rabbaeEen jaar geleden, op 29 februari 2008 schreef ik over Mohammed Rabbae — die zich, zag ik later, Moháámed noemt — het volgende:

“Rabbae stond achter de Khomeiny-fatwa en de doodsbedreigingen tegen Salman Rushdie en ziet homoseksualiteit als een ziekte. Hij is zeer verbonden met de ‘Palestijnse’ ‘Vrijheidsstrijd’– inderdaad: twéé keer aanhalingstekens — in werkelijkheid een door de Verenigde Naties zwaar gesubsidieerde haatcultuur, waarin niets geproduceerd wordt dan bevolkingsoverschot, werkloosheid, antisemitisme, willekeurig geweld-om-het-geweld, wreedheid, corruptie, huichelarij en islamofascisme

Deze haatcultuur tegen Israël, ‘de Joden’ en ‘Amerika’ wordt door de VN in stand gehouden ten bate van dictaturen als die in Saudi-Arabië, Syrië en Egypte die een zondenbok nodig hebben om hun binnenlandse haat, alsmaar groeiend omdat de islam een voortdurend zichzelf ‘fundamentaliserend’ dus versterkend kwaad is, op af te leiden. We hebben in Rabbae dus te maken met de arche-typische islamofascist.”

Op 17 februari 2009  heeft Rabbae — die we inmiddels met SP-kamerlid Harry van Bommel hebben gezien in demonstraties waar voorspelbaar  “Hamas-Hamas: Joden aan het gas” werd geroepen —  in de Volkskrant weer forum gekregen. Hier zijn “artikel”  onder de titel “Vrede in het Midden Oosten kan”. Dat kan, zoals u zult zien, als je Israël overal de schuld van geeft, nagenoeg kritiekloos tegenover de ergste terreur staat en een geperverteerde gelovige bent.

Heb ik het mis, of verliest redacteur Chris Rutenfrans terrein in de Forum/Betoog-redactie van de Azijnbode? Sinds zijn komst scheen het de laatste paar jaar steeds beter te gaan met de opinie-vorming in de Völkische. Kon je vroeger op één verstandig stuk op de Forum-pagina tien islamofiele stukken vinden die zich beneden elk intellectueel-moreel peil bewogen, met de komst van Rutenfrans werd de verhouding fatsoenlijk contra collaborerend bijna fifty-fifty. Maar de laatste maanden bespeur ik een opnieuw draaiende wind. Kritische reageerders, hoe inhoudelijk ze ook zijn,  krijgen op de internetvolkskrant een ban en de kolommen aldaar worden andermaal overheerst door gore insinuatie-stukjes van het allooi van de valse leerbroek-nicht Thomas von der Dunk en Malou van Hintum, een vertegenwoordigster van dat intens foute “feminisme” dat blijkbaar á la Meulenbelt & Gekke Gretta een natte doos krijgt van mannelijke onderdrukkers, als ze maar een kleurtje en een baard hebben. Primitief en mét Kalasjnikov, daar houden de dames schijnbaar van. En misschien, nou ik erover nadenk, krijgt homo Von der Dunk er ook wel een stijve van. Beide, haathomo Von der Dunk en het treitersnolletje Van Hintum, zijn “genuanceerd” over de islam, maar “kritisch” op iemand als Ayaan en natuurlijk “verontwaardigd” over het “Zionisme” en de politiek van Israël waardoor de islam helemaal uit zijn 1400 jaar oude traditie van “religie van de vrede “ is gestoten.  Leerbroek had laatst (16-02) een stuk (“Israël moet even inschikken”) waarin de ploert niet alleen de genocidale Hamas en de “rechtse” politieke partijen in Israël gelijk stelde, maar de Hamas-terreur ook tot een “obsessie” van Israël verklaarde, waaraan maar eens een eind moest komen. Walgelijk, al wat ze schrijven, maar de Volkskrant lust er wel pap van. Von der Dunk kan je minstens drie keer per week zijn gore kwakje zien lozen in de kwaliteitskrant.

En nu mocht de eerloze dwaas Rabbae dus in hun lekspoor treden. Over deze op zijn allochtonen-ticket door Groen-Links omhooggepamperde talentloze wroeter zouden we het hebben. De intro boven zijn tekst in de Volkskrant luidt:

“Arabieren moeten Israël politiek én emotioneel accepteren. Joden hebben het recht op een eigen tehuis: Israël. Maar aan de bezetting van Palestijns gebied moet óók een einde komen. Het ene eisen en het andere nalaten is hypocriet. Obama kan en moet die hypocrisie doorbreken.”

Eindeloos is de herhaling van zetten waarmee je vervalt met psychopathen als Mohamed Rabbae.  Ze zeggen of schrijven geen woord zonder ingebouwde slinkse trucjes en verborgen vooronderstellingen. Iedereen heeft zo zijn definitie van een psychopaath en de  mijne luidt als volgt: iemand met een verwrongen beeld van de werkelijkheid, zonder zelfreflectie, met voortdurende kwaadaardige impulsen, die hij toedekt met leugens en verzinsels waarin hij zelf gelooft en die met agressieve slachtofferigheid reageert op betrapt worden en op kritiek. Zo gezien is trouwens de islam een “geloof” bij uitstek geschikt voor psychopathen, een “godsdienst” immers met een trackrecord van  antihumane en totalitaire terreur die desondanks voortdurend poseert als “religie van de vrede” en op kritiek reageert met . . . . . . . . Juist!

Zullen we maar inhoudelijk worden, al helpt het niet? Rabbae: “Arabieren moeten Israël politiek én emotioneel accepteren. Joden hebben het recht op een eigen tehuis: Israël.”

Wat hebben we hier? Presenteert Rabbae ons hier met een onderdeel van de islamitische “taqiyya”,  de voor de vrome moslim verplichte tactiek om de ongelovigen te beliegen en misleiden zolang ze niet met geweld onder Allah gebracht kunnen worden? Is dit gewoon een list van Rabbae om geloofwaardig over te komen bij de neutrale lezer die nog niet helemaal gehersenspoeld is door de quasi-linkse liefhebbers van het “Palestijnse” slachtoffer-exotisme? Of méént hij het? En als hij het meent, hoe kan hij dan voorbij gaan aan de traditie van Jodenhaat die met de Profeet Himself is begonnen? Volgens de mythe waarin de islam hartstochtelijk gelooft, slachtte Allah’s  boodschapper vele honderden Joden eigenhandig af en zijn ze de grootste vijand van de islam. De islam leert zelfs dat het einde der tijden niet zal aanbreken voordat de laatste Jood vermoord is door de zegevierende islam. Die traditie heeft 1400 jaar stand gehouden en daarna heeft de islam de Jodenhaat van de nazi’s naadloos  geïncorporeerd. Het MEMRI (Middle East Media Research Intitute) heeft overweldigend gedocumenteerd —  met beeld, geluid en tekst — hoe de Jodenhaat door de dictaturen in het hele islamitische “cultuur”-gebied zodanig succesvol opgewekt en gaande gehouden is dat het uit alle poriën van het hele wereldwijde “huis van de vrede” druppelt.  Hoe gek, dom of onwaarachtig moet je wezen als je dit  — “Emotioneel accepteren” — met een stalen schijnheilig smoel durft op te schrijven? Als Rabbae een echte psychopaath is, zal hij volhouden dat hij het écht meent. En dat zal de waarheid zijn. Hij méént dan ook echt dat hij het meent. Dat is nu eenmaal het ziektebeeld.

“Maar aan de bezetting van Palestijns gebied moet óók een einde komen. Het ene eisen en het andere nalaten is hypocriet. Obama kan en moet die hypocrisie doorbreken.”

De “bezetting”.  Rabbae gebruikt het woord als vanzelfsprekend. Bij de commentatoren op de laatste Israëlische verkiezingen in een tv-uitzending,  voorgezeten door Andries Knevel, zat ook weer zo’n Palastinenser-freundliches type met een uitgestreken gezicht te wauwelen over “eerst maar eens de bezetten gebieden ontruimen”. Er werd door het gezelschap “deskundigen” niet eens op gereageerd. Het is er immers de afgelopen twintig jaar door de collaborerende media zó ingehamerd dat zelfs degenen die sympathiseren met Israël de term hebben overgenomen. Er is echter geen sprake van “bezetting”.  Wanneer u uitgebreid wilt lezen waarom dat zo is, kunt u hier mijn geselende pracht-artikel terzake lezen. Maar verderop in deze tekst zal ik dit Orwell-woord óók analyseren.

In het onderstaande zal ik het meest walgelijk-huichelachtige  “artikel” dat mij in jaren onder ogen is gekomen op de voet volgen en van commentaar voorzien.

Rabbae:

”Maakt het wat uit voor vrede met de Palestijnen of links dan wel (extreem)rechts in Israël aan de macht komt? Het antwoord is: neen. Het is niet van belang of links dan wel rechts wint. Belangrijk is wat de Amerikaanse president wil! Immers, in de afgelopen dertig jaar hebben we zowel premier Shamir van de Likud -onder toeziend oog van toenmalige president Carter- een akkoord zien sluiten met president Anouar Sadat van Egypte als later ook premier Rabin van de Arbeiderspartij de handen zien schudden van Yasser Arafat, onder begeleiding van Clinton.”

Ziet u dat “(extreem)rechts” staan, lezer?  Dat insinueert dat iedere Israëli die de “Palestijnse” Kalasjnikov-heersers  in Gaza en op “de West-Bank” (Samaria & Judea) ziet voor wat ze zijn, namelijk genocidale nazi’s,  héél erg foute mensen zijn. Bijna net zo erg zijn als “Wilders”, zeg maar.  Ontroerend is Rabbae’s toekennen van almacht aan de Amerikaanse president,  want Obama heeft voor  Rabbae-de-gelovige allicht de allures van de Profeet en misschien zelfs Allah Zelf. Verder zien we in een paar zinnen Carter, Shamir, Sadat, Rabin, Arafat en Clinton passeren.

Rabbae zwiept hier door de ambtstermijnen van vier Amerikaanse presidenten. Te beginnen bij de periode van 1977- 1981, die van de slechtste president die de VS ooit gehad heeft, Jimmy Carter.  De periode Reagan (1981-1989). De periode Bush senior (1989 – 1993). Die van Clinton (1993-2001). Maar wat is nou de kern van deze alinea die 24 jaar bestrijkt? Nou? Kom op lezer! Juist: “handen schudden”.

Nu zal iedereen die iets betekend heeft in het “vredes-proces” gedurende 1977 tot 2001 één ding niet ontkennen: het handenschudden voor de camera’s werd gevolgd door koortsachtige activiteit in de Arabische wereld om mogelijke vrede te torpederen. Madeleine Albright (Praag, 1937) heeft het ooit aldus samengevat: “The Palestinians never miss an opportunity to miss an opportunity.” Een kans op vrede om zeep helpen, bedoelde Albright.  Niet verwonderlijk, want de hele periode die Rabbae samenvat als een kans op “handenschudden”, kenmerkt zich feitelijk door een oplevend islamisme, dus door oplevende Palestijnse terreur.

Beginnen we in 1978 met de handenschudder-de-schud-schud  van de Camp David Accoorden. Daarna werd iedere Palestijn die echt werk wilde maken van die Accoorden door de PLO vermoord. Volgde in 1981 de moord op Sadat door extreme islamisten onder Sadat’s officieren.  Volgde de voortdurende terreur door de PLO in Libanon. Daar waren jongetjesliefhebber Arafat–  zowel om ze te neuken alsook om ze aan te sporen zich op te blazen als ‘shadid’ in zelfmoordaanslagen — en zijn moordenaarsbende heen gevlucht toen ze in 1970 Jordanië uitgeflikkerd waren. Jordanië, dat is het land waar het gajes eigenlijk een bestaan had moeten opbouwen. (Bij “opbouwen” schieten we in de lach.) 1982 werd Arafat met zijn mafia door de Israëli’s Libanon uitgegooid en vluchtte het geboefte naarTunis. De jaren 1980 zagen, onder leiding van Khomeiny-Iran,  de opkomst van Hezbollah in Libanon: “Onze strijd zal pas eindigen wanneer deze entiteit [Israël] is weggevaagd. Wij erkennen geen verdragen ermee, geen wapenstilstand en geen vredesakkoorden.” In 1987 was er de “eerste intifada”. Dat betekent “afschudding”. Waarvan? Van het gruwelijke Jodenjuk, dat spreekt. Geleid door Arafat vanuit Tunis. Maar het ging vooralsnog niet zozeer tegen de Israëli’s als wel tegen de eigen bevolking. Het was vooral een intimidatie-campagne om de bevolking van Samaria en Judea (“West-bank”) angst aan te jagen en ze te dwingen mee te doen aan de haat-hetze.

“Ze drongen in scholen om leerkrachten te bewerken. Angst was het devies. Op veel scholen werden sindsdien leerlingen opgehitst tegen Israël. Ook bediende de PLO zich van gemaskerde bendes die vermeende collaborateurs (mensen die zakelijke of andere contacten hadden met Israëli’s) thuis opzochten, en hen voor de ogen van hun familieleden met bijlen en messen afslachten. De Jeruzalem Post maakte regelmatig melding van deze aanslagen op hun eigen mensen. Geleidelijk aan verschenen de bekende plaatjes op de journaals van stenengooiende Palestijnse jeugd. De normale contacten tussen Joden en Arabieren werden onder druk gezet en er werd haat gezaaid tegen Israël.”  Bron: Likoed Nederland

1988 is het oprichtingsjaar van Hamas: “Het doel is om de vlag van Allah over elke centimeter van Palestina te hijsen. … Vredesvoorstellen zijn strijdig met de uitgangspunten van Hamas. … Er is geen oplossing voor het Palestijnse probleem anders dan Jihad. … De Joden willen de wereld beheersen, er is nooit ergens een oorlog uitgebroken zonder hun vingerafdrukken erop. … De moslims zullen zo moeten vechten en doden dat de tijd zal komen dat de bomen en stenen zullen roepen: er verschuilt zich een Jood achter mij, kom hem doden.”

1993 is het jaar van de handen-schudder-de-schud-schud tussen Rabin en Arafat in Washington waarop Clinton op zijn beurt de zegenende handen legde. Meteen al in 1993 waren er méér aanslagen tegen Israël dan ooit eerder in enig jaar. Een nieuw type aanslagen, de zelfmoordaanslagen begonnen, want Hamas, de “Islamitische Jihad” en Hezbollah hadden de zegeningen van de islam ingezet tegen Israël. Blaas jezelf naar het hoerenparadijs van de islam met zijn 72 maagden! Bussen, restaurants en disco’s werden het toneel van mensenuiteenrijting. Israël kwam zijn Oslo-beloftes ondanks de terreur bijna allemaal na. De “Palestijnse”  capo’s deden het tegenovergestelde. Wie de bewuste opvoering van de terreur door Arafat cs direct na Oslo 1993 onderhoudend in woord en beeld gebracht wil zien, moet deze internet-film eens uitzien.

In de zomer van 2000 kregen de Palestijnen een aanbod van Ehud Barak dat het denkend deel van de wereld eindelijk duidelijk maakte dat de moordenaarsbendes die ook wel “de Palestijnen” worden genoemd, en die hun eigen bevolking gijzel-terroriseren om maar aan de macht te blijven, doodgewoon geen vrede willen, net zo min als de Arabische misdadigerstaten eromheen die de haat tegen Israël net zo erg nodig hebben als zuurstof. Want waar moet de haat die de islam daar al 14 eeuwen lang gaande houdt dán naar toe? Dus toen Barak aan Arafat 97% van de “bezette” gebieden aanbood plus Oost Jeruzalem, zei Arafat nee, nee, nee. Zelfs Clinton legde de schuld nu openlijk bij Arafat.

Diezelfde zomer van 2000, de zomer van het koningsaanbod van Barak, werd door Arafat en zijn moordenaars de zogenaamde “tweede intifada” voorbereid. Ik zou nu nog wel eens de uitzendingen van ons Proviciaal Journaal terug willen zien waarin het bezoek van Ariel Sharon aan de Tempelberg in Jeruzalem als de “oorzaak” van deze “Tweede Afschudding” werd gepresenteerd. Sharon was als lid van de Knesset erheen gegaan om te zien welke vernielingen de zogenaamde “beheerder” (Waqf)  van de islamitische gebouwen (Rotskoepel en Al-Aksa-moskee) had aangericht aan de Joodse heiligdommen (de Klaagmuur oa) die zich daar al veel langer bevinden en meest zijn bedolven onder de tekenen van de bloeddoordrenkte islamitische veroveringen in de 8ste eeuw ná de Jood Christus.

In 2003 begon Israël met het hele, héle erge: de bouw van een hek in de “bezette” gebieden tegen het mensenuiteenrijten door zelfmoordterroristen die naar de 72 hoeren wilden. Een stukje van het hek was muur en dus werd het hek consequent “muur” genoemd en vergeleken met het Joodse getto in Warschau en met de Berlijnse muur. Ja, als het om Joden gaat is geen perversie de “linkse” media te dol.

In datzelfde jaar hadden we het zoveelste genereuze maar zinloze aanbod aan de “Palestijnen” onder de naam “Routekaart voor Vrede”. Het antwoord van de “Palestijnen” was . . . . . terreur. Waarna Sharon erdoor drukte dat Israël zich eenzijdig uit Gaza zou terugtrekken. Land voor vrede! Het vervolg kennen we. De bloedige coup in 2007 van de heel erg islamitische Hamas tegen de zogenaamd iets minder islamitische PLO, gevolgd door nóg ergere corruptie dan waaraan de PLO zich schuldig had gemaakt en vooral terreur, terreur, terreur en intensivering van de al zeven jaar durende raketbeschietingen op Israël.

Kijk nou toch eens, lezer, hoeveel alinea’s ik nodig heb om één moeiteloos door Rabbae uitgekakte en door de Volksrant dampend opgediende keutel te . . . . . eh . . . . . ontzenuwen, analyseren,  duiden, koud te maken.

Maar het valt deze keer mee, want met het bovenstaande kunnen we nóg een aantal regels van Rabbae op waarde schatten:

“Onder Bush werd het zogenaamde vredesproces niets meer dan en bezigheidstherapie, bedoeld om de Palestijnen zand in de ogen te strooien. De grote vraag is nu: wat wil president Obama? Gaat hij zijn politiek van change ook in het Midden Oosten laten gelden, of durft ook hij niet om Israël tot vrede te dwingen? Tot nu toe heeft hij zich ( wijselijk?) stilt gehouden. Wel heeft hij aangekondigd een morele leider te willen zijn, die zijn gezag eerder ontleent aan overtuigingskracht en gerechtigheid dan aan militaire kracht. Voor vrede in het Midden-Oosten is niet een militaire maar een morele doorbraak nodig. Echter, niet alleen op Obama maar op alle betrokken actoren ligt de plicht om in de morele spiegel te kijken: de Arabieren, de Joden en het Westen. De Arabieren zullen Israël niet alleen politiek maar ook emotioneel dienen te accepteren.”

Hij hóórt in een dwangbuis, Rabbae, maar hij stáát in de Volkskrant. Onder bezigheidstherapeut Bush hebben de “Palestijnen” nu juist voortdurend de kans gehad om alsnog in te gaan op de meest genereuze voorstellen die ooit gedaan zijn, in de lijn van de 1993-Oslo-2000-Barak-voorstellen. Die kans bleven ze houden ondanks het feit dat ze er vanaf 1993 alleen met terreur op hebben geantwoord. En dat is “bezigheidstherapie” en “zand in de ogen”? En na deze geschiedenis  is het zaak “Israël tot vrede te dwingen”?

Wie over “acceptatie” wil praten en zichzelf moslim noemt, zoals Rabbae, moet wel een heel erg grote “morele spiegel” hebben om een “geloof” dat wereldwijd 1400 jaar totalitaire en anti-humane terreur achter de rug heeft en meer dan ooit druipt van de Jodenhaat goed in het vizier te krijgen.

Rabbae:

“Het is waar dat de Palestijnen, door de vestiging van Israël op hun grondgebied, een zware prijs hebben betaald voor de Holocaust in Europa. Het is eveneens bekend dat daardoor ongeveer 750.000 mensen uit hun huizen werden weggejaagd. Het verzet van de Palestijnen tegen een staat dat [sic] met geweld en terrorisme is gesticht is begrijpelijk en legitiem. Toch getuigt het van een groot moreel incasseringsvermogen om Israël te accepteren. Immers, de joden hebben – na de holocaust- een moreel en menselijk recht op een eigen tehuis. Het is dan ook  zeer bijzonder om van veel Palestijnen zelf te vernemen dat ze- nu ze weten wat de joden ondergingen in Europa- ondanks hun pijn de joden accepteren in hun midden.  Deze verrassende houding geeft aan dat er tussen de Palestijnen/Arabieren en de joden een diepgaande verbondenheid bestaat die jammer genoeg door het conflict aldaar continu onderdrukt wordt. Deze emotionele verbondenheid is duidelijk zichtbaar tussen gelijkgezinde joden en arabieren. Er is dus een hele gedeelde toekomst te winnen voor deze semitische bevolkingsgroepen.“

In bovenstaand stukje tekst gebeurt weer heel veel ontzéttend smerigs. De “Palestijnen” worden hier voorgesteld als moreel hoogstaanden, die de last van de Holocaust dragen. Ja, die zelfs als een soort Jezus-volk de zonden van Europa wegwassen. Ik zei het al: Rabbae hoort in een dwangbuis. De waarheid is dat Holocaust-ontkenning en Holocaust-verheerlijking de twee voornaamste Joden-haat-houdingen in het Midden Oosten zijn. Die paar “Palestijnen” die Rabbae beweert te kennen en die het heel erg zeggen te vinden, compenseren echt niet die 1400 jaar islamitische Jodenhaat plus de naadloze opname van de nazi-variant ervan.  De hele islamitische wereld en vooral het Midden-Oosten is totaal vergiftigd met Joden-haat.

Inderdaad is de Holocaust de laatste stoot geweest tot de stichting van Israël,  maar dat was aanvankelijk een zegen voor heel Palestina, niet alleen voor het kleine stukje dat nu Israël heet. De Arabische “elites” hebben alle “last” aan zichzelf te wijten, tot op de dag van vandaag.  Zij hebben de haat gewekt en al zestig gaande gehouden in een streek die door de Joden tot bloei was gebracht. Zelfs nu nog, als de Arabieren in staat zouden zijn vandaag hun haat op te geven, om, in de woorden van Golda Meir, meer van hun kinderen te gaan houden dan de Joden te haten, zou het vandaag nog vrede kunnen zijn. Meer nog, ze zouden kunnen gaan profiteren van het Joodse genie en de Joodse moraal. Het “geweld en terrorisme” werden in de aanloop van 1948 niet door de Joden begonnen, maar door de Arabische “elites”. De Joden brachten welvaart en hebben slechts met tegenterreur geantwoord toen ze niet meer anders konden.

Die “750.000 mensen” die  “uit hun huizen werden weggejaagd” werden voor het grootste deel door diezelfde Arabische elites verjaagd. De Joden hebben op grote schaal geprobeerd de “Palestijnen”  te bewegen te blijven, maar de Arabische “elites”, ook uit de omringende islam-dictaturen, hebben hen opgeroepen te vertrekken omdat ze ruim baan wilden hebben voor de massamoord op de Joden die ze dachten te kunnen voltrekken.  Ze wilden beginnen aan “Hitler’s karwei afmaken”, een kreet die nog steeds overal in het Midden-Oosten klinkt. Ze dachten, na de Joden afgeslacht dan wel “in zee gedreven” te hebben, de bevolking terug te kunnen laten keren om de oude uitzuig-praktijken weer te kunnen opvatten.

En natuurlijk noemt Rabbae niet de 800.000 Joden die direct na 1948 uit Syrië, Egypte, Jordanië en Irak werden verjaagd. Ach, ze zijn ook niet zo bekend geworden, want Israël heeft ze geruisloos opgenomen in de bevolking op dat kleine stukje grond, die 10% (!!!) van het Mandaatgebied waarop ze eigenlijk recht hadden. Die enorme Arabische landen daarentegen bleken de 700.000 “Palestijnen” niet te kunnen integreren in die enorme landmassa. Natuurlijk heeft dat te maken met de egoïstische genotzucht, apathie, de wreedheid en de incompetentie van de Arabische wereld, maar het is vooral een bewuste keus geweest om de “vluchtelingen-kampen” (gewone sloppen-steden die je overal in het Midden-Oosten ziet) in stand te houden. De VM, de Verenigde Misdadigerstaten die ook wel VN genoemd worden, zijn sindsdien met miljarden-hulp van het “links”-krankzinnig Westen, bezig geweest geld te pompen in deze “kampen” waarin het niet gebruikt werd om een economie op te bouwen maar om een haat-en-terreur-machine te construeren die met succes  en met behulp van de “linkse” media in het Westen  al zestig jaar het slachtoffer uithangt.

Wat moet ik met dat sentimentele gezever van Rabbae over “diepgaande verbondenheid”  gevolgd door “emotionele verbondenheid” tussen de Arabische en de Joodse humanist? Was dat niet een typisch psychopathentrekje: huilerig sentimentalisme? Die andere geflipte Arabier, Kader Abdolah, heeft daar, behalve van hoogmoedswaanzin, ook last van. En waar las ik ooit “sentimentaliteit is altijd de keerzijde van wreedheid”?

En nog iets: die innige band tussen “Palestijnen” en Joden die volgens Rabbae “jammer genoeg door het conflict aldaar continu onderdrukt wordt”. Wat betekent dat nou: “het conflict”? Wat is dat? Dat is toch precies de haat die voortdurend geproduceerd wordt door de Arabische cultuur en de islam? Als je daar iets aan wil doen, moet je niet kwijlebabbelen, maar die haatcultuur op de korrel nemen, de confrontatie ermee aangaan. Maar dat is het laatste wat Rabbae wil. Die is zelf heel erg van de islamo-moslimi. Die wilde Rushdie vervolgen, homoseksuelen ondergronds drijven en precies die islam-cultuur in Nederland invoeren die overal ter wereld al 1400 vreugde en ontspanning schept. Begin maar eens, zou ik zeggen, met gewoon fatsoenlijk en zakelijk onderhandelen daar in het Midden-Oosten, zonder de propaganda-leugen-deken die de media over de Arabische terreur leggen en waaraan Rabbae met dit waanzinstuk weer hard meeweeft. Courtesy of the Volkskrant, of course.

Ik ga verder met het ontrafelen van de leugendeken van Rabbae:

“Wij als Arabieren dienen, vanwege bovengenoemd moreel recht van de Joden en de onderlinge verbondenheid, het bestaan van Israël principieel te verdedigen, mocht het ooit gevaar lopen. Maar wel binnen de door de V.N. erkende grenzen van vóór 1967en naast een volwaardige Palestijnse staat.”

Om te beginnen: “Door de VN erkende grenzen van vóór 1967”: de VN is, zoals gezegd, een organisatie gedomineerd door misdadigerstaten, die elk moreel gezag kwijt is. De voornaamste taak van deze organisatie schijnt eruit te bestaan misdadiger-regimes te subsidiëren en uit de kritische wind te houden alsmede om de hele dag resoluties aan te nemen tegen Israël, de enige méér dan fatoenlijke demokratie in het Midden Oosten.

“Mocht het ooit gevaar lopen”: het enige gevaar voor Israël, Rabbae, komt van de islam en de Arabieren. En natuurlijk van in-slaap-sussers als jij, Rabbae, die Israël “principieel” (hoe?) zullen verdedigen tegen degenen die in praktijk brengen wat de islam voorschrijft: de Joden vermoorden.

“De grenzen van 1967”: dat zijn plusminus de grenzen van de wapenstilstand van 1949. Dat zijn plusminus de grenzen van 1948, toen vijf Arabische staten een genocidaal bedoelde  oorlog op het net geboren ministaatje loslieten. Dat zijn de grenzen waardoor het mogelijk werd dat in 1967 Samaria & Judea (“West-Bank”) en de Golan als springplank werden gebruikt voor de tweede genocidaal bedoelde oorlog.  Bij de derde genocidaal bedoelde overval van 1973 was het iets minder makkelijk voor Allah’’s zegevierende Jodenhaat-scharen.  Volgens het oorlogsrecht, zou je zeggen,  had Israël het recht heel Samaria & Judea in te nemen en de bevolking de Jordaan-grens over te zetten.  Vanwaar dan toch dat morele aplomb waarmee geweldige ethici als Rabbae altijd maar de vanzelfsprekendheid aannemen van die “grenzen van 1967”?  Dat zijn de Verenigde Misdadigerstaten die dat bedacht hebben, maar ik zou liever refereren aan de Volkenbond, die in 1922 héél Palestina, inclusief Trans-Jordanië —  dus dat land waar tegenwoordig de vrienden van HKH Beatrix, de Wildersvervolgende Hoesseini’s heersen  —   als vestigingsgebied aan de Joden toewees. In die gedachtengang had Israël het volste recht gehad in 1948, in 1967 én in 1973 Jordanië binnen te vallen en het koninkrijk te bezetten, want in alle drie die oorlogen deden de vrienden van ons Koninklijk Huis mee aan de genocidaal bedoelde aanval.

Grenzen van 1967? Véílige grenzen moet Israël hebben!  En die veiligheid wordt bedreigd door een hele reeks islamitische dictaturen, met of zonder “demokratische” en “grondwettelijke” façades. In plaats van “principiële” sentimentalia uit te braken, zou Rabbae er dus goed aan doen dat fascistische “geloof” te kritiseren.

Fascistisch”, zei ik. Maar het is sterker: nazistisch is de islam. En wel op drie hoofdpunten: Uebermenschen-ideologie, Jodenhaat en oorlogsverheerlijking. Als Rabbae de invoelende vredestichter wil uithangen, moet hij mij eens uitleggen hoe die pacificerende rol rijmt met de koran en de hadith. Om nog niet te spreken van bloeddorstige interpretatie-traditie van die boeken, wereldwijd, door de Ulema en de Oemma-at-large.

Rabbae:

“De joden zullen moeten inzien dat ze onmogelijk in duurzame vrede kunnen  leven met hun buren zolang Israël zich gedraagt als bezettende macht. Het is in dit verband tekenend dat Israël – hoewel tot de tanden gewapend – zich niet veilig voelt. President Obama komt precies op tijd. Een bewijs des te meer dat alleen een rechtvaardige oplossing garant kan staan voor zijn duurzame veiligheid.  De bezettingspolitiek is immoreel en daarom verwerpelijk. Als het democratische land -dat het graag wil zijn- zal Israël alle resoluties van de Verenigde Naties moeten uitvoeren. Ook zal Israël, om het predikaat “beschaafd” te verdienen, de apartheidspolitiek ten aanzien van zijn Arabische burgers dienen te verlaten. Deze politiek is een smet op het hoogwaardig Joodse Geweten,’la conscience juive’.”

En de gek gáát maar door: “Israël bezettende macht”, “bezettingspolitiek immoreel en verwerpelijk”. Ik zou zeggen: zie hierboven.

Voorts: “Respect”, “mensenrechten”, “internationaal recht”.  Wat moet je hier nog op zeggen? Wat is dit anders dan de totale werkelijkheidsontkenning en pervertering door een psychopaath? Waarom is Israël “tot de tanden gewapend”? Omdat het een slecht geweten heeft, wil Rabbae zeggen. Zou het? Kan je —  na een geschiedenis van een paar duizend jaar waarin overvloedig bewezen is dat je alleen op jezelf kunt vertrouwen omdat de mensheid,  indien gevraagd te kiezen tussen fatsoen en antisemitisme, altijd weer antisemitisme kiest, — kan je, vraag ik,  na zo’n geschiedenis  een slecht geweten hebben als je jezelf adequaat bewapent? Kan “een slecht geweten” de oorzaak  van je bewapening zijn als je in een zee van islam leeft, een geloof waarvan een van de hoofdkenmerken Jodenhaat is, als je door die cultuur al zestig jaar lang elke dag naar het leven wordt gestaan, als door die cultuur al drie genocidaal bedoelde oorlogen tegen je gevoerd zijn? Komt je tot-de-tanden-gewapend-zijn voort uit een slecht geweten als je bedreigd wordt door een apokalyptische waanzinnige als Amedien Jihad  die een atoomwapen aan het ontwikkelen is en die heeft aangekondigd daarmee Israël te zullen vernietigen?

Moeten we begrijpen dat waar Israël het etiket “beschaafd” nog moet verdienen,  de Arabische wereld die kwalificatie al verdiend heeft? Kan iemand het nóg psychopathischer bedenken? Ja, ik val vreselijk in herhalingen, maar wat moet je zo’n totale idioot dan nog antwoorden?

“Rechtvaardige oplossing”: Arafat heeft bij elkaar opgeteld minstens tien keer de kans gehad op een “rechtvaardige”, ja een veel en véél meer dan rechtvaardige oplossing, culminerend in de Oslo-Acoorden en nog getopt door het super-voorstel van Barak van 2000. Niks dan terreur was het antwoord. De opvolgers, Hamas, zijn nóg erger, nóg waanzinniger, nóg wreder, nóg openlijker genocidaal.  En als Israël het dan welletjes vindt, na ook nog zeven jaar met raketten beschoten te zijn, dan is dat een smet op “het hoogwaardig Joodse Geweten“?

Ik móét het herhalen. Volgens mij gelóóft deze pedanto-parmanto-psychopatho in wat hij bazelt! Dat betekent toch echt dat er een steekje los zit.

Raakt u uitgeput, lezer? En hoe denkt u dat ik me voel?

Rabbae:

“De Europeanen en de Amerikanen zullen moeten inzien dat ze bij een groot deel van de wereld totaal ongeloofwaardig zijn geworden met hun retoriek over respect voor de mensenrechten en het internationaal recht. Israël wordt blindelings gesteund en bewapend, terwijl het meer dan dertig resoluties van de V.N. alsmede de uitspraak van het Internationaal Hof over ontmanteling van de de muur aan zijn laarzen lapt. Geen enkel land in de wereld zou dat onbestraft voor elkaar krijgen! De hypocrisie van het westen tegenover de Palestijnen is te doorzichtig en verwerpelijk. De Palestijnen – inclusief Hamas – wel voorschrijven dat ze verkiezingen moeten houden om  gesprekspartner te worden in het vredesproces, maar Hamas meteen als terroristische organisatie bestempelen, nadat ze de verkiezingen heeft gewonnen, is een onvergetelijke en onvergeeflijke manipulatie. Als Hamas een terroristische organisatie was, waarom heeft Israël haar een tijd lang gesteund? “

U bent, lezer, inmiddels misschien zelf zover dat u ook zonder de hulp van mijn superieure intellect de harde stukken uit deze psychopathen-kots kunt vissen:  “totaal ongeloofwaardig”, “retoriek over respect”, “mensenrechten”,  “de muur”, “laarzen”,  “hypocrisie”.  Gaat dit over de Arabische wereld? Hamas? En vergeet de schrijver dan het wilde moorden op de broeders van de PLO, de islamofascistische onderdrukking van alles en iedereen, de Jodenhaatretoriek, de aangekondigde genocide? Ach neen!  Néén! Dit gáát niet over Hamas.  Immers: “dertig resoluties van de V.M” —  pardon van de V.N. —  dát kan alleen op Israël slaan. Israël is de boosdoener. Ik vergis me wéér. Voor de kille, dan wel hysterische moordenaars van Hamas heeft psychopaath Rabbae nuancerende woorden: “bestempelen”. Bestempelen!  U begrijpt: Hamas is geen terreur-organisatie, dat is alleen maar zo “gestempeld” door de Joden.

Trouwens: gesteund? Hééft Israël dat? Is mij ontgaan. Maar dat komt dan misschien omdat fatsoenlijke mensen alsmaar iets goeds proberen te zien in islamitische organisaties, terwijl dat er gewoon nooit is.

Hou vol lezer! Neem een voorbeeld aan mij, uw geestelijk leidsman! We zijn aan de laatste twee, drie kledders bagger toe:

“De Amerikanen en Europeanen dragen een ernstige verantwoordelijkheid voor dit conflict. Het meten met twee maten door het westen zal op den duur de internationale rechtsorde uithollen. “

“Ernstige verantwoordelijkheid”. Dat klinkt bepaald dreigend. Neen. Rabbae dreigt niet richting de Arabische dictaturen, die met hun oliedollars voor zichzelf en voor de “Palestijnen” het paradijs op aarde hadden kunnen vestigen, als ze tenminste geen islamieten waren geweest met ingebouwde volautomatische vooruitgangsrem die het paradijs als een hoerenkast in de wolken voorstellen. Maar dat zijn ze wel, islamieten, en dus vernietigden ze het enige paradijs dat er echt was in het Midden-Oosten, het christelijk gestempelde Libanon, en dus blijven de islamitische naties doen wat ze al 1400 jaar doen, namelijk stagneren, demografisch exploderen, vrouwen onderdrukken, een psychopathische cultuur cultiveren en alle haat naar buiten richten. Precies wat psychopaath Rabbae dus hier ook doet. Wat de vraag oproep of er iets genetisch mis is in de hersens van Rabbae of dat de ziekte bij hem cultuur-geïnduceerd is.

“Meten met twee maten door het Westen”. Ja, dat doen de Verenigde Misdadigerstaten dagelijks met hun resoluties tegen het enige fatsoenlijke land in het Midden-Oosten, Israël.  Ook hier perverteert Rabbae de volle 180 graden.  Aan Israël, een rechtsstatelijke demokratie waarin Arabieren rechten hebben die ze in geen enkel Arabisch land hebben,  wordt elke vergissing zwaar aangerekend. De Arabische naties mogen intussen dagelijks elk Mensenrecht in bloed en wurging smoren en de enige die er melding van maken zijn Mensenrechten-organisaties die sóms een klein berichtje in de krant op buitenlandpagina drie onderaan opleveren. Maar als Israël, zonder daarop uit te zijn, het gezin van een terrorist tegelijk met de terrorist doodt, dan wordt niet de terrorist daarop aangevallen, maar Israël. Terwijl de terrorist dat wel degelijk wilde, dat zijn gezin met hem meeging in de dood, intussen speculerend dat Israël hem zou sparen precies om reden van die te verwachten hypokriete verontwaardiging. Terwijl Hamas in het rond heeft lopen moorden in de Gaza —  tijdens de machtsgreep contra de PLO en tijdens de inval van Israël opnieuw contra “verraders” – terwijl Hamas bewust de eigen bevolking als schild gebruikte en propagandistisch gezien nog blijer was met een dood Palestijns kind dan met een dode Jood, worden geen woorden van verontwaardiging gewijd aan dit tuig, maar wordt Israël consequent aan de schandpaal genageld.

“Meten met twee maten”  wordt —  anders dan de perverse gek Rabbae beweert —  uitsluitend de andere richting op gedaan. Ik heb met open mond de tendentieuze berichtgeving gevolgd over de Gaza-oorlog,  vooral in ons Provinciaal Journaal verzorgd door de NOS, maar ook in de “kwaliteits”-kranten.

We hebben her en der opleidingen “communicatie” op onze universiteiten. Nou, dan zou ik eens  een inhoudsanalyse maken van taal & beelden van de NOS in dit conflict. En die vergelijken met de hoe de Duitse journaals hebben bericht. En dan hebben we het nog niet gehad over “Pallywood”: die hele industrie van manipulatie van vroeger de PLO en nu Hamas om alleen welgevallige en leugenachtige beelden en verklaringen te voederen aan afhankelijke Westerse journalisten.  Hier  alvast een voorzet.

Rabbae:

Het is aan niemand uit te leggen waarom Irak in 1991 werd aangevallen omdat het Koeweit bezette, terwijl Israël 42 jaar lang Palestijns grondgebied bezet houdt. Geen sterveling kan begrijpen waarom Nederland politieke steun aan de inval van de V.S. in Irak heeft verleend, ‘omdat dit land een aantal resoluties van  de V.N. weigerde uit te voeren’, terwijl Israël, met feitelijke steun van Nederland, talloze resoluties niet uitgevoerd heeft!”

Ik kan het wel uitleggen, behalve misschien aan een moreel-intellectuele degeneré als Rabbae. Irak werd in 1991 aangevallen omdat een levensgevaarlijke dictator met een enorm potentiëel, Saddam Hoessein geheten, het hele machtsevenwicht in het Midden-Oosten dreigde te verstoren.  Met het oliepotentieel van Koeweit erbij had hij dat waarschijnlijk met succes kunnen doen.  Verwacht werd ook een enorme wreedheid en slachtingen onder de Koeweiti’s als Saddam zijn gang zou kunnen gaan. De dictator was al eerder Iran binnengevallen met hetzelfde excuus als hij tegenover Koeweit gebruikte, namelijk dat beide landen eigenlijk tot het “historische Irak” zouden behoren. Dat is dus ongeveer zoals Duitsland Nederland zou kunnen claimen. De oorlog met Iran (1980-1988) werd met de gewone Midden-Oosten wreedheid en onverschilligheid voor het leven gevoerd met mijnenvelden, gifgas en kindsoldaten.  Moet dat werkelijk vergeleken worden met een volk dat onder de hoede van de Volkenbond, na een eeuwenlange geschiedenis van vervolging, zijn oude oergrond opzocht en daar een welvaart en humaniteit brachten die ongekend was voor de regio? Hoe ziek moet je zijn om deze vergelijking te maken? Waarom, Volkkrant, moet ik dit soort vuiligheid opgediend krijgen? En het wordt steeds meer. De islamofiele anti-zionist Von der Dunk laten jullie minstens driemaal wekelijks een dergelijk bordje serveren.

En dan zijn we aangekomen bij de laatste resten Rabbae-diarhee:

“Waarom moet Hamas eerst Israël erkennen vóórdat ze, als gesprekspartner erkend wordt door Europa en Amerika, terwijl Israël nog steeds niet de Palestijnse staat heeft erkend? Het dubbele spel van Europa en de V.S. in het Midden-Oosten is even immoreel als gevaarlijk en kan niet onbestraft doorgaan. Vroeg of laat zal dit zich tegen het Westen keren. President Obama komt wat dat betreft precies op tijd. Hij heeft aangekondigd ethische normen in zijn politieke beleid te laten gelden. Tevens liet hij, via zijn adviseur voor het Midden-Oosten, weten dat hij uit is op vrede op basis van de twee-staten-oplossing: een Joodse en een Palestijnse staat. Beide stellingnamen geven hoop op een definitieve einde van de hypocrisie en het geweld in dat gebied. Hopelijk zullen  de Joden en Palestijnen eindelijk aan een vreedzame en gedeelde toekomst kunnen beginnen!”

Het stuk van Rabbae is in zijn geheel en in elk detail van een Orwelliaanse allure. Maar deze alinea  slaat werkelijk alles in gore leugenachtigheid en brutaliserende ploertigheid. De werkelijkheid is dat Israël in de loop der decennia alles eraan heeft gedaan om het  “Palestijnse” geboefte dat al die decennia de eigen bevolking gijzelt, uitbuit, hersenspoelt, intimideert en de dood injaagt tot een zodanig minimum van fatsoenlijk gedrag te bewegen dat ze zoiets als een “Palestijnse staat” kunnen runnen. Alle gigantische diplomatieke inspanningen van de halve wereld zijn tot nu toe echter tevergeefs geweest omdat de “Palestijnse” bendeleiders onder Arafat telkens toch weer de voorkeur gaven aan terreur. Ze hadden, bij de keuze voor vrede, niet eens een fatsoenlijk economie hoeven opbouwen: de Westerse miljarden zouden nóg rijkelijker gestroomd hebben. Maar ze bleven het geld steken in wapens, terreur en de eigen zak. Dáárom heeft Israël nog steeds geen “Palestijnse” staat erkend, omdat je een mafia-bende die je constant naar het leven staat niet respectvol een “staat” gaat noemen. En nu is er dus iets aan het bewind in Gaza dat zo mogelijk nog erger is dan de Arafat-kliek, namelijk  Hamas,  in elk detail een volstrekt nazi-bewind, met dit verschil dat ze niet het militaire potentieel hebben van de held die ze openlijk vereren, van Hitler. Tsja, gut, waarom erkent Israël niet als geprekspartner deze “beweging” die gezworen heeft dat Israël van de kaart geveegd zal worden en dat elke vrede een “hudna” zal zijn, dat wil zeggen een islamitische wapenstilstand, dat wil zeggen een pauze voor de strijders op het Pad van Allah tot ze sterk genoeg zijn om de vijand alsnog te vernietigen. Waarom erkent Israël niet als gesprekspartner een “beweging” die leeft van moord óp alsmede grove intimidatie ván de “Palestijnen “ die ietsje durven af te wijken van het Pad van Allah zoals uitgetekend door Hamas?

Ik  heb van multikul-zijde  in Nederlandse “kwaliteits”-kranten de laatste decennia veel buitensporigs gelezen, maar de abjecte perverteringen die Rabbae  hier opdient, zag ik tot nu toe alleen in publicaties in het Midden- Oosten en bij Thomas von der Dunk.  En je moet maar durven om dan in een slotzin zalvend van “einde van de hypocrisie en het geweld” en van “vreedzame en gedeelde toekomst” te reppen.

Dit stuk van Rabbae zou ik een teken willen noemen, het zoveelste Mene Tekel op de wanden van het West-Europese huis.  Ik wil ook niet verhelen dat ik schrijf in werkelijke angst om vandaag of morgen voor de gedachtenpolitie te moeten verschijnen wegens “haatzaaien”, want de pervertering van alle fatsoen begint normaal te worden.

Zie Geert Wilders, die aangeklaagd wordt vanwege het benoemen van de islam voor wat het is: een nazi-gelijke ideologie.  Zie Engeland. Daar is ooit door Tony Blair een Pakistaanse moslim-fanaat, genaamd Ahmed, tot “Lord” benoemt, tot lid van het Hogerhuis, de Engelse Eerste Kamer. Ik zou willen dat de lezer het begin van deze internetfilm  — (ook hier) — eens aanklikt, waar we, in de periode vlak na de aanslag op de TwinTowers in 2001, zowel Bill Clinton als George Bush als Tony Blair met het zweet op de bovenlip zien verklaren dat de islam een “religion of peace” is die veel “respect” verdient.

En nu heeft dus deze door Blair benoemde Ahmed-van-de-religie-van-vrede het voor elkaar gekregen dat een gekozen parlementariër, Geert Wilders, uitgenodigd door een lid van het Hogerhuis om in het Hogerhuis vrij te spreken, op grof intimiderende wijze is gearresteerd omdat gezegde Ahmed had gedreigd met moslimgeweld voor de deur van datzelfde Hogerhuis.  I rest my case.

Er waart een spook door West-Europa, en eigenlijk door de hele Westerse wereld. Dat spook heet islamisering, als terreur, als dreiging met terreur en als dramdreigerij om gevrijwaard te worden van kritiek en zichzelf tegelijk uitbundig te mogen manifesteren in allerlei vormen. Alle domkoppen, lafaards en huichelaars hebben zich verbonden om zelfs maar het benoemen van die terreur annex dramdreig te voorkomen. De Orwelliaanse nacht van de totale pervertering van alles wat waarachtig ”vrijheid” mag heten, is echt veel nader gekomen dan velen denken. Bat Ye’Or, “dochter van de Nijl” betekent haar naam en ze is Joods plus gevlucht uit Egypte – hoe symbolisch wil je het hebben? – heeft het spook analytisch geduid. Het heet OIC, Organisatie van de islamitische Conferentie. “ De OIC is een unieke organisatie, die zijn gelijke in de wereld niet heeft. Hij verenigt de religieuze, economische en politieke kracht van 56 staten.” En er staan miljarden euro’s van ons eigen aan de Arabieren betaald oliegeld achter. Ze oefenen een blijkbaar ongehoorde invloed uit op allerlei ontspoorde geesten in het Westen in invloedrijke posities. Ik noem Winnie Sorgdrager die in Europees verband in februari 2008 een lachwekkend en tegelijk angstaanjagend  flut-rapport schreef dat op het gevaar van “islamofobie” wees, een begrip dat denkelijk in Europa moet gaan fungeren zoals in Turkije de “eer van Turkije” fungeert, een willekeur-onzin-container-begrip waarmee de boven ons gestelden totalitair om zich heen kunnen slaan, mondsnoeren en gevangen zetten. De analyse van Bat Ye’or is hier in het Engels te lezen. En hier in het Nederlands.

Verder verneem ik dat het post-demokratische lobby-labyrinth “Europa”, dat als monsterbureaukratie hoe langer hoe meer de trekken van de ex-Sovjet-Unie krijgt,  bezig is met wetgeving die mij, als islam-kriticus vogelvrij en rechteloos maakt. Er schijnt op instigatie van het CDA wetgeving te komen of al te zijn die mij vanwege “xenofobie” , “racisme”, “haatzaaien”  overal in Europa arresteerbaar maakt en uitleverbaar aan een of andere islamitische dictatuur,  Jordanië bijvoorbeeld. Hier kunt u er alles over lezen.

“De taak van de staat is de vrijheid”, zei Spinoza. Hij zei niet: “De taak van de staat is de pervertering van alle waarden.” Maar ik ben bang, oprecht bang. Overal in mijn cultuur, vooral in de geesten van een groot aantal steeds verder ontsporende “gezagsdragers” sijpelt iets van echte waanzin binnen.  Waanzin zoals in het drekstuk van Rabbae. Ik voel mij niet meer veilig in Nederland, in West-Europa.

_____________________

Link naar dit stuk onder pseudoniem “Kassander” op Het Vrije Volk