Femke Halsema in een androgyne bui

“Het grotere kwaad”: kent u die uitdrukking? Ik kwam laatst een kennis tegen die ik een tijdje niet gezien had en die in de storm der tijden een vaste linkse koers was blijven varen. En hij sprak mij aan op wat hij een faux pas vond. Een faux pas is een verfijnde definitie van het overtreden van de betere etiquette. Wat was het geval?

Hij had mijn opstel gelezen met de titel:

“Ik hoop dat de executie van de nazislamitische hoeren Femke Halsema, Jolande Sap, Karin Dekker, Ineke van Gent en Claudia de Breij verloopt als die van . . . . . .”

Die titel liep over in een citaat waarin de “standrechtelijke” executie middels een nekschot van drie in boerka geklede vrouwen op een parkeerplaats in Kaboel werd beschreven door Oriana Fallaci.

Ik wilde daarmee duidelijk maken wat voor een symbool deze domme dozen geaccepteerd proberen te maken in Nederland. Aan degenen met een minimum aan intellect, morele oordeelskracht en empathie hoeft niet uitgelegd te worden dat de boerka het ultieme symbool van racisme, slavernij, onderdrukking en ontmenselijking is. Maar ook bij bovengenoemde vijf geestelijk gehandicapte wijven hoopte ik via een schokeffect te bewerken dat er althans iets in die koppen zou gaan bewegen, ze zich althans iets zouden gaan afvragen. Ik weet niet of dat op termijn alsnog gaat gebeuren.

Ik had wel rancuneus gezeik verwacht uit de neplinkse hoek op mijn stuk, maar de stupide kwaadaardigheid en de massaliteit van de reacties verrasten me toch nog. Er was geen oog voor het grote kwaad waarnaar ik wees en de collaboratie ermee van de vijf trutten, maar uitsluitend voor mijn vermeend slechte inborst. Verschillende quasi-linkse sites – (wat zich tegenwoordig links noemt in Nederland is niet links, maar alleen maar de weg kwijt) – meenden dat ik opriep tot moord op de vijf top-filosofes.

Twitter-koningin Femke Halsema, die volgens “Het Parool” tegenwoordig in de monarchale kwetter-echt is verbonden met kwinkeleer-vorst Eddy Terstall, was de enige van de dames die reageerde, via tsjip-tsilp natuurlijk, en ze was uiteraard alleen maar verontwaardigd dat ik de boerka zo dicht bij haar had gebracht. Ze beschuldigde me van “terreur vermengd met seksisme”.

Dus voelde ik me gedrongen mijn aanwijsstok te pakken en nog een paar expliciete apologieën te schrijven: hier en hier en hier. Ik zei daarin dingen als:

Kijkkijk! De islam en de boerka en wat dat aan oceanen van leed oplevert, dat is niet “terreur gemengd met seksisme”. Daarmee moet je tolerant omgaan,nee, bevórderen, zoals ze in navolging van Femke bij GroenLinks collectief doen. Maar dan iemand die provocerend het woord “hoer” gebruikt om deze collaboratie met een vrouwenhaat-systeem dat zijn weerga niet kent in de geschiedenis aan de kaak te stellen! Dát is pas een seksist!”

Nog voor ik kennis had genomen van het verontwaardigde getwitter van Halsema, zei ik:

Ze durven niet met mij in debat. En ze zullen zich verschuilen achter hun gekwetstheid. Dat is een mooie catch 22: als je ze niet beledigt horen ze je niet eens, dus moet je grof worden en in dat geval grijpen ze je “toon” aan om het debat te ontlopen. Ik zei bewust “horen ze je niet eens”. Ik zei niet “luisteren ze niet eens”. Want luisteren doet de hele quasi-linkse nep-elite sowieso niet. Je kunt ze op hun collaboratie met de meest verschrikkelijke terreur wijzen, ze vertrekken geen aangelaats-spiertje, totdat je het op de verkeerde toon doet. Dan raak je ze in hun narcisme en dan zijn ze ineens dermate diep bewogen dat ze opmerken wat je zegt.”

De kern! Eindelijk de kern!

Maar noch in het gewraakte stuk zelf, noch in de apologieën achteraf, was ik tot de kern gekomen. Ik had blijkbaar die oude bekende nodig, die mij niet eens van oproep tot moord beschuldigde maar slechts van onbeleefdheid, om te beseffen wat ik eigenlijk had moeten zeggen. Die oude bekende schreef me:

Jouw redenering is dat het grotere kwaad het kleinere kwaad vergoeilijkt. Daar hou ik niet van. Schelden is gewoon onfatsoenlijk. Het voegt niets toe aan welk argument dan ook. Wat ik lees is dat jij het belachelijk vindt dat mensen zich druk maken om jouw gescheld, omdat diezelfde mensen zich volgens jou niet druk maken om nog veel ergere dingen. Dat heb ik samengevat met de zin dat jij probeert het kleine kwaad (het schelden) probeert te verdoezelen met het grote kwaad (de islam). Zoals je weet hou ik van fatsoen en vrouwvriendelijke omgangsvormen. Ik ben dan ook zowel tegen fundamentalistisch seksisme als tegen klein bier seksisme zoals iemand uitschelden voor hoer.”

Kijk eens wat de kern van bovenstaande betoogje is: “Schelden daar hou ik niet van want onfatsoenlijk”. Oh ja, oude kennis? Hou jij daar niet van? Onder geen enkele omstandigheid? Is dat altijd onfatsoenlijk? Wat subjectief nou toch! Ook als het alternatief is dat je eigen hart uit elkaar barst? Of er géén aandacht komt voor de smerigste dingen die op een héél nette manier worden gezegd? Was dat trouwens niet een specialiteit van totalitaire systemen? Héél netjes de smerigste dingen zeggen? Weet men hoe een nieuwe wet heette, ingevoerd eind jaren 1930 in Nazi-Duitsland, die voor ambtenaren het verklikken verplicht stelde van andere ambtenaren die negatief spraken over de Nazi’s? Die heette: “Wet ter bescherming van het ambtenarencorps”. Orwell: “In het Ministerie van Liefde werd weer druk gemarteld.”

Hieruit blijkt voorts dat oude kennis het helemaal geen zak interesseert dat er een hel bestaat die dagelijks miljoenen vrouwen onderdrukt, vernielt en ze bij tientallen vermoordt: de islam. En het verontrust hem blijkbaar evenmin dat die hellecultuur zich steeds breder maakt in het Westen en dat die vijf megatrutten over wie we het hier steeds hebben daaraan meewerken. Want anders zou ook hij kwaad zijn en mij begrijpen.

Natuurlijk is het breder. Het gaat ook niet alleen om deze vijf zwatel-dozen. Maar om het geheel waarvoor ze staan: een al dertig jaar durende en aanzwellende terreur van islamofilie, Israëlhaat, Jodenhaat, multikulgelul en Europa-dictatuur. Dus datgene wat je kan samenvatten als het antisemitische en totalitaire Eurabië-project. En al wie het er niet mee eens was en is, werd en wordt voor racist uitgemaakt.

En hier is dan de kern: ik ben razend, al 30 jaar lang word ik genaaid door een nep-elite die mij staat nat te zeiken en mij vertelt dat ik geen recht heb om kwaad te worden want dat ik helemáál niet word natgezeken want dat het warm water regent. En daarom scheld ik op een gegeven moment met het volste recht die nep-elite uit voor hoeren, gekken, klootzakken, ratten, idioten, huichelaars en mafkezen. Mijn hele cultuur wordt onder mijn voeten weggegraven door die gesubsidieerde maffia, ik kan geen krant meer lezen, geen tv-programma meer bekijken en geen school meer bezoeken of ze staan daar hun waanzin uit te blèren en al wat ik voor essentieel houd te ontkennen en te besmeuren.

Ik heb het eerder zo gezegd:

“Er is teveel en te lang in mijn onderbuik geroerd door hedonistische collaborateurs mét en ontkenners ván het Kwaad, door Gutmenschen, bestijgers van het morele krukje met hun onbedaarlijke hang naar zelfmanifestatie en oh-wat-is-het-toch-fijn-in-mijn-eigen-hoofd. Ik ben vooral de verraders van Israël gaan haten. Genoeg!”

Vanwege dat constante geestelijk gemarteld worden vind ik dat ik mijn razernij mag uiten. Ook in schelden. Ik acht dat adequaat en rechtvaardig. En men mag blij zijn dat mijn reactie minder dan proportioneel is! Dat ik zoveel zelfbeheersing heb dat het daarbij laat. Want in bijvoorbeeld alle vijf die vervloekte kutwijven eigenhandig gaan wurgen heb ik wel degelijk zin.

Maar daar komt nog eens bij dat, als je niet scheldt, je door de natzeikers niet eens gehóórd wordt. Het schelden is dus ook nog eens functioneel. Zelfs noodzakelijk! Toen ik voor de laatste keer naar mijn gewraakte opstel keek, stond het aantal originele views op dik 15.000. Vijftienduizend! Dat is ongehoord veel voor wat in de wandeling een “obscuur weblogje” wordt genoemd. Tsja, hoe trek je de aandacht van ezels?

Behalve die persoonlijke medische noodzaak – (voorkomen dat mijn hart uit elkaar klapt) – het dienen van het algemene belang – (voorkomen dat mijn cultuur definitief in de nacht van de waanzin wegglijdt ) – is er nog een derde nuttige functie aan dat schelden: het waarschuwt voor geweld. In een van mijn bovengelinkte apologieën, zei ik:

Maar hier komt wel het springende punt: er is natuurlijk een grens aan wat je een vrijheidslievende bevolking aan kan doen. Ook voor mij is er een grens aan wat ik tolereer. Als ik op straat regelmatig boerka’s ga tegenkomen, dan sluit ik niet uit dat ik op mijn gevorderde leeftijd nog bij een vorm van gewapend verzet ga. Maar denk geen seconde dat ik op vrouwen ga schieten: dat laat ik aan Taliban-achtige helden over. Op wie ga ik dan wel schieten? Ik twijfel er niet aan of mijn stadsguerilla-eenheid, zal allang islamitische tegenhangers hebben. De stads-guerilla, de Beiroetisering zal zich organisch ontwikkeld hebben uit de “tolerantie”, gecombineerd met het immigratiebeleid. Ik heb al een naam voor mijn guerilla-eenheid: ‘Willem van Oranje’.”

Er is inderdaad een grens aan de duur en intensiteit waarmee je met een bevolking kunt ratten-experimenteren, haar kunt terroriseren, uitkleden, verarmen, bedriegen, overspoelen met hoofddoeken, straattereur en allochtone criminaliteit en haar intussen vertellen dat ze haar bek moet houden. Dat gaat een keer mis. En de laatste dagen zijn de tekenen weer volop aanwezig. En verdomd: de boerka speelt een rol.

De moordenaar van Toulouse en die van Utoya

Een jongensachtige “jongen”, die Mohamed Merah, die zeven mensen vermoordde, waaronder drie kinderen. Ga eens bij Bert Bron kijken naar hun portretten. Ook het kleine meisje dat Merah tot in de school achtervolgde om haar door het hoofd te schieten, staat er bij. En Merah had een positief dingetje met de boerka! Net als Femke Halsema en andere feministes als Karin DekkerJolande Sap, Ineke van Gent en Claudia de Breij. (Nee, ik neem de moeite niet meer om feminisme tussen aanhalingstekens te zetten.)

De Breij: “Wonderlijke dingen, die burka’s. In ons deel van de wereld vinden we ze zo eng dat hele volksstammen ze het liefst verbieden (ik vind die visjes achterop de auto minstens zo’n irritante demonstratie van religieus fundamentalisme) . . .”

Ach werkelijk? Het teken van de vis, dat abstracte symbooltje, vooral gevonden in de catacomben van Rome, teken van het vervolgde Christendom in het Romeinse Rijk?

De Griekse woorden betekenen “Jezus Christus Zoon van God Redder” en de eerste letters van die woorden vormen het woord “I-CH-TH-U-S” , óók Grieks en dat woord betekent weer “vis”. Overigens is dit dingetje kunstig gemaakt, maar het woord “theos” moet in de tweede naamval staan: “theou”.

En dat zou dan minstens zo irritant zijn als die benauwde tent van stof, ultiem teken van racisme en slavernij, symbool van een “religie” die heel anders begon dan het Christendom, namelijk als een massamoordende orkaan die in één eeuw tijds (632 – 732) van Zuid-Frankrijk tot Pakistan oceanen van bloed schiep?

Hoelang kan een mens Claudia de Breij verdragen? Hoelang kan een mens een nep-elite verdragen die een hele cultuur via alle media constant vergiftigt met walgwekkende wezenloosheid, met stuitende stupiditas, collaborerende kletskoek, met larie die zelfs niet eens de verdienste heeft te allitereren? Wanneer slaat het bij mensen collectiever in de kop dan alleen bij individuen als Mohamed Merah en die andere, van de andere kant, Anders Breivik? Zoals gezegd: dat is ook nog eens een nuttige functie van mijn “schelden”: het waarschuwt dat de oorlog steeds dichterbij komt als deze cultuur niet bij zinnen komt.

Het was zelfs aan multikul-klutskop, semi-leipenist , Ayaan-lasteraar, Israël-hater en islam-mooiprater Timothy Garton Ash duidelijk dat de hoofddoek op den duur een aanslag met een amateur-atoom-dingetje zou kunnen losmaken, bijvoorbeeld in Parijs. Waartoe zou de boerka, die men in Londonistan al bijna op elke straathoek kan tegenkomen, dan in staat zijn?

Een jaar geleden in maart 2011, in het programma Wakker Nederland – (kijk vanaf  minuut 20 ) – beweerde Hans Wiegel dat “er wel belangrijker dingen in de wereld zijn dan een hoofddoekje”. Wiegel poseert tegenwoordig als bezadigde éminence grise, maar is dezelfde blaaskaak gebleven, aan wiens neus ik nog steeds die snotpin zie hangen waarvan een cartoonist hem ooit voorzag, maar wiens oppervlakkig opportunisme niettemin voor wijsheid wordt gehouden. Hoofddoeken, zei hij,  was “een onzinpunt”, niet politiek relevant. Hoofddoeken dus. Van die dingen die maar een lapje zijn, maar waaraan moslima’s vasthouden alsof hun leven ervan afhangt. En vaak is dat natuurlijk ook zo! Dat onschuldige lapje dat Timothy Garton Ash nog wel eens de oorzaak zag worden van een nucleaire bomaanslag. Dat symbool dus waarvan bebaarde liefhebbers van de broek-tot-aan-de-enkels zeggen:

“Elke hoofddoek in de Westerse straten is een vlag geplant in vijandelijk gebied.”

En de boerka? Dat is alleen maar de volgend fase in de Talibanisering van het Westen. Een levende kikker moet je langzaam koken, dan springt-ie niet uit de pan. En die vijf tyfus-wijven over wie we het hier zo uitgebreid hebben gehad, zijn het vuurtje langzaam aan het opstoken. Hou toch eens op met koken, mens!

Dit stuk kan beschouwd worden als deel uitmakend van een zesluik:

1) Ik hoop dat de executie van de nazislamitische hoeren Femke Halsema, Jolande   Sap, Karin Dekker, Ineke van Gent en Claudia de Breij verloopt als die van . . . . . .
(11 februari 2011)

2) Twitter-kwetter-tsjilp: paniek in de volière (15 februari 2011)

3) Femke Halsema: vanwege bedreiging door moslims uit de politiek?
(16 februari 2011)

4) Femke Halsema durft niet met mij in debat, oftewel: de valse bewogenheid van nep-links (13 februari 2012)

5) Femke Halsema en het grotere kwaad: de kern van mijn razernij (24 Maart 2012)

6) Ik hoop dat de executie van de nazislamitische hoeren Femke Halsema, Jolande Sap, Karin Dekker, Ineke van Gent en Claudia de Breij verloopt als die van . . . . . . . . . . . . . . (AFLEVERING TWEE) (3 augustus 2013)
______________________

Link naar dit stuk op AmsterdamPost

Advertenties