Wereldwijd wordt het huichelachtige leugenpamflet gebruikt bij de anti-Israël-hersenspoeling

(Auteur: Martien Pennings – Research: Ya´akov Siepman)

**********************************************************
UPDATE: Het Gatestone Institute heeft op 27 januari 2016 een artikel van Denis MacEoin gepubliceerd onder de titel “Christians Who Demonize Israel: Kairos
***********************************************************
Klik hier voor aflevering twee.
***********************************************************

De laatste jaren is er een steeds duidelijker patroon van een parallelle Israëlhaat en islamliefde onder Nederlandse “christenen” te bespeuren, zowel onder protestanten als katholieken, zowel in de kerken als in politieke partijen. Men kan alleen hopen dat een deel van die tweeling-emotie op onwetendheid berust. Dat is voor de hand liggend: bij doorvragen blijken de Israël-bashers en de islamofielen niks te weten, respectievelijk in leugens te geloven over zowel Israël als de islam. Die verzwijgingen en leugens zijn in het collectieve bewustzijn geplant door wat Fortuyn de “Linkse Kerk” heeft genoemd. Inzake Israël en islam heeft die Linkse Kerk een bijna totaal monopolie veroverd in de politiek, de media en het onderwijs, kortom: de cultuur in het algemeen. Men mag hopen dat het inderdaad onwetendheid is, maar vooral bij sommige “christenen”, zo valt te vrezen, zit er dat oeroude irrationalisme onder, dat we ook bij vele moslims aantreffen: Jodenhaat. Op deze site zal een nog onbekend aantal afleveringen in deze serie proberen die “christelijke” Israëlhaat & islamofilie in kaart te brengen. De tekst zal telkens zijn van Martien Pennings op basis van research door Ya’akov Siepman.

Het liegen & bedriegen van “Kairos” (*)

Nee, het “Palestijnse” Kairos Document  van 2009 is niet, herhaal niet een noodkreet vanuit de Palestijns-Christelijke bevolking zelf. Deze tekst beliegt en bedriegt wereldwijd christenen, ook in Nederland.

1): het document berust op grove geschiedvervalsing en dat in twee opzichten, a) door zich onterecht te legitimeren via de strijd tegen de Apartheid in Zuid-Afrika en b) door de geschiedenis van Israël te vervalsen.

2): het document vaart onder valse vlag, dat wil zeggen: gebruikt namen van christelijke “Palestijnse” leiders op frauduleuze wijze.

We werken punt (1a) uit. Genoemd “Palestijns” Kairos-document van 2009 maakt frauduleus gebruik van de goede naam die de oorspronkelijke Stichting Kairos vanaf 1970 opbouwde in de strijd tegen de Apartheid in Zuid-Afrika en vervolgens, algemener, ook tegen armoede en onrecht in bijvoorbeeld Latijns Amerika en India.

De Stichting Kairos ontstond oorspronkelijk in 1970 vanuit protestants-christelijk activisme, maar de belangrijkste tekst werd het “Kairos-document”, die pas in 1985 werd opgesteld  door een groep zwarte Zuid-Afrikaanse theologen, die voornamelijk gevestigd waren in de zwarte townships van Soweto in Zuid-Afrika. Die tekst van 1985 daagde de kerken uit om een reactie te geven op de onderdrukkende Apartheidspolitiek, vooral  na het uitroepen van de State of Emergency  op 21 juli 1985. Dat Kairos-document toen riep zeer sterke reacties op en er volgden vurige debatten, niet alleen in Zuid-Afrika maar over de hele wereld.

Eind jaren 1980 ontstond de gedachte dat de principes van de Stichting Kairos universeler waren toe te passen dan alleen op Zuid-Afrika,  bijvoorbeeld ook op Latijns Amerika en India. Zodoende is het Zuid-Afrikaanse Kairos-document in voorbijgaande jaren in aangepaste vorm gehanteerd om economische en politieke druk uit te oefenen op diverse landen. De stichting Kairos en het daaruit afgeleide Kairos-principe zijn dus een mengeling van christelijke ethiek en linkse  politiek.

De laatste jaren is deze “Kairos-ethiek” tegelijk ontspoord met de hele linkse beweging. Het “Palestijnse” Kairos-document van 2009 misbruikt de strijd van de zwarten in Zuid-Afrika tegen onrecht, armoede en waarachtige Apartheid om leugenachtig de terreur te legitimeren van “Palestijnse” maffia’s. Een terreur tegen de enige humane staat in het Midden-Oosten, Israël, die volstrekt onterecht van “Apartheid” wordt beschuldigd. Het wapen dat het “Palestijns Kairos-document 2009” tegen Israël aanbeveelt, probeert ook herinnering op te roepen aan de strijd tegen het Apartheidsregime in Zuid-Afrika, namelijk een boycot. Men herinnert zich misschien dat vanaf midden jaren 1980 de roep steeds sterker werd om bedrijven te boycotten die zaken deden met het Apartheidsregime in Zuid-Afrika.

De boycotbeweging tegen Israël heet de BDS-beweging , naar de Engelse afkorting  Boycott, Divestment and Sanctions. De begrippen boycott en sanctions hebben vanzelfsprekende en begrijpelijk vertalingen. “Divest” is wat moeilijker te duiden. Het betekent primair ”ontkleden” en “ontdoen” en daarnaast “ophouden met economisch investeren”.  Dat woord suggereert dus dat men Israël niet alleen zo arm mogelijk wil maken, maar ook wil “kaalplukken” en van zijn legitimiteit wil ontdoen.

We zeiden hierboven dat er in twee opzichten grove geschiedvervalsing wordt gepleegd door de“Palestijns” Kairos-tekst van 2009. Ten eerste, zoals we zojuist hebben uitgelegd, middels de leugen van “Apartheid” die gepraktiseerd zou worden door Israël en welke verzonnen “Apartheid”  nu  wordt gebruikt om op te roepen tot een boycot van Israël. Dit is niets dan een parasiteren op de goede naam en faam van de oorspronkelijke Kairos-ethiek.

De tweede manier  van geschiedvervalsing is eigenlijk nog veel grover en  grootschaliger. Het is namelijk de geschiedvervalsing rond de totale geschiedenis van Israël. De laatste 40 jaar, sinds de overwinning van Israël in de juni-oorlog, is er tegelijk met de opmars van de “generatie van 1968” in de instituties – politiek, media, academia – een “linkse” mythologie ontstaan die de hele West-Europese cultuur in zijn greep houdt. Het is een leugen-mythologie die zegt dat Israël slecht is en de “Palestijnen” goed en die werkt met slagwoorden die een vanzelfsprekendheid zijn geworden, zoals “bezetting” en “kolonisatie”.  In toenemende mate wordt daarmee de Joods-Christelijk-Verlichte basis van de Europese cultuur verlaten en  samengewerkt met de islam, de grootste vijand van die cultuur. DE islam is een totalitair anti-humanisme dat het meeste verwantschap heeft met het nazisme.

Het oorspronkelijke Kairos-principe was dus vanaf de Zuid-Afrikaanse aanvang een mengeling van christelijke ethiek en linkse  politiek. De uitbreiding van de solidariteit met “links” in Latijns- Amerika en India door de protestantse kerken was ook nog begrijpelijk, maar dat was de samenwerking met een nazistische ideologie als die van de PLO en Hamas niet meer.

We komen nu aan punt (2) van hierboven, namelijk het feit dat het “Palestijnse” Kairos-document van 2009 onder valse vlag vaart en namen van christelijke “Palestijnse” leiders op frauduleuze wijze gebruikt.  De openingspagina wordt gebruikt voor deze oproep:

“Een woord van steun en bemoediging.
We hebben de kreet van onze kinderen gehoord.
Wij, de patriarchen en hoofden van de kerken van Jeruzalem, hebben
de kreet van hoop gehoord die onze kinderen hebben geuit in deze
moeilijke tijden, namelijk dat wij nog steeds bestaan in dit Heilige
Land. Wij ondersteunen hen en staan naast hen in hun geloof,
hoop en liefde en hun visie op de gebeurtenissen die we meemaken.
Wij steunen deze oproep aan al onze gelovigen en aan alle Israëlische
en Palestijnse leiders, aan de internationale gemeenschap en
iedere kerk van de wereld om voort te maken met het bewerkstelligen van
gerechtigheid, vrede en verzoening in het Heilige Land.
We bidden God om elke mogelijke zegen en overvloed aan kracht
voor onze kinderen om effectief bij te dragen aan de opbouw van hun
gemeenschap en alle kwaad weg te doen. Zo kan er een gemeenschap
ontstaan waarin liefde, trouw, rechtvaardigheid en vrede regeren.”

Malcolm Lowe zegt van deze oproep die valselijk aan het Kairos-document vooraf gaat:

“Het is duidelijk, dit is alles behalve een goedkeuring van de wereldwijde campagnes tegen de staat Israël. Geen zogenaamde “zonde” wordt veroordeeld en inderdaad geen schuld wordt geworpen op wie dan ook. Integendeel, de verklaring bevat niets dat mensen van goede wil waar dan ook zou beledigen. Het roept aan de ene kant politieke en religieuze leiders om hun inspanningen te vergroten om vrede te bereiken. Aan de andere kant dringt de tekst er bij Palestijnse christenen op aan om zich te concentreren op het opbouwen van de lokale christelijke gemeenschap. Inderdaad kan de verklaring worden gelezen als een milde berisping voor de auteurs van het [Kairos]document: Palestijnse christenen moeten hun belangrijkste energie steken in het versterken van hun eigen gemeenschap in plaats van zich te wijden aan wereldwijde politieke agitatie “

Onder die oproep, die dus de “opening” vormt van het document, staan dertien namen van christelijk-“Palestijnse” hoogwaardigheidsbekleders. Daarmee wordt de indruk gewekt dat zij de eigenlijke “dragers” zijn van dit Kairos-document. Maar in feite is het, zoals Malcolm Lowe hierboven uitlegt, een protest tégen, minstens een afstand nemen van de 14 pagina’s tellende tekst die op die openingspagina volgt. In de Nederlandse versie volgt dan nog eens 7 pagina’s bombastisch commentaar op het eigenlijk document door de Nederlandse zeloten die de vertaling en Nederlandse uitgave verzorgd hebben.

Het bovengeciteerde is dan ook 4 dagen ná het tot stand komen van het eigenlijke document geschreven. De dertien kerkleiders hebben niet openlijk het leugenachtige document durven kritiseren, maar hebben een eigen véél gematigder boodschap gestuurd om er afstand van te nemen. Maar de échte initiatiefnemers hebben die boodschap als een vlag op hun eigen modderschuit gezet.

Die echte initiatiefnemers staan pas op de tweede pagina als ondertekenaars van het voorwoord. Zij zijn gewone extremistische activisten en de eigenlijke samenstellers van de huichelachtige en slachtofferige tekst.

Malcolm Lowe wijst erop dat één naam oorspronkelijk zowel onder de frauduleus gebruikte “openingsverklaring”op de eerste pagina stond alsook bij de namen van de initiatiefnemers onder het “Voorwoord” op de tweede pagina: bisschop Mounib Younan. Maar, zegt Lowe, het is betekenisvol dat de naam van Younan inmiddels verwijderd is uit de lijst van initiatiefnemers en nog wel staat onder het statement dat opgevat kan worden als een afwijzing van het document en niettemin frauduleus als vlag wordt gebruikt.

Het “Palestijnse” Kairos Document van 2009 lijkt op het eerste gezicht op een noodkreet van de Palestijnse christenen zelf, althans van hun zielenherders. Maar het is dus een tekst opgesteld door een stelletje christelijke extremisten. De coördinator van dit “Palestijns-christelijke” Kairos-initiatief is Rifaat Kassis, in naam een christen, maar vooral een typische Israël-hater die “humanitaire activiteiten” gebruikt om zijn anti-Israël-agenda te kunnen uitvoeren en met connecties in het “Palestijnse” terroristenmilieu.

De “Palestijnse” Kairos-agenda wordt vooral gepromoot door de World Council of Churches (WCC) en vooral door een speciale onderafdeling, namelijk het Palestine Israel Ecumenical  Forum (PIEF).

De NGO-monitor, een website en organisatie die de wereldwijde propaganda van de linkse en bijna allemaal islamofiele en Israëlvijandige NGO’s kritisch volgt, zegt dit over de “Palestijnse” BDS-oproep:

“Deze boodschap [tot boycotten] wordt ook verspreid door vertegenwoordigers van Palestijnse kerken, die spreken in kerken in Amerika, Europa en elders. Een belangrijk element van deze tactiek is de schuld te geven aan Israël voor het afnemend aantal christenen op de Westelijke Jordaanoever,  terwijl het intra-Palestijnse geweld en de moslimaanvallen op christenen en de snel stijgende christelijke bevolking in Israël compleet genegeerd wordt.”

Tot zover de frauduleuze presentatie van het “Palestijnse” “Kairos”-document van 2009. In een volgende aflevering wordt inhoudelijk ingegaan op de perverse leugens in dit zeer onchristelijke document.

______________________________

(*) Kairos is Grieks en het betekent  “de juiste plek”, bijvoorbeeld de kwetsbare plek waarin je de vijand kunt treffen.  Het is ook een tijdsbegrip in de zin van “het juiste moment”:  het is het opportunisme-beginsel. Dat wat Henry Kissinger dus zou noemen “a window of opportunity”. Natuurlijk geen toeval dat “kairos” ook “weer” betekent, als in “slecht weer vandaag”.  Met mooi droog weer ga je oogsten. In het Nieuwe Testament betekent het ook “ de tijd waarop God handelt” en vandaar natuurlijk dat gelovigen graag op datzelfde moment en juist op die ene plaats naar Gods wil handelen. Kairos, kortom, is niet alleen een naam geknipt voor een vereniging van beurshandelaren, maar ook  voor een vereniging van zeloten die denken te weten wat God wil.

__________________

Link naar dit stuk op de site van E. J. Bron

Advertenties