DUNK MET VLAG EN SNOR EN ARMBAND

Door Martien Pennings

Wij van Amsterdam Post krijgen zelden van de boven ons gestelden een mail binnen waarvan we blij worden, maar deze, van Provinciale Staten van Noord Holland, was een uitzondering.  Wij citeren uit de brief waarin ons namens de Provincie werd verteld dat de Arondéuslezing 2011 geen doorgang kan vinden:

“Wij hopen altijd op inspirerende, prikkelende, zelfs controversiële verhalen, die recht doen aan de moedige, onafhankelijke geest die Willem Arondéus had. Tegelijkertijd hebben wij de heer Von der Dunk gevraagd, zoals wij dat aan elke beoogde inleider plegen te doen, er geen (partij-)politieke beschouwing van te maken. Maar toen hij ons zijn lezing ter inzage gaf, bleek een groot deel hiervan sterk (partij)-politiek van aard. Wij hebben onze bedenkingen uiteraard met de heer Von der Dunk besproken. Desgevraagd bleek hij niet bereid de gewraakte passages aan te passen. Ons restte toen helaas geen andere conclusie dan dat we de lezing dit jaar af moeten gelasten.”

Wij van AmsterdamPost werden blij van deze mail uit deftigbedaardland, maar we werden ook een beetje jammer, want nu kunnen we het pamflet dat we van plan waren uit te delen na afloop van de Arondéuslezing, eh . . . . . . niet uitdelen. En er hadden wel 150 ongetwijfeld nogal intellectuele en hoog-gesalarieerde toehoorders ingeschreven. Niettemin gaat het essay van Martien Pennings, waarvan sprake is in onderstaand niet-uitgedeeld-pamflet, zonder mankeren on line op deze site. Nog vóór de 26ste. Want na de afgelasting van deze lezing moet nog het ontslag volgen van Thomas von der Dunk bij de Volkskrant en bij de Universiteit van Amsterdam.

Maar nu eerst de tekst van het pamflet dat we hadden willen uitdelen na afloop van de Arondéus-lezing:

Het is een gotspe dat Thomas von der Dunk de Arondéus-lezing heeft mogen houden

Thomas von der Dunk, hierna kortweg aan te duiden als „Dunk“ heeft zojuist de Arondéus-lezing verzorgd. In mijn visie is dat een gotspe, een brutale perversie.

Ondergetekende heeft een essay over Dunk gepubliceerd op het internet. Wie googelt “Martien Pennings Amsterdampost gotspe Arondéuslezing”  krijgt mijn tekst te zien. Ik zal naar aanleiding van de inhoud van deze lezing zo snel mogelijk een update schrijven en on-line zetten.

Vermoedelijk heeft Dunk zojuist, op deze avond van de 26ste april 2011, in zijn lezing de moslims in het Westen voorgesteld als de nieuwe Joden, zoals hij eerder in zijn columns deed. Ook dat is een gotspe: moslims hebben in het Midden-Oosten en Noord-Afrika een traditie van 1400 jaar antisemitisme, waarin sinds 1940 de nazivariant naadloos is opgenomen. Recent zijn ook in West-Europa moslims verantwoordelijk voor bijna alle antisemitische incidenten. De nagedachtenis van Arondéus is hier vanavond onteerd. Degenen die Arondéus wilde redden, worden opnieuw in gevaar gebracht door een niet-eens-krypto antisemiet die beweert in diens geestelijke traditie te staan. En dat alles onder het toeziend oog van de elite van de Provincie Noord-Holland.

Los van dat antisemtisme heeft Dunk zijn uitverkiezing voor deze lezing te danken aan nóg een misverstand, namelijk dat hij een avant-gardist zou zijn, vergelijkbaar met Willem Arondéus. Hij is echter alleen in uiterlijk en in oppervlakkig gedrag een non-conformist. Hij heeft de laatste dertig jaar juist deel uitgemaakt van het multiculturele establishment, dat welhaast een monopolie heeft gehad in de media en de cultuur in het algemeen. Dunk heeft een vaste aanstelling aan de universiteit van Amsterdam, waarbij hij blijkbaar tijd vindt om meer dan wekelijks een column in de Volkskrant te schrijven.

Voor mijn internet-essay zijn slechts een zevental columns van Dunk rond de thema’s Israël, islam, christendom uit de Volkskrant geanalyseerd. Dat lijkt weinig, maar de leugens, insinuaties, halve waarheden en dwaze redeneringen zijn in Dunks teksten dermate dicht verknoopt dat ik voor de analyse en weerlegging van alleen al die paar columns niet minder dan vijftig (50) pagina’s nodig had.

De allerbelangrijkste conclusie is dan ook dat Dunk niet serieus te nemen is, behalve in het kwaad dat hij aanricht. De kern van zijn oeuvre is het demoniseren van Israël en de kern-stelling waarop hij dat baseert is dat Israël in Samaria-Judea (“de Westbank”) zich zou bevinden op “geroofd gebied”. Dunk voert geen serieuze literatuur aan waarop hij die “geroofd gebied”-stelling baseert. Maar praktisch volgt hij de lijn van de zogenaamde “nieuwe historici”, in feite wetenschappelijke fraudeurs zoals Benny Morris – die inmiddels enigermate tot inkeer is gekomen vanwege de onweerlegbare feiten waarmee hij werd overspoeld – en Ilan Pappé die de laatste dertig jaar het debat in Israël hebben beheerst.

Morris en Pappe zijn door Efraim Karsh als bronnenvervalsers aan de kaak zijn gesteld in zijn “Fabricating Israeli History” (Revised Edition 2002). Karsh is meteen ook de auteur van het belangrijkste historische onderzoek naar “de kwestie Israël” van de laatste 90 jaar, dat is dus sinds 1920, toen de moefti van Jeruzalem Amin al Husseini, met behulp van de ideologie van de islam, in Palestina de terreur tegen de Joden begon op te wekken, de terreur die tot op de dag van vandaag voortduurt. Dat boek van Karsh heet “Palestine Betrayed” en is van 2010.

In feite geeft Dunk nergens analyses van enige diepgang over zijn verknoopte onderwerpen – Israël, islam, en de Joods-christelijke traditie – het blijft steken in slogans. Ik bewijs in mijn on-line-opstel dat Dunk in zijn demonisering van Israël irrationele redeneringen volgt en weigert op de feitelijke geschiedenis van Israël in te gaan. Ik leg in mijn internet-essay de historische, juridische en morele redenen neer waarom Israël zich legitiem in Samaria-Judea bevindt en ik geef aan waarom de morele gelijkstelling door Dunk van de Joods-christelijke traditie en het Mohammedanisme irrationeel is.

Dat irrationele is ook meteen de voornaamste reden waarom ik Dunk een antisemiet noem. Ik voer in mijn opstel het type van de “convergent” in, dat zijn mensen die zowel van extreem-links als extreem rechts kunnen komen, maar die “convergeren” in de islam omdat ze beiden daar iets van hun gading vinden: om te beginnen een totalitair systeem, voorts haat tegen “Amerika”, “Zionisme”, “kapitalisme”, “kolonialisme”, “imperialisme”, “globalisering” en “het Westen” tout court, maar ook “liefde voor de armen en verdrukten” en dat zijn natuurlijk bij uitstek “de Palestijnen”. Zo’n “convergent” is moeilijk te onderscheiden van een antisemiet, maar ik neem tot criterium het volgen van irrationele redeneringen om “Israël” overal de schuld van te kunnen geven en de vaste wil om dat vol te houden tegen evidente feiten in. En zo gezien is Dunk een “echte” antisemiet.

Dunk stelt al zijn irrationalisme en feiten-resistentie in dienst van zijn Israël-bashen.. Hij demoniseert zoveel mogelijk de Joods-christelijke traditie en stelt de islam als zo onschuldig mogelijk voor. Binnen dat grote irrationale kader pleegt Dunk voortdurend kleinere, maar niet onschuldige dwaasheden en perversiteiten. Meestal komen die neer op absurde quasi-historische analogieën en vergelijkingen waarin actuele elementen gemengd worden. Dat absurde mengsel van quasi-geschiedenis en actualiteit wordt door Dunk overigens niet eens uitgewerkt, maar in korte slogan-achtige statements gebracht, die ook nog eens verknoopt worden tot alinea’s met een zeer hoog demagogisch gehalte.

Het actuele element van zijn demonisering van Israël is vaak de demonisering van “Wilders” en de PVV. In feite staat zijn demonisering van “Wilders” in dienst van zijn antisemitisme en Israël-bashen. De analogieën en vergelijkingen in dat mengsel van actualiteit en quasi-geschiedenis zijn vaak niet alleen absurd maar ook grof en beledigend. Zo worden de “Protocollen van Zion” vergeleken met een serieus boek als “Eurabia” van Bat Ye’or, Willem van Oranje met een moorddadige watergeus en verder elke bloedbevlekte “revolutionair” die zich maar denken laat. Geert Wilders wordt gelijkgesteld met de leiders van het genocidale Hamas dat de nieuwe Holocaust als ideaal en noodzaak in zijn charter heeft staan.

Enfin, voor verdere kennismaking met de wetenschapsethiek van Dunk verwijs ik naar mijn internet-essay.

___________________________

Link naar dit stuk op AmsterdamPost

20-04-2011

Advertenties