HEIJNE BAS

Dat is een duo om te onthouden. Unvergänglich. Unvergessen. De lezer is van mij vrij lange teksten gewend. Deze keer maak ik het heel kort. En ook voor morgen kondig ik een korte tekst aan. Dat zal namelijk een wat uitgebreidere versie zijn van wat ik vandaag zeg: ik ga bewijzen dat Bas Heijne géén intellectueel is.  Zachter kan ik het niet zeggen. Niettemin kijkt u daarvan op. Natuurlijk! Begrijpelijk! Want die grachtengordelnicht schrijft toch in de deftige NRC ? Was dat niet een slijpsteen voor de geest van on-Hollandse en kosmopolitische allure? Het antwoord luidt: nee.  Ook dat verrast u natuurlijk. Of toch niet zo erg meer. Maar de NRC heeft niettemin verdiensten. De NRC heeft mij namelijk dermate scherp, dermate razend gemaakt dat Bas mij never-nooit meer gaat antwoorden. Keep AmsterdamPosted! Ik ga Bas Heijne zodanig fileren dat hij niet begrijpt wat hem overkomt. Ik bedoel dat zeer letterlijk. Hebt u dat, lezer? Letterlijk! Dus hij zal vrolijk verder schrijven in de NRC. Maar mij antwoorden zal hij nooit. Nóóit! Hij zal niet eens beseffen dat hij intellectueel vernietigd is.  Dat is het mooie, tragische, gruwelijke. U weet toch dat Hitler in zijn laatste dagen in zijn Berlijnse bunker zei: “Het Duitse volk is mij niet waardig geweest?” En volgens mensen die met Saddam Hoessein hebben verkeerd in de laatste maanden voor zijn ophanging,  toen hij zijn dagen sleet met het bewerken van een soort volkstuintje, zei Saddam voortdurend dat hij een zegen voor het Iraakse volk was geweest.  Nou ja: zo eindigt Bas Heijne zijn dagen ook: dóórschrijvend en dóórlullend. In de NRC. Ook als ik met hem klaar ben. Bas is veel te hoog gestegen om nog enige notie van werkelijkheid te hebben.

________________

Link naar dit stuk op AmsterdamPost

Advertenties