rolf bos

Ik vind Rat Rolf Bos “correspondent” van de Volkskrant een heel erg vieze schoft en een Jodenhater. Het kan ook zijn dat-ie gewoon heel erg dom is. Of misschien is hij wel een convergent. Wat is dat? Dat zijn extreem linkse of extreem rechtse types die gezellig saampjes naar de islam convergeren, omdat ze in die snoeptrommel beiden veel van hun gading vinden: liefde voor het totalitaire, liefde voor de “arme mensen in de wereld” en van hen vooral natuurlijk voor de “Palestijnen”. In diezelfde trommel vinden ze ook haat tegen het “kapitalisme”, “imperialisme” en “globalisme”, kortom tegen “het Westen” en “Amerika” en natuurlijk ook haat tegen die nazi’s in de Apartheidsstaat Israël en misschien ook wel gewoon haat tegen Joden in het algemeen. Kortom, de Groene Snoeptrommel islam is yammie-yammie voor zowel Bruin als Rood. Hoe dan ook, of-ie nou Groen, Bruin of Rood is, dom of slim is, die Rolf Bos is in elke geval een rat, een stiekeme viezerik, een waardige opvolger van Alex Burghoorn, die ook zijn “anti-Zionisme” altijd zo keurig wist te verpakken. Ik bedoel: je kan toch gemeen zijn én dom, een rat zijn én een heel laag IQ hebben?

Als je de smeerlapperij in onderstaande column van Rat Bos wil ontdekken, dan moet je heel nauwkeurig lezen en moet je verrekte goed op de hoogte zijn van de werkelijke geschiedenis van Israël en de “Palestijnen”. Want alles wat essentieel is, verzwijgt Rat Bos. Dáár is dit soort “correspondenten” vooral goed in. Let ook eens op de titel waaronder hij schrijft “correspondent in Israël en de Palestijnse gebieden”.

U ziet het, de “Westbank” (Samaria-Judea), dat zijn “Palestijnse gebieden”. Ik kom daar nog uitgebreid op terug.

Rat Rolf zet “Hoofdpijndossier” boven zijn column, alsof er toch nog best wel zwaar-genuanceerd denkwerk in zit. Maar het is gewoon dwaas, leeg, eenzijdig en lasterlijk gelul. We citeren de column van Rat Bos in extenso, we zetten de zinnen waarin de vuiligheid verborgen zit lekker in het vet en dan vertellen we waarom het zulke goorlapperij is.

***************************************************************************

(Volkskrant, dinsdag 26 april)

COLUMN HOOFDPIJNDOSSIER

Israël heeft een plan nodig, desnoods oud

Over vier maanden wordt hij 88. Shimon Peres, de president van Israël is net zo lang actief in de politiek als zijn vaderland bestaat – wie in de wereld kan hem dat nazeggen? Hij is met afstand de populairste politicus van Israël. Peres was ooit een havik, de man die propageerde dat Joden nederzettingen in bezet gebied bouwden. Maar niets veranderlijker dan een Israëlische politicus. De laatste twee decennia draagt Peres zijn visie uit van een ‘Nieuw Midden-Oosten’, gebaseerd op vrede en economische samenwerking met de Palestijnen. Toen hij in 1994, samen met Arafat en Rabin, de Nobelprijs ontving, leek ‘Palestina’ om de hoek te liggen. Het kwam er helaas niet van. De Palestijnen hadden te maken met een weinig doortastende Arafat. In Tel Aviv vermoordde een Joodse fundamentalist premier Rabin. Weg hoop. Nu is het 2011. Opnieuw ligt ‘Palestina’ om de hoek. In september willen de Palestijnen bij de Verenigde Naties een verzoek indienen om als onafhankelijk land erkend te worden. Gezien het aantal landen dat ‘Palestina’ nu al erkent, zal dat wel lukken. Verandert er dan wat? Israël is daarmee als bezettende macht op de Westbank nog niet verdwenen. Maar Jeruzalem zal vanaf dat moment wél een ‘andere, autonome natie’ bezetten, niet zomaar een stuk land dat tot 1967 tot Jordanië behoorde. Israël zal zich na deze ‘zwarte september’ internationaal meer isoleren, het zal door een ‘diplomatieke tsunami’ overspoeld worden. Natuurlijk, Israël zal roepen dat Palestijnen (Hamas!) onbetrouwbaar zijn, waar geen afspraken mee te maken vallen. Het zal ongetwijfeld wijzen op het gevaar van Iran, de onrust in de Arabische wereld –maar het tij is niet te keren. Alle hens aan dek dus. Maar wat doet de regering-Netanyahu? Niks – nou ja, de premier gaat eindmei het Amerikaanse Congres toespreken. Maar meer dan een handreiking (overdracht van nog enkele stukken land aan de Palestijnse Autoriteit, het sluiten van een paar checkpoints) hoeft niet verwacht te worden, laat staan een bouwstop voor Joodse nederzettingen op de Westbank. Daar gaan de Palestijnen hun reis naar New York niet voor afzeggen. Dat voorziet het Witte Huis ook. Volgens The New York Times schrijven de Amerikanen nu zelf aan een vredesplan. (President Obama wil sowieso vanaf september voorlopig van dit hoofdpijndossier af, hij wil de handen vrij hebben voor de presidentsverkiezingen van 2012.) Enter Shimon Peres, de enige Israëlische staatsman die nog aanzien heeft in de wereld – vergeet de weifelachtige Netanyahu, de politiek verzwakte Defensieminister Barak en de agressieve buitenlandminister Lieberman. Wacht niet op plannen van anderen, zei Peres vorige week, zorg dat we zelf snel een nieuw vredesplan op tafel hebben liggen. Neem het heft in eigen hand. Ga weer met de Palestijnen praten. Hij heeft gelijk. De stukken van eerdere onderhandelingen kunnen uit de la –met de kernpunten: ‘de grenzen van 1967’, landruil voor grote Joodse nederzettingen, compensatie voor Palestijnse vluchtelingen, Israëls veiligheid, ‘de status van Jeruzalem’. Natuurlijk, beide partijen zullen pijnlijke concessies moeten doen. Maar er is geen andere weg. Zelf kan Peres weinig ondernemen. Als president heeft hij een ceremoniële functie, dus is Netanyahu nu aan zet. ‘Bibi’ heeft nog vier maanden. Gebeurt er niets, dan zijn de Palestijnen vanaf september, hoe symbolisch die onafhankelijkheidsverklaring ook zal zijn, aan de winnende hand. En Israël? Dat wordt mettertijd het nieuwe oude Zuid-Afrika, een ooit Beloofd Land dat met de nek wordt aangekeken door nagenoeg de hele wereld. Dat zal niet de droom geweest zijn die Shimon Peres in 1948, bij de geboorte van Eretz Israël, voor ogen heeft gehad.

***************************************************************************

“Maar niets veranderlijker dan een Israëlische politicus”.

Ach ja, die Joden. Duizend vermommingen, je weet het, maar ze blijven gewetenloze opportunisten. Niet te vertrouwen, die Joden. Zullen we zeggen: bosrattigheid kent geen tijd?

“De Palestijnen hadden te maken met een weinig doortastende Arafat.”

Palestijnen bestaan niet. Die zijn als “volk” uitgevonden” door Arafat zelf, na propaganda-adviezen uit Noord-Vietnam, van het Kremlin en van Çeausescu, bij wie Arafat in de jaren 1960 vaak te gast was om de fijne kneepjes van de totalitaire propaganda te leren. Dat wil zeggen hoe “het Palestijnse volk” te presenteren als slachtoffer van “neo-kolonialisme”. En daar in Roemenië had Arafat in zijn vrije tijd seks met zijn lijfwachten en met jongetjes uit de Roemeense weeshuizen, gul door de gastheer ter beschikking gesteld. Nee, de liefde van Arafat voor jongetjes ging verder dan alleen maar oproepen om zichzelf op te blazen te midden van Joden en “Shadid” (martelaar) te worden. Arafat was in het algemeen een dóórtastertje, kan je wel zeggen.

Dat lekker doorpakken had hij van zijn mentor, de moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, die in 1942 in Griekenland de mobiele vergassingsinstallaties al had klaar staan voor het geval Rommel zou doorstoten. Die moefti hield ook erg van kinderen en in nauwe samenwerking met de nazi’s heeft hij dus voor vele duizenden Jodenkinderen uit Polen en Hongarije de ontsnappingsweg geblokkeerd en gezorgd dat ze alsnog vergast werden.

Dat doortastende had Arafat na de “Accoorden van Oslo” van 1993 trouwens ook. Want hij begon onmiddellijk die Accoorden te saboteren door de terreur en de propaganda voor terreur op te voeren. Dus die suggestie van Rat Bos dat hij van goede wil was, maar té weifelend de vrede implementeerde, is een rolfrattige perversie. Literatuur zal aan zo’n luie rat wel niet besteed zijn, dus misschien kan de “correspondent” zich eens door een filmpje laten voorlichten: Relentless.

“Israël is daarmee als bezettende macht op de Westbank nog niet verdwenen. Maar Jeruzalem zal vanaf dat moment wél een ‘andere, autonome natie’ bezetten, niet zomaar een stuk land dat tot 1967 tot Jordanië behoorde.”

Jeruzalem zal bezetten? Ah, ik snap het al! Vroeger had je wel van die deftige G.B.J Hiltermannen die een land met de hoofdstad aanduidden: “Londen zal dit niet over zijn kant laten gaan . . .” Hier heeft voor Rat Bos die aanduiding een extraatje: want Jeruzalem ligt ook letterlijk in wat Rat Bos als “bezet gebied” aanduidt”. Maar het is natuurlijk géén bezet gebied en het heet Samaria-Judea en géén “Westbank” net zo min als Jordanië “Eastbank” heet. Trouwens wel eens een rivieroever (“bank”) van 40 kilometer breed gezien?

Zal ik nog eens vertellen wat Rat Bos hier allemaal verzwijgt om deze tendentieuze twee regels te kunnen opschrijven? Door de verzwijgingen vooral, staan in die twee regels tien keer zoveel leugens als woorden. Een prestatie! Het is van een Von der Dunkse  allure.

De Joden leefden al duizenden jaren in Palestina voordat de Arabieren in de 7e eeuw ná Christus die landstreek bloedig onder het kromzwaard brachten. De Arabieren hebben vanaf de 7e eeuw  (ook onder het Ottomaanse Rijk) in dit gebied 1300 jaar lang de Joden geterroriseerd, uitgebuit en zo af en toe, als de tulband er naar stond,vermoord. De Arabieren waren de bloedige kolonialen.

Toen de Joden uit de diaspora rond 1880 naar hun spirituele vaderland begonnen terug te keren in het kader van het Zionisme, was dat een daad van dékolonisatie, van koloniale bevrijding, echter geheel zonder militair geweld. Bovendien hebben de Joden er alles aan gedaan om met de Palestijnse Arabieren in vrede en gelijkheid te leven. Na de nederlaag in de Eerste Wereldoorlog, bij de ineenstorting in 1918 van het Ottomaans Rijk, kreeg het Zionisme (de immigratie van Europese Joden naar Palestina) een extra impuls, want de Engelsen maakten zich op (Balfour-verklaring) de Joden een eigen staat te geven in Palestina, op voorwaarde dat ze integreerden met de aanwezige Palestijnse Arabieren.

Die integratie is onmogelijk gemaakt door de hier boven al genoemde moefti van Jeruzalem, Amin al-Husseini, die met de voorschriften van de islam in de hand de Jodenhaat in Palestina begon te prediken en vanaf 1920 een steeds toenemende golf van terreur tegen niet alleen de Joden ontketende, maar ook tegen de eigen bevolking, voor zover die bereid was met de Joden samen te werken. Dat was niet vreemd, die bereidheid van de bevolking tot samenwerking met de Joden, want was Palestina in 1880 nog een desolaat, bijna ontvolkt, door absenteïstische Arabische landheren uitgebuit gebied, de Joden brachten welvaart, dynamiek, betere medische zorg en een hogere levensverwachting.

De door de moefti Amin al-Husseini begonnen terreur heeft tenslotte gewonnen en resulteerde in het uitroepen in 1948 van de staat Israël op nog geen tien procent van het oorspronkelijk voor de Joden beschikbaar gesteld vestigingsgebied. Vervolgens zijn vijf Arabische staten Israël binnengevallen met de bedoeling genocide op de Joden te plegen. Zelfs in die oorlog heeft de leiding van de Joodse staat geprobeerd de Palestijnse Arabieren te overtuigen om in hun dorpen te blijven en op basis van gelijkheid samen te leven.

De Arabische “elite” (maffia) echter, met name de militaire leiding, heeft de Palestijnse Arabieren opgroepen hun dorpen in Israël te verlaten, om ruim baan te hebben voor de geplande massamoord op de Joden. Deze Arabische maffia’s zijn 100% verantwoordelijk voor het ontstaan van het “vluchtelingen-probleem” en vervolgens zijn ze verantwoordelijk geworden voor het in stand houden van dat probleem, puur en alleen om daarmee de haat tegen Israël gaande te houden. De “Palestijnen” zijn dus geen vluchtelingen in de normale internationaal-rechtelijke zin, want niet op de vlucht gejaagd door vijandelijke legers. Bovendien zijn ze niet naar een vreemd land hoeven vluchten – een ander criterium voor de status van vluchteling – want ze zijn in Palestina gebleven. Bovendien waren het vaak Arabieren die pas zeer korte tijd in Palestina verbleven, korter dan de meeste Joden, omdat ze pas aangetrokken waren door de welvaart die de Joden creëerden. Niettemin hebben deze nep-vluchtelingen een status gekregen die nog nooit aan echte vluchtelingen is toegekend: de vluchtelingstatus werd namelijk toegekend aan kinderen en kindskinderen en ad infinitum, zodat het “vluchtelingenprobleem” niet kleiner werd maar groter. Egypte en Jordanië hebben de “Palestijnse” “vluchtelingen” (ja, twee keer aanhalingstekens) in de periode (1948-1967) dat ze illegaal respectievelijk Gaza en Samaria-Judea (“de Westbank”) beheersten wreed en regelrecht moorddadig behandeld. Illegaal beheersten zeg ik, want het was een aanvalsoorlog op Israël in 1948 en dus was de bezetting door Egypte van Gaza en van Samaria-Judea door Jordanië illegaal.

Kijk nou toch eens hoeveel geschiedenis je vooraf kunt laten gaan aan één zo’n godvergeten ploertige zinsnedetje van zo’n antisemitische lul-de-correspondent van het Jodenhaatvod “in de Palestijnse gebieden”.

Dat zijn dus helemaal geen “Palestijnse gebieden” dat was in 1948 volkenrechtelijk nog gewoon vestigingsgebied voor de Joden én Palestijnse Arabieren en is wederrechtelijk en illegaal door Jordanië bezet in 1948, want na een aanvalsoorlog. Dus voor dat feit alleen al zou Jordanië gestraft kunnen worden met verlies van dat gebied.

Maar het komt nóg mooier! In 1967 vielen Jordanië en Egypte en Syrië opnieuw Israël aan. En opnieuw met genocidale bedoelingen. Ze werden verslagen. Dus nu hebben we twee pogingen tot genocide op de Joden via Samaria-Judea en dus zou je zeggen dat Israël zo langzamerhand niet alleen dat hele Samaria-Judea zou moeten gaan bezetten, maar zich het recht verworven had dóór te tasten en heel Egypte, Jordanië en Syrië permanent te bezetten. Ja, dat leest u goed.

Maar het komt nóg mooier! Want de verliezers, de Arabische landen van de oorlog van 1967, besloten al in datzelfde jaar in een vergadering in Khartoem dat er niet onderhandeld zou worden met Israël, dat er geen vrede gesloten zou worden en dat Israël niet erkend zou worden. Dus Israël was gedwongen – ik herhaal – gedwongen dat gebied Samaria-Judea (en ook Gaza) te beheren. Of hadden ze het gebied waarlangs ze inmiddels twee keer met genocidale bedoelingen waren aangevallen door een vijand die (Khartoem!) totaal onverzoenlijk bleek gewoon maar meteen netjes moeten ontruimen?

Maar het komt nóg mooier! In1973 werd Israël opnieuw en deze keer écht onverwacht, op Yom Kippoer, op grote Verzoendag, aangevallen. Dat Samaria-Judea deze keer niet als springplank werd gebruikt, was toeval, want uitsluitend te danken aan de angst van koning Hoessein van Jordanië voor zijn eigen “Palestijnen”. En desondanks kwamen na veel inspanningen van de Amerikanen (Clinton) de “Accoorden van Oslo” van 1993 er. En wat daarna kwam hebben we hierboven al aangestipt: volgens Rat Bos mislukte die door “een weinig doortastende Arafat”. Behalve dan toch in het intensiveren van de terreur om het “vredesproces” te torpederen. En die moord op Rabin heeft overigens geen enkele invloed gehad. Dat is flauwe kul. Zeker ingevoegd voor het broodnodige evenwicht door Rat Rolf.

We zijn nog steeds niet klaar met die twee zinnen en die twintig verzwijgingen erin. Want Rat Bos maakt er iets speciaals van met dat “Jeruzalem”. Welnu, de “Palestijnse” en in het algemeen de islamitische claims op Jeruzalem bestaan uit flagrante, smerige en opportunistische leugens. Jeruzalem wordt nergens in de Koran genoemd, in het Oude Testament 60 of 600 keer, daar wil ik af wezen. De zogenaamde “heiligheid” voor de islam van Jeruzalem bestaat uit een “invented tradition”en hij is uitgevonden sinds 1967, toen Israël in Samaria-Judea de baas werd, ongeveer tegelijk met het plotselinge ontstaan van het “Palestijnse volk”. Tegelijk werd met een vloed aan leugens de millennia oude band van de Joden met Jeruzalem ontkend. Niet alleen met leugens, want in de periode 1948-1967 toen de Jordaniërs illegaal Samaria-Judea bezet hielden, hebben de haatbaarden alles in het werk gesteld om de overvloedig aanwezige archeologische bewijzen van de millennia oude Joods aanwezigheid te vernielen. En natuurlijk mochten de Joden gedurende 1948-1967 Jeruzalem niet in.

“Natuurlijk, Israël zal roepen dat Palestijnen (Hamas!) onbetrouwbaar zijn, waar geen afspraken mee te maken vallen.”

Wat moet jij een ongelooflijk smerige ploert zijn, Rat Bos! Na 90 jaar onafgebroken moorddadige terreur van de Palestijnse Arabieren, vanaf 1920, vanaf de moefti Amin al-Husseini, via Arafat naar Hamas en Abbas is steeds duidelijker geworden dat de “Palestijnen” geen vrede kunnen en willen sluiten. Het zijn maffia’s. Ze leven van haat, geweld en grootschalige chantage en corruptie. Vooral sinds 1967 is de bevolking met gerichte haat-propaganda van nazistisch-islamitische snit tegen Israël en de Joden via alle scholen en massamedia intensief gevoerd. De bevolking is dermate doordrenkt met Jodenhaat, dat er geen mogelijkheid tot vrede is, al zouden de leidende maffia’s dat willen of kunnen. En dat is niet zo! Dat willen en kunnen ze dus niet! Hamas is het allerergste, want het meest zich baserend op de islam en in de islam kan nooit gebied opgegeven worden dat ooit islamitisch is geweest. Bloed en bodem, zegt u? Ja, gewis. En in het charter van Hamas staat, met de citaten uit Koran en hadith dat het laatste oordeel niet zal aanbreken voordat de Joden allemaal vernietigd zijn. Wat voor een onmetelijke rotzak moet je dan toch zijn, rat Rolf Bos, om het bovengeciteerde zinnetje te kunnen opschrijven.

“Maar meer dan een handreiking (overdracht van nog enkele stukken land aan de Palestijnse Autoriteit, het sluiten van een paar checkpoints) hoeft niet verwacht te worden, laat staan een bouwstop voor Joodse nederzettingen op de Westbank.”

Nee, inderdaad want Abbas, de zogenaamd gematigde zolang hij tegen een Westers gehoor praat, heeft geweigerd te onderhandelen, ook toen Netanyahu onlangs een bouwstop voor tien maanden in acht had genomen om te kijken of Abbas inderdaad naar de onderhandelingstafel zou komen. Weet je wat Abbas deed? Twee weken voor de bouwstop afliep begon hij te zeggen waarvoor hij ruim negen maanden de tijd had gehad: dat hij wilde praten. Dus hoe smerig is dat “laat staan een bouwstop voor Joodse nederzettingen op de Westbank” alleen dáárom al.

Maar er is méér! Dat “praten” van de “Palestijnse” maffia’s kwam altijd op hetzelfde neer, vanaf 1993. Tijd rekken, saboteren, onmogelijke eisen stellen en tenslotte toch neen zeggen.  Of soms, zoals Arafat in 1993 toen hij op straffe van totaal gezichtsverlies niet kon weigeren, ja zeggen en nee doen.

Die Abbas gaat nooit van zijn leven geven aan Israël waarop het volgens resolutie 242 recht heeft, namelijk op veilige grenzen. Die paar lapjes strategische grond die voor die – (steeds relatiever wordende: rakketen en zo) – veiligheid nodig zijn, willen de Palestijnse maffia’s niet aan Israël afstaan, hoe ruim ze ook elders gecompenseerd worden. Ja, dat is inderdaad een van de “kernpunten”, dat zegt Rat Rolf goed, maar er zal van de kant van de “Palestijnen” geen enkele concessie komen en zeker geen “pijnlijke”, zoals Rat Rolf suggereert. En als er al “concessies” gedaan zullen worden door de “Palestijnen” om de status van “onafhankelijke staat” te verwerven, dan zal dat taqiyya zijn en de opmaat voor een machtsgreep van Hamas. En vervolgens zal Hamas de terreur richting Joden in Samaria-Judea voluit ontketenen en zal “de Westbank” net als Gaza een lanceerbasis voor raketten op Israël worden. Vervolgens zal Hamas in Jordanië de macht grijpen, net zoals overal achter de “Arabische Lente” de prachtzomer van de Moslimbroederschap zich in volle hitte zal ontplooien.

Ik dwaal af. Israël heeft het volste recht gehad om na drie keer met genocidale bedoelingen te zijn aangevallen (1948, 1967 en 1973) heel Samaria-Judea te bezetten en nooit meer op te geven. En nogmaals Samaria-Judea was en is volkenrechtelijk – dus los nog van het oorlogsrecht !! – nog steeds vestigingsgebied voor de Joden krachtens het Volkenbondmandaat van 1922. De Joden zijn daar op veel plaatsen in de jaren twintig en dertig verdreven via moorddadige pogroms aangesticht door de moefti. Ook uit de stad Jeruzalem. Toen bestond er trouwens helemaal geen “Oost-Jeruzalem” en ”West-Jeruzalem”. Er bestond alleen de Oude Stad (“Oost-Jeruzalem”) en daar was de meerderheid Joods. Nu wordt ineens gedaan of er in dat “Oost-Jeruzalem” speciale rechten voor de “Palestijnen” moeten gelden, maar in die Oude Stad hebben de Joden juist alle rechten, vanwege duizenden jaren binding, vanwege de verdrijving door de moefti in de jaren 1920 en 1930, vanwege 1948, 1967 en 1973 en vanwege de Jordaanse terreur en illegale bezetting van 1948-1967. De Joden hebben daar afgezien van hun bloed, gestolen bezit achtergelaten. Dus dat zinsnedetje “laat staan een bouwstop voor Joodse nederzettingen op de Westbank” is nog veel goorder dan sowieso al. De Joden hebben gewoon recht daar te bouwen. Het is bovendien de oerste oergrond van het Jodendom, met Jeruzalem en Hebron en tal van Oud-Testamentische plaatsen.

Maar het komt nog mooier! De Arabieren bouwen en vermenigvuldigen zich daar dat het een aard heeft. Op de hele “Westbank” maar ook in Jeruzalem. En dat gebeurde vooral na 1967 onder Israëlisch bewind, toen ook de welvaart toenam. En tenslotte, nog maar eens: waarom zou, als Samaria-Judea al “Palestijns” moeten worden, dat land Judenrein moeten zijn als Israël een miljoen Arabieren herbergt?

“( . . .) de agressieve buitenlandminister Lieberman ( . . .).”

Tekenend is dat toch: verklaarde genocidalisten als het bloedbesmeurde Hamas, worden door ratten als Bos nooit “agressief” genoemd. Dat reserveert dit soort  gajes voor een Jood die wel eens een stevige uitspraak doet.

“Dat wordt mettertijd het nieuwe oude Zuid-Afrika, een ooit Beloofd Land dat met de nek wordt aangekeken door nagenoeg de hele wereld. Dat zal niet de droom geweest zijn die Shimon Peres in 1948, bij de geboorte van Eretz Israël, voor ogen heeft gehad.”

Zuid-Afrika was een racistisch land, waar blanken vanaf het begin zwarten hebben uitgebuit en vernederd. In Palestina hebben de Joden alles in het werk gesteld om op voet van gelijkheid en in vrede te leven met de Palestijnse Arabieren. Zuid-Afrika was blank kolonialisme, Palestina was Joodse dékolonisatie, nationale bevrijdingsstrijd van een 1300 jaar durende wrede kolonisatie door de Arabieren. En die bevrijdings-strijd had de vorm van het brengen van welvaart, humaniteit en dynamiek. In Zuid-Afrika werden de zwarten onderdrukt  en kwamen daarom in opstand, maar in Palestina oefenden en oefenen de “Palestijnen” de terreur uit en daarom worden ze “onderdrukt”, nou, ja, onderdrukt, er zijn checkpoints, maar de Palestijnen hebben net zoveel rechten als de Joden. Als er een gescheiden ontwikkeling plaats vindt in Samaria-Judea, dan hebben de Palestijnen” dat helemaal aan zichzelf te wijten. Oorzaak en gevolg liggen ten opzichte van zuid-Afrika precies omgekeerd. En het gaat hier niet om een “raciaal” conflict, maar om een ideologisch conflict, de Joods-Christelijk-Verlichte beschaving tegen de barbarij, de nazistische islam.

En als ik zo’n stuk als het bovenstaande heb geschreven, vraag ik het mezelf wéér af. Is zo’n Rat Rolf nou echt helemaal zo doortrapt, of weet-ie eigenlijk geen ene zak van de geschiedenis van Palestijnse Arabieren en Joden? Hoeveel regelrechte domheid, incompetentie en Ilan-Pappe-Benny-Morris-indoctrinatie zit er in dat immoralisme? Is het nou echt antisemitisme of is het meer de “convergentie-ziekte” zoals boven beschreven? In elk geval is Rat Rolf Bos een van die vele radertjes in de mainstream-media die elke dag weer, in heel het Westen, de demonisering van Israël verzorgen, totdat de sfeer opnieuw rijp zal zijn voor de totale Jodenhaat.

Joost Niemöller heeft onlangs een interview met Manfred Gerstenfeld gepubliceerd: “Het NOS-journaal is staatsantisemitisme”. Daarin vestigt Gerstenfeld de aandacht op de legitimering van de Jodenhaat bij de Europese bevolking door het openlijk antisemitisme van de media. In Nederland zijn dat wat mij betreft niet alleen het NOS-journaal, maar ook de kranten NRC, Trouw en de Volkskrant. Gerstenfeld spreekt van een onderzoek waarin ook een stelling over Israël aan de ge-enquêteerden werd voorgelegd.

Gerstenfeld:

“Een van de stellingen daarbij was ‘Israel voert een uitroeiingsoorlog tegen de Palestijnen.’ Daar is 47,7 % van de Duitsers het mee eens. Het hoogste percentage. In Nederland is daar het laagste percentage van de onderzochte landen mee eens, maar dan toch nog 38,7 %. In Portugal, waar je geen herkenbare Jood kunt zien, en waar je heel veel moeite moet doen om die ene synagoge ergens in Lissabon te vinden, en waar dan misschien twaalf mensen op zaterdag in de synagoge staan en waar je in het hele land met moeite een paar honderd Joden bij elkaar kunt schrapen, daar is 55 % het eens met de stelling dat Israël bezig is de Palestijnen uit te roeien.”

In de machinerie, die dat sfeertje bewerkstelligd heeft, is Rat Rolf Bos een radertje. Maar de hoofdredacties van de media zijn nog verantwoordelijker. Dat zijn de buidelratten die de kindertjes koesteren. In dit geval specifiek Arie Elshout (chef buitenland en adjunct) en de hoofdredacteur van de Azijnbode zelve natuurlijk, Philippe Remarque. En de politiek is ook verantwoordelijk. En de universiteiten. En deze hele zieke cultuur, die het Kwade goed noemt en het Goede kwaad en voor wie het Mene Tekel op alle wanden van het huis staat.

Wat de gevolgen op den duur ook in Nederland kunnen zijn, moet je maar eens gaan bekijken op de foto’s die “Vlaamse Vrienden van Israël” plaatste over de slachting van Itamar. Kan dat in Nederland gebeuren? Is dat niet overdreven? De lijfelijke en verbale straat-terreur (kijk bij de laatste link vanaf 1:45) van Marokkanen wordt steeds openlijker in Nederland.

Ik citeer nóg maar eens een keer die Marokkaan, de opgeschoren kop in de bontkraag, die ondergaan kan worden in het tweede linkje hierboven:

 “Wij zijn tegen Israël. Omdat gewoon die Joden moeten uitgeroeid worden. Omdat ze onze moslimbroeders gewoon ruïneren. Ons land kapot. Moslims, dat vinden wij ook ons land. ( . . .) dat ze die stempels op hun hoofd hebben. Ik hou daar niet van. Die stempels, je weet wel die hoed. Dan wil ik gelijk djoeken, gelijk prikken weet je. Ik heb graspin hier. Het gaat niet alleen om Israëli’s maar gewoon om Joden, Joden, Joden. Joden en Israëliërs zijn voor mij hetzelfde. Ik haat die Israëli’s dus ik haat de Joden ook.”

En zou er nou een verband zijn met die Marokkanen die een tuinfeest in Hoograven komen verstoren – (ze klimmen gewoon over het tuinhek) – en bij verzet van een van de meisje – (ze smijt de inhoud van haar glas in het gezicht van een van de huisvredebrekers) – bewusteloos wordt geslagen en een gebroken oogkas eraan over houdt?  Echt islamitisch zou ik zegen. Oh nee? Hoe komt het dan dat er tientallen dan wel honderden vrouwen per dag in het islamitisch cultuurgebied worden vermoord wegens de mannelijke “eer”? En waarom juichte het Marokkanentuig dan massaal bij de film Shouf-Shouf-Habibi toen het zusje door de broer in elkaar geslagen werd? Zou er verband zijn tussen de pure onwil van de politie om die Marokkanen die dat feest in Hoograven verstoorden op te pakken en de onwil om iets te doen aan het antisemitisme en de anti-homoterreur onder Marokkanen?

Joden djoeken. Homo’s djoeken. Vrouwen djoeken. Rat Rolf Bos die ons vertelt dat Israël zich niet mag verdedigen. En de media en de politie en onze politici die ons vertellen dat we ons niet tegen dit soort Marokkanentuig mogen verdedigen.

Vergezochte verbanden? Of is het grotere verband gewoon de haat die vele islamitische immigranten delen met onze autochtone quasi-elite tegen de Westerse cultuur?

Er is hier trouwens méér aan de hand. Deels collaboreert onze nep-elite met de islam uit overtuiging en oprechte haat tegen de eigen cultuur. Dat zijn de antisemieten en het type van de “convergent” dat ik hierboven besprak. Dat zijn de gekken met de echte overtuigingen. Maar er zijn ook ongelooflijk veel opportunistische meelopers die begrepen hebben dat er een paar codewoorden zijn, die je goed moet invullen om “erbij te horen”. Het voornaamste codewoord luidt “Wilders” (of PVV) en het is zaak alles waar hij voor is af te kraken. Dat erbij horen levert niet alleen een goed gevoel op, maar ook baantjes, subsidies, uitnodigingen voor de “Wereld Draait Door” en “Pauw & Witteman”. Het hele multikulse conglomeraat dat aan de macht is en de cultuur beheerst staat dan voor je open. Deze cultuur zal niet doorbroken worden dan door een enorme crisis, iets met een verschrikkelijke klap. Want deze quasi-elite, die in alle lucratieve en gesubsidieerde niches van onze cultuur zit, kan niet op zijn schreden terugkeren, kan niet gaan toegeven dat ze het al die tijd verkeerd hebben gezien rond Israël, Islam, Immigratie en Integratie. Dat zou een te groot gezichtsverlies zijn. Dus er zal iets met een grote boem zijn. Ik ga zelf niet speculeren welke vorm die Kladderadatsch zal aannemen, maar ik zal mijn favoriete multikulse krankzinnige in dit verband maar weer eens citeren. Geert Mak:

“In het ‘Servische’ dorp Kravica, ten noordwesten van Srebrenica, reden in de zomer van 1991 bijvoorbeeld jonge moslims provocerend door de straten, terwijl ze harde oosterse muziek draaiden en de Serviërs uitscholden. Prompt werd hun auto beschoten, waarbij twee doden vielen. (…) Vervolgens richtten Serviërs en moslims elk gewapende patrouilles op, ter bescherming van hun eigen dorpen en buurten. Zo begon het overal.” (In Europa p. 1075).

_______________________

Link naar dit stuk op AmsterdamPost

Advertenties