TEN GELEIDE

Uitgelicht

Voor mijn boek “ISRAËL BESTÁÁT — en is de meest legitieme natie ter wereld” een klein stukje naar beneden scrollen!

God grant me the serenity

Als Odysseus zich, na twintig jaar afwezigheid, vermomd als vieze varkenshoeder bij zijn eigen herenboerderij meldt, dan ontvangt zijn zoon Telemachus – die zijn vader niet herkent – hem met alle vriendelijkheid en beleefdheid. Later zegt Odysseus, als hij zich bekend heeft gemaakt, dat hij de echte koningszoon had herkend in de manier waarop hij de varkenshoeder behandelde. Diezelfde moraalkoning Odysseus echter slachtte het hele zootje “prinsen” (hereboerenzonen) af dat zijn vrouw Penelope had belaagd, zijn eiland Ithaca had lopen uitvreten en een cultuur van barbarij in zijn huis had gebracht. En dat deed hij met behulp van diezelfde hoffelijke zoon.

De lijken van de vrijers stapelden zich op in die paleizige boerenhoeve van Odysseus op Ithaca!

“En Odysseus op zijn beurt keek rond in zijn woning, of hij geen vrijers meer vond, die zich hadden verborgen om alsnog te ontspringen aan de dans van de dood. Zij lagen opeen op de vloer in stof, vuil en bloed. Zoals vissen uit het zilte water getrokken met hun netten, door de mazen waarvan er géén kan ontsnappen, met open bek op het strand te hoop liggen, zo lagen daar de vrijers.”

Zie: ik ben van de Joods-Christelijk-Verlichte beschaving al heb ik een klassieke opleiding. Ik ga niet lopen moorden, terwijl ik daar toch vaak intense zin in heb. Ik volsta met de verraderlijke vijand de tyfus te schelden. Maar je zal mij nóóit betrappen op arrogantie jegens de varkenshoeder.

********************************************************

Klik op de volgende link voor de on-line versie van mijn boek: ISRAËL BESTÁÁT — en is de meest legitieme natie ter wereld.

Het papieren boek is vanaf 19 juli 2021 beschikbaar en bestelbaar.

OMSLAG ISRAEL BESTAAT

Uit het persbericht van uitgeverij Aspekt:

Israël bashing is de norm geworden in het Westen. Een gevaarlijk antisemitisme is het gevolg. Joden kunnen nauwelijks meer als zodanig herkenbaar over straat. Dit is niet alleen onacceptabel het is historisch gezien ook heel wonderlijk. Er is namelijk geen staat op de wereld zo legitiem als juist de staat Israël. De wereld kent geen ander voorbeeld van het ontstaan van een land waar internationale organisaties en internationaal recht zich zo mee bemoeid hebben als juist met het ontstaan van Israël. Martien Pennings schreef een indringend pleidooi tegen de onterechte aantijgingen rond Israël en een lofrede op deze meest democratische staat in het Midden-Oosten. Een must read voor alle politiek geïnteresseerden die een tegenwicht willen tegen de destructieve waan van de dag. Wim van Rooy schreef het voorwoord. Een citaat daaruit:

In dit boek leest men het vernietigende oordeel over de vijanden van Israël, en dus van de Jood, gestoeld op rijk geschakeerde bronnen, men leest geschiedenis met achtergrond en context, con brio opgetekend door een man gebeiteld aus einem Guss, een ketter ( . . .) een dwaalgast in een dolende en pervers globaliserende wereld, een intellectuele plebejer met het hart op de juiste plaats en het verstand op scherp. ( . . .) Laat dit boek van Martien Pennings een rechtvaardiging zijn voor dat land, met objectieve informatie over het conflict, maar geschreven met de cassante verontwaardiging en de onversneden pen van Multatuli. Israel redivivus.”

Op de site van Bol.com staat een voortreffelijke recensie van een zekere “Leo Sar” die de essenties van het boek goed samenvat :

Dit boek vertelt de geschiedenis van Israël van de laatste honderd jaar. Vanwege de pogroms in Rusland en Polen (vanaf 1880) en geïnspireerd door de Zionistische beweging van Theodor Herzl (vanaf 1897) trokken Joden vanuit Europanaar Palestina, het land waarvandaan ze ooit verdreven waren en dat een belangrijke rol bleef spelen in de Joodse mythologie van de diaspora. Een deel van de Palestijnse Arabieren onder leiding van de Moefti van Jeruzalem, Aminal-Husseini, begon vanaf 1920 de Joden en ook de Arabieren die tot samenwerking met de Joden geneigd waren te terroriseren. “Israël bestáát” is een poging tot correctie van het “linkse” narratief dat de laatste 50 jaar media en politiek in de Noord-Atlantische wereld beheerst en waarin Israël, de Jood onder de naties, de schuld van zo’n beetje driekwart van alle internationale problemen krijgt.

De geschiedenis van Israël wordt in dit boek twee keer verteld. Een eerste maal“positief” vanaf 1880 tot in onze dagen, waarbij een aantal gruwel mythes (DeirYassin, “Apartheid”, Lydda, Tantura) wordt ontkracht. De Amerikaanse presidenten Obama, Trump en Biden passeren de revue en ook de New York Times bestseller van Ari Shavit “Mijn Beloofde Land” wordt geanalyseerd. Een tweede maal wordt de geschiedenis van Israël “negatief” verteld: de eenzijdigheden en verzwijgingen in een “links” boek, namelijk “Israël — een onherstelbare vergissing”( 2008) van Chris van der Heijden, worden systematisch aan de kaak gesteld.

“Israël bestáát” bevat twee kernstellingen. De eerste luidt: Israël is de meest legitieme natie ter wereld. Omdat de Joden al duizenden jaren in Palestina woonden. Omdat de komst van de Joden eerder een daad was van dékolonisatie en ontwikkelingshulp was dan van kolonisatie. Omdat die komst een einde maakte aan 12 eeuwen islamitische overheersing. Omdat de Joden vanaf 1880 welvaart, welzijn en fatsoen brachten naar een Palestina dat gebukt ging onder extreme achterlijkheid en armoede onder een wreed feodaal systeem van islamitische en absenteïstische landheren. Omdat de Joodse natie door een daad van zelfbevestiging en zelfhandhaving vanaf mei 1948 — meer is in het internationale recht niet nodig — in het kader van een wilsbeschikking van de daartoe gerechtigde Volkenbond werd gesticht. Omdat de Joden in Israël zich tot op de dag van vandaag zo humaan mogelijk handhaven tegen het grote gecombineerde kwaad van de islam en nazisme.

De tweede kernstelling luidt: de ellende rond Israël is uitsluitend te wijten aan de Palmaffia’s die vanaf 1920 de terreur tegen deJoden zijn begonnen en nu al honderd jaar compromisloos volhouden. Eerst onder de Moefti en vervolgens onder diens geestelijke erfgenamen Arafat, Abbas en Hamas. En wel met behulp van de islam, een geloof dat een-op-een alle wezenskenmerken met het nazisme deelt. De Moefti zelf was een groot Jodenhater en bondgenoot van Hitler en had in 1942 plannen klaar om middels via de nazi’s verkregen mobiele vergassingsinstallaties de Joden in Palestina massaal te vermoorden.

*********************************************************

SPREUKEN KERN MIJN

*****************************************************
Ik merk dat ik de laatste tijd steeds minder stukken schrijf. Blijkbaar heb ik m’n zegje zo langzamerhand gedaan wat betreft de onderwerpen die ik belangrijk vind: islam, Israël, immigratie, EU. Voorts hoort in dat rijtje ’n onderwerp dat ik benoem als (haal even adem) het met de islam collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat. Onze nep-linkse quasi-elite is onze gevaarlijkste vijand.

Sinds eind 2017 heb ik als compensatie voor het minder-schrijven het TWITTEREN opgepakt. Voor wie me wil volgen: hiero. Ik  merk dat twitteren me dwingt bondig te formuleren en voor de grotere context inzake het onderwerp van zo’n tweet kan ik vaak verwijzen naar eigen eerdere artikelen. Ik moet, sinds ik in 2006 een eigen website begon, er ergens tussen de twee en drie duizend hebben geschreven.

Wie verder nog nieuwsgierig is naar wie ik denk te zijn: ga naar TPO voor het Grote Interview Met Mij (2018) of naarLolle Nauta en Frits van Exter: twee linkse mensenvriendenof klik in het uiterste hoekje linksboven op deze pagina “ABOUT” aan.

In de nazomer van 2017 heb ik met collega-vertaler Jolanda van der Vorst-Molleman-Dijksterhuis de laatste hand gelegd aan de vertaling van bovenstaand boek dat in onze links-regressieve wereld alleen via crowd-funding en pro-Deo-vertalers kan worden uitgegeven bij een  eenmans-uitgeverij als “De Blauwe Tijger”.

Het boek is hier te bestellen en hier is een handige handleiding voor de lezers van het boek, want het is géén gemakkelijk toegankelijk boek.

Mijn meest beknopte en toch volledige visie op het Kwaad dat islam heet, kunt u vinden in mijn In Memoriam voor Hans Jansen.

FORTUYN TEHOM MET VOLKSKRANT 1FORTUYN TEHOM MET VOLKSKRANT 2

Luister voorts naar deze FANTASTISCHE BIJNA-MONOLOOG (12 MIN.) VAN PIM FORTUYN OVER DE ISLAM. Hij zei dit alles dus al op die kalme en kernachtige manier ergens tussen 9 februari 2002 (verschijnen van boven afgebeelde Volkskrant) en 6 mei van dat jaar toen-ie werd vermoord.

KORANVINGEREN MET SCHREEUWBAARDEN

second coming

koran-en-schreeuwbaarden

ISLAM MODERATE RADICAL

____________________

Ties Brock, NOS-correspondent in Israël, heeft weer een verbindende reportage gemaakt

U ziet het hierboven: “Palestijnen”, dus de échte inwoners van “Palestina”. In werkelijkheid gewoon Arabieren wier voorouders waarschijnlijk ergens na 1900 net zo hard immigranten waren, aangetrokken door de welvaart die de Joden creëerden. Die “westelijke Jordaanoever” op de kaart is een landstreek die al duizenden jaren Samaria-Judea heet. Rinkelt er een belletje? JUDea!

De verbindende reportage begint op 17:10 en is weer speciaal voor iedereen, maar vooral voor dit soort Marokkanen. Ga even kijkluisteren!

“Wij zijn tegen Israël. Omdat gewoon die Joden moeten uitgeroeid worden. Omdat ze onze moslimbroeders gewoon ruïneren. Ons land kapot. Moslims, dat vinden wij ook ons land. ( . . .) dat ze die stempels op hun hoofd hebben. Ik hou daar niet van. Die stempels, je weet wel die hoed. Dan wil ik gelijk djoeken, gelijk prikken weet je. Ik heb graspin hier. Het gaat niet alleen om Israëli’s maar gewoon om Joden, Joden, Joden. Joden en israëliërs zijn voor mij hetzelfde. Ik haat die Israëli’s dus ik haat de Joden ook.”

Bruggenbouwer Ties Brock — ik heb zijn producten uiteraard eerder gefileerd: een, twee, drie — maakte weer een verbindende reportage.

Annechien Steenhuizen — een, twee, drie — doet de inleiding:

“In de Palestijnse gebieden is de olijfoogst begonnen, een feestelijke tijd waarin iedereen de boeren helpt met plukken, maar ook een periode met meer geweld tussen Joodse kolonisten en Palestijnen. Het gebeurt op de bezette westelijke Jordaanoever temidden van drie miljoen Palestijnen wonen daar een half miljoen Israëlische kolonisten in nederzettingen die volgens internationaal recht niet mogen. Ook de afgelopen dagen liepen de spanningen weer op.”

Authentieke Palestijnen die vredig en nederig met hun handen oogsten en de aarde bewerken

“Kolonisten” en”Palestijnen” dus. U begrijpt: indringers versus authentieke inwoners. Zie het onderschrift onder het screenshot hierboven met Annechien. En Samaria-Judea is helemaal niet “bezet”. Dat is een leugen. Net zoals het een leugen is dat de Joodse “nederzettingen” volgens “het internationaal recht” niet zouden “mogen”. Het is echt pure kolder wat in het officiële staatsjournaal met een stalen gezicht beweerd wordt. In mijn recent verschenen boek “Israël bestáát — en is de meest legitieme natie ter wereld” leg ik dat uit. Maar in de kern komt het neer op het volgende.

Bij verdrag van San Remo van 1922 kregen de Joden Palestina als vestigingsgebied aangewezen. Dat was inclusief wat nu Jordanië heet. Dat gebeurde met legitimatie van de Volkenbond die inderdaad gerechtigd was nieuwe staten te scheppen. Een “staat” kregen de Joden overigens niet toegewezen en ze dienden de rechten van de aanwezige Arabische bevolking te respecteren. Dat hebben de Joden gedaan: ze kochten en ontwikkelden land en brachten welvaart.

Een paar maanden na de toewijzing werd met instemming van de Volkenbond het hele gebied ten oosten van de Jordaan, dat wat nu Jordanië heet, weer eraf gehaald. Er verdween voor de Joden dus zo’n 70% van het vestigingsgebied. Maar in het hele gebied alles ten westen van de Jordaan, dus ook Samaria-Judea, (“de Westoever”) bleven Joden het recht houden te gaan wonen. Dit staat internationaalrechtelijk rotsvast. Joden hebben het recht in Samaria-Judea te wonen. Niks “Joodse kolonisten”!

Het oorlogsrecht heeft de Joden inmiddels ruim het recht gegeven heel Samaria-Judea te annexeren. De Joden in Palestina zijn vanaf 1922 onder leiding van Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, geterroriseerd en in 1948 en 1967 zijn ze met genocidale bedoelingen door Jordanië in samenwerking met Syrië en Egypte aangevallen vanuit datzelfde Samaria-Judea. In 1973 gebeurde dat alleen maar niet vanuit Samaria-Judea omdat koning Hoessein te bang was dat Arafat de macht zou grijpen in zijn koninkrijk.

Datzelfde oorlogsrecht rechtvaardigt het bestaan van Israël als staat. Je kunt volhouden dat de Volkenbond en San Remo de Joden geen staat beloofden, slechts het recht van vestiging. Maar een staat heeft die legitimatie ook helemaal niet nodig. De Israëlische leiders riepen in 1948 een staat uit en wisten het grondgebied daarvan te verdedigen. Meer is internationaalrechtelijk niet nodig.

We gaan terug naar de verbindende reportage. Ties Brock:

De olijven zijn rijp en met een béétje hulp vallen ze zó uit de boom. Ze zijn de belangrijkste bron van inkomsten voor tienduizenden Palestijnen en de oogst is normaal gesproken reden tot feest. Maar deze olijfboer werd deze week onaangenaam verrast.”

Mohammed is blijkbaar op bedevaart naar Mekka geweest. Dat betekent dat “Haj” toch?

Mohammed Haj Mohammed: “Deze boom heeft mijn opa 25 jaar geleden geplant. Wanneer de kolonisten kwamen, weet ik niet. Wij mogen hier niet altijd komen van het Israëlische leger. Ze hebben bomen vernield. Deze is dood. Het water kan niet langer langs de stam omhoog. Kijk, de takken zijn al verdord. Helemaal droog.”

U ziet. Goedwillende vruchtbare Arabische boer, geworteld in het land enerzijds en anderzijds dood en verdorring brengende Joodse indringers.

Brock: “Dit rijtje bomen ziet er nog wel aardig uit , maar is in feite hartstikke dood. En zo zijn er al meer dan 1500 Palestijnse bomen vernield alleen al de afgelopen week. Ook meer dan tien gewonden. En de daders van dit soort geweld zitten op dit soort plekken, in die nederzetting daar. Zoals hier overal om heen nederzettingen liggen. En dit is in zo’n nederzetting, iets verderop.”

“En dit is in zo’n nederzetting, iets verderop”

We zien nu zo’n bomenvernielershelper, een “kolonist”, aan het stuur van zijn pick-up-truck vrolijk in zijn telefoon kwekken. Het contrast met de vredig-vruchtbare boer en deze “kolonist” met zijn machinegeweer en pitbull is groot. Tiomfantelijke stem van “de kolonist”: “We zijn in Shvut Rachel in het land Israël.“

Brock: “Hij is verantwoordelijk voor de veiligheid hier. We rijden langs de grens van de nederzetting die wordt bewaakt met honden en die tussen de Palestijnse olijfgaarden liggen. Hij legt de schuld van het geweld vooral bij de Palestijnen.”

De “kolonist”: “De Arabier willen ons hier niet hebben en vallen ons telkens aan. Als reactie daarop zijn er mensen die hen weer aanvallen.”

Tsja, dat zou wel eens gewoon wáár kunnen zijn en helemaal in lijn met 100 jaar geschiedenis, want sinds 1922 plegen “de Palestijnen” terreur en antwoorden de Joden daarop.

Brock: “De Israëlische regering veroordeelt het geweld van de kolonisten, maar de daders worden meestal niet gepakt. Terwijl hun aanvallen steeds vaker plaatsvinden en de nederzettingen blijven groeien. De oogst gaat intussen door. Op dit stuk land zijn in totaal honderd bomen vernield. En die worden binnenkort gekapt.”

Die stoute Israëlische regering toch! Maar wel een contrast met de Palestijnse Autoriteit van Abbas die nu juist oproept tot geweld tegen Israëliërs en de geweldplegers ook vorstelijk beloont met geld dan van de EU komt. Steeds meer aanvallen en nederzettingen en bomen vernield, zegt Brock. En hoevelen onder het kijkvee dat-ie aan het hersenspoelen is, vraagt zich af of het allemaal wáár is?

Wie zou er bij het journaal nou het eind-fiat hebben gegeven voor zo’n demoniserings-item? Niet alleen komt het uit de lucht vallen — “In de Palestijnse gebieden is de olijfoogst begonnen, een feestelijke tijd” — worden er leugens verteld over “internationaal recht” en is het verdere feitelijke waarheidsgehalte niet te checken, maar ook wordt de hele achtergrond van de toestand in Samaria-Judea verzwegen. Bijvoorbeeld dat als de Oslo-Akkoorden niet vanaf 1993 gesaboteerd zouden zijn door Arafat en Abbas er allang een Palestijnse Staat in Samaria-Judea had kunnen bestaan. Maar ja, dan zouden “de Palestijnen” en verdere Arabieren en islamieten moeten ophouden met verlangen naar de vernietiging van Israël en de dood van alle Joden.
_____________________

Meegaande Jood Heertje en islamitische supremacist Bouzerda (2009)

Dit interview uit 2009 van slechts 16 minuten is op YouTube toch verdeeld in twee delen. Misschien om een rustpauze in te lassen zodat de kijkluisteraar bij kan komen van de adembenemende kruiperigheid van de Jood Raoul Heertje tegenover de arrogante islamiet Abdou Bouzerda. Ik heb er eerder over geschreven: hier.

Ik kom op dit interview uit 2009 omdat ik op 1 oktober 2021 aanwezig was bij de “première” van een nieuw docu van Frans Bromet in “de Balie” in Amsterdam. De docu behandelt onder de titel “Alsof ik Palestina heb gestolen” de vraag of het antisemitisme in Nederland vermeend of echt is. Het is een nieuw product uit de hoek die ik graag benoem als het met de islam collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat. Voor dat soort producten is in Nederland altijd subsidie en een platform. Opdrachtgever: KRO/NCRV. De docu maakt op dit moment een reis langs de bibliotheken en buurthuizen van Nederland, maar nergens is voorlopig te vinden wanneer de televisiebazen de docu aan het brede Nederlandse publiek zullen presenteren. Als het zover is, zal ik er zeker een kritisch stuk over produceren, inclusief een behandeling van de discussie die plaatsvond op 1 oktober na de vertoning in “de Balie”.

Ter voorbereiding van dat toekomstige stuk was ik alvast eens terug gaan lezen wat ik had geschreven over Frans Bromet. Dat betreft een lange reis die Bromet samen met Raoul Heertje mocht maken door Israël en waarvan maar liefst acht uitzendingen op het nationale flatscreen verschenen. De subsidie was verleend door de NTR, een club die volgens zijn statuten een expliciete rol heeft in de opvoeding van het Nederlandse volk. En daarin past natuurlijk perfect zo’n Israël-demoniserende serie. Want dat was het uiteraard weer: om de zoveel tijd stuurt een NPO-zendgemachtigde of de NTR iemand op reis naar Israël om in Nederland de Jodenhaat op peil te houden. In alle acht afleveringn was het raak. Maar ga voor een indruk alleen maar eens mijn kritiek lezen op de laatste afsluitende aflevering, waarin zowel Heertjes cameraman Frans Bromet als Heertje zelf stevig aan de orde komen. De titel luidt: “Wordt Raoul Heertje ooit een volwassen Jood?”

Enfin, zo stuitte ik dus via Bromet en zijn nieuwe docu op Raoul Heertje op dat ouwe interview uit 2009 waaruit blijkt dat Heertje in die tien jaar tussen 2009 en zijn reis in 2019 met Bromet ideologisch geen steek was veranderd. Heertje had niks bijgeleerd.

In 2021 luidde  na acht afleveringen Israël-bashen door het duo Heertje-Bromet mijn conclusie aldus:

 “Als Heertje besluit naar Israël te emigreren – (en in deze aflevering zegt-ie dat te overwegen) – dan krijgen ze er in Israël gewoon een linkse gek bij die de geschiedenis en de werkelijkheid ontkent. ( . . .) Raoul Heertje is een genotzuchtige, kruiperige jankerd die het alleen maar fijn in zijn eigen hoofd wil hebben, een morele comfortabelist, die geen zin heeft in volwassen dilemma’s. Deze zelfmanifestant is alleen maar bezig om op een zo groot mogelijk podium zijn zogenaamde diepe emoties uit te venten. Wát een kwal!”

Dit oordeel past naadloos ook op het interview met Bouzerda uit 2009. De lezer moet werkelijk zelf gaan kijkluisteren om de onbeschrijfelijke zelfvernedering te ervaren van deze meegaande Jood tegenover een Islamitische arroganticus die überdeftig pratend de meest smerige leugenlaster over Israël aan het debiteren is. Heertje geeft er blijk van niks reëels over de geschiedenis van Israël te weten, want op geen enkel moment spreekt hij Bouzerda’s leugens tegen. Hij geeft hem alleen maar hevig gelijk, want Heertje is óók heel boos en verdrietig over wat Israël allemaal doet en snapt zelfs niet waarom Bouzerda niet nóg veel kwaaier is.

Op slechts één punt begint Heertje te sputteren, namelijk als Bouzerda een stuitende historische pervertering pleegt en de nazistische terreur van Hamas tegen de Joden in Israël vergelijkt met het anti-nazistische verzet in Nederland. (Ja, kauw daar maar eens even op!) Daarop kan je alleen maar geen verweer hebben als je, zoals Heertje, niet weet dat de islam elk wezenskenmerk met het nazisme deelt en Hamas — net als Arafat en Abbas —  staat in de traditie van de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, Hitlers  bondgenoot, die in 1942 de door de nazi’s geleverde mobiele vergassings-installaties al klaar had staan in de haven van Athene voor het geval Rommel van Montgomery zou winnen en Palestina zou veroveren.

In zijn morele verwarring zegt Heertje: “Joden die de Tweede Wereldoorlog gebruiken als argument — en dat doen ze regelmatig in dit hele conflict — zijn  net zo walgelijk en verkeerd als Arabieren of Palestijnen die vergelijkingen met de nazi’s en de Joden maken in dit conflict. Terwijl: het punt op zich, je mag je verzetten tegen een bezetting en Israël bezet inderdaad gebied, daar heb je helemaal gelijk in.”

Om te beginnen heeft Bouzerda helemaal geen gelijk en is er geen sprake van “bezetting”. De Joden hebben internationaalrechtelijk honderd procent, oorlogsrechtelijk tweehonderd procent en moreel duizend procent het recht in Samaria-Judea (“op de Westbank”) te wonen en inmiddels hebben ze ook het volste recht het hele gebied te annexeren. Gaat u mijn boek terzake maar eens lezen en anders dit korte stuk.

De historische samenwerking en de ideologische verwantschap tussen nazisme en islam is ook precies de reden waarom het niet “walgelijk” is als Joden en Israël de Holocaust aanroepen in dit “conflict” want de andere kant, de Palmaffia’s van de Moefti via Arafat tot Hamas en Abbas, staan gewoon vol in de nazi-traditie, een traditie die de Joden, niet alleen in Israël maar overal ter wereld, wil vermoorden.

Het wil alsmaar niet doordringen. Dat de islam een nazisme avant, pendant et après la lettre is, dat de islam dus de tijdloze misdadigheid van het nazisme deelt in zijn Jodenhaat, moordlust en seksuele geobsedeerdheid, dat daarom de Moefti vanaf 1922 vmet Koran en Soenna in de hand de haat tegen de Joodse immigratie in Palestina wist te mobiliseren, dat daarom de samenwerking tussen de Moefti en Hitler vanzelfsprekend was en dat daarom na 1945 de gemengd nazistisch-islamitisch traditie moeiteloos voortleefde in heel het Midden-Oosten en vooral in de kringen der Palmaffia’s. Historisch en ideologisch zijn nazisme, islam en de Palmaffia’s diep verbonden en verwant. Dus het beroep dat Israëli’s en Joden in het algemeen op de Holocaust doen om Israël te rechtvaardigen is niet “walgelijk”, maar historisch en moreel volstrekt juist.

Dat laat onverlet dat Israël die morele rechtvaardiging vanuit de Holocaust internationaalrechtelijk niet nodig heeft. Israël als vrije natie tussen andere naties heeft sowieso internationaalrechtelijk recht van bestaan door die daad van zelfbevestiging op 14 mei 1948. De stichting van Israël werd mogelijk gemaakt door de Volkenbond in de Resolutie van San Remo van 25 april 1920. De Volkenbond had hiertoe internationaalrechtelijk het recht omdat dit vrijwillig was afgesproken door de naties van de wereld. Maar de stichting van Israël vond feitelijk plaats door een unilaterale daad van zelfbevestiging en doordat Israël zich wist te handhaven als staat en zijn grondgebied wist te verdedigen en besturen. Meer is internationaalrechtelijk niet nodig. San Remo 1920 blijft voorts wél van belang als legitimatie van het recht van de Joden om zich óók te vestigen in Samaria-Judea, alias “de Westbank”. Want internationaalrechtelijk erft een nieuwe machthebber, Israël, automatisch de grenzen van het grondgebied van de oude machthebber, in dit geval Mandaats-Engeland. Dat laatste recht, vestiging van de Joden in Samaria-Judea, is versterkt door het oorlogsrecht, met name door de aanvallen die via dat gebied gepleegd zijn op “klein-Israël”, in 1948 en 1967 en slechts door toeval niet in 1973 en wel zodanig dat Israël het volste recht zou hebben Samaria-Judea te annexeren. Al wat de Verenigde Nazi’s en haar verdere organen te berde hebben gebracht is een mening, maar heeft verder geen rechtskracht omdat zulks volgens het eigen Charter van de VN zo is.

Bouzerda heeft het over “( . . .) de catastrofe dat de mensen van Gaza treft. Ik sta voor een principiële en rechtvaardige oplossing van het conflict. Wat er nu gebeurt in Gaza is niet op zichzelf, heeft een voorgeschiedenis en heeft ook een oplossing.”

Ja, er is een voorgeschiedenis en die heb ik zojuist geschetst. Maar er is ook nog zeer recente voorgeschiedenis die net zo hard bewijst dat “de catastrofe dat de mensen van Gaza treft” helemaal aan de Palmaffia van Hamas te wijten is. Gaza is namelijk  in 2005 door Israël ontruimd. Aaron Klein beschrijft in zijn boek “The Late Great State of Israel” scènes uit de ontruiming van Gaza in 2005. Hij beschrijft de Joodse nederzetting Gush Katif vóór de ontruiming:“Ik werd getroffen door de natuurlijke schoonheid van de plek. Het zag eruit als Orange County, Californië, overgezet naar de woestijn van Gaza.” Klein beschrijft hoe nog vóór de Israëli’s waren vertrokken, Hamas al een begin had gemaakt met het ombouwen van Gaza tot een raketbasis en bezig was met het afschieten van raketten op Israël. De prachtige broeikassen in Gaza werden geheel intact achtergelaten door de Joden en direct vernield door Hamas, dat dus eigenlijk al in 2005 aan de macht was, twee jaar voordat zulks in 2007 via “verkiezingen” officieel werd.

En heeft ook een oplossing”: Ja, die “oplossing” geeft Bouzerda in het interview aan aop het moment hij zich erop beroemt een “democraat” te zijn. Als Bouzerda zegt “Dood aan Israël”, dan bedoelt-ie niet, zegt-ie, dat alle mensen daar dood moeten, maar gewoon dat er één staat moet komen, waarin de meerderheid beslist! Uiteraard! En dan met “terugkeer” van die inmiddels tot zes miljoen aangegroeide massa van “vluchtelingen” van inmiddels de derde of zelfs vierde generatie die in Irak, Libanon en Egypte zorgvuldig buiten alle burgerrechten zijn gehouden om als wapen tegen Israël te kunnen dienen. Dan is het gauw afgelopen met de Jodenstaat, dat begrijpt iedereen. Zo’n “terugkeer” zou de zelfmoord van de Joodse staat betekenen. Een échte oplossing is er ook, namelijk dat Hamas ophoudt met de constante indoctrinatie van de bevolking van Gaza  met Jodenhaat en met de terreur tegen Israël. Als Hamas daarmee ophoudt en gaat samenwerken met Israël kan het morgen vrede zijn en Gaza overmorgen het Singapore of St. Tropez van de Middellandse Zee. Maar dat wil Hamas niet. Die wil haat en oorlog en genocide.

Vergelijk overigens de houding van de Arabische landen tegeover hun “Palestijnen” eens met de houding van Israël na 1948: de Jodenstaat was bereid honderdduizend Arabische vluchtelingen op te nemen! Terwijl het landje dus herstellende was van een aanvalsoorlog, totaal nog in opbouw was en zelf zo’n tachtigduizend uit moslimlanden verdreven Joden aan het integreren was.

En voorts: ach ja, Gaza! Israëls eigen Auschwitz! Een Auschwitz met een bevolkings-explosie en obesitas-problemen. Maar Bouzerda heeft het ergens in het interview rustig over “mensen laten verhongeren”. En dat komt dan door “de blokkade” door Israël. Dat gezeur over honger en gebrek aan medische verzorging is er al zo lang Israël en Egypte zich in 2007  genoodzaakt zagen te voorkomen dat er wapentuig en grondstoffen voor smokkel- en terreur-tunnels zouden worden binnengesmokkeld. Voor het overige voeren vanuit Israël dagelijks lange rijen trucks alles aan waaraan een Gazaan behoefte kan hebben.

Bouzerda: “De situatie is zo: vanaf 1948 heeft er een etnische zuivering plaats gevonden van de Palestijnse autochtone bevolking in dat gebied. Vanaf 1948 — als je de kaarten erop naslaat — dan zie je dat er nu anno 2009 nikis anders is dan een aantal reservaten, onsamenhangende gebieden. Gaza is eigenlijk niks anders dan een reservaat. Er bestaat geen Palestijnse staat vandaag de dag. Er bestaan gebieden die afgesloten zijn en die afhankelijk zijn van de bezetting en die wordt in stand gehouden met geweld. Niet alleen met bommen, maar mensen laten verhongeren.”

Weer zo’n leugencluster! Er heeft in 1948 geen etnische zuivering plaats gevonden. Dat zijn sprookjes die door de zogenaamde “Nieuwe Historici”, een generatie van Israëlische historici die was aangeraakt door het westerse kolonialisme-schuldcomplex en er alles voor over had om aan te tonen dat Israël een verderfelijke neo-koloniale macht is. Efraim Karsh heeft in zijn studie van 2010 “Palestine Betrayed” aangetoond dat als er in 1948  incidentele verdrijvingen zijn gepleegd dat gebeurde door militaire noodzaak, omdat de Israëlische strijdkrachten het zich niet konden veroorloven een vijandig bevolking in de rug achter te laten. Diezelfde Afrai Karsh heeft aangetoond dat die “Nieuwe Historici” — Benny Morris, Ilan Pappé, Avi Shlaim — systematisch bronnen vervalsten om Israël in een kwaad daglicht te stellen.

Even terzijde: in 2016 had Heertje blijkbaar nog steeds geen kennis genomen van de geschiedenis van “1948”. In een interview in Trouw zei hij “dat het zo veel zou schelen als Netanyahu een keer op tv zou zeggen: ‘Natuurlijk maken we fouten, maar in het begin hebben we wel heel erge fouten gemaakt. Toen wij ons hier vestigden, hebben we de Palestijnen er bij bosjes uitgeflikkerd’.

En als Bouzerda klaagt over “een aantal reservaten, onsamenhangende gebieden” dan bedoelt hij behalve Gaza ook Samaria-Judea (“de Westbank”). Maar die verbrokkelde toestand komt opnieuw uitsluitend op rekening van de Palmaffia’s. Ja, het is een lappendeken. Maar wat is dan de oorzaak van de lappendeken? Misschien is dat wel die honderd jaar terreur en compromisloosheid van de Palmaffia’s. Een terreur en compromisloosheid die door Arafat vrolijk werd voortgezet na “Oslo 1993”, een verdrag dat bedoeld was om die lappendeken geleidelijk te veranderen in misschien wel een eigen Palestijnse Staat. Maar Arafat heeft nooit enige intentie gehad aan “Oslo” te voldoen.

Caroline Glick, geboren 1969, zat als jonge kapitein van het Israëlische leger, de IDF, in de periode 1994-1996 bij alle belangrijke vergaderingen met de PLO waarin gedetailleerde invulling gegeven moest worden aan het op 13 september 1993 op het gazon van het Witte Huis gesloten Oslo-Akkoord. Ze schrijft: ‘Gedurende de hele periode van mijn werk vond ik nooit enige reden te geloven dat het vredesproces waarvan ik deel uitmaakte zou leiden tot vrede. Dezelfde Palestijnse leiders die grappen met ons maakten in luxe vergaderzalen in Cairo en Taba, verbraken elke belofte die ze aan Israël deden op hetzelfde moment dat de vergaderingen eindigden.’ “

En ook in 2009, ten tijde van Heertjes interview met Bouzerda, waren we al ontelbare terreurdaden van de Palmaffia’s verder, de bouw van een veiligheidshek verder (2003), een ontruiming van Gaza en de metamorfose van Gaza in een Hamas-terreur-basis verder (2005). En een flink aantal door de Palmaffia’s afgewezen vredesvoorstellen verder.

Op zijn laatst zegt Heertje afsluitend dit: “Wat er nu allemaal gebeurt, zie ik als afrekeningen in het criminele circuit. Israël is nu verschrikkelijke dingen aan het doen tegen Hamas en volgende week doe iemand van Hamas weer ie verschrikkelijks terug en ik vind het allemaal tuig en verdrietig.”

Nee, domme gemakzuchtige Hansworst; crimineel is er maar één kant, de Palmaffiaanse en dat al honderd jaar. Zij zijn de terreur in 1922 begonnen en houden hem tot op heden vol.

Het allerlaatste woord is voor Bouzerda, die nu juist Israël de crimineel vindt. Hij zegt van Heertjes afsluitende woorden:“Ik vind het wel een vreemde analyse, trouwens. Maar goed.” En zijn hele houding drukt uit dat hij Hamas moreel veel hoger aanslaat dan Israël en dat hij de morele equivalentie die Heertje ziet, ten diepste verwerpt.  Want Hamas, dat is immers het verzet zoals dat er ook was tegen de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog? Toch?

____________________

Human Rights Watch beschuldigt Israël van Apartheid en Matthijs le Loux van NU.nl gaat daar helemaal in mee

Op Nu.nl stond stond op 10 oktober een semi-interview met Omar Shakir dat moet bewijzen dat Israël een politiek van “Apartheid” voert in “de bezette gebieden”. Ik noem het een semi-interview omdat niet overal in de tekst even duidelijk is waar Omar Shakir aan het woord is en waar de “interviewer”. Die “interviewer” is ongetwijfeld Matthijs le Loux, want hij is de redacteur die in een video onder de tekst een algemene duiding geeft van het conflict tussen Israël” en de Palmaffia’s van Hamas en Abbas. Die algemene duiding is er een van groot onbenul dan wel van boosaardig liegen en verzwijgen. Een mengsel kan natuurlijk ook.

Het is niet alleen in Nederland een probleem, maar in het hele westen: dat onbenul en die kwaadaardige vooringenomenheid inzake Israël bij de media, het ontbreken van elke goodwill jegens de Jodenstaat en het ontbreken van primaire kennis van de geschiedenis van de laatste honderd jaar van Israël, dus zo’n beetje vanaf 1922 toen de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, met de Koran in de hand de terreur jegens de Joden in Palestina begon te prediken. Sindsdien hebben al-Husseini’s opvolgers en geestverwanten, Arafat, Abbas en Hamas, die terreur volgehouden.

Zo zegt Matthijs le Loux in die video dat, als je het conflict in de kern wil duiden, het “vooral een ruzie is over grondgebied”. Nou dat is het dus vooral niet. Het is van de kant van de Palmaffia’s altijd een “religieus” en racistisch gemotiveerde terreur geweest om de Joden te verdrijven en vermoorden. Dat is het geval geweest vanaf de allereerste delingsplannen uit de jaren dertig, waarbij de Joden zelfs genoegen namen met een soort postzegel aan land en de Palmaffia’s weigerden om vervolgens honderd jaar lang consequent vrede te blijven weigeren, hoe genereus de vredesvoorstellen van Israël ook waren.

Le Loux produceert in die video het gewone amalgaam van halve waarheden, leugens en verzwijgingen waarbij voortdurend de Grote Achtergrond wordt verzwegen.

Die Grote Achtergrond is de geschiedenis van Palestina en Israël van de laatste honderd jaar en in mijn boek “ISRAËL BESTÁÁT — en is de meest legitieme natie ter wereld” toon ik aan dat die Grote Achtergrond wordt gevormd door Twee Grote Feiten. Ten eerste dat de Palmaffia’s vanaf 1922 de terreur telkens opnieuw zijn begonnen en die al honderd jaar volhouden tot op de dag van vandaag, onderwijl elk vredesvoorstel afwijzend. Ten tweede dat Joden volgens het internationaal recht honderd procent recht hebben om te wonen in Samaria-Judea (“op de Westbank”) en dat het oorlogsrecht (1948, 1967, 1973) dat recht nog oneindig versterkt heeft.

Ik zal nu die video in detail analyseren. Want dan pas kunnen we het “interview” van Le Loux met Shakir op waarde schatten.

Ten eerste zijn de beelden voortdurend suggestief pro-Palmaffia. Schrijnende armoede en overbevolking in Gaza, maar de extravagante luxe waarin de Hamas-machthebbers leven wordt niet getoond. De duizenden raketten die in mei 2021 het luchtruim van Israël binnen kwamen, worden gevangen in een beeld dat aan kerststerretjes doet denken, maar de bombardementen op Gaza zijn hevige ontploffingen. Le Loux vertelt er niet bij dat de raketten lukraak op bevolkingscentra in Israël werden afgeschoten, er een flink aantal verkeerdelijk in Gaza terecht kwamen, daar slachtoffers maakten die via de Palmaffia-propaganda op rekening van Israël werden geschoven en dat Israël altijd precisie-bombardeert met waarschuwingen vooraf waar de klap zal vallen.

Volgens Le Loux is het geweld begonnen omdat de “Westelijke Jordaan-oever” (Samaria-Judea!) bestaat uit “een lappendeken van gebiedjes met allerlei Joodse nederzettingen ertussen die volgens internationale wetten illegaal zijn. Israël ontkent dat. En die Palestijnen daar die moeten voldoen aan een heel repressief systeem van werkvergunningen van reisvergunningen. Er is geen Palestijnse politie — de Israëlische politie ‘handhaaft daar de orde’, zoals Israël het zou zeggen.”

Die lappendeken is de oorzaak? Maar wat is dan de oorzaak van de lappendeken en de repressie? Misschien is dat wel die honderd jaar terreur en compromisloosheid van de Palmaffia’s. Door Arafat vrolijk voortgezet na Oslo 1993, dat bedoeld was om die lappendeken geleidelijk te veranderen in misschien wel een eigen Palestijnse Staat. Maar Arafat heeft nooit enige intentie gehad aan “Oslo” te voldoen.

Caroline Glick, geboren 1969, zat als jonge kapitein van het Israëlische leger, de IDF, in de periode 1994-1996 bij alle belangrijke vergaderingen met de PLO waarin gedetailleerde invulling gegeven moest worden aan het op 13 september 1993 op het gazon van het Witte Huis gesloten Oslo-Akkoord. Ze schrijft: ‘Gedurende de hele periode van mijn werk vond ik nooit enige reden te geloven dat het vredesproces waarvan ik deel uitmaakte zou leiden tot vrede. Dezelfde Palestijnse leiders die grappen met ons maakten in luxe vergaderzalen in Cairo en Taba, verbraken elke belofte die ze aan Israël deden op hetzelfde moment dat de vergaderingen eindigden.’ “

Inmiddels zijn we ontelbare terreurdaden van de Palmaffia’s verder, de bouw van een veiligheidshek verder (2003), een ontruiming van Gaza en de metamorfose van Gaza in een Hamas-terreur-basis verder (2005) en een flink aantal door de Palmaffia’s afgewezen vredesvoorstellen verder.

Maar Le Loux ziet dat allemaal heel anders. In de video zegt hij:

“En dan heb je nog Gaza. Dat is ontzettend geïsoleerd. Dat wordt al jaren geblokkeerd door zowel Israël als Egypte. Waarom nou? Omdat daar Hamas de scepter zwaait. Er wonen twee miljoen Palestijnen op een stuk grond ongeveer ter grootte van de gemeente Apeldoorn.”

Ach ja: Gaza. Israëls eigen Auschwitz. Een Auschwitz met een bevolkings-explosie en obesitas-problemen. En “geblokkeerd”? De trucks vanuit Israël voeren dagelijks in lange rijen alles aan waaraan een Gazaan behoefte kan hebben. Nou ja, uitgezonderd materiaal dat gebruikt kan worden voor tunnels voor wapensmokkel of voor tunnels die vanuit Gaza helemaal onder de grens doorlopen om in Israël uit te komen, waarna er zéér onverwachte aanslagen gepleegd kunnen worden.

Gaza is in 2005 door Israël ontruimd. Aaron Klein beschrijft in zijn boek “The Late Great State of Israel” scènes uit de ontruiming van Gaza in 2005. Hij beschrijft de Joodse nederzetting Gush Katif vóór de ontruiming:“Ik werd getroffen door de natuurlijke schoonheid van de plek. Het zag eruit als Orange County, Californië, overgezet naar de woestijn van Gaza.” Klein beschrijft hoe nog vóór de Israëli’s waren vertrokken, Hamas al een begin had gemaakt met het ombouwen van Gaza tot een raketbasis en bezig was met het afschieten van raketten op Israël. De prachtige broeikassen in Gaza werden geheel intact achtergelaten door de Joden en direct vernield door Hamas, dat dus eigenlijk al in 2005 aan de macht was, twee jaar voordat zulks in 2007 via “verkiezingen” officieel werd.

Hamas zit niet alleen tussen de burgers, maar gebruikt ze ook als schild. Wim Kortenoeven schreef onlangs (en ik kan niet terugvinden wáár precies):

 “Terwijl Israël haar burgers met alle beschikbare middelen probeert te beschermen (zoals schuilkelders en het antiraketsysteem ‘Iron Dome’), gebruiken de terreurorganisaties, zowel die in Gaza als die in Libanon,hun eigen bevolking als menselijk schild. Zo bevond het militaire hoofdkwartier van Hamas zich vele jaren in de kelders van het Shifa ziekenhuis in Gaza Stad en worden raketten op Israel afgeschoten vantussen woontorens en vanaf schoolpleinen. Het interesseert Hamas én de buitenwereld, met uitzondering van Israël, helemaal niets wat de gevolgen daarvan zijn voor de Gazaanse burgers en hun leefomgeving. Dus zijn er, ondanks de Israëlische terughoudendheid, aan de kant van Hamas c.s. altijd meer verwoestingen, vallen er altijd meer burgerslachtoffers, en is men er vervolgens als de kippen bij om Israël van het plegen van disproportioneel (tegen)geweld te beschuldigen.”

Inderdaad zijn de spanningen in Gaza alijd heel hoog. Dat zegt Le Loux goed. En dat komt door de constante indoctrinatie van de bevolking door Palmaffia Hamas met Jodenhaat en de terreur tegen Israël. Als Hamas daarmee ophoudt en gaat samenwerken met Israël kan het morgen vrede zijn en Gaza overmorgen het Singapore of St. Tropez van de Middellandse Zee. Dan hebben die Gaza-jongeren die volgens Le Loux “boos zijn over hun gebrek aan vooruitzichten” meteen een heel ander perspectief. Maar dat wil Hamas niet. Die wil haat en oorlog en genocide.

Het ging dan ook helemaal niet “ mis” zoals Le Loux meent, het ging volgens het plan van Hamas, dat uiteraard gebruik maakt van de verhevigde “religiositeit” rond ramadan. En dat deden ze door de rellen bij de Al-Aqsa-moskee zorgvuldig te plannen en een huisuitzetting in Jeruzalem op te blazen tot een soort structurele verdrijvingspolitiek. Likoed Nederland heeft erover geschreven. Het ging en gaat om “een particulier geschil. Daarbij zijn de Joodse eigenaren (sinds 1875!) door de rechtbank in het gelijk gesteld dat hun Palestijnse huurders uitgezet mogen worden. Dit na jarenlange rechtzaken, op grond van het feit dat de huurders 28 jaar lang geen huur hebben betaald. De huurders hebben hoger beroep ingesteld bij het Hooggerechtshof.

Het was een door Hamas geplande oorlog, zoals de terreur al honderd jaar door de Palmaffia’s gepland wordt.

Uit het bovenstaande mag blijken dat Le Loux verzwijgt dan wel niet op de hoogte is van zo’n beetje alle achtergrond van de rakettenterreur die op Israël werd losgelaten in mei 202. En deze Le Loux doet dus dat semi-interview met een andere Israëlhater, Omar Shakir, die door het antisemitische Human Rights Watch (HRW) geschikt werd bevonden om dit leugenlaster-pamflet te schrijven. In november 2019 werd hij uitgewezen uit Israël vanwege het steunen van de boycot-beweging tegen Israël en kondigde hij aan met verdubbelde energie vanuit Jordanië te zullen gaan opereren, nog steeds als hoofd van de afdeling ”Palestijnse zaken” van HRW. Onder zijn Joodse directeur Kenneth Roth, die sinds 1993 de organisatie leidt en geobsedeerd is door Israël, heeft HRW een lange geschiedenis van Israël-demonisering.

Roth etaleert zijn anti-Israël-gezindheid bijna dagelijks op twitter en onlangs liet hij in een tweet weten dat het antisemitisme gewoon de eigen schuld is van Israël: “Het is VERKEERD om het Joodse volk gelijk te stellen aan de apartheid en het dodelijke bombardement van de regering van premier Netanyahu.” Roth is iemand die uiteraard ook zelf antisemitisme signaleert, maar hij ziet dat nagenoeg uitlsluitend in de politieke rechterhoek en niet in de linkse en islamitische hoek. Roth is qua politieke opvatting te vergelijken met Nederlanders als Jaap Hamburger van Een Ander Joods Geluid (EAJ), die het antisemitisme in Nederland gering acht en voor zover het voorkomt dat wijt aan de politiek van Israël. Van Israëlverdediger en islamcriticus Geert Wilders beweert Hamburger — en hij is niet de enige —  dat hij en zijn PVV alleen maar Joden verdedigen om de islam te kunnen slaan. 

Het HRW-“rapport” roept de internationale gemeenschap op om de BDS-campagne te steunen, dus een embargo in te stellen op goederen uit Samaria-Judea, om zakelijke deals te verbieden met Israëli’s die te linken zijn aan ondernemingen aldaar en een toegangsverbod voor daar wonende Israëlische burgers in te stellen. Er staan ook een oproep in aan de Palmaffia van Abbas om de veiligheidscoördinatie met Israël te beëindigen, waarschijnlijk bedoeld als opstapje naar een volgende “intifada”.

Nederland heeft in de Algemene Vergadering van de Verenigde Nazi’s inmiddels een naam opgebouwd als groot ondersteuner van anti-Israël-moties die daar aan de lopende band geproduceerd worden. Lees voor die VN-rol van Nederland Uri van As: “Het ministerie van Duistere Zaken: kruistocht tegen Israël wordt onbekommerd voortgezet” of van dezelfde auteur “De pauselijke ambities van Sigrid Kaag: wereldwijde machts- en zendingsdrift”.

Nee, het is geen toeval dat Omar Shakir Nederland uitkoos om een leidende rol te spelen bij de geplande nieuwe golf van “anti-Zionisme”. We lezen in de aanhef van het een-tweetje tussen Shakir en Le Loux het volgende:

“Nederland moet niet wachten op andere regeringen en organisaties om het beleid van de Israëlische regering ten opzichte van Palestijnen in de bezette gebieden te erkennen als apartheid. Dat kan een belangrijke bijdrage leveren aan een oplossing voor het langdurige conflict, zegt Omar Shakir, directeur Israël en Palestina van mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW), in gesprek met NU.nl.”

Als u zin hebt, moet u het semi-interview maar eens gaan lezen en probeer daarbij in gedachten te houden wat ik zojuist heb verteld naar aanleiding van het videootje van Le Loux. Het is hetzelfde amalgaam van halve waarheden, leugenlaster en verzwijgingen.

Voor de volhouders zal ik hieronder ook nog uitgebreid en precies uitleggen waarom de beschuldiging van “Apartheid” richting Israël in het HRW-“rapport” gelul is van een antisemitische aardbei.

Ik baseer me daarbij op drie bronnen. Hoofdstuk 9 in mijn eigen boek dat inderdaad de toepasselijke titel draagt “Apartheid”, op een stuk van “Elder of Zion” en op een stuk van Mitchell Bard van “Myths & Facts”.

Het uitstekende weblog Elder of Zion (EoZ) heeft eens uitgezocht op welke internationale verdragen het “rapport” van HRW zich baseert. En ontdekte puur bedrog. Om te beginnen, zo stelt EoZ vast, spreken de International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid (VN 1976), het Rome Statuut (1998) waarbij het Internationale Strafhof in Den Haag werd ingesteld, spreekt uitsluitend over “ras” in verband met “Apartheid”. Het HRW-“rapport” baseert zich echter niet op de twee bovengenoemde verdragen maar uitsluitend op de International Convention on the Suppression and Punishment of the Crime of Apartheid (ICERD). Dat is een VN-verdrag dat van kracht werd in 1969.

De ICERD-tekst ziet eveneens in “ras” het kernbegrip als het gaat om “Apartheid”. Maar het verdrag (convention) meende het begrip “rassendiscriminatie” te kunnen uitbreiden tot “elk onderscheid, uitsluiting, beperking of voorkeur op basis van ras, huidskleur, afkomst of nationale of etnische afkomst die tot doel of gevolg heeft de erkenning, het genot of de uitoefening, op gelijke voet, van mensenrechten en fundamentele vrijheden teniet te doen of aan te tastenop politiek, economisch, sociaal, cultureel of enig ander gebied van het openbare leven.”

Blijkbaar beseften ze daar bij HRW langzamerhand dat de beschuldiging van “Apartheid” in de Zuid-Afrikaanse betekenis zwakzinnige onzin is en dus zochten ze naar een nieuwe definitie van “Apartheid” die wél op Israël van toepassing zou kunnen zijn. (Let wel: alléén Israël wordt beschuldigd, geen enkele andere natie.) Die definitie vonden ze dus maar ze lieten daar bij HRW een cruciale passage uit ICERD-tekst weg:

“Dit verdrag is niet van toepassing op onderscheidingen, uitsluitingen, beperkingen of voorkeuren ( . . .) tussen staatsburgers en niet-staatsburgers.”

Dus zelfs als je uitgaat van die bredere definitie van “rassendiscriminatie”, dan nog kan het niet van toepassing gebracht worden op Samaria-Judea (“de Westbank”). Want de “Palestijnen” wonend in de gebieden beheerd door de Palestijnse Autoriteit hebben niet het Israëlisch staatsburgerschap. Inderdaad, zegt EoZ, is elk zogenaamd voorbeeld van ongelijk recht dat HRW in dit “rapport”naar voren brengt terug te voeren op dat onderscheid, nooit op het Arabier-zijn of Jood-zijn.

EoZ: “Israëlische wetten maken geen onderscheid tussen Israëlisch-Joodse burgers en Israëlisch-Arabische burgers. Ze maken onderscheid tussen Israëlische burgers en niet-staatsburgers – wat elke natie op aarde doet.”

Mitchell Bard wijst erop dat Richard Goldstone — door Nelson Mandela benoemd tot lid van het Constitutioneel Hof van Zuid-Afrika — al in 2011 in de New York Times (“Israël and the ApartheidSlander”) het volgende schreef:

“In Israël is er geen apartheid. Niets daar komt in de buurt van de definitie van Apartheid onder het Statuut van Rome van 1998.”

Voorts schreef Goldstone:

“Er is geen enkele intentie [bij Israël]om ‘een geïnstitutionaliseerd regime van systematische onderdrukking en overheersing door één raciale groep’ te handhaven. Dit is een cruciaal onderscheid, ook al handelt Israël daar onderdrukkend jegens Palestijnen.De afgedwongen rassenscheiding in Zuid-Afrika was bedoeld om de blanke minderheid permanent ten goede te komen, ten koste van andere rassen.Daarentegen heeft Israël in concept ingestemd met het bestaan van een Palestijnse staat in Gaza en bijna de hele Westelijke Jordaanoever, en roept het de Palestijnen op om over de parameters te onderhandelen.”

Zullen we het nog maar eens uitleggen?

HRW vindt het “Apartheid”dat buitenlandse Joden automatisch recht hebben op Israëlisch staatsburgerschap, maar dat anderen, dus ook Arabieren, naturalisatie moeten aanvragen. Maar daarin is Israël geen uitzondering: Duitsland en nog een aantal democratische staten hebben vergelijkbare wetgeving. Nee, HRW wil dat nu juist het omgekeerde: dat Israël als Joodse staat zelfmoord pleegt door zo’n zes miljoen “vluchtelingen” toe te laten, mensen die helemaal geen vluchtelingen zijn maar afstammelingen in de derde generatie van Palestijnse Arabieren die in 1948 door agressie van de Moefti van Jeruzalem en vijf Arabische staten op de vlucht geslagen zijn. Israël daarentegen heeft Palestijnse Arabieren in 1948 slechts bij hoge uitzondering verjaagd en alleen wanneer militaire noodzaak dicteerde geen vijandige bevolking in de rug van het optrekkende Israëlisch leger achter te laten.

Zie het plaatje hierboven voor het het verjagen van Joden uit Arabische landen vlak na 1948. Vergelijk daarmee eens de houding van Israël na 1948: de Jodenstaat was bereid honderdduizend Arabische vluchtelingen op te nemen! Terwijl het land dus herstellende was van een aanvalsoorlog, totaal nog in opbouw was en zelf zo’n tachtigduizend uit moslimlanden verdreven Joden aan het integreren was!

Vertaling van deze tweet van “The Mossad”( die blijkbaar niet te linken valt): “Israël: het enige land dat krimpt als het aan het koloniseren is, de bevolking laat groeien waarop het genocide aan het plegen is, de mensen die het uithongert dik maakt en consequent de kwaliteit van leven en (volgens elk criterium) de vrijheden vergroot voor de mensen die het aan het ‘Apartheide’ is.”

HRW heeft anderzijds dan weer geen probleem met een aantal Arabische staten die wetgeving hebben om het naturaliseren van Arabieren in het buitenland gemakkelijk te maken behalve voor “Palestijnen” en ook niet met Jordanië, een land dat iedereen die kan aantonen wortels te hebben in Palestina burgerrecht verleent, behalve aan Joden. En waarom is het voor HRW “Apartheid” als Joden alleen maar een meerderheid wensen in een Joodse staat, maar vele islamitische en Arabische landen nauwelijks een Jood binnen hun grenzen tolereren? En als de Palmaffia’s eisen dat Samaria-Judea (“de Westbank”) Judenrein aan hen wordt uitgeleverd? Het HRW-rapport criminaliseert het feit dat Israël in Samaria-Judea checkpoints heeft en een veiligheidshek, maar vermeldt niet dat die veiligheidsmaatregelen nagenoeg een einde hebben gemaakt aan de bloedige aanslagen die voor die tijd schering en inslag waren.

Ik krijg vaak de vraag waarom ik consequent spreek van Palmaffia’s. Dat woord gebruik ik om onderscheid te maken tussen de gewone Arabieren in Palestina en hun corrupte leiders die vanaf de Moefti hun eigen bevolkingen hebben geterroriseerd en gechanteerd en de haat en het geweld tegen de Joden hebben georganiseerd.

De insteek van Abbas en Hamas zal blijven: Israël wegvagen en zoveel mogelijk Joden vermoorden. Al zouden de Palmaffia’s willen (!) dan nog zijn ze niet in staat om Israël te erkennen en in vrede met Israël te leven. Want ze hebben hun eigen bevolkingen dermate in Jodenhaat gedrenkt dat elke leider die een werkelijk compromis met Israël zou voorstellen ten dode is opgeschreven. De Palmaffia’s berijden een tijger die ze zelf dagelijks voeden met haat en ze kunnen er nooit meer af. Een eventuele “Palestijnse Staat” zou binnen de kortste keren zijn overgenomen door ISIS-al-Qaeda-al Nusra and what have you aan islamitische slachtersclubs. Die hele “Westbank” zou binnen een paar maanden een raketlanceerinrichting zijn geworden en een tweede springplank, naast Gaza, om Israël binnen te vallen.

Die door de Palmaffia’s nagestreefde “Palestijnse staat” maakt al decennia deel uit van de 2-fasen strategie die vanaf Arafat gevolgd is: zo’n “Palestijnse staat” moet vervolgens een uitvalsbasis worden voor de vernietiging van Israël. Die strategie leerde Arafat van Amin al-Husseini (1897 – 1974), Moefti van Jeruzalem en bondgenoot van Hitler. Al-Husseini paste in zijn tijd die strategie zelf niet toe omdat hij meende met behulp van de Britten en later met die van de nazi’s meteen héél Palestina te kunnen krijgen zonder die tussenstap van een Palestijnse staat te hoeven nemen. Maar het einddoel is altijd hetzelfde gebleven: alle Joden in Palestina dood of weg. Zoals Abou Jahjah dat formuleert: “la valise ou le cercueil”: de reiskoffer of de doodskist.

Zullen we het hierbij laten, lezer? U bent waarschijnlijk moe. En anders ik wel.

_____________________

In Amerika is een revolutie gaande

Door Caroline Glick   (vertaling van haar stuk van 8 october 2021 op haar website)

Hoe verliest een land zijn vrijheid? Één manier is natuurlijk door buitenlandse verovering. De geschiedenis is vervuld van voorbeelden van naties die onderworpen en in slavernij gebracht worden door buitenlandse tirannie. Tegenwoordig verliezen Amerikanen in de VS hun vrijheid niet aan een buitenlandse mogendheid, maar aan binnenlandse revolutionairen. De revolutionairen zijn bereid geweld te gebruiken, zoals ze lieten zien in de zomer van 2020, toen ze zich een weg door Amerikaanse steden baanden, al brandstichtend en plunderend. Maar over het algemeen is hun wapen niet het geweer of de laars, maar demonisering en intimidatie. En nu de regering-Biden stevig aan de macht is, gaan ze verder met hun revolutie met de stevige steun van de staat en zijn wapens van repressie en criminalisering.

Vorige maand kwamen revolutionairen en regering samen voor de camera’s tijdens een ontmoeting tussen vice-president Kamala Harris en studenten van de George Mason University in Virginia. Een studente met een kinderlijke stem gebruikte haar audiëntie bij Harris als een kans om de smerige haat van deze revolutionairen tegen Joden en Amerika te promoten. Ze snoof emotioneel onder haar masker en vertelde de op een na hoogste gekozen functionaris van Amerika dat haar gevoelens gekwetst waren toen het Congres een wetsvoorstel aannam voor aanvullende financiering van het Israëlische Iron Dome-antiraketsysteem. Deze actie, kermde ze, “doet pijn aan mijn hart omdat het een etnische genocide is en een ontheemding van mensen, hetzelfde als in Amerika, en ik weet zeker dat u zich hiervan bewust bent”. Van Harris zou kunnen worden verwacht dat zij de student ter verantwoording zou roepen voor het promoten van antisemitische en anti-Amerikaanse bloedsprookjes. Maar dat deed ze niet. In plaats daarvan sterkte Harris de jonge kwezel . Ze zei dat ze “blij” was dat de studente haar mening deelde. “Dit gaat over het feit dat jouw stem, jouw zienswijze, jouw ervaring, jouw waarheid, niet onderdrukt mag worden en gehoord moet worden, toch? En een van de dingen waar we voor vechten in een democratie, toch?”

Er zijn twee manieren om het gedrag van Harris te begrijpen, en ze kunnen allebei tegelijk waar zijn. Het is mogelijk dat Harris zich onder druk gezet voelde. Ze wilde geen confrontatie aangaan met een gevoelige huilebalk die vertelde over haar gekwetste hart. Zeurende revolutionairen de waarheid vertellen is niet goed voor de beeldvorming. In feite leidt het er meestal toe dat iemand uit de maatschappij verstoten (gecanceled) wordt. Denk eens aan het lot van professor Dorian Abbot. De gerenommeerde geofysicus aan de Universiteit van Chicago was later deze maand uitgenodigd om de prestigieuze Carlson-lezing van het MIT te presenteren. Maar toen bekend werd dat Abbot naar de campus zou komen, eisten de revolutionairen van het MIT dat de uitnodiging zou worden ingetrokken. Het blijkt namelijk dat Abbot schuldig is aan het uiten van verkeerde gedachten. Hij verzet zich tegen academische discriminatie van blanke studenten op basis van hun huidskleur. Net als Harris besloten MIT-bestuurders dat het beter was om toe te geven aan de revolutionaire meute dan op te komen voor het recht van hun studenten om van Abbot te leren.

De wrongthink mobs die op de meeste Amerikaanse campussen heersen, hebben nu hun tentakels ook uitgespreid richting politiek. Deze week achtervolgden revolutionairen in Arizona de gematigde democraat senator Kyrsten Sinema in een openbaar toilet. Ze bestraften en bedreigden haar terwijl ze op de wc zat en terwijl ze haar handen waste aan een fonteintje. Sinema verdiende intimidatie in het damestoilet omdat ze gekant is tegen het revolutionaire social engineering-budget van $ 3,5 biljoen voor 2022. De tweede reden waarom Harris besloten kan hebben om mee te gaan in de laster over Israël en Amerika van de student, is omdat ze waarschijnlijk echt goed vond wat de student zei. Dit brengt ons bij het wezen van de revolutie en bij het standpunt van de regering-Biden-Harris over de doelstellingen ervan.

Zoals Barack Obama zei na het winnen van de presidentsverkiezingen van 2008, is het doel van de revolutie om “de Verenigde Staten van Amerika fundamenteel te transformeren”. De doctrine die de kern vormt van de revolutie is de kritische rassentheorie (“critical race theory”). Zoals CRT-onderzoeker Christopher Rufo van het Manhattan Institute schreef: “Kritische rassen-theoretici geloven dat Amerikaanse instellingen als de grondwet en het rechtssysteem vrijheid en gelijkheid prediken, maar in werkelijkheid slechts “camouflages” zijn voor naakte raciale overheersing. Ze geloven dat racisme een constante, universele toestand is.” Rufo vervolgde: “De kritische rassentheorie herformuleert de oude marxistische dichotomie van onderdrukker en onderdrukte, waarbij de klassen-categorieën bourgeoisie en proletariaat worden vervangen door de identiteits-categorieën Wit en Zwart. Maar de basis-conclusie is dezelfde: om de mens te bevrijden, moet de samenleving fundamenteel worden getransformeerd door middel van morele, economische en politieke revolutie.”

Begin 2020 onthulde Rufo dat de federale overheid — inclusief ministeries, andere officiële instanties en de Amerikaanse strijdkrachten — van hun werknemers en militairen eisten dat ze CRT-workshops en seminars volgden. Deelnemers aan de seminars werden gescheiden op grond van ras. Blanke deelnemers moesten hun “witheid”, dat wil zeggen hun inherente racisme, erkennen en afwijzen , zich verontschuldigen tegenover niet-blanken en zich ertoe verplichten hun niet-blanke collega’s ten koste van zichzelf in hun kracht te zetten, aangezien, zo werd hen verteld, zij als blanke mensen van nature onderdrukkers waren. Rufo’s onthullingen veroorzaakten opschudding. Toen reageerde president Donald Trump door een executive order uit te vaardigen die CRT-training binnen de federale overheid en de strijdkrachten verbiedt.

Die executive order van Trump was een van de eerste beleidsmaatregelen die Biden ongedaan maakte. Biden annuleerde het bevel van Trump op zijn eerste dag in functie. In de dagen en maanden die volgden, heeft zijn regering de CRT-indoctrinatie hersteld en uitgebreid. Sinds begin dit jaar is het zwaartepunt in de strijd tegen de CRT-revolutie verschoven van de overheid naar het klaslokaal. Rufo en anderen onthulden hoe lokale schoolbesturen van kust tot kust onder de dekmantel van racismebestrijding klaslokalen op basis- en middelbare scholen hebben omgevormd tot CRT-indoctrinatie-centra. Kleuters wordt geleerd dat hun geslacht niet vaststaat maar fluïde is . Indoctrinerende verhalen met een strekking die hard-communistisch, anti-Amerikaans, anti-blank en anti-politie zijn, doen overal de ronde in heel Amerika. Zo werden vijfdeklassers op een basisschool in Philadelphia gedwongen om het “Zwarte communisme” te vieren. Kleuters in Buffalo, New York leerden dat “alle blanke mensen” racisten zijn en werden gedwongen om een ​​video van dode zwarte kinderen te bekijken. Ze werden gewaarschuwd voor “racistische politie en door de staat gesanctioneerd geweld”, waardoor hun leven voortdurend in gevaar was.

Ouders zagen de indoctrinatie uit de eerste hand als gevolg van de schoolsluitingen van het afgelopen anderhalf jaar als reactie op de Covid-19-pandemie. Terwijl de klaslokalen via Zoom de huizen binnentrokken, zagen Amerikaanse ouders dat de leraren van hun kinderen de politie demoniseerden en hen leerden hun land te haten, mensen te beoordelen op hun huidskleur en de waarden die de kern van de American experience vormen, af te wijzen. De backlash is hevig geweest. In de lente en zomer begonnen duizenden bezorgde ouders in het hele land de vergaderingen van de schoolraad bij te wonen en eisten ze dat de indoctrinatie zou stoppen en de CRT-curricula zouden worden ingetrokken. Video’s van de vergaderingen en de steevast afwijzende en vijandige reacties die ouders kregen van schoolbestuurders, werden door tientallen miljoenen mensen gezien. In Virginia, dat een brandpunt van de strijd was, zijn ouders gearresteerd omdat ze probeerden hun kinderen te beschermen tegen CRT.

Twee weken geleden begonnen de CRT-revolutionairen hun tegenaanval op de ouders. Tijdens een regeringsdebat in Virginia op 28 september zei voormalig gouverneur en huidige kandidaat voor de Democraten, Terry McAuliffe, dat ouders niet het recht hebben om zich met het schoolcurriculum te bemoeien. “Ik laat ouders niet naar school komen om boeken te pakken en hun eigen beslissingen te nemen”, zei hij, eraan toevoegend: “Ik denk niet dat ouders scholen moeten vertellen wat ze moeten onderwijzen.” De volgende dag schreef de National School Boards Association een brief naar Biden waarin hem werd gevraagd zijn regering op te dragen de protesterende ouders te behandelen als “binnenlandse terroristen”. En deze week gaf procureur-generaal Merrick Garland een memo uit aan de directeur van de FBI en de federale aanklagers, die hen inderdaad opdroegen om aan het verzoek van de NSBA te voldoen.

Garlands memo was niet minder gericht aan ouders dan aan federale wetshandhavers. En zijn boodschap was duidelijk: als je bezwaar maakt tegen CRT-indoctrinatie in de klas, zal de federale overheid je behandelen als terroristen. Je zult alles verliezen. Hoeveel ouders zullen onder de gegeven omstandigheden bereid zijn om de strijd voor de Amerikaanse zielen van hun kinderen voort te zetten?

Dit brengt ons terug bij de student van George Mason University. De anti-Amerikaanse en antisemitische leugens die ze aan Harris voorlegde, waren niet haar leugens. Het waren de leugens die haar door de CRT-revolutionairen in de klas werden geleerd. Ze leerden haar dat de VS niet in vrijheid is geboren, maar in slavernij, racisme en genocide. Ze heeft geleerd dat de Onafhankelijkheidsverklaring, de Grondwet, de Burgeroorlog en de Civil Rights Act allemaal vijgenbladeren waren waarachter de ware corruptie van Amerika opereert en zijn onderdrukkende, genocidale en racistische machinaties uitvoert. Er is geen vergeving voor de misdaden van Amerika. Alleen de revolutie, die “de Verenigde Staten fundamenteel zal transformeren” [Obama] kan de ziekte van Uncle Sam genezen.

 Evenzo kan de Joodse staat, de mini-uitvoering van Amerika, alleen worden verlost wanneer de “imperialistische Joodse kolonisten” en hun “genocidale“apartheidsregime” uit “Palestina” worden geschopt. Consistente peiling-gegevens tonen aan dat tussen twee derde en driekwart van de Amerikanen zich verzet tegen de opname van CRT in schoolcurricula. Maar de revolutionairen geven er niet om. Ze hebben de goedkeuring van het publiek niet nodig met aan hun zijde de FBI, de Amerikaanse advocaten, de president en de vice-president die bezig zijn de volledige kracht van de federale regering achter de inspanningen van de revolutionairen te plaatsen.

Amerikanen verliezen hun vrijheid niet aan binnenvallende legers uit China of Rusland, of zelfs niet aan terroristen van Al Qaida. Die vijanden zitten allemaal aan de zijlijn, eten popcorn en kijken toe hoe de gecombineerde kracht van CRT-revolutionairen en de federale regering de rechten en vrijheden vertrappelen die het karakter van Amerika sinds de oprichting hebben bepaald, ten gunste van “hun stem, hun perspectief, hun ervaring en hun waarheid”.

UPDATE 10 oktober

Het Engelstalige PressTV, ‘n propagandazender vh Iraanse terreur-regime, heeft gebruik gemaakt van het gelijk geven door Kamala Harris van deze midddelbare scholiere die beweert dat Israël “etnische genocide” pleegt:

______________________

Van der Keuken en Rueb ontmaskeren de Ivermectine-propaganda! Ja toch?! Nee dan!?

CAVEAT! Uit bevriende medische kringen kreeg ik te horen dat ik het mechanisme van besmetting rechtstreeks door parasieten in de longen te primitief had voorgesteld. Inmiddels heb ik me nader geïnformeerd en de betreffend alinea zodanig verbeterd dat mijn medisch geschoolde vrienden zeggen: het kan er mee door! Het is de alinea vrij bovenaan die begint met “Dat was ding een”. Laatste update op puntje ‘Ivermectine in hoge doseringen’ was op 7 oktober om 08:15.

Een van papier-maché opgetrokken bolwerk dat het woord “PROPAGANDA” vormt, gaat in vlammen op. De missie van het team van Teun van der Keuken is duidelijk:

Welkom bij het programma waarbij het elke week draait om één vraag! Klopt dit eigenlijk wel? Ik ben Teun van der Keuken en u kijkt naar PROPAGANDA!”

Voor u dit hit-report gaat bekijkluisteren zou ik uw aandacht willen vragen voor twee dingen. Luister eerst naar onderstaand betoog van acht minuten van Dr. Pierre Kory voor een Amerikaanse senaatscommissie in december 2020.

Dat betoog van Kory trok mij, Martien Pennings, over de Ivermectine-streep en maakte dat ik me erin ging verdiepen.

Dat was ding een. Nu ding twee. Wie ook over de Ivermectine-streep werd getrokken door Kory: een jonge medisch specialist die op de IC van een Nederlands ziekenhuis rondliep. Hem viel daar iets op aan de Covid-patiënten, zo vertelt hij me. Namelijk dat degenen die aan de beademing lagen, nagenoeg allemaal een slecht gebit hadden. Hoe kon dat significant zijn, zo vroeg hij zich af. Want het virus, zo wist hij, wordt voornamelijk via de luchtwegen, via aerosolen dus, overgedragen. Aanvullend klinisch onderzoek bij de patiënten, zo zegt hij, wees op een duidelijke relatie tussen slechte mondgezondheid en een ernstig verloop van Covid19. Hij ging op zoek naar literatuur en zag zijn observatie bevestigd in dit onderzoek dat beschrijft dat de mondziekte parodontitis geassocieerd wordt met een sterk verhoogd risico op overlijden aan Covid-19. Een gezonde mond, zegt hij, is cruciaal bij de afweer tegen bacteriën en virussen. De mondziekte parodontitis, vervolgt hij, is een chronische tandvleesontsteking die, bij een ernstige vorm, het mondslijmvlies aantast en uiteindelijk gepaard gaat met botafbraak met als gevolg het verlies van tanden en kiezen. Wordt nu, zo werd de vraag voor deze jonge medische specialist, via parodontitis een weg geopend voor een systemische verspreiding — dus via de bloedbaan — van het C19 virus? En kan het elimineren van Entamoeba Gingivalis — een parasiet die een rol speelt bij parodontitis — preventief helpen om het mondslijmvlies te dichten? En had die dokter Kory niet beweerd dat een breed-spectrum-anti-parasitair middel als Ivermectine feilloos werkte tegen Covid? Zou dat het verband zijn? Dat Ivermectine de parasieten-factor uitschakelt en op die manier een systemische aanval op de longen voorkomt?

Ik ken deze jonge medisch specialist en weet dat hij stiekem begon te lobbyen voor een stiekem onderzoek naar het verband. Want de geneeskundige autoriteiten liggen op de loer om verrassende en nieuwe kennis in de kiem te smoren. Daarvan kan Rob Elens, huisarts in Limburg meepraten. Hij probeerde het protocol van Dokter Zelenko — hydroxychloroquine-plus-zink-plus-azithromycine (HCQ-plus) — op acht Covid-patiënten van hem en zie: alle acht genazen snel. Dat bracht Elens naar buiten en de volgende dag stond de Gezondheidsinspectie bij hem op de stoep om de behandeling te verbieden. Tot op de dag van vandaag staan er zware boetes op die behandeling.

HCQ-plus werkt net iets anders dan Ivermectine, dat de parasieten doodt. Hydroxychloroquine opent de longcellen, de zink gaat in die cellen en voorkomt dat parasieten zich erin nestelen met als resultaat dat de ontstekingen flink geremd worden. Later zou Donald Trump dit Zelenko-protocol op de van hem bekende onhandige manier aanbevelen — alsof je een glaasje chloorwater moest drinken — wat virologen en andere experts in de gelegenheid stelde het belachelijk te maken.

En nu gaan we naar de hit-reportage van “PROPAGANDA”. Van zijn team van jonge honden heeft Teun van der Keuken deze keer Thomas Rueb uitgekozen om hem bij te staan.

Die blonde met dat groenige leren jasje derde van links is Thomas Rueb

Teun opent: “Corona had allang voorbij kunnen zijn, tenminste als we allemaal braaf Ivermectine hadden gebruikt, een medicijn onder meer tegen wormen en schurft. Wereldwijd wordt het middel aangeprezen door politici en opiniemakers van allerlei, nou ja, van vooral één pluimage.”

Waarna we zien hoe Van Haga (ex-FVD)en Van Meijeren (FVD) in de Tweede Kamer een pleidooi voor Ivermectine houden. Op het eind van de “reportage” komt ook Baudet (FVD) nog eens in beeld met eveneens een pleidooi voor Ivermectine. Van Haga zien we een een motie indienen die moet bewerken dat huisartsen vrij zijn Ivermectine voor te schrijven en hij eindigt dus met de woorden “en gaat over tot de orde van de dag”. Waarna Van der Keuken er snerend in knalt:

“Tsja! Over tot de orde van de dag! Maar ik wil hier toch nog wel even langer bij blijven stilstaan.”

Ruud Coolen van Brakel van het “Instituut verantwoord Medicijngebruik” wordt gevraagd wat dat Ivermectine nou eigenlijk is. Op 3:05 vertelt Van Brakel dat Ivermectine ontwikkeld is om parasitaire infecties tegen te gaan en dat er geen enkel verband is tussen Ivermectine en Covid.

“De dosering die je nodig had om iets te doen aan de vermenigvuldiging van het virus, waren veel te hoog.”

Op de site van Kory, dus van de Front Line COVID-19 Critical Care Alliance (FLCCC) vindt men onder het kopje IVERMECTIN-SAFETY HIGH DOSES.

Ik ben geen expert, maar zou het kunnen zijn dat de onderzoekers over wie Coolen van Brakel het heeft net zo incompetent waren als die klungels die dat onderzoek naar HCQ-plus deden dat gepubliceerd werd in The Lancet en weer teruggetrokken werd? Of net zo incompetent als vergelijkbare prutsers in het Radboud-UMC? Daar onderzochten ze onder leiding van ene Duivenvoorden eveneens de werking van HCQ-plus en ik constateerde zelf dat ze elk voorschrift en elke waarschuwing van het Zelenko-protocol in de wind hadden geslagen. Bij HCQ-plus is vroegbehandeling en de juiste dosering essentieel. Maar de Radbouders hadden het ook maar gewoon toedegediend aan mensen die al aan de beademing lagen en dan in allerlei fantasie-doseringen. Zie mijn artikel “Omroep MAX vindt het prima als bejaarden onnodig aan Corona sterven”:

Dus het zou zomaar kunnen zijn dat deze bewering van Ruud Coolen van Brakel van het “Instituut verantwoord Medicijngebruik” eveneens op dergelijke flutonderzoeken berust.

Over flutonderzoeken gesproken! Team Teun & Thomas hebben inderdaad een blijkbaar frauduleus onderzoek weten op te sporen dat een juichverhaal over Ivermectine opleverde. In Egypte nota bene! Normaal gesproken een land van onberispelijke wetenschappelijkheid. Want islam. U weet toch?

Van der Keuken: “Één onderzoek waar pleitbezorgers van het schurftmiddel altijd graag naar verwijzen, komt uit Egypte.”

Gideon Meyerowitz-Katz, epidemioloog, maakt korte metten met de Egyptenaren: zo voerden de onderzoekers genezen patiënten op die in mei waren overleden terwijl het onderzoek pas in juni begon. Nee, dat kan inderdaad niet goed zijn. Het is zéér invloedrijk geweest, zegt Meyerowitz-Katz. Het heeft een enorm bijgedragen aan de positieve opinievorming rond Ivermectine.

Vervolgens koppelt PROPAGANDA dat frauduleuze Egyptische onderzoek aan Dr. Pierre Kory. Dat gaat indirect en subtiel. Overigens: op de site van Kory’s organisatie staat inmiddels dat het Egyptische onderzoek waarover Teun en Thomas zo’n ophef maken inderdaad frauduleus is gebleken maar dat zulks de rest van de data en bewijzen niet aantast.

Ik zei zojuist dat het hit-report van Teun & Thomas dat frauduleuze Egyptische onderzoek subtiel aan Dr. Pierre Kory koppelt. Dat gebeurt bijvoorbeeld via Vicky van der Togt. De expertise van Vicky van der Togt — (Let op haar deftige dictie! Mooie Gooische “rrr”!) — bestaat eruit dat zij Covid heeft gehad. Nou ja: ze is er érg ziek van geweest en daarvan is ze blijkbaar érg deskundig geworden. Ze merkt dat andere Covid-longlijders diep geloven in dat wondermiddel Ivermectine. Ze heeft het over die organisatie in Amerika die dat sprookje in de wereld heeft geholpen. Ze wijst erop dat de fabel een extra boost heeft gekregen door Donald Trump die het aanbeval. Dat heeft het meisje ook al mis, want Trump heeft alleen — en op een nogal ongelukkige manier — hydroxychloroquine aanbevolen. Ze wil de longlijders redden uit de klauwen van Kory cum suis. Want dat is inderdaad de man die heeft gesproken van “een wondermiddel”.

Vicky vindt dat de Covid-longlijders wanhopig zijn en dus graag geloven in al die filmpjes op YouTube die redding beloven. Tsja, stelt Vicky vast en daar zijn toch echt hele degelijke mensen bij, maar Vicky meent vanuit haar ervaringsdeskundigheid tóch dat bijvoorbeeld Dr. Kory en Dr. Campbell weliswaar op grond van hun expertise “enige geloofwaardigheid” hebben, maar in dit geval volledig mis zitten.

En ja hoor! Binnen een paar uur!

Vicky stelt het feit aan de kaak dat er lijsten zijn van huisartsen op alle wereldcontinenten die bereid zijn Ivermectine voor te schrijven. Ook in Nederland zijn er wel één-en-twintig misdadige kwakzalvers uit de sfeer van de “antivax-conspiracy-groepen” actief! Thomas Rueb is het roerend met haar eens.

Thomas: “Het mag niet, maar als je wil kan je er dus gewoon aankomen in Nederland.”

Het lijkt wel of-ie het over heroïne of crystal-meth heeft.

Teun, en let op zijn onderdrukt-hysterische toon: “Dus ook Nederlandse artsen doen lekker mee! En deze artsen zijn het vaak niet eens met overheidsmaatregelen. En ook weten ze dónders goed dat ze in overtreding zijn als ze Ivermectine voorschrijven tegen corona. Wij wilden wel eens een paar van die artsen die hier op die lijst staan spreken. En ja, zij wilden ook wel met ons spreken, alleen niet te uitgebreid.”

Waarna Thomas verschillende assistenten van huisartsen aan de lijn heeft die allemaal uiterst afhoudend reageren. Nee, Thomas kan bij géén van de één-en-twintig Ivermectine voorgeschreven krijgen. De schrik zit er bij de huisartsen dus goed in. Overheidsterreur wérkt en het werkt zeker zo goed als Ivermectine. Slechts een van de gebelde assistenten geeft aan dat één van de artsen in de praktijk sóms Ivermectine voorschrijft, maar dan alléén aan eigen patiënten.

Toch blijft er voor Teun en Thomas genoeg verdenking over om juist deze huisarts eens een bezoekje te brengen. Thomas reist af, maar de arts wil hem niet ontvangen. Nou, dan maar lastig gevallen via de telefoon. Hij doet dat op een plaats die voor mensen uit de omgeving van de huisarts zeer herkenbaar moet zijn: die hele grote bewerkte stenen liggen volgens mij maar op één plek in Nederland zo gegroepeerd. U moet zelf dat beschamende gesprekje maar eens gaan beluisteren. Thomas slaat die toon aan van de kritische verslaggever die een professionele oplichter confronteert. Of wel eens wil weten wat er waar is van die juichende tekst op de verpakking van rookworst. Hij spreekt met een soort meewarige meegaandheid die “de verdachte” moet verleiden tot antwoorden, waarna de ondervrager hoopt toe te slaan.

Thomas: “Wat zijn dan uw overwegingen om u aan te sluiten bij die, eh, site?”

De stem van de huisarts wordt vervormd, want hij is formeel natuurlijk alleen nog maar verdachte, dus krijgt hij een balkje over zijn stem. Let ook op het laatdunkende smoeltje dat Thomas bij zijn laatdunkende toontje trekt.

Waarna Ruud Coolen van Brakel van het “Instituut verantwoord Medicijngebruik nog eens mag uitleggen dat Teun & Thomas groot gelijk hebben met het opjagen en angst aanjagen van dit soort huisartsen. De inspectie zou nog veel strenger moeten optreden, vindt hij.

Tenslotte mag Vicky nog even zeggen dat het verdedigen in de Tweede Kamer van het gebruik van Ivermectine verboden zou moeten worden, want ze merkt op het internet dat die rare sprookjes dan telkens weer een boost krijgen.

Tsja. Wat zal ik er samenvattend nog maar eens van zeggen? Kijk: dit beleid van allerlei gezondheidsinstanties en overheden is dus misdadig. Ik heb het vaak aan de kaak gesteld. Het verband tussen parasieten, met name in de mond (parodontitis) en long-Covid is wat mij betreft aangetoond. Maar de gezondheidsinstanties en overheden weigeren het op een competente manier te onderzoeken. Dat was ook al de klacht van Pierre Kory voor de senaatscommissie in december 2020. Hij zei: je hoeft mij niet eens op mijn woord te geloven, maar ga nou althans eens de data onderzoeken die ik heb! Maar dat gebeurt niet en intussen sterven vele honderden onnodig en lijden vele duizenden onnodig aan long-Covid. De hoofdoorzaak van die verlamming is angst. Medici, politici en journalisten zijn bang om enig geloof te betonen aan mogelijke effectiviteit van Ivermectine en HCQ-plus. Want voor je het weet sta je bekend als kwakzalver of kwakzalver-gelovige. Die angst bij de hogere echelons van het medische en politieke bedrijf zorgt dat de ervaring van sommige basis-artsen die deze middelen tóch hebben durven proberen en gemerkt hebben dat ze effectief zijn niet naar boven kan komen. Want de hogere echelons jagen op hun beurt de lagere echelons angst aan via boetes en via belachelijk-en verdacht-maken. Dit hit-report is er een voorbeeld van. Big Pharma is er blij mee.

Thomas Rueb heeft een groot inlevingsvermogen
Thomas kon zich blijkbaar veel beter inleven in Laura H. dan in dokter Pierre Kory of in gewetensnood Ivermectine voorschrijvende huisartsen

___________________

Joodse Democraat Andy Levins “tweestatenoplossing” is steun voor terreur en vernietiging van Israël

Het portret van deze meneer Levin sierde ook mijn vorige stuk. De lezer is geadviseerd om even de eerste twee alinea’s daarvan te lezen dan weet hij wie Levin is en waarover het onderstaande gaat.

Ik bewerk en citeer nu een stuk terzake van Caroline Glick van 1 oktober What is the ‘Two-State Solution’ About?

Leidende democraten als Pelosi in Amerika en de linkse Israëlische regering Lapid-Bennett-Gantz beweren dat het verbond en met name de militaire alliantie tussen Amerika en Israël nog net zo stevig is als vroeger. Dat is niet waar. Democratische afgevaardigden Marie Newman, Andre Carson, Hank Johnson, Cori Bush, Alexandria Ocasio-Cortez, Rashida Tlaib, Ilhan Omar, Jesus Garcia, Raul Grijalva, Ayanna Presley en republikein Thomas Massey stemden verleden week tegen herstel-financiering van de Iron Dome die te leeg was geworden na de voortdurende raketbeschietingen door Hamas in mei. Die Iron Dome is puur defensief, dus deze afgevaardigden steunen de terreur van Hamas.

Maar het grootste gevaar voor Israël komt uit een andere hoek. De Joodse Democratische afgevaardigde Andy Levin stemde weliswaar voor de aanvulling van de Iron Dome, maar diende tevens samen met 24 andere afgevaardigden, waarvan zeven Joden, een wetsvoorstel in dat de Palestijnse terreur tegen Israël steunt en allerlei verzwarende eisen aan Israël stelt. Levin stelt voor de Anti-Terrorism Act van 1987 en de Taylor Force Act van 2018 te veranderen, respectievelijk buiten werking te stellen. Dat zou betekenen dat de PLO/Palestijnse Autoriteit (PLO/PA) gefinancierd gaat worden door Amerika en een kantoor kan openen in Washington zonder dat PLO/PA het terrorisme afzweert en ophoudt met terroristen salaris te betalen. Want de Amerikaanse minister van BZ kan de financiering doorzetten alleen al als de PLO/PA verzekert dat ze druk aan het “hervormen” zijn.

Het Levin-wetsvoorstel verbiedt Israël om Amerikaanse wapens te gebruiken om zichzelf te verdedigen in Judea-Samaria, Gaza en Jeruzalem. Het legitimeert de antisemitische BDS-campagne, want verbiedt Israël om goederen uit Judea, Samaria en Gaza te labelen als “Made in Israel” en verplicht Israël al dergelijke goederen te etiketteren als gemaakt op “de Westelijke Jordaanoever” of in Gaza. Het verklaart Israëls samenwerkingsovereenkomsten met de VS op allerlei gebied alleen geldig in gebieden die Israël in 1949 controleerde. Het wil dat Israëlische instellingen en burgers buiten die gebieden worden geboycot.

 Levin noemt deze voorgestelde wet The Two-State Solution Act. Die naam toont aan waarover “progressieven” het echt hebben als ze spreken van een “tweetstatenoplossing”. Het wetsvoorstel heeft het helemaal niet over onderhandelingen tussen Israël en de PLO/PA, maar steunt slechts de terreur en probeert Israël aan handen en voeten te binden.

Tenslotte gaat Glick nog eens fundamenteel in op het concept “tweestaten-oplossing”. Een “Palestijnse staat” zal misschien een formeel vredesverdrag hebben ondertekend en de Joodse staat formeel erkennen. Maar het probleem met dit idee is dat de Palestijnen ertegen zijn. De afgelopen honderd jaar hebben de Palestijnen elk voorstel van een tweestatenoplossing verworpen dat hen niet in staat stelde om Israël op termijn te vernietigen. Vorige week bracht de ervaren Palestijnse opiniepeiler Khalil Shikaki een nieuw onderzoek uit naar de Palestijnse publieke opinie. Daaruit bleek dat 62% van de Palestijnen tegen elke vorm van “tweestatenoplossing” is. Tegen elke vorm: want Shikaki definieerde de term niet en dus konden de respondenten vrijelijk hun ideeën erin projecteren. Voorts bleek 54% “gewapend verzet”, dat wil zeggen terrorisme tegen Israël te steunen.

Sinds de jaren 1920 hebben de Palestijnen verklaard en met daden aangetoond dat het voor hen de bedoeling is om een ​​Judenfreie Palestijnse staat Judea-Samaria (samen met Gaza) te vestigen en dat gebied etnisch te zuiveren van alle Joodse aanwezigheid net als ze dat de afgelopen 16 jaar in Gaza hebben gedaan, dat ze gebruiken als basis voor een voortdurende oorlog tegen Israël.

Glick: De operationele samenwerking [in Israël zelf] tussen Arabisch-Israëlische relschoppers en pogromisten en de PA en Hamas in de laatste gevechtsronde in mei was geen toeval. Vanuit het perspectief van Hamas en de PLO/PA zijn Israëlische Arabieren volwaardige partners in de oorlog die pas zal eindigen als Israël ophoudt te bestaan. Kortom, voor de Palestijnen is ‘de tweestatenoplossing’ geen middel om vrede of een Palestijnse staat te bereiken. Het is een middel om door te gaan naar de volgende fase van de oorlog om Israël te vernietigen. Shikaki’s peiling toonde aan dat de huidige kijk van de Palestijnen op de situatie niet anders is dan in 1920 of 1947 of 1967 of 1993. De tijd is gekomen om de betekenis van deze feiten te erkennen en ernaar te handelen. ( . . . ) Voor de Palestijnen en een groeiend aantal van hun progressieve aanhangers is ‘de tweestatenoplossing’ geen middel om vrede te bereiken. Het is eerder een eufemisme voor het steunen van de Palestijnse terreuroorlog. “ [mijn vet]

_____________

Israël: kritiek Dershowitz op Levin-wet is internationaalrechtelijke onzin

Links-regressieve Joden bestáán! Niet alleen in West-Europa en Amerika, waar je, in je links-regressieve bubbel, bepaalde wanen rond de islam en “de Palestijnen” kunt koesteren, maar ook bij de honderdduizenden in Israël waar je toch redelijk hard met je snufferd op de dagelijkse feiten gedrukt kunt worden. Met de regering lapid-Gantz-Bennett zijn de links-regressieven zelfs op dit moment aan de macht in Israël. “Andy Levin”, zegt Wikipedia, “was born on August 10, 1960, to Jewish parents Sander Levin and Vicki Schlafer.”

In zijn recente artikel “Mainstream Democrats Introduce Bill Endangering Israel” voert Dershowitz deze Levin op als de indiener van een desastreus domme wet die in Palestina een “twee-staten-oplossing” dichterbij moet brengen. Hij is zelf voorstander van een tweestatenoplossing, zegt Dershowitz, maar niet langs de weg die Levin voor ogen staat. Dershowitz, zeg ik, is een iets verstandiger Jood dan Levin, maar toch slechts in geringe mate. Een twee-staten-oplossing is namelijk een gepasseerd station. Maar daarover zodadelijk meer.

Horowitz verwijt Levin terecht dat hij de Amerikaanse overheid wil verplichten Gaza en Samaria-Judea (“de Westbank”) te definiëren als “bezette gebieden”. Dat betekent inderdaad dat Levin de hele schuld van deze “bezetting” wil leggen bij Israël en dat, zo betoogt Dershowitz, zal de Palmaffia’s (mijn term, niet die van Dershowitz) als vanouds in de gelegenheid stellen om elk compromis af te wijzen.
 
Dat Gaza, “bezet gebied” zou zijn is natuurlijk kolder. Je vraagt je af of er misschien in de kanis van deze vriendelijk ogende Andy Levin radio-actieve stront zit in plaats van een brein. Ja, een mens maakt zich wel eens kwaad als-ie steeds maar weer het volstrekt evidente aan halve garen moet uitleggen. Maar Horowitz kan dat en blijft rustig:

 “Er is geen enkele Israëlische soldaat, politieagent, kolonist of burger in Gaza. De bezetting eindigde in 2005. Gaza had het Singapore-aan-de-Middellandse Zee kunnen worden, met een strandenkust, landbouw en democratie. In plaats daarvan wierp Hamas de legitieme regering van Gaza omver met geweld en moord. Het ‘bezette’ in feite Gaza. Pas nadat Gaza een terroristische enclave werd en oorlogsmisdaden beging met raketten, terreur tunnels en terrorisme, legde Israël beperkingen op om zijn burgers te beschermen. Dit is geen ‘bezetting’. Het is legitieme en volledig wettige zelfverdediging. ( . . .) Veel Israëli’s en ook anderen geloven dat het een vergissing was om de bezetting van Gaza te beëindigen en het een basis te laten worden voor terroristische aanslagen. Volgens het internationaal recht mag een militaire bezetting voortduren zolang er oorlog is, en dat is zeker inderdaad zo. Als Israëlische troepen waren gebleven, was Israël bekritiseerd geworden. Nu ze vertrokken zijn, is er nog steeds kritiek. Voor sommigen kan Israël geen goed doen.”

Dat is duidelijk. Maar dan. Als hij het over Jeruzalem en Samaria-Judea (“de Westbank”) gaat hebben, begint ook de grote rechtsgeleerde Horowitz wartaal uit te slaan:

“Jeruzalem is ingewikkelder. De Joodse wijk van de Oude Stad en de Westelijke Muur waren tussen 1948 en 1967 illegaal bezet door Jordanië en Joden mochten er niet komen. Toen Jordanië in juni 1967 Israël aanviel, bevrijdde Israël deze oude Joodse plekken en stelde ze open voor iedereen. Dit zijn dus geen bezette gebieden. Dat geldt ook voor de rest van Oost-Jeruzalem, dat deel uitmaakt van een verenigde stad. De westelijke Jordaanoever is ook ingewikkeld. Een deel van het gebied – het Etzion-blok, Maale Adumim, Gilo – wordt betwist, maar zal deel blijven uitmaken van Israël, zelfs onder een tweestatenoplossing, zoals Palestijnse leiders hebben erkend. Deze gebieden zijn niet bezet. Wat de rest betreft, heeft Israël tweemaal aangeboden zijn aanwezigheid in meer dan 90% van de Westelijke Jordaanoever te beëindigen in ruil voor vrede. De Palestijnse leiding heeft deze aanbiedingen afgewezen en is dus verantwoordelijk voor de huidige situatie.”

Jeruzalem en “de westelijke Jordaanoever” (Samaria-Judea!) zijn dus “ingewikkeld” volgens Horowitz, maar waaruit dat ingewikkelde dan bestaat, vernemen we niet. Dat kan ook niet want er is helemaal niks ingewikkelds aan. Namelijk en te weten.

Bij verdrag van San Remo van april 1920 hebben de Joden het recht gekregen zich te vestigen in Samaria-Judea onder voorwaarde dat de Joden de rechten van de al aanwezige Arabische bevolking zou respecteren. Dat hebben ze gedaan zelfs toen onder leiding van de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, een deel van de Arabieren vanaf 1922 de terreur tegen de Joden begon en dat 100 jaar volhielden tot en met nu.

Toen Israël zich in het kader van San Remo door een daad van zelfbevestiging uitriep tot een staat uitriep was de grens van die staat nog steeds de rivier de Jordaan. De “grenzen” van 1948 waren géén grenzen maar een bestandslijn. Vervolgens heeft Jordanië Samaria-Judea gedurende 16 jaar, namelijk tot 1967, illegaal bezet en zoveel mogelijk vernielingen aangericht aan het Joodse erfgoed. Na de door Israël gewonnen oorlog bood Israël een genereuze vrede aan, waarbij slechts enkele kleine gebieden werden opgeëist die tegen de bestandslijn van 1948 aan liggen en waar Israël op zijn smalst en meest kwetsbaar is. Bij het drie keer nee van Khartoem weigerden de Arabische staten met Israël vrede te sluiten, of Israël te erkennen of zelfs maar met Israël te onderhandelen. Israël werd dus gedwongen het beheer over Samaria-Judea op zich te nemen.

Vervolgens werd Israël in 1973 in de Jom Kippoeroorlog voor de derde keer met genocidale bedoelingen aangevallen. Want koning Hoessein bleef niet uit principe buiten de Jom Kippoer-oorlog maar alleen om opportunistische redenen. Dat de koning niet meedeed aan het derde genocidaal bedoelde feest was te wijten aan zijn zwakke binnenlandse positie. Hoessein had drie jaar eerder, in september 1970 — (in de mythologie van het Palestinisme “Zwarte September” geheten) — met grof geweld en ten koste van heel veel dode “Palestijnen” Arafat en zijn terreurbendes uit Jordanië verjaagd, omdat die Hoesseins staat dreigden over te nemen. Vanwege deze zwakke binnenlandse positie volstond hij met het sturen van één symbolische pantserdivisie naar het Syrische front op de Golan-hoogte. Hij had overigens eerst wel aan Israël toestemming gevraagd of hij op deze manier zijn gezicht mocht redden in de Arabische wereld en of er geen sancties van de kant van Israël zouden volgen. Vanaf 1993 volgde het Oslo-proces dat vanaf het begin gesaboteerd werd door Arafat. Zijn Palmaffia is geen seconde van plan geweest om ook maar iets van dat “proces” integer uit te voeren. Het afwijzen van de steeds genereuzer wordende vredesvoorstellen van Israël sinds Oslo, bewijst dat ook Abbas niet van plan is ooit een redelijke compromisvrede met Israël te sluiten en slechts, net als Hamas, er alleen maar op uit is Israël te vernietigen.

De conclusie is dus dat Israël inmiddels het volste recht heeft om Samaria- Judea simpelweg te annexeren en dat er ook geen andere weg is. Horowitz spreekt opnieuw de illusoire hoop uit dat, als er maar een beter onderhandelingsplan komt dan dat van Andy Levin, de Palmaffia van Abbas onder Amerikaanse druk wel tot compromissen bereid zal zijn. Degenen die daarin niet meer geloven en Samaria-Judea onder Israëlische wet willen brengen, dus willen annexeren, noemt hij extremisten. Ik neem aan dat hij onder hen de auteur van “The Israëli Solution” Caroline Glick rekent, die als jonge kapitein bij de Oslo-onderhandelingen zat en meemaakte hoe de Palmaffia-delegaties de beloftes die ze deden aan de onderhandelingstafel onmiddellijk verbraken.

_____________________

Ook in Amerika is Nine-Eleven gevierd door de islam in bescherming te nemen

Dit stuk kan gezien worden als deel uitmakend van een drieluik. De twee andere stukken zijn dan: 1) Twintig  jaar Twin Towers: Nieuwsuur gedenkt moslim-leed2) Durban en New-York 2001, Kaboel en Hilversum 2021

Over het algemeen lees ik geen Nederlandse mainstream-kranten, behalve als er aandacht wordt gevraagd voor extra-plus links-regressieve gekte in die hoek door bijvoorbeeld GeenStijl of een ander “alternatief” internet-medium. Maar mij bereikten geen signalen dat er rond de herdenking van 20 jaar Nine-Eleven op 11 september 2021 in onze mainstream kranten veel stukken hebben gestaan waarin de in het Westen wonende moslims werden voorgesteld als de eigenlijke slachtoffers van Nine-Eleven die in die 20 jaar erg hebben moeten lijden onder de backlash van die aanslag.

Om de voeling met de links-regressieve gekte in Nederland te behouden, kijk ik wel regelmatig nieuwsuitzendingen, actualiteitenprogramma’s en talkshows (terug) van de Nederlandse televisie: NOS-journaal, Nieuwsuur, Eenvandaag, Buitenhof, OP1, Jinek/Beau/Humberto. Ik trek de grens bij Khalid & Sophie en (vroeger) ”M”. Daar kijk ik niet naar, daaraan stel ik mijn tere ziel niet bloot.

Zodoende kon mij opvallen dat er in de actualiteitenprogramma’s van de Nederlandse tv wel degelijk sprake was van een ronduit walgelijke pervertering van twintig-jaar-Nine-Eleven. In een stuk van 9 september “Twintig jaar Twin Towers: Nieuwsuur gedenkt moslim-leed” stelde ik dat aan de kaak en precies 11 september 2021 onder de titel “Durban en New-York 2001, Kaboel en Hilversum 2021” zette ik die uitzending in breder perspectief.

Die uitzending van Nieuwsuur was verzorgd door de islamofiele “Amerika-correspondent” Eelco Bosch van Rosenthal en sloot blijkbaar aan bij een ách-die-arme-moslims-trend die in Amerikaanse media zichtbaar was. In een stuk van Todd Bensman op de website Middle East Forum van 15 september 2021 wordt gemeld dat USA Today een stuk publiceerde met de subtitel “Acht invloedrijke moslim-Amerikanen bespreken hoe 9/11 en islamofobie het leven in de VS al meer dan twee decennia hebben beïnvloed.” CBS News had een stuk had getiteld “Moslim-Amerikanen worden twintig jaar na 9/11 nog steeds vijandig bejegend.” Een CNN-verhaal meent “Te veel Amerikaanse moslimkinderen zijn elk jaar bang voor 9/11.”

Klik hierboven een en ander maar eens aan! En zie hoe de vertegenwoordigers van de-godsdienst-van-de-vrede beklaagd en in het zonnetje gezet worden.

Bovengenoemd stuk van Todd Bensman is getiteld  “Selectieve herinnering: het zorgvuldig weggesneden ‘WAAROM’ van de 9/11 aanvallen” en het vertelt van “Het 9/11-Commissie-rapport” dat heel duidelijk spreekt van “islamistisch terrorisme”. Bensman citeert uit het rapport:

“( . . .) Osama Bin Laden en andere islamistisch-terroristische leiders putten uit een lange traditie van extreme intolerantie binnen één stroming van de islam (een minderheidstraditie), dei loopt van van in ieder geval Ibn Taimiyyah, via de oprichters van het Wahabisme, via de Moslimbroederschap, tot Sayyid Qutb. Die stroom wordt gemotiveerd door religie en maakt geen onderscheid tussen politiek en religie, waardoor beide worden vervormd. Het is geen positie waarmee Amerikanen kunnen onderhandelen. Er is geen gemeenschappelijke basis — zelfs geen respect voor het leven — om over te begin een dialoog. Het kan alleen worden vernietigd of volledig geïsoleerd.” [mijn vet]

De commissie dwaalde wat mij betreft door de term “islamistisch” te gebruiken en te reppen van een minderheids-traditie. Want die “minderheids-traditi” heeft alle bewijzen in handen dat zij de enige juiste “interpretatie” van Koran en Soenna hebben. Er valt simpelweg heel weinig te “interpreteren” aan die teksten. De “islamgeleerden” maken onderscheid in de betrouwbaarheid van de hadiths — de leerrijke anekdotes uit het leven van Mohammed — maar de Koran is heel erg duidelijk: dat is het rechtstreekse wrede, wraak- en oorlogszuchtige woord van Allah waarmee je volgens de leer maar één ding kan doen: ernaar luisteren en het opvolgen. Zoals Anne-Marie Delcambre al in 2006 uitlegde De gematigde islam bestaat niet want “het islamisme zit in de islam als het kuiken in het ei”.

 Maar de commissie was althans duidelijk over de religieuze oorsprong van het terrorisme, in later jaren, en met name door en onder Obama (2008 – 2016), werd het verband tussen islam en terreur actief ontkend. Mag ik u, lezer, vragen kennis te nemen van mijn stukkie uit 2011 onder de titel “Obama-adept in senaat-hearing over islam: een totále krankzinnige!” dan kunt u gaan kijkluisteren naar Paul Stockton, een hoge Amerika-beveiligingsambtenaar,s aangesteld door moslimbroeder Obama, die voor een senaatscommissie staalhard blijf ontkennen dat islam en terreur iets met elkaar te maken hebben.

Obama kon overigens aansluiten bij en trend die meteen na de aanslagen op 11 september 2001 was ingezet door George W. Bush, Tony Blair en Bill Clinton. Ik verwijs nog maar eens naar de eerste paar minuten van deze docu getiteld “The Truth About Islam: What The West Needs To Know” Dan ziet u hoe bijna direct na de aanslagen alle drie deze “wereldleiders” stan te verklaren dat de religie van de vrede niks met de aanslagen te maken heeft.

Deze struisvogel-tactiek van kop-in-het-woestijnzand, van wegkijken en ontkennen door het westerse met de islam collaborerende links-regressieve narcistisch-hedonistische zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat heeft de afgelopen 20 jaar de ideologische overwinning behaald, dwars tegen alle bewijzen van het terroristisch-nazistisch karakter van de islam in. Bewijzen die geleverd werden door Bali, Madrid, Parijs, Zaventem, Bataclan, Charlie Hebdo, Nice, Beslan, Theo van Gogh, Londen, Moskou, Frankfurt, Nigeria,Toulouse-en-Montauban, Irak, Boston Marathon, Lee Rigby, Kenia enzovoort en zo voort.

Je kunt beweren dat, als je die jank-stukken en klaag-reportages rond twintig jaar Nine-Eleven leest en bekijkluistert, dat het gaat om individuele moslims die last hebben gehad van de backlash van Nine Eleven. Maar dat is nu juist het punt: die individuele moslims zijn blijkbaar uit de aanslagen op de Twin Towers, de reeksen van aanslagen die overal ter wereld daarna nog volgden niet aan het denken gezet over het karakter van hun geloof. Daarin worden ze gesterkt door de regressief-linkse cultuur die in de hele Noord-Atlantische wereld aan de macht is en blijft in politiek, media en onderwijs. Nu het links-regressieve genoom aan het muteren is in de racistische en reactionaire Woke-ideologie, wordt die band met de nazistische islam alleen maar sterker. Dus nog minder reden voor die “goede” en “gematigde” moslims om zich eindelijk eens te verdiepen in 1400 geschiedenis van de islam en wat in die vervloekte “heilige boeken” van ze nou eigenlijk staat.

Screenshots uit USA TODAY

___________________

De legitimiteit van Israël

Interview met mij, MARTIEN PENNINGS,  in “Doorbraak” van 14/09/2021 afgenomen door  LUC PAUWELS. Ik ben dankbaar voor de “prikkelende” en “dwarse” vragen die Pauwels stelde en die eigenlijk óók “voorzetten” waren die ik zo goed mogelijk probeerde in te koppen. U kunt hieronder zelf beoordelen in hoeverre dat inkoppen is gelukt. Daar gaan we!

De staat Israël is sinds zijn ontstaan controversieel. Een opmerkelijk boek dat de zaak ten grond behandelt met een felle directheid is het recente Israël bestaat en is de meest legitieme natie ter wereld van Martien Pennings. Luc Pauwels sprak hem. Een gesprek zonder blad voor de mond.

‘Israël bestáát’ is de titel van uw boek. En Palestina, bestaat dat?

‘Palestina is de oeroude benaming van een landstreek aan de Middellandse Zee in het Midden-Oosten. Maar ik neem aan dat u wilt weten of ik vind dat Palestina als legitieme staat bestaat. Daarop is het antwoord: nee. In 2012 heeft weliswaar de Algemene Vergadering van de VN resolutie 67/19 aangenomen waarbij Gaza plus “de Westbank” (Samaria-Judea) waarnemend lid werden van de VN, maar juridisch betekent dat niks omdat de VN geen recht heeft staten te scheppen.’

 ‘Ook moreel heeft de VN geen enkel gezag, want veel armere landen in Azië, Afrika en Zuid-Amerika worden in die Algemene Vergadering omgekocht door de Organisation of the Islamic Cooperation, met 57 leden, die als een blok binnen de VN opereren. Daarom is die AV voornamelijk bezig met resoluties aannemen tegen Israël en met het benoemen van misdadigerstaten in mensenrechten-commissies. Ik spreek daarom bij voorkeur van de Verenigde Nazi’s.’

Uw titel gaat verder: ‘en [Israël] is de meest legitieme natie ter wereld’. Hoezo?

‘Ik kan nu het beste uit een voortreffelijke recensie citeren van een zekere Leo Sar op de site van Bol.com: “Omdat de Joden al duizenden jaren in Palestina woonden. Omdat de komst van de Joden eerder een daad was van dékolonisatie en ontwikkelingshulp dan van kolonisatie. Omdat die komst een einde maakte aan 12 eeuwen islamitische overheersing. Omdat de Joden vanaf 1880 welvaart, welzijn en fatsoen brachten naar een Palestina dat gebukt ging onder extreme achterlijkheid en armoede onder een wreed feodaal systeem van islamitische en absenteïstische landheren. Omdat de Joodse natie door een daad van zelfbevestiging en zelfhandhaving vanaf mei 1948 — meer is in het internationale recht niet nodig — in het kader van een wilsbeschikking van de daartoe gerechtigde Volkenbond werd gesticht. Omdat de Joden in Israël zich tot op de dag van vandaag zo humaan mogelijk handhaven tegen het grote gecombineerde kwaad van islam en nazisme.”

Bestaan er dan ook illegitieme naties? Indien ja, graag enkele voorbeelden.

‘Nee, een staat die zijn grondgebied weet te verdedigen is legitiem. Maar je kunt natuurlijk wel onderscheid in moraliteit maken: ik sla België bijvoorbeeld moreel hoger aan dan Pakistan.’

 Is het niet een beetje flauw elke kritiek op Israël meteen weg te zetten als ‘antisemitisme’ en in verband te brengen met de nazi’s?

‘Nee, want de islam deelt alle wezenskenmerken met het nazisme en dus was de samenwerking van de Moefti van Jeruzalem met Hitler niet toevallig. Die nazistisch-islamistische en Jodenhatende geest beheerst nog steeds de hele islamitische wereld en ook de Palmaffia’s die de lievelingen zijn van regressief-links in het Westen.’

Maakte de collaboratie van de Grootmoefti van Jeruzalem met nazi-Duitsland alle moslims tot nazi-adepten? 

‘Nee, er was in Palestina vanaf het begin een stroming die met de Joden wilde samenwerken, vooral de Nashshibi-clan. Ik maak onderscheid tussen islam en moslims. Al zou ik bij zogenaamd ‘gematigde moslims’ wel eens wat kritiek willen horen op de al 14 eeuwen durende expansie, agressie, moorddadigheid, achterlijkheid en onderdrukking.’

Enerzijds stelt u ‘er bestaat geen internationale wetgever’, anderzijds verwijst u regelmatig naar het Verdrag van San Remo in 1920 . . .

‘Op dit moment bestaat er geen internationale wetgever. De VN zijn dat volgens hun eigen charter niet. Maar de Volkenbond was dat wél omdat de landen van de wereld dat onderling zo hadden afgesproken. Dat is hét criterium in het internationaal recht: onderlinge afspraak tussen landen.’

Was president Obama een echte islamofiel en Israëlhater of gewoon een opportunist?

‘Alle drie. En een brutale vlerk. Zoals ik aantoon in mijn boek, hangt zijn relaas in zijn autobiografie over zijn Israël-politiek aan elkaar van leugens en verzwijgingen. Blijkbaar denkt hij daarmee weg te kunnen komen. Degenen die op de achtergrond aan de touwtjes van de demente marionet Biden trekken, zetten de Israëlhatende politiek van Obama versterkt door. Wat Trump had bereikt: een verbond tussen Israël en Saoedi-Arabië plus de Emiraten contra Iran, de Abraham-Akkoorden, proberen ze zo snel mogelijk af te breken.’

Zou Israël er niet beter aan doen op te houden met zijn stiekeme gebiedsuitbreiding op de Westelijke Jordaanoever?

‘De Palmaffia-propaganda heeft ons geleerd om het ‘Westbank’ te noemen, maar die landstreek heet Samaria-Judea. Bovendien: wel eens een rivieroever van 42 km breed gezien? Voorts: het is niet stiekem en daarvoor is ook geen enkele reden. San Remo gaf de Joden het recht te wonen in Samaria-Judea. Met inachtneming van de rechten van de daar al aanwezige bevolking. Dat deden de Joden. Meer nog: ze brachten welvaart en een veel humanere ethiek dan die van de islam.’

‘Maar onder leiding van de Moefti is een deel van de Arabieren in 1920 de terreur tegen de Joden begonnen en ze hebben die al honderd jaar volgehouden. Het feit dat Israël twee keer (1948, 1967) vanuit Samaria-Judea met genocidale bedoelingen is aangevallen en een derde keer (1973) slechts door toeval niet — (Hoessein van Jordanië was bang dat Arafat zijn staat zou overnemen) — geeft Israël het recht heel Samaria-Judea te bezetten. Goedwillende Palestijnen zouden van zo’n totale bezetting niets te vrezen hebben. Omgekeerd wenst Abbas dat “de Westbank” Judenrein (!) aan hem uitgeleverd wordt.’

Hoe moet een duurzame vrede tussen Israël en zijn buren er uitzien?

‘Die komt er niet zolang de islam blijft bestaan. Vrede kan alleen gewapende vrede zijn en de vorm hebben van een machtsevenwicht, zoals beoogd in de Abraham-Akkoorden. Van existentieel belang is om de messianistisch-apocalyptische mullahs van Iran af te houden van atoomwapens. Israëls militaire top zal inderdaad voor die tijd toeslaan.’

‘Ook de Golan-hoogte kan nooit meer opgegeven worden. Gaza zal tenslotte ooit een keer heroverd, uitgemest en opnieuw bezet moeten worden. Hamas, de Palmaffia die daar aan de macht is, zal nooit ophouden met oorlog zoeken, want ze zijn afhankelijk van het voortdurend met Jodenhaat voeden van de tijger die ze berijden. Afstijgen is onmogelijk.’

 ‘Dat geldt ook voor Abbas en zijn eventuele opvolger. Het hele systeem is gericht op het drenken in Jodenhaat van de bevolking. Wat in Samaria-Judea moet gebeuren, heeft Caroline Glick in haar boek The Israeli Solution uiteengezet. Namelijk het brengen van Samaria-Judea onder de Israëlische wet. Annexeren dus. Van Europa, zegt zij, valt tóch niks te verwachten dan Israël-demonisering wát Israël ook doet.’

‘Europa en regressief-links in Amerika hebben “het Palestijnse probleem” nu eenmaal verklaard tot dé grote oorzaak van alle ellende in het Midden-Oosten. Obama was, meldt Glick, zelfs van plan de Veiligheidsraad te gebruiken om Israël te dwingen de 1948-bestandslijnen als grenzen te accepteren. En die grenzen zijn onverdedigbaar. Als er een ‘Palestijnse Staat’ komt dan zal die onmiddellijk ten prooi vallen aan Hamas-annex-IS-achtigen die en masse Samaria-Judea zullen instromen en niet zullen stoppen bij de onverdedigbare 1948-grenzen van Israël.’

‘De demografische voorspellingen, zegt Glick, zijn gunstig voor de Joden in zowel Israël als Samaria-Judea: de Joodse bevolking groeit sneller dan de Arabische. Het marineren in Jodenhaat van de Arabische bevolking van Samaria-Judea via onderwijs, politiek en media zal ophouden als Israël aldaar het gezag overneemt. Daardoor zullen de Arabieren in wat nu Israël is óók niet meer opgehitst worden. Er zal een normaal humaan en niet corrupt-regime komen dat de goedwillende Palestijnse Arabieren van Samaria-Judea ook een stuk gelukkiger zal maken.’

_____________________

Israëls existentiële keuze

Door Victor Rosenthal

In mijn vorige post vroeg ik mij af waarom Israël de laatste tijd alleen maar “verdedigt”. Waarom knuppelen we de raketten alleen maar weg met de Iron Dome, in plaats van een einde te maken aan het vermogen van onze vijanden om ze te lanceren? Waarom bombarderen we lege Hamas-installaties in Gaza als reactie op brandsticht-ballonnen en op machinegeweren die bedoeld zijn om te verbranden en te doden? Waarom stonden we toe dat Hezbollah zich herbewapende? Waarom staan we Hamas toe menselijke aanvalsgolven los te laten op de grens met Gaza? Waarom laten we onze vijanden altijd als eerste toeslaan? Waarom geven we, als zij een doelpunt maken, hen de bal terug en mogen ze het opnieuw proberen?

Ik betoogde dat dit niet het geval was in de periode vóór de stichting van de staat of tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog, toen ons militaire en diplomatieke beleid agressief en creatief was, ondanks onze relatieve militaire en economische zwakte. Ik suggereerde dat dit was omdat de natie in het verleden één enkel allesoverheersend doel had — de oprichting van een soevereine staat — en omdat er algemene overeenstemming was dat er geen andere optie was dan succes.

Tegenwoordig heeft de natie geen nationaal doel, zoals dat waarnaar de Palestijnse Arabieren streven — onze verdwijning — of zoals de imperiale ambities van de Iraanse, Russische en Turkse regimes. Israël wenst tegenwoordig alleen rust zodat wij Israëli’s kalm onze eigen tuintjes kunnen verzorgen. Laat ons alsjeblieft met rust, zeggen wij. Helaas is dat niet de manier waarop de historische ontwikkeling van naties werkt. Strijd is noodzakelijk voor het nationale voortbestaan. Zelfgenoegzaamheid is de voorbode van de dood. If you snooze, you lose.

De bloedige strijd van de Tweede Wereldoorlog heeft de Amerikaanse samenleving na de depressie paradoxaal genoeg gerevitaliseerd, en in de periode 1945-1990 gaf de strijd tegen het Sovjet-communisme focus aan de Amerikaanse energie. Amerika had de kampioen kunnen worden van de westerse wereld tegen de legers van de islam, die bijna onmiddellijk na de verdwijning van de Sovjet-Unie het westen uitdaagde. Maar Amerika verkoos dat niet te doen. Misschien omdat het zichzelf als een seculiere natie zag, was Amerika niet in staat om de betekenis van de eerste World Trade Center-aanval te begrijpen, of die tegen de USS Cole, of die van de Khobar Towers-bombardementen en natuurlijk die van Nine-Eleven. Amerika koos ervoor de ogen te sluiten voor de uitdaging en heeft ze nog niet opnieuw geopend.

Ik denk dat Amerikanen het moeilijk vinden in te zien dat ze — of ze willen of niet — betrokken zijn bij een historische strijd met de islamitische wereld van lange termijn. Dat komt deels doordat hun samenleving vooral op de korte termijn functioneert. Hun politiek is korte-termijn-politiek, met een snelle wisseling van de wacht, om de acht jaar of minder. Hun idee van geschiedenis is evenens korte-termijm: ze zien de geboorte van hun natie als het begin van een gloednieuw, zelfs messiaans tijdperk, en niets dat eraan voorafging heeft de macht om daaraan iets af te doen. Hun vijanden kijken echter terug over de zeer lange termijn: Nine-Eleven was de 318e verjaardag van de moslim-nederlaag in de Slag om Wenen. Zij herinneren het zich.

Amerika’s zelfgenoegzaamheid wordt mogelijk gemaakt door de wetenschap dat het enorm machtig is, beschermd tegen invasie door brede oceanen, en in ieder geval had Amerika in het verleden een industriële motor die snel kon omschakelen op militaire doeleinden om vijanden ruim in productie te overtreffen.

Israël anderzijds is heel klein, heeft beperkte mankracht en weinig strategische diepgang, wordt omringd door vijanden en is afhankelijk van Amerika voor bevoorrading. Voor Israël is Amerika’s zelfgenoegzaamheid geen optie. Maar een grote en machtige minderheid in de Israëlische samenleving heeft zich overgegeven aan fantasieën . Deze groep, waaronder de intellectuele elite van ons land, sluit voorts de ogen voor de ideologische verhalen en doelstellingen van onze vijanden. Ze geloven dat onze vijanden, net als wij, denken dat het grootste goed voortkomt uit vreedzame economische en sociale vooruitgang. Niets is minder waar. En toch kan niets wat onze vijanden zeggen of doen hen van het idee afbrengen dat — als maar de juiste formule kan worden gevonden, altijd gepaard gaande met het opgeven van land, controle, geld, eer en enzovoort — het conflict voorbij zal zijn, en we allemaal weer onze tuintjes kunnen gaan cultiveren.

De meeste Israëli’s behoren niet tot de misleide minderheid. Maar die minderheid heeft wel een vetorecht over onze politiek en hebben en gijzelen onze media, ons rechtssysteem en onze cultuur. En  hoewel ze dus niet in staat zijn om Israëls nationale zelfmoord te bespoedigen — hoewel ze daar bijna in slaagden met de Oslo-akkoorden — is onze staat verlamd en kan niet effectief optreden tegen zijn vijanden.

Omdat de minderheid gelooft dat appeasement de weg is naar vrede, proberen ze ervoor te zorgen dat we geen blijvende wrok bij onze vijanden creëren. Maar de rest van de natie eist actie tegen terrorisme en raketaanvallen. Dus als compromis hebben we nu de strategie van ‘pijnloze vergelding’ aangenomen, waarbij er wel eens iets wordt gebombardeerd, maar er goed op wordt gelet dat niemand gewond raakt.

De rest van de natie begrijpt dat we in een situatie zitten van alles-of-niets. Of wij duwen onze vijanden eruit, of zij duwen ons eruit. De meesten van ons begrijpen de afkalving van de Joodse soevereiniteit in Judea-Samaria — evenals die in de Negev, in Galilea en Jeruzalem — als een teken dat we aan de verliezende hand zijn. Maar de fantaserende minderheid denkt dat de Joodse aanwezigheid in Judea-Samaria en vooral Oost-Jeruzalem “een obstakel voor vrede” is. Dus als compromis laten we Joden daar wonen, maar beperken we de bouw van woningen voor hen.

Menselijke samenlevingen leven of sterven door strijd. Strijd creëert vitaliteit, terwijl gebrek aan strijd zwakte kweekt. Vroeg of laat wordt een cultuur die is gestopt met vechten, veroverd door een cultuur die dat niet heeft gedaan. Onze defaitistische minderheid wil stoppen; hun woordvoerder zou inderdaad de voormalige premier Ehud Olmert kunnen zijn, die in een toespraak in 2005 voor het Israel Policy Forum zei: “[w]e zijn moe van het vechten, we zijn moe van moedig zijn, we zijn moe van het winnen, we zijn moe van het verslaan van onze vijanden . . .” Dat zei hij echt.

In tegenstelling tot Iran, Rusland en Turkije, willen wij geen kalifaat of groot rijk creëren. Maar we staan wel voor een existentiële keuze: we kunnen vechten voor wat van ons is, Eretz Yisrael, en tegelijkertijd onze samenleving versterken en revitaliseren. Of, aan de andere kant, kunnen we opgeven, zoals de vermoeide Ehud Olmert.
__________________

Dit is mijn vertaling van een stuk van 15 september 2021 op Abu Yehuda (“A blog about the struggle to keep the Jewish state”). Het stuk is van Victor Rosenthal en is getiteld “Our Existential Choice”. Ik heb daarvan gemaakt “Israëls existentiële keuze”