SHARIAH POLITIE

“Het intolerante deed sluipend zijn intrede”, zegt Marcel Vreemans en wat is dat heerlijk abstract. Je kan ook zeggen: wollig.

Het is met dat begrip (in-)tolerantie net als met het begrip “vrijheid”. Het blijft zonder concrete invulling leeg. Vrijheid tót wat? Vrijheid ván wat?  Tolerantie voor wát? Even verderop noemt Vreemans “rauwe kantjes” en hij zegt het niet, maar hij bedoelt de rauwe kantjes van de islam. Wéér wat verderop hint hij naar zo’n rauw kantje, andermaal zonder het expliciet te benoemen: “sinds 2000/1 zijn wij ruw wakker geschud”. Ah! U bedoelt die massamoord op willekeurige burgers in de Twin Towers? Door dat geloof dat al 1400 jaar het tegenovergestelde van de Gouden Regel predikt en in praktijk brengt?  De Gouden regel die luidt: “Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden”?  De Regel wordt ook wel rijmend geformuleerd als “Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.”

Ik moet Vreemans nageven dat hij al vroeg in zijn stuk komt met het noemen van de Moeder aller Oplossingen voor het integratie-vraagstuk –tolerantie –  een vraagstuk ooit zo treffend omschreven door Ien Dales: “Het is lastig soep maken als iemand steeds koud water in de pan gooit.” Maar Vreemans wil alleen maar een “doordacht en terughoudend immigratiebeleid”. Ja, dat klinkt weer wijs en bedachtzaam. Ik zal wel weer een radicale gek zijn als ik zeg dat je in principe, behoudens schrijnende gevallen, radicaal moet stoppen met het naar binnen laten stromen van mensen uit gebieden die als 1400 jaar een darwinistische hel vormen, vanwege die omgekeerde Gouden Regel,  en die van plan zijn hardnekkig vast te houden aan het geloof dat die hel in stand houdt en naar hier importeert, het Mohammedanisme.

Marcel Vreemans is een pseudoniem, zegt Carel Brendel, maar ik zou wel eens willen weten wie er schuilt achter de volgende heerlijk multiculti-schuldbewuste formulering: “(…) werkeloosheid, schooluitval, criminaliteit en opvoedproblemen die steeds meer een etnisch-cultureel stempel kregen opgedrukt”. Opgedrukt! Moet ik daar nog op in gaan, met de ons ter beschikking staande statistieken, die op zich boekdelen spreken en die nog slechts het topje van de ijsberg zijn, want de mensen zijn te moe om nog aangifte te doen dan wel anderszins aan bellen te trekken. Moe zijn ze ook, zoals ik, van de niet aflatende tsunami van onzin die de multiculti’s met twee vingers in de neus blijven afscheiden.  Ik sta dagelijks op het punt het op te geven. Maar ook nu probeer ik het wéér.

“Maar met de tolerantie bleef en blijft het tobben.” Dat klopt, Vreemans, als ik mijn deur uitloop dan is het eerste wat ik zie doorgaans hoofddoeken op de gesloten koppen van vrouwen in tenten. Het tweede wat ik zie, zijn vaak wat GeenStijl “capuchonnetjes en bontkraagjes” noemt en als ze die uiterlijke kenmerken niet hebben dan hebben ze wel een motoriek en uitstraling die mij al decennia verontrust. Ze hebben ook, als ze niet via een  scooter brutaliseren, altijd een dames-fiets en ze slagen erin zelfs in het zitten daarop iets verontrustends te leggen. Maar dat moet ik dus “tolereren” volgens Vreemans, want daar is-ie radicaal in. Ik moet, sterker nog,  die aanblik tolereren, tegen de achtergrond van wat ik van de geschiedenis en de huidige globale werkelijkheid van  die “cultuur” weet, tegen de achtergrond dus van wat de kranten op zowel binnen- als buitenland-pagina’s daar dagelijks over melden.

“ Nog steeds” zegt Vreemans, “ sluiten we te vaak de ogen, geven toe aan lange tenen en buigen zelfs voor onverdraagzame eisen, maar ook schieten we steeds vaker door in extreme tegenreacties die al even bedenkelijk zijn. Het geeft de verschillende flanken afwisselend wind in de zeilen en houdt de polarisatie intact. Het heftige debat over de multiculturele samenleving heeft zich verengd tot een fixatie op de Islam en aanverwante culturele tradities. (…) En terwijl het ene kamp religieuze en culturele dwingelandij praktiseert of er teveel in meebeweegt, neigt het andere kamp naar een alomvattende strijd tegen deze religie en zijn gebruiken. Op deze doodlopende weg houden partijen elkaar gevangen, terwijl echte oplossingen aan de horizon verdwijnen. Een circus van jij-bakken en bezweringsformules, van retoriek en monomanie, dat niet zelden gepaard gaat met persoonlijke aanvallen.”

Kijk, dit maakt het debat wat mij betreft nou zo vermoeiend. We hebben te maken met een ideologie, een “geloof” dat al veel langer net zo wreed en genocidaal is ingesteld als het Nazisme van Hitler of reëel bestaan hebbend Communisme van Stalin en Mao tot Pol Pot, maar Vreemans gaat evenwichtig lopen enerzijdsen en anderzijdsen. En zegt dat ik lijd aan fixatie. Wat moet ik nou doen? Zal ik aan Vreemans vragen of hij nou eindelijk eens de werkelijkheid tot zich wil laten doordringen? Ik denk niet dat dat gaat gebeuren. Maar desondanks leg ik het nóg een keer uit, zo kort mogelijk. Het Mohammedanisme, Vreemans, is vanaf zijn oorsprong, in de persoon van zijn profeet, in zijn hele geschiedenis, een moorddadig geloof van racisme, expansie, geweld en van obsessie met wat mensen tussen hun benen hebben. Het is wars van geweten, zelfkritiek, vrijheid, creativiteit. Het heeft niets, maar dan ook niets positiefs. En natúúrlijk zijn er aardige moslims!

Zoals je nog héél lang, misschien tot wel tot de drie miljoenste vermoorde Jood, in Nazi-Duitsland aardige Nazi’s had die achtereenvolgens zeiden: “Es is nicht wahr.” Om vervolgens, toen het toch waar bleek, te zeggen: “Und Wenn es wahr is dann weiss unser Führer es nicht.“ Tot ver na de dertig miljoenste vermoorde in de Goelag waren er brave communisten die geloofden dat Stalin een aardig opaatje was, die het goed voor had met de werkende mens. Zo zijn er nu aardige moslims die de ware inhoud van hun geloof niet kennen en geen idee hebben van de geschiedenis ervan. Die zitten bijvoorbeeld aan de kassa bij Albert Heijn, hebben een hoofddoekje op en kijken vroom-hemels. Die kijken vríéndelijk zal jij ongetwijfeld denken, Vreemans.

Vreemans vindt vast dat ik hier bezig ben met “onhoudbare redeneringen en doorgeschoten reacties” en hij mag me uitleggen waarom dat zo is.

Vreemans: “De angst voor de Islam is gerechtvaardigd als sprake is van oproepen, acties en gebeurtenissen die getuigen van een aantasting van fundamentele vrijheden. Maar niet als die ertoe zou leiden dat mensen niet meer mogen geloven, lezen, denken en dragen wat zij willen.”  Tsja, dat is het probleem met de islam. Die hebben namelijk een regel . . . . . wacht even!  Eerst nog iets anders voor de 26 miljoenste keer uitleggen. De koran is het voor eeuwig onveranderlijke woord van Allah himself. En die eeuwig geldende koran verplicht (!) de gelovigen om de ongelovigen te onderwerpen, zolang het moet met list en stroop smeren en zo gauw het kan met dwang en geweld. Dus als ze nergens toe oproepen- wat ze voortdurend wél doen – maar alleen maar in snel groeiende xenofobe stammen leven – wat ze óók doen – dan kan je wachten op het moment dat ze de sharia gaan proberen op te leggen. Uitdijende parallelle samenlevingen van Mohammedanen zijn er overal in het Westen. Ook dat meisje met die hoofddoek bij Albert Heijn maakt alleen gebruik van de sociaal structuren in dit land en leeft voor de rest volstrekt in een ander universum. In het slechtste geval: in een universum vijandig aan de wereld die haar beschermt, voedt en rechten geeft. En dat is ook zo als ze wel eens een oppervlakkig kort praatje met jou als klant houdt.

De totalitaire wil van de islam is niet een eng sprookje maar kan al 1400 jaar wereldwijd aangetoond worden. Lees de veel beschopte maar ongedeukte Samuel Huntington er eens op na: nóóit, nérgens hebben Mohammedanen ooit als gelijken vreedzaam samengeleefd met andersdenkenden. Huntington spreekt van “de bloedige grenzen van de islam”. Vanaf de 7e eeuw tot 1683 zijn ze bezig geweest Europa met uiterst bloedige raids te veroveren en ze zijn alleen opgehouden vanwege de groeiende superioriteit van het westen op alle gebieden, wat weer iets met Verlichting en Industriële revolutie te maken had. En zo gauw ze de middelen weer hebben, is het weer hetzelfde liedje: zie het Iran van Amedien Jihad.

En dat geloof moet ik “tolereren”? Dat gaat Vreemans “radicaal” bij mij afdwingen?  En met dat “geloof”  in gedachten moet ik ja knikken bij Vreemans zalvend-pathetische woorden over “mensen” die  “niet meer mogen geloven, lezen, denken en dragen wat zij willen”?  Vreemans vindt “verontwaardiging” op zijn plaats als je dit “geloof” aan banden zou willen leggen. Hij spreekt van  “zelfs het oproepen tot een alomvattend anti-Islam beleid”. Zelfs! Ja, het moet niet gekker worden. Een anti-islam-beleid. Wat onfatsoenlijk, zeg! Alsof je Hitler afwijst! Hier zal Vreemans wel op aanslaan: Hitler! Wat een overdreven onzin!  Ik zou hem literatuur kunnen  aanwijzen die aantoont dat dit een volkomen gerechtvaardigde vergelijking is.

Hier leidt de “Radicale Tolerantie” van Vreemans dus toe: dat ik een totalitaire ideologie met respect moet bejegenen, al mijn primaire instincten van diepe afkeer moet beteugelen, mijn  intellect moet uitschakelen. Als Vreemans “Radicale Tolerantie” aan de macht komt, loop ik dus kans om vanwege mijn fundamentele afwijzing van een ideologie die al 1400 een bloedig en totalitair spoor trekt uitgeburgerd te worden: “ Met als uiterste consequentie bij recidive een (tijdelijke) uitsluiting van bepaalde democratische rechten of een gedwongen vertrek.”

En kijk toch eens even hoe deze hoogdravende abstractie door Vreemans de vertrouwde pathologische trekjes meekrijgt. Hij gaat een en ander afdwingen: “Tot in de haarvaten van de samenleving en tot achter elke voordeur moet dit wezen van de radicale tolerantie worden uitgedragen, uitgelegd en bewaakt, met een krachtige overheid die hieraan invulling geeft.”

Voordeur en haarvaten. Mindunkers zoals ik zijn gewaarschuwd.

Vreemans: “Het zal door iedereen moeten worden aanvaard en verdedigd in het besef dat afwijzing ook het eigen recht op anders zijn vernietigt.” Oh ja? Als ik al wat met het Mohammedanisme samenhangt afwijs, dan mag ik niet meer mezelf stellen in een humanistische en verlichte traditie die de gelijkheid van man en vrouw, blank en zwart, homo en hetero verdedigt?  Die antisemitisme afwijst? Júíst als ik het Mohammedanisme afwijs, mag ik dat bij uitstek. Sterker nog, juist wanneer ik mij stel op de basis van de “Gouden Regel” – behandel een ander zoals je zelf behandelt wilt worden – moet ik het  Mohammedanisme bestrijden, omdat het een systeem is dat al 1400 jaar in theorie en praktijk niks anders doet dan “de Ander” onderdrukken, in slavernij brengen en uitmoorden.

“Radicale tolerantie”’ is een foute kreet omdat het de hang naar het Absolute in zich draagt. Het Absolute dat door Thomas Mann ooit werd aangewezen als “het gevaar van alle tijden”. Je moet geen radicale kreten slaken, maar naar de werkelijkheid kijken. En als die zo radicaal anti-humaan is als het Mohammedanisme, dan moet je het Mohammedanisme absoluut en radicaal afwijzen. Niet omdat jij absoluut en radicaal wil zijn, maar omdat het Mohammedanisme dat blijkbaar wel wil zijn. Radicaal en absoluut fout wil zijn, bedoel ik.

En dan heeft Vreemans nog Pierre Bayle ontdekt. Ik mailde erover met “Roelf” die in zich in dit soort discussies op verschillende fora ook wel eens meldt. “Roelf” schreef me: “Het belangrijkste punt is dat Marcel Vreemans Bayle verkeerd begrijpt. Bayle bedoelt met tolerantie: het toestaan of toelaten van een zaak die je afwijst en die je bij machte bent te verhinderen. Tolerantie is een deugd voor sterke mensen. Uit pacificatie-overwegingen of praktische overwegingen iets toestaan dat je afkeurt is géén tolerantie volgens Bayle. Het kenmerk bij machte zijn het afgekeurde gedrag onmiddellijk te corrigeren is wat Marcel Vreemans op een of andere manier heeft gemist. Ja, daarmee kan het hele verhaal eigenlijk de prullebak in.” Dank je, Roelf!

Ik zelf ga maar weer eens wat lezen, Marcel. Ik heb zojuist uit: David Meir-Levi, “History Upside Down: The Roots of Palestinian Fascism and the Myth of Israeli Aggression”. Aan de beurt is nu: Brigitte Gabriel, ”Because They Hate”, een boek over de wijze waarop de islam een oase van relatieve (christelijke) humaniteit in het Midden Oosten, Libanon, tot een hel maakte. Ik moet dat dikke nieuwe boek van Andrew G. Bostom, “Jihad and Islamic Antisemitism” nog aanschaffen, maar op FrontPageMagazine staat gelukkig . . . .   enfin, dat is een wereld die aan jou niet besteed is.

Wie zich afvraagt waarom ik meer over “Mohammedanisme” spreek dan over ”islam”: Frans Groenendijk heeft mij de ogen geopend voor het feit dat in de term “islam”= onderwerping een universalistische pretentie zit, waarin je meegaat als je die aanduiding gebruikt. Mohammedanisme is een meer feitelijke en minder hoogdravend omschrijving. De christenen doen het toch ook gewoon met “christendom”?

____________________________

Oorspronkelijk verschenen op 22 augustus 2008 onder het pseudo Kassander op HVV

Advertenties