Dit YouTube-filmpje draagt als aanbevelende tekst “PVV-Miep snapt statistiek niet”, maar Lilian Helder snapt ’t allemaal beter dan haar hautaine aanvallers, ze legt het alleen niet helder genoeg uit

(Door Martien Pennings)

Ik heb al eens eerder geschreven over de veelzeggende betekenisloosheid van Arnon Grunberg. Ik had mijn oog toen laten vallen op deze passage bij Grunberg:

“De veelal door de staat gecontroleerde Arabische media hebben al decennia moeite onderscheid te maken tussen kritiek op de staat Israël en fanatiek antisemitisme. Daarin, en niet zozeer in de islam, moet een belangrijke oorzaak worden gezocht van het wijd verspreide antisemitisme in de Arabische wereld.”

Waarna ik geselend toesloeg:

“Kijk eens even wat hier staat: de causa causarum van de Jodenhaat in het Midden-Oosten is niet de islam, maar . . . . . hou je vast . . . . . . tromgeroffel . . . . . . het niet onderscheiden door de Arabische media tussen Israël en Joden. Je zou er overheen lezen. Maar dit is wel degelijk van een duizelingwekkende domheid.”

En nou blijkt het knapste Jodenjongetje van de klas zelfs nog dommer dan een Arische rechts-extremiste uit de Tweede-Kamer-SA van de Grote Blonde Satan. Ik ga dat uitleggen.

Op 4 april schreef Arnon Grunberg in een van zijn pareltjes die dagelijks op de voorpagina van de Volkskrant verschijnen:

“Op YouTube is een fragment te vinden van een Kamerdebat waarin Lilian Helder, nummer 3 van de PVV, aangeeft niets van wetenschappelijk onderzoek te begrijpen. Het lijkt kleinkunst,maar het is een Kamerdebat. Dit weekend mocht mevrouw Helder in een interview in NRC Handelsblad haar faux pas toelichten. Maar mevrouw Helder vindt haar onwetendheid geen onwetendheid. Ze zegt: ‘Wie een boodschap simpel wil maken, komt al snel zélf simpel over.’ Waarmee ze bedoelt: wij baseren ons beleid niet op wetenschappelijk onderzoek maar op gevoelens, een ander woord voor vooroordelen De journaliste heeft vervolgens geen vragen meer en noemt mevrouw Helder een ‘goedlachse flapuit’. Ach, democratie in Nederland. Het Kamerdebat: kleinkunst. De volksvertegenwoordiger: weet niets en kan niets. De Tweede Kamer: banenproject voor werklozen. Misschien is mijn boodschap iets te simpel, maar ik vertrouw erop dat de goedlachse flapuit die mevrouw Helder heet net kan begrijpen wat ik bedoel.”

Je zou in een lied uitbarsten waarvan de eerste hartstochtelijk te zingen regel zou moeten luiden “Is dit dédain?” en de laatste “Kleinkunst voor werrekelóóózen!”

Waar gaat het over? Een PVV-dame verdedigde ergens begin 2011 vanaf de katheder in de Tweede Kamer dat je uit het feit dat opvoedende-taak-gestraften minder vaak recidive plegen dan gevangenis-gestraften niet mag concluderen dat gevangenisstraf slechter is. Ze werd, zo op het oog, ter plekke afgemaakt door een paar linkserds, waaronder een Groenlinkse totebel. Die zei terecht dat de statistieken toch uitwezen dat die opvoedende taakgestraften veel minder vaak recidive pleegden. Maar ja, statistieken: u weet . . . . . De PVV-dame wist daar op het spreekgestoelte echter niks anders te doen dan 85-keer te herhalen dat die twee soorten niet vergelijkbaar waren, gevangenisgestraften en opvoedende-taak-gestraften. Terwijl het toch haar portefeuille was, wist ze de essentie van de kwestie niet te raken. Namelijk de essentie dat het om te beginnen verschillende types zijn die door een rechter tot een opvoedende-taakstraf of tot een gevangenisstraf worden veroordeeld. Die rechter kijkt naar het type dat hij voor zich heeft, kijkt in het dossier en ziet of een opvoedende taakstraf al dan niet nog kan helpen. De echte stouterdjes veroordeelt hij dus tot gevangenisstraf en dat zijn dus ook de recidivisten. Het ligt er dus niet aan dat een taakstraf zoveel beter zou helpen, maar aan het feit dat types die een taakstraf opgelegd krijgen aardiger zijn. Die een gevangenisstraf opgelegd krijgen zijn sowieso al veel grotere rotzakken . . . . .eh . . . . . slechteriken moet je dan zeggen als je daar in de Tweede Kamer staat. Die PVV-dame had haar verhaal kunnen besluiten met te zeggen:

“Kortom, de recidivist heeft om te beginnen al een heel ander profiel en daarom veroordeelt de rechter hem tot gevangenisstraf. De oorzaak van de recidive zit dus in het karakter-van-de-verdachte-in-het-oog-van-de-rechter, niet in het soort straf.”

Maar Wilders kiest niet het soort medewerkers dat zó diep penetreert.

Grunberg maakt zich dus belachelijk met zijn pedante domheid. Maar wat mij vooral stoort is dat air, die minachting van Grunberg voor die PVV-dame. Zoveel dédain is een betere zaak waardig. Dat zou je bijvoorbeeld beter bewaren voor het antisemitisme van de krant waarin de Jood Grunberg schrijft, en speciaal voor dat van de antisemieten Thomas von der Dunk en Jos Collignon en voor “anti-Zionisten” als die nieuwe “correspondent” in Israël, Rolf Bos. Maar ja, een mens wil niet werkeloos worden, of nog erger, in het afvalputje van de maatschappij belanden, de Tweede Kamer. Dus blijft Grunberg zo dom mogelijk lullen, zijn minachting naar de verkeerde mensen sturen en houdt Dunk zijn antisemitisme op de juiste graad van giftigheid. Bij de Volkskrant zijn ze alleen maar blij, want van domheid en “anti-Zionisme” lusten ze daar wel pap met dikke klonten.

Enfin, over dat antisemitisme van de Volkskrant en vooral dat van Dunk ga ik het zeer uitgebreid hebben op de 26ste april op deze site onder de titel:

“Thomas von der Dunk is een antisemiet en de Volkskrant een Jodenhaat-vod. Oftewel: de gotspe van de Arondéuslezing”

Ik hoop u terug te zien op de door mij te voltrekken publieke slachting van Thomas von der Dunk . Op de avond van 26 april in dit theater!

_____________________

Link naar dit stuk op AmsterdamPost

Advertenties