevolkingen verdreven was dat uit militaire overwegingen, namelijk om bij optrekken geen vijandelijke bevolkingen in de rug te hebben. Daar bestaat een heel goed boek over. En de essentie van dat goeie boek worden in dit opstel behandelt.

KARSH PALESTINE BETRAYED

En dan: “22 procent van ons historisch grondgebied”. Als we dan toch “historisch” bezig gaan: in 683 ná Christus vielen de Arabieren Palestina binnen en bezetten het land toen de Joden daar al een paar duizend jaar woonden. Voorts is die 22 procent helemaal door eigen terroristisch toedoen. In 1937 in 1939 en in 1948 heeft Amin al-Huseini, de bondgenoot van Hitler en leider van de toenmalige Palmaffia, geweigerd om voor de Palestijnse Arabieren veel gunstiger deals te tekenen. En nog iets over procenten: meteen in 1922 gaven de Engelsen 75% van het vestigingsgebied van de Joden weg aan de Arabieren, want dat omvatte óók het hele gebied ten oosten van de Jordaan, dus wat nu Jordanië is.

Voorts: die “750.000 Palestijnen”. Minsten een net zo groot aantal Joden is rond 1948 verdreven uit de Arabische landen en naadloos opgenomen in een belegerd Israël-in-opbouw. Die “Palestijnen” zijn door de Arabische staten bewust in “kampen” gehouden — eigenlijk gewone getto-achtige stadswijken zoals er zoveel zijn in het Midden-Oosten — om Israël en de wereld daarmee te chanteren. En dat lukt goed. MAMA SULAIMAN bewijst het hier weer.

MAMA SULAIMAN:

“Vrede vraagt om toewijding, oprechtheid en partnerschap. Het zal op politiek niveau tot een akkoord moeten komen, maar vrede is vooral verbonden aan de dagelijkse realiteit van gewone mensen. De realiteit is dat de nederzettingen blijven groeien, de afscheidingsmuur (illegaal volgens het Internationaal Gerechtshof) gemeenschappen verdeelt en meer land wordt geannexeerd. Checkpoints en de vergunningen-bureaucratie zijn een dagelijkse bron van vernedering en onvrijheid. Om maar te zwijgen van de verstikkende blokkade van de Gazastrook, die volgens de VN in 2020 onleefbaar zal zijn.”

MAMA SULAIMAN staat in een traditie van saboteren, liegen en terroriseren en ze heeft het over “toewijding, oprechtheid en partnerschap”. Wat moet je dáár nou van zeggen? Erop los schelden?

Die “dagelijkse realiteit van gewone mensen” is dat ze gegijzeld, gechanteerd en bedrogen worden door hun eigen leiders. Al zouden ze willen (!) dan nog zijn deze Palmaffia’s niet in staat om Israël te erkennen en in vrede met Israël te leven. Want ze hebben hun eigen bevolkingen dermate in Jodenhaat gedrenkt dat elke leider die een werkelijk compromis met Israël zou voorstellen ten dode is opgeschreven. De Palmaffia’s berijden een tijger die ze zelf dagelijks voeden en ze kunnen er nooit meer af.

Die “afscheidingsmuur” en de “checkpoints en de vergunningen-bureaucratie” zijn noodzakelijk geworden enkel en alleen door het geboefte dat MAMA SULAIMAN  vertegenwoordigt. Die “afscheidingsmuur” is voorts een anti-terreur-barrière en slechts voor een klein gedeelte een muur, namelijk waar een schutter staande op een dak aan de “Palestijnse” kant Israëlisch gebied onder vuur kan nemen. Het “Internationaal Gerechtshof” is, als het om Israël gaat, overigens een verlengstuk van de Verenigde Nazi’s en de uitspraken van dat Hof hebben net zo min bindende kracht als die anti-Israël-resoluties van de Algemene Vergadering.

“Verstikkende blokkade van de Gazastrook”. Dat is een leugen. Levensmiddelen en medicijnen worden onbeperkt ingevoerd met honderden vrachtwagens per dag. Er is alleen een wapenblokkade. En er mogen geen zaken ingevoerd worden waarmee raketten en tunnels kunnen worden gebouwd. Dus smokkeltunnels en tunnels die op Israëlisch grondgebied eindigen om aanslagen te plegen. Verstikkend is alleen de enorme bevolkingsgroei in Gaza, maar dat ligt toch echt aan het tomeloze aanfokken van de Gazanen zelf.

MAMA SULAIMAN:

“Israël weet, nu meer dan ooit, dat het van zijn grootste bondgenoot zijn gang mag gaan. Met steun van extreem- rechts en ‘evangelicals’ heeft Trump unilateraal Jeruzalem erkend als hoofdstad van Israël. De afkeurende verklaringen van andere bondgenoten stapelen zich op, maar hebben deze ongekende stap niet weten te herstellen of voorkomen. Israëls beleid is volledig te begrijpen in termen van realpolitik: er zijn geen nadelige gevolgen verbonden aan zijn beleid. Tegenover dit gedogen staat de westerse houding van antipathie ten aanzien van Palestina. Zelfs het opkomen voor onze rechten in internationale fora wordt bestraft met bedreigingen, veroordelingen en sancties.”

Leugens! De verhuizing van de ambassade naar Jeruzalem — zo hebben Trump en zijn vertegenwoordigster in de Verenigde Nazi’s openlijk en nadrukkelijk verklaard — heeft geen enkele invloed op een eventuele uit te onderhandelen vrede tussen Israël en de Palmaffia’s, zelfs niet aangaande de status van Jeruzalem. Dus hoezo “zijn gang mag gaan”? En hoezo “ongekende stap” als zelfs Bill Clinton, Bush en Obama aankondigden bij het begin van hun presidentschappen dat ze de ambassade naar Jeruzalem zouden verplaatsen? Dat ze het niet durfden is een tweede.

En hoezo “geen nadelige gevolgen”? En vooral hoezo “de westerse houding van antipathie ten aanzien van Palestina”? De motie die de verplaatsing van Amerika’s ambassade naar Jeruzalem veroordeelde, werd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Nazi’s met 128 stemmen vóór aangenomen, onder welke die van Nederland.

En hoezo “bedreigingen, veroordelingen en sancties”? Waar dan? Door wie dan?

MAMA SULAIMAN:

“De echte partijdigheid zit hem erin dat de internationale gemeenschap niet bereid of in staat is om Israël van zijn destructieve beleid af te houden. Er is echter nog een mogelijkheid om de twee-statenoplossing te redden, die alleen een positieve inspanning vergt en in lijn is met bestaande (inter)nationale beleidsvoornemens. Dat is erkenning, na een halve eeuw van bezetting, van een onafhankelijke Palestijnse staat, met Oost-Jeruzalem als hoofdstad op de grenzen van 1967, in vrede naast Israël.”

Israëls “destructieve beleid”? Dat zegt een vertegenwoordigster van Palmaffia’s die al vanaf 1920 terreur tegen de Joden in Palestina volhouden en die al zeker tien grote kansen op een onderhandelde vrede met Israël hebben gesaboteerd. En hier is wéér die eis, die al verwoord is in de kop van het artikel: MAMA SULAIMAN wil erkenning zónder onderhandeling en dus zónder dat Israël garanties krijgt voor veiligheid en de expliciete verzekering dat de op te richten Palestijnse Staat zonder mitsen en maren overgaat tot de volmondige erkenning van het recht op bestaan van Israël. Dát is de enorme adder vlak onder het woestijnzand. Want wat MAMA SULAIMAN en de Palmaffia’s willen is de handen vrij houden om Israël te vernietigen vanuit die nieuwe staat. Dat gelul over “in vrede” is gelogen.

MAMA SULAIMAN:

“De huidige situatie is voor Palestijnen onhoudbaar en schendt internationale verdragen en resoluties. Wachten op een comfortabel ‘strategisch’ moment om tot erkenning over te gaan, betekent wachten op het moment dat de bezetter uit zichzelf de Palestijnen hun rechten gunt. De politieke wil hiervoor is in Israël non-existent. Israëlische bewindslieden vierden na Trumps overwinning openlijk ‘het einde van het tijdperk van de Palestijnse staat’.”

Kijk, hier hebben we het wéér: “de bezetter uit zichzelf de Palestijnen hun rechten gunt”.  De Israëli’s zijn geen bezetters. Ze hebben — Nondeju! Nóg een keer! — internationaal-rechtelijk en volgens het oorlogsrecht duizend procent recht om in Samaria-Judea te wonen en werken. Volgens het oorlogsrecht hebben ze — dus  na twee keer met genocidale bedoelingen te zijn via Samaria-Judea te zijn aangevallen in 1948 en 1967; in 1973 viel koning Hoessein van Jordanië alléén daarom niet aan via Samaria-Judea omdat hij bang was voor zijn eigen Palmaffia’s — zelfs het volste recht die “Westbank” permanent bij Israël te trekken. Dat er, na decennia sabotage door de Palmaffia’s van MAMA SULAIMAN  steeds meer stemmen opgaan om dat dan ook maar te doen, is volstrekt begrijpelijk. Dit liegende en dubbelhartige artikel van MAMA SULAIMAN is opnieuw bewijs dat Caroline Glicks “Israeli Solution” misschien toch de enige reële optie is.

MAMA SULAIMAN

“Het argument dat erkenning het sluitstuk moet zijn van onderhandelingen miskent – naast de volstrekt ongelijke machtsverhoudingen – dat het gaat om een universeel erkend recht op zelfbeschikking en niet om een gunst. Bestaansrecht en vrijheid zijn niet onderhandelbaar. Het ontkennen van Israëls bestaansrecht wordt vaak als oneigenlijk argument tegen de Palesti jnen gebruikt. Ontkenning van Palestina’s bestaansrecht is daarentegen gemeengoed onder sommige partijen. Onthouding van die erkenning onderschrijft de stelling dat het aan de bezetter is om te bepalen wanneer een volk zijn recht op zelfbeschikking krijgt. Het recht van de sterkste zou in Den Haag, stad van vrede en recht, geen bevestiging mogen krijgen.”

Het is vermoeidend. Maar hier heb je ’t wéér. Mevrouw wil géén ‘sluitstuk van onderhandelingen’. Mevrouw wil erkenning zónder onderhandeling. Mevrouw wil geen vrede. Mevrouw wil een echte staat als uitvalsbasis die door geen officiële verklaringen van vrede en erkenning is gebonden en die los kan gaan op Israël als de tijd rijp is.

En dan komt de slijmende slot-alinea:

“Nederland heeft jarenlang zijn toewijding aan de Palestijnse nationale ambities en de twee-statenoplossing getoond en opende in 1994 als een van de eerste landen een vertegenwoordiging in Jericho. Ik heb het vertrouwen dat Nederland zijn positieve inzet zal voortzetten, zodat het beëindigen van de bezetting een stapje dichterbij komt.”

Zeker, dat vertrouwen mag MAMA SULAIMAN hebben. Maar niet langer dan dat Rutte III in het zadel blijft, met MinBuz Halbe Zijlstra die netjes aan de leiband van Palmaffia-lover Sigrid Kaag loopt.

150 PALESTIJNSE FABELS

______________________

Hé, Baudet: hou ’s op met je arrogante domheden!

Jared Taylor, vermeend racist die niettemin best wat reëels te melden heeft, maar toch moet Baudet als politicus zich niet publiekelijk met ‘m associëren. Dat is héél dom.

Hoogmoed gaat aan de val vooraf. Bij Hiddema neemt het de vorm aan van het verzuipen van zijn eigen betogen in té veel krullerig-narcistische bloemrijkheden. En Hiddema’s “trotse neger” in de Tweede Kamer was óók al niet handig, want dat helpt om Forum voor Democratie te framen als “racistisch”. En als Baudet in het openbaar zegt dat-ie met Wilders hoopt een kabinet te kunnen gaan vormen na de volgende verkiezingen, dan is ’t niet handig als Wilders een dag eerder zijn lijsttrekker in Rotterdam heeft moeten schrappen omdat-ie Hongaars-Jodenhaterig is. Maar wat bij dat frame vooral helpt, is als Baudet urenlang met een vermeende racist gaat zitten babbelen, terwijl hij als belangrijkste intellectueel van Nederland— wink-wink! — toch genoeg zou moeten hebben aan Taylors boeken. En er waren al een paar strontvervelende stupiditeiten gepasseerd: eerst Baudet over Catalonië-is-een-knuppel-om-de-EU-in-mekaar-te-rammen, waarna Nanninga verklaarde hoofddoekjes prima en boerqaabs misschien ook wel best te vinden.

Jongeling Baudet wordt overmoedig. Het succes stijgt ‘m naar zijn hoofd en hij denkt blijkbaar zo langzamerhand dat-ie álles kan maken. Maar van één ding moet-ie dus verre blijven, namelijk van dat frame van “racist”, want dat gaat succes krijgen als-ie niet oppast. Niet bij mij, want ik ben de tweeds-belangrijkste intellectueel van Nederland, maar bijvoorbeeld toch wel bij een formidabele bondgenoot als Nausicaa Marbe. Als ’n voor framing kwetsbare politicus is het onvoldoende om te zeggen dat je Jared Taylor kritisch benadert en alleen “het goede behoudt”.

Marbe twitterde:

Ik ben het niet zonder meer eens met Marbe, maar toch zou ik wel eens van Joost Niemöller willen horen of Jared Taylor echt gezegd heeft dat Joden “extreem handig zijn in het exploiteren van onze zwakte”. Als dat zo is, dan hoef ik geen enkele “context” meer te weten waarin dit gezegd is, want dan is er echt iets mis met ‘m.

Dat betekent niet dat Taylor niks zinnigs te melden heeft. Als ik afga op het lange essay dat Joost Niemöler aan hem gewijd heeft, dan heeft-ie zelfs véél zinnigs te melden, vooral in tijden van realiteits-ontkenning door het links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat. Anderzijds toch wel weer jammer dat Niemöller een spervuur aan tweets over die Taylor de wereld instuurt en slechts in ééntje eventjes dat essay van ‘m vermeldt. Ik moest van een vriend de link toegestuurd krijgen, anders had ik het nóg niet geweten van het bestaan

Wat is dat, Joost? Minachting voor je lezers? Of alleen voor mij? Want toen ik suggereerde dat je dan maar eens ’n mooi stuk over die Taylor zou moeten schrijven, nam je niet eens de moeite me te antwoorden dat je dat al gedaan had. Nog steeds boos dat je een polemiek glansrijk van me hebt verloren en dat je me vals beschuldigde van plannen Femke Halsema en haar extended family uit te moorden? Of ben je nog boos om die keer dat ik je vroeg of je een hersenbloeding had gehad, toen je een échte racist op je weblog aan het woord had gelaten onder het motto van “ruimdenkendheid”?

Kijk, jongeheer Baudet, zo ben je dus nu óók al in gezelschap van Joost Niemöller, die óók al nét iets te weinig kritisch naar “racisten”/racisten kijkt en dat is allemaal gewoon niet, eh . . . . . . handig. Met name dat niet ingaan, zowel van jouzelf  als van Joost, op die Joden die “extreem handig zijn in het exploiteren van onze zwakte” vind ik zwak.

______________

Toos Wolters: “christelijke” voorgangster richting hel-op-aarde

“Grenzen overschrijden vind ik een van de mooiste dingen die bij deze tijd horen”. Misschien moest Toos Wolters maar eens beginnen met de grenzen van haar eigen comfortabelistische bubbel. “Als je niet hoeft te zeggen ‘wij zijn beter’ of ‘wij weten het beter’ of ‘wij hebben een beter geloof’: het is voor mij een vreugde dat die tijd geweest is.” Nee Toos: de Joods-Christelijk-Verlichte traditie is moreel oneindig superieur aan de islam.

********************************************************
INSTANT UPDATE: Ook rabbijn Lody van der Kamp komt in dit stuk ter sprake. Maar ik moet dat “rabbijn” blijkbaar tussen aanhalingstekens zetten. Want volgens welingelichte Joodse kringen moet ik Van der Kamp totaal niet serieus nemen. Mijn Joodse bron spreekt van een“mediazieke Jood, bekend om zijn rare standpunten”. Voorts meldt mijn bron dat hij zich nog steeds formeel wel rabbijn mag noemen — want het is een titel  zoals bijvoorbeeld “doctorandus” of “master” — maar dat hij al 20 jaar geen Joodse gemeente meer heeft en: “die zal hij ook nooit meer krijgen” want “hij heeft zich als rabbijn ernstig misdragen”. Hij is, aldus mijn bron een tijdlang raadslid voor het CDA geweest maar bij die partij ook met herrie vertrokken. Van beroep is hij, aldus mijn bron, nu “reisleider”. “Dus op geen enkele manier vertegenwoordigt hij iemand anders dan zichzelf.”
********************************************************

Bij mijn omzwervingen op de internets stuitte ik erop. En het liet me niet los. Het vage en toch levensgevaarlijke gezwets in een opstelletje van “Toos Wolters Predikant Johannes-centrum-gemeente” in Utrecht-Overvecht. Titel “Een rabbijn in de moskee”. En het frappeerde me als kenmerkend voor de links-regressieve waanzin waardoor een deel van gristelijk Nederland al heel lang is bevangen. Toos denkt een heleboel te weten van de islam. En al wat ze denkt te weten is een leugen.

Eigenlijk mocht ik niet verrast zijn, want ik heb al veel geschreven over de islamofilie en Israël-haat in die bepaalde “christelijke” kringen waartoe Toos behoort en die nogal wat verbonden organisaties kennen: Pax Christi, IKV, Kerk in Actie, Sabeel, Kairos, De Nieuwe Liefde, Nieuw-wij, PKN, IKON, OXFAM-NOVIB, SIVMO, PIEF. Bovendien hebben deze activisten vertakkingen en connecties bij media, politieke partijen, ministeries, universiteiten en internationale organisaties. En vooral zijn ze allemaal gesubsidieerd, want de greep van regressief-links op het subsidie-wezen is totaal. Het is werkelijk overal uitgezaaid.

De onwetendheid in bovengenoemde “christelijke” kringen aangaande islam en Israël is groot. En alles wat ze wél denken te weten aangaande Israël en islam “is not so”, om het met Ronald Reagan te zeggen. Ik twijfel altijd weer of je die onwetendheid nou bewust-kwaadaardig moet noemen. Misschien zijn ze gewoon misleid door de Duivel. Katholiek opgevoed herinner ik (72) mij nog een bepaald stukje tekst dat de pater tijdens de Heilige Mis uitsprak: “En drijf Satan en andere boze geesten die tot verderf van de zielen over de wereld rondgaan, door de Goddelijke kracht in de Hel terug.”

Een bevriende Amsterdamse “dominee” —  nou ja, noem hem maar zo — zegt vertrouwelijk tegen me: “Ze zijn ongelooflijk in hun hardnekkige kortzichtigheid en comfortabelisme.” En dan bedoelt ook hij dat soort “christenen” dat geheel in de ban is van een postmodern relativisme, waarin alle ideologieën en waardenstelsels even mooi zijn en vanwaaruit ze de islam óók héél prachtig vinden. Ze zien moslims als arme en verdrukte mensen, maar ze hebben geen idee van de werkelijke leer en geschiedenis van de islam. Hetzelfde geldt voor de geschiedenis van Israël. Ze kennen niks anders dan die quasi-linkse en kwaadaardige leugenpropaganda over Israël die onze cultuur sinds de jaren 1970 steeds meer is gaan beheersen. G. B. J. Hiltermann signaleerde het in diezelfde jaren 1970 al.

Het kán niet anders: Toos Wolters — ik durf er vergif op in te nemen — móét een adept zijn van Karen Armstrong, de zogenaamde deskundige die een damesromannetjes–opvatting van de islam heeft en door Arabiste Machteld Allan onder de titel “Jihad voor de Vrede” definitief werd neergezet als goedpraatster en toedekster van de gruwelijkste ideologie die deze wereld ooit gezien heeft: de islam.

Ik ga dat opstelletje van Toos analyseren. Terwijl  ik weet dat het niet helpt. Want ik heb die analyses al zó vaak gepleegd, de argumenten al zó vaak gegeven, de werelden van feiten al zó vaak ontsloten voor de door Satan verleiden, maar ze blijven in de ban van het Kwaad, die nep-christenen, terwijl ze geloven het Goede te doen. Jesaja 5:20: “Wee hen die het Kwade goed noemen en het Goede kwaad.” Of in de woorden van Thomas Mann: “Toleranz wird zum Verbrechen, wenn sie dem Bösen gilt.” Ik heb een Eindtijd-gevoel. Er is een apokalyptische scheiding der geesten gaande.

Er wordt geklaagd over “polarisatie” in de maatschappij. Over “verruwing” en een gebrek aan “dialoog”. Maar dat komt toch echt alleen maar door de Bubbel Van Groot Gelijk waarin dit soort “christenen” in alliantie met het links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat zich heeft ingegraven. “Wij”, de “Wilders-aanhangers”, de “Baudet-adepten”, “extreem-rechtsen”,  “islamofoben”, “Zionisten”, “racisten”, “xenofoben” and what have you, zijn natuurlijk degenen die over het algemeen écht links zijn gebleven, degenen die niet in een bubbel opgesloten zitten en verbijsterd steeds harder en grover moeten schreeuwen omdat het genoemde machts-conglomeraat nérgens naar luistert en in volstrekte blinde onwetendheid dóórdendert richting afgrond.

Toos Wolters is één van die zelfmanifestanten die maar met één ding bezig zijn: zorgen dat het fijn is in hun eigen hoofd en organisme. Zij hoort bij de goeien, denkt ze. En iedereen die haar wereldbeeld verstoort is een nare, eh . . . . . . zie het rijtje hierboven.

Enfin, dat opstelletje van Toos dan maar: “Een rabbijn in de moskee”. Ik citeer het in extenso, alinea voor alinea, en dan gaan we close-readen:

‘Ze moeten van onze moskeeën afblijven’. Dat waren de woorden waarmee de orthodox joodse rabbijn Lody van der Kamp het hart van imam Ahajjaj wist te raken. Iman Ahajjaj, ook wel Aboe Ismaïl, is een van de imams van de bekende As-Soennahmoskee in Den Haag. Deze moskee kreeg op de vooravond van het Suikerfeest een lugubere dreigbrief met daarin een speelgoedvrachtwagentje: de afzender was voornemens in te rijden op de bezoekers of de moskee. Reden voor rabbijn van der Kamp om contact te zoeken.”

Was de afzender voornemens? Had-ie al een vrachtwagen gehuurd? Beetje dom van ‘m om ’t aan te kondigen. Of was het iemand die héél erg genoeg had van de aanslagen van “de religie van de vrede” en ook eens een statement wilde maken?

Met dat “Ze moeten van onze moskeeën afblijven” parodieert Van der Kamp ouwe Amsterdammers die de oorlog nog bewust meegemaakt hebben. Ook ik zelf heb er wel eens zo’n ouwe ras-Mokummer horen zeggen dat er toen gezegd werd: “Die Moffen moeten met hun rotpoten van onze rot-Joden afblijven.” Van der Kamp wijst er dus fijntjes op dat naast de oude Joden de moslims de nieuwe Joden zijn: óók potentieel vervolgden. Maar dat is uiteraard niet zo, want de moslims zijn de oudste en fanatiekste Jodenvervólgers uit de geschiedenis en dat zijn ze nog steeds. Van der Kamp zoekt bescherming en verklaart solidariteit met zijn doodsvijanden. Maar ja, om dat te beseffen moet je eerst wel iets van die geschiedenis weten én bereid zijn je ogen en oren ook in het heden open te houden.

Rabbijn Lody van der Kamp

Ik begrijp de wegkijkneiging van Van der Kamp wel. Het is hard om onder ogen te zien dat de islam een onhervormbare moordenaars-ideologie is, die als twee druppels water op het nazisme lijkt. Want wat moet je dan als Jood in een wereld met anderhalf miljard moslims die zich nog steeds tomeloos aan het voortplanten zijn? Wat kan met name Israël dan verwachten dat aan de rand van die oceaan van haat ligt? Wat kan je van islam-knuffelende regressief-linkse idioten verwachten in Europa? Tsja, dan kom je, Lody van der Kamp zijnde, mischien tot: ogen dicht en de beer in de armen lopen.

Ook in de 19e eeuw was er met name onder intellectuele Joden een krachtige islamofiele stroming en ook die kwam voort uit diezelfde angst. Onder de druk van pogroms in Oost-Europa werd door Joodse historici een rooskleurig beeld van de islam geschapen. Ook toen mocht je éígenlijk alreeds geen illusies hebben over de islam en ontbraken de tegenstemmen niet, maar inmiddels is er in onze dagen zo’n vracht aan historische en actuele kennis ter beschikking over dat totalitaire anti-humanisme met zijn traditie van Jodenhaat dat men willfully blind moet wezen om, zoals Van der Kamp, te spreken van “onze moskeeën”. In feite is het niet minder dan krankzinnig en dat geldt uiteraard ook voor Toos Wolters.

En dan: het hart van imam Ahajjaj raken? Tsja, hoe raak je het hart van een imam die volgens de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding een belangrijke rol speelt in de verspreiding van het salafisme? De imam is verbonden met

“de beruchte as-Sounnah moskee te Den Haag. Thuishonk van de doorlopend fatwa’s blaffende imam Fawaz Jneid en de plek waar men moslims verbiedt te integreren, raadsleden bedreigt en politici/columnisten aan de lopende band dood wenst. En dat is maar een selectie hoor. Deze club organiseert nu dus onder een nieuwe, onbekende naam avondjes om ongelovigen voor te lichten over de islam. Ongetwijfeld met hulp van een bak subsidiegeld. Dat u het even weet.”

Dus Van der Kamp — op wiens twitterlijn geen enkel berichtje valt te ontdekken over de verplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem: vast te controversieel  — wil het hart raken van een krypto-nazi, een hypokriet die andersgelovigen voorliegt tot hij aan de macht is om dan zijn ware gezicht te tonen. Dat heet “taqiyya”. Wijlen Arabist Hans Jansen heeft ooit mooi uitgelegd wat dat precies is.

Kunnen er dan geen gematigde imams zijn? Ja, dat kan. Dat zijn zelfbedriegers die zichzelf dwingen te geloven in een gematigde islam, een “Europese” islam, terwijl ze móéten weten dat de islam een onhervormbare moordenaars- en veroverings-ideologie is. En wel om verschillende redenen is die islam onhervormbaar: 1) de Koran is een gruwelboek en het rechtstreekse onveranderlijke woord van Allah 2) De Soenna, het leven van de Profeet Mohammed, een moorddadige schurk, dient als voorbeeld voor elke moslim, 3) Er is geen enkel positief principe in de islam waaromheen een hervorming zou kunnen clusteren 4) In de loop der eeuwen is er een onoverzienbare stroom aan “interpretaties” ontstaan die evenwel gemeen hebben dat ze allemaal binnen de nauw getrokken anti-humane en totalitaire oevers van de oorspronkelijke leer blijven.

Met de islam kan je derhalve maar één ding doen: bij het grofvuil zetten en nooit meer omkijken. Zelfs de schijnbaar wat minder agressieve Mekka-soera’s in de Koran zijn — zo legt Sonja Dahlmans uit — eigenlijk óók héél náár en ademen al de geest van wat er in de Medina-soera’s nog gaat komen aan achterlijke haat.

De tweede alinea van de tekst van Toos Wolters:

“Ze raken ook mij, merk ik, wonend en als protestantse dominee werkend in Utrecht Overvecht, een wijk met een flink aantal moskeeën en heel wat gelovige moslims. Meer moslims dan christenen, veronderstel ik, zonder daarover de precieze cijfers bij de hand te hebben. Ik ben hier nu alweer ruim vier jaar en ik weet dat ik graag contact wil, ontmoeting, verbinding samenwerking, bruggen slaan. We hebben al eens kennis met elkaar gemaakt, de voorzitter van de grootste moskee hier, de Omar Al Farouq moskee, en ik als dominee van de Johanneskerk. Maar daar is het helaas een beetje bij gebleven. We lijken toch vooral in verschillende werelden te leven. Druk doende met wat bij ieder van ons als prioriteit op het bordje ligt. Dat is begrijpelijk, maar helemaal tevreden ben ik er niet over. En dat heeft, als ik het goed beschouw, met mijn hart te maken. Met wat ik droom, voor me zie, verlang, wens voor deze wereld, te beginnen dichtbij in Overvecht.”

U ziet het, lezer: contact, ontmoeting, verbinding, samenwerking, bruggen, mijn hart, droom, verlang en wens. Ja, dat kunnen ze heel goed, de moslims: dit soort bruggenbouwers glimlachend tegemoet treden. Tot ze dat andere gezicht laten zien. Toos slikt het allemaal blijkbaar voor zoete koek, dat lege en leugenachtige Armstrong-gezwets over “Abrahamitische godsdiensten”, over wie-een mens-doodt-heeft-de-hele mensheid-gedood, over aan-mij-mijn-geloof-en-aan-u-het-uwe en verdere taqiyya-onzin.

De derde alinea van de tekst van Toos Wolters:

“Nog even terug naar die woorden van rabbijn van der Kamp. Ze hielden me een spiegel voor. Heb ik er ooit wel zo met deze woorden over gedacht; ‘onze moskeeën’? Heb ik in mijzelf die stap al gezet? Of aarzel ik op de drempel? ‘Onze kerken’, ja dat gaat wel. We werken heel aardig samen hier in Overvecht. Maar onze moskeeën’? Ze moeten van onze moskeeën afblijven! Zou ik dat ook kunnen zeggen? En dan in één beweging door, afblijven niet alleen van onze moskeeën, maar van al onze godshuizen, dus ook van onze synagogen en onze tempels en onze andere gebedshuizen. Ik herinner me een bijeenkomst op het stadhuis waarvoor alle religieuze groeperingen in de stad Utrecht waren uitgenodigd. Ik heb mijn ogen uitgekeken naar wie er allemaal waren en wat er allemaal in Utrecht aanwezig is. Of er op die avond al een gevoel van ‘wij’ en ‘onze’ was, weet ik niet. Ieder had natuurlijk zo z’n eigen wensenlijstje in te dienen. Maar het was zeker een begin van bewustwording.”

Ik heb vet gemaakt waarop ik de aandacht wil vestigen. Toos heeft blijkbaar toch nog ietsje twijfel over het samen met de islam opgaan in hemelse gelukzaligheid. Ze ziet vooral van elke religie het “eigen wensenlijstje”, maar toch ook “een begin van bewustwording”. Maar Ik zou wel eens willen weten wat ze gemerkt heeft van een WAARACHTIG verlangen bij de vertegenwoordigende moslims van, eh . . . . . . “contact, ontmoeting, verbinding, samenwerking, bruggen, mijn hart, droom, verlang en wens”. Toos lijkt mij een gevoelig en intuïtief type. Ik zou wel eens van haar willen horen in hoeverre zij bij haar bruggenbouwerij IN HAAR EIGEN BELEVING “contra-intuïtief” spreekt en handelt.

Rabbijn Shmuel Katz

De vierde alinea van de tekst van Toos Wolters:

“Toevallig of niet was ik uitgerekend deze week ook nog aanwezig bij een boeiende lezing van rabbijn Shmuel Katz van de Gerard Dou Synagoge in de Amsterdamse Pijp. Hij sprak over ‘Wat ons bindt en wat ons scheidt’ tot een groep protestantse dominees die binnenkort een studiereis naar Israël gaat maken. Na met een paar treffende plaatjes de pijnlijke geschiedenis van de Holocaust en de moeizame relatie tussen joden en christenen te hebben geschetst, beschouwde hij met ons de huidige geseculariseerde wereld waarin geloof en zingeving node worden gemist. We moeten als gelovigen samenwerken, stelde hij, niet om elkaar ergens toe over te halen, laat staan om elkaar te bekeren, maar omwille van de wereld waarin we leven. Want die heeft, zeg ik nu met eigen woorden, liefde nodig en aandacht en zorg, zodat mensen weer in het leven en in elkaar gaan geloven. Zodat er weer gemeenschapszin ontstaat en verantwoordelijkheids-gevoel en vooral ook een gevoel van verbondenheid.”

Ik geloof dat het Hafid Bouazza was die opmerkte dat er één ding is wat je van Allah nooit zou kunnen zeggen, namelijk dat-ie liefde is. Wat-ie wel is laat zich het best omschrijven met de woorden moorddadigheid, uitsluiting, onderdrukking en verovering. Dus ook als je alle “theologie” er buiten laat, lijkt er geen basis voor een gezamenlijk liefdes-offensief om die koude wereld daar buiten te gaan verwarmen.

Ik neem aan dat mevrouw Wolters bij degenen hoort die de “studiereis naar Israël” gaan maken. Dan is het misschien handig je niet alleen bewust te zijn van “de pijnlijke geschiedenis van de Holocaust en de moeizame relatie tussen joden en christenen” maar ook eens kennis te nemen van de al 1400 jaar oude Jodenhaat in de islam en de rol die de islam heeft gespeeld in diezelfde Holocaust. En om te beseffen dat het nazisme alléén in de islamitische wereld springlevend is gebleven. Lees eens wat anders, Toos!

Het is boeiend om te zien hoe Toos in haar vijfde alinea beschrijft hoe rabbijn Shmuel Katz toch kans ziet om een basis in de Joodse geschriften te vinden voor samenwerking met de islam, een nazisme avant, pendant et après la lettre.

“Als goed wetgeleerde ging rabbijn Katz vanuit dit gekozen uitgangspunt te rade bij de Joodse Bijbel, de Tenach. ‘Hoe kan ik in de Schriften aanknopingspunten vinden op grond waarvan ik met een positieve houding met andere gelovigen kan samenwerken?’ vroeg hij zich af. Hij vond die o.a. in het verbond van koning Salomo met koning Chiram van Tyrus (I Koningen 5, 15-26). Dat was een verbond gebaseerd was op (1) onderling respect,(2) wederzijds vertrouwen en (3) een praktische noodzaak. Dat zijn, aldus rabbijn Katz, gronden waarop ook nu een bondgenootschap tussen verschillende geloofstraditiesheel goed mogelijk is. Laten we niet elkaar te lijf gaan over de inhoud van ons geloof, dan lopen we misschien vast, maar laten we naar buiten kijken, naar wat daar nodig is. Laat de samenleving ons ter harte gaan.”

Kijk eens aan! Zoekt en gij zult vinden. Maar nou leefden Salomo en Chiram vrij ruim voor het ontstaan van de islam. Dus dat lijkt me niet echt een voorbeeld voor een verbond met de islam die pas veel later van AD 632 tot AD 732, dus in honderd jaar tijds van Zuid-Frankrijk tot Afghanistan massamoordend te keer ging. En Salomo en Chiram als model voor de vredige samenwerking tussen islam en christendom anno 2017 in Utrecht Overvecht en de Amsterdamse Pijp?

De slotalinea van het stukkie van Toos Wolters:

“Door mijn levensgeschiedenis ben ik verworteld met het christelijk geloof. Dat is mij dierbaar en dat zal ik waarschijnlijk nooit meer kwijtraken. Maar dat verhindert mij niet om het geloof van een ander te respecteren. Daar begint het mee, telkens weer. Met respect betonen. Ik voelde me afgelopen maandag als christen meer dan welkom in de Gerard Dou Synagoge. Dat doet goed. Ik ben alweer even geleden ook heel hartelijk welkom geheten in de OmarAl Farouq moskee. Ook dat deed goed.Ik dank rabbijn Katz dat hij het voor mij zo helder op een rijtje heeft gezet. En ik besluit hier en nu om voortaan, zonder voorbij te zien aan alle verschillen en spanningen die er ook zijn, met rabbijn van der Kamp te spreken over ‘onze moskeeën’ en ‘onze synagogen’. Dat heet, als ik het goed heb, inclusief denken. En van inclusief denken komt inclusief spreken en inclusief handelen. Hoe de weg van hieruit verder gaat, de tijd zal het leren. Maar op de een of andere manier geloof ik dat het uiteindelijk goed komt.”

Dus “inclusief denken” en respect “zonder voorbij te zien aan alle verschillen en spanningen”. Maar ik zou mevrouw Wolters wel eens willen vragen wat ze dan precies respecteert in de islam. Er is namelijk in de islam niks fatsoenlijks, alleen maar misdadigheid, bedrog en onderdrukking. Daarom kan de islam ook niet “hervormd” worden, want er is in die hele islam niks positiefs te vinden waaromheen zo’n hervorming zou kunnen clusteren. Op mijn herhaaldelijk gestelde vraag wat er nou goed is in de islam, heb ik ooit het antwoord gekregen “respect voor de ouders”. Waarop ik antwoordde: ja, en dan vooral voor de vader, en voor de broers en de ooms en de neven.

Ook heb ik ooit horen zeggen dat de islam dan toch maar mooi voldoet aan de universeel menselijke behoefte van “transcendentie” van anderhalf miljard moslims. Maar als die “transcendentie”, dus het overstijgen van het aardse hier en nu, gepaard gaat met zoveel aardse onderdrukking, dan mag mijn portie islam naar Fikkie de bloedhonden.

LEES OOK:

Narciste Janneke Stegeman is geheel opgetrokken uit linkse clichés

Aan “theologen” Alain Verheij, Jonas Slaats, Janneke Stegeman en de rest van het Grefo-addergebroed

Sharia, taqiyya en boerenbedrog voor Jonas Slaats, Alain Verheij, Janneke Stegeman en al het verdere nep-linkse en Grefo addergebroed

Janneke Stegeman, een levensgevaarlijke krankzinnige, mag in Buitenhof de nazislam verdedigen

Mr. GHB Hiltermann over Janneke Stegeman

_______________

Zojuist in een AH-020: een hipster met een “Palestijnen-sjaal”

Zulke gympen had-ie dus aan

In de rij bij de kassa van Appie.
Een hipster met een roodgeblokte “Palestijnen-sjaal” sluit achter me aan.
Aziatisch type, rond 40, met een reeds grijzende paardestaart, moeilijke bril, jasje uit de legerdump, van die oncomfortabele Converse-gympen zonder enige demping in de hiel, die je alleen draagt om erbij te horen.
Ik draai me half om.

“Is dat een “Palestijnen-sjaal”?
“I’m sorry, I’m not Dutch.”
Ah. Verdomme!
Éven vergeten dat je in Amsterdam tegenwoordig beter in het Engels kunt begínnen als je een onbekende aanspreekt in de publieke ruimte.
“Is that a Palestinians-shawl”
“It sure is!”
Hij zegt het met onverholen trots!
“You know it’s partially an Islamic symbol?”
“I do.”
“But do you also know that islam is one-on-one equal to Nazism, to Hitlerism? That it is the same ideology?”
“I don’t think so.”
“Oh yes it is!”
Ik kijk ‘m daarbij diep in de ogen.
Hij antwoordt niet meer, maar krijgt iets intens waardigs over zich.
Ik ben aan de beurt bij de hoofddoek aan de kassa en vraag me af of ik zojuist heb gecompenseerd voor die honderden keren dat ik niet aan zo’n grietje heb gevraagd of ze weet dat ze met een nazi-symbool op d’r kop loopt.
_______________