Het is bekend dat het lijden van de “Palestijnen” zo vreselijk is dat ze zelfmoordaanslagen moeten plegen en Joden moeten haten. Dat kan gewoon niet anders. Het comité van aanbeveling van “Stichting Stop de Bezetting” – Stop de Bewapening van Israël! Stop de Landroof van Palestijnen! Stop de Vernietiging van het Palestijnse Volk! Stop het Martelen van Gevangenen door Israël! Stop de Etnische Zuiveringen in Palestina! Stop de Muur in Palestina! Stop de Vernietiging van Palestijnse Eigendommen! – nou ja, het comité van aanbeveling van die betreffende stichting dus bestaat uit:

Marjan Berk, auteur en columniste
Drs. M.P.A.van Dam, publicist
Thomas Lepeltak, journalist en schrijver
Drs. W.van Lommel, cardioloog n.p.
Mohammed Omer
Leon Wecke, polemoloog

Deze mensen zijn misschien géén antisemieten, herhaal: mogelijk géén antisemieten. Net zo min als Anja Meulenbelt. Dat zijn misschien wel hoogstaande intellectuele ethici dan wel ethische intellectuelen, van wie wij allemaal een lesje in denken en moraal kunnen krijgen.

Hier beelden en beschrijvingen van de Hel van de Westbank, van de Apokalyptische Gruwel van Gaza en nogmaals van het Gazaanse Armageddon. Kijk en luister naar de Israëlische cabaretgroep Latma die het Flotillia-lied maakte naar aanleiding van de dappere poging het lijdende Palestijnse volk een paar druppels noodhulp op de dorstende lippen te . . . . eh . . . . druppelen. Men herinnert zich die reddende schepen in mei 2010 , waaronder de Mavi Marmara toch wel?

We citeren een gedeelte uit dat Flotilla lied van Latma (klik vooral de link en luister!):

There comes a time
when we need to make a show
for the world, the web and CNN.
There’s no people dying
So the best that we can do
is create the greatest bluff of all.
We must go on
pretending day by day
that in Gaza there’s crisis hunger and plague
.
‘Cause a billion bucks in aid
won’t buy their basic needs
like some cheese and missiles for the kids.
We’ll make the world
abandon reason.
We’ll make them all believe
that Hamas is Mother Theresa.
We are peaceful travelers
with guns and our own knives.
The truth will never find its way to your tv
( . . .)

Enfin, de miljarden-hulp van de Verenigde Nazi’s richting Stichting Nazislam Gaza en Hamas, Hezbollah & Muslimbrothers is blijkbaar toch niet alléén besteed aan wapens of weggesluisd naar de Zwitserse bankrekeningen van de “Palestijnse” “elite” (ja, inderdaad, twee keer aanhalingstekens).

Ik heb al eens eerder geschreven over de al decennia 24 x 7 draaiende leugenfabriek van de “Palestijnse” propaganda. Ik zei toen :

“Anti-zionist” en mediavervuilertje Burghoorn zou  hier eens kunnen gaan kijken kijken voor andere informatie over die “vredesboot” genoemd naar de “martelares” Rachel Corrie. Of hier of hier of hier of hier of hier of hier of hier of hier of hier of hier of hier. Klik vooral deze laatste “hier” aan, dan kan je zien hoe in Gaza, het Auschwitz van het Midden-Oosten, overgewicht een groot probleem is. Althans dat was het in 2004 volgens een onderzoek van  “The Economist” en er is weinig reden aan te nemen dat de vetzucht in Gaza sindsdien minder is geworden. In een rangorde van 30 staan Gazaanse vrouwen op plaatsje drie en mannen op plekje acht, nog vóór landen als Turkije, Engeland en Duitsland.  Neen, er is géén “humanitaire crisis” in Gaza en vooral géén hongersnood.  Special aanbeveling verdient ook de column van Afshin Ellian, vooral ook omdat hier het geweldige lied over het “vredes-flotielje” van de Israëlische cabaretgroep Latma te zien is.

(Neen, het is niet erg om iets belangrijks twee keer te zeggen en vooral niet om twee linken te geven naar dat onsterfelijke Flotilla-lied.)

Maar waar ik naar toe wil is naar een verklaring voor de gekte, de ziekte van het “Palestinisme” bij “links. Een verklaring die natuurlijk alleen geldt voorzover het niet gewoon antisemitisme is en liefde voor terreur en het totalitaire. Tijdens mijn geleerde zwerftochten waarbij ik af en toe stilsta voor het echte intellectuele diepspitwerk, heb ik een diamant opgegraven, namelijk een citaat uit een recensie (uit de Volkskrant en niet on-line) van Machteld Allan van het boek van Paul Berman, ”Terror and Liberalism”. Allan parafraseert hier Bermans wijsheid en – let op kinderen! – hier is echt een psychologisch inzicht:

“De grootste verbazing reserveert Berman echter voor de intellectuelen en de radicale chic die, in een plotselinge opleving van de belangstelling voor het Midden-Oosten, Israel harder begonnen aan te vallen naarmate de gruwelijkheid van de Palestijnse aanslagen toenam. Hoe erger de Palestijnse terreur, hoe groter de schuld – van Israel. Ook dat patroon is eerder vertoond, maar hoe valt het te verklaren? Zelfmoordterrorisme, schrijft Berman, heeft een diepe filosofische crisis veroorzaakt bij iedereen die wil geloven dat de wereld wordt geregeerd door rationele logica. Door de schuld bij het slachtoffer te leggen wordt het irrationele ineens wél uitlegbaar. De rationalisatie van de zelfmoordterreur is overbekend: de bezetting van de Westbank door Israël drijft de Palestijnse kinderen tot wanhoop, en die wanhoop veroorzaakt de wil om zichzelf te doden. Het Palestijnse nihilisme betekent dus dat het Palestijnse lijden onder de bezetting heel erg groot moet zijn. Toch was de uitleg hiermee nog niet helemaal rond: zelfmoordterreur, zeker als die uitgevoerd wordt door jongeren, blijft iets onverteerbaar extreems houden. Het gevolg was dat naarmate de aanslagen in frequentie en hevigheid toenamen, men zich op steeds extremere stijlfiguren moest verlaten om het fenomeen te kunnen blijven ‘verklaren’. De zelfmoordhysterie werd met nog grotere hysterie overschreeuwd. Voldeed drie jaar geleden nog de vergelijking met de Zuid-Afrikaanse apartheid, nu is Israelisch ‘nazisme’ een van de gangbare verklaringen voor de Palestijnse zelfmoorden geworden. Nobelprijswinnaar José Saramago noemde het bulldozeren van Arafats compound door het Israelische leger ‘een misdaad vergelijkbaar met Auschwitz.’ De Zuidafrikaanse schrijver Breyten Breytenbach ging nog een stap verder en zocht de oorzaak van de Palestijnse zelfmoordaanslagen in de provocerende joodse waangedachte een uitverkoren volk te zijn, net als de witten van Zuid-Afrika.”

Nu zult u zeggen: Godwineert u ook niet zelve, heer Pennings? Maakt u zich niet ook schuldig aan het gebruik van “steeds extremere stijlfiguren”? Het antwoord is nee. Omdat sinds 1920 met het optreden van de moefti van Jeruzalem in Palestina (en met figuren als Hassan al-Banna en Sayyid Qutb) de nazistische Jodenhaat, de nazistische oorlogsverheerlijking en het nazistische Führerprinzip naadloos zijn opgenomen in de eigen traditie van islamitische Jodenhaat, in de traditie van Jihad en van de “navolging van Mohammed”. Maar ik moet eindelijk toch eens een keer dat verrekte opstel terzake waaraan ik al zo lang werk on line proberen te krijgen.

Kijk, daar ben ik nou even stil van, van zo’n New Yorkse Canal-Girdle-Intellectual als Paul Berman die toch maar mooi mijn zondagmorgen van de  26ste september 2010 heiligt met een moment van Genade en Inzicht.

___________________________

Link naar het oorspronkelijke stuk op Artikel 7