(Door: Martien Pennings)

Het is dus heel simpel: Hamas zit te midden van zijn eigen kinderen te schieten op jou en jouw kinderen. De vraag is: wat ga je doen? Nee, die cartoons die er over gemaakt zijn, overdrijven niks.

Ga eens kijkluisteren hoe op 29 februari 2008 voor al-Aqsa tv ene mijnheer Fathi Hammad, “parlements”-lid voor Hamas in Gaza, met hartstocht uitlegde hoe het werkt:

“[De vijanden van Allah] weten niet dat het Palestijnse volk zijn eigen [methoden] heeft ontwikkeld van dood en dood-zoeken. Voor het Palestijnse volk is de dood uitgegroeid tot een industrie, waarin vrouwen uitblinken, en eigenlijk alle mensen die op dit land leven. De ouderen blinken erin uit en ook de moedjahedien en de kinderen. Dit is waarom ze menselijke schilden hebben gevormd van de vrouwen, de kinderen, de ouderen en de moedjahedien. Om de zionistische bombardementen-machine uit te dagen. Het is alsof ze zeggen tegen de zionistische vijand: ´Wij verlangen naar de dood zoals jullie het leven begeren´.”

Alan Dershowitz schreef het voor het eerst op in de Boston Globe van 24 juli 2006, in een artikel met de titel “Blame the terrorists, not Israel”. De passage is in iets andere vorm ook te vinden in zijn boek “The Case against Israel’s Ennemies” (2008). Dershowitz doet de win-win-situatie uit de doeken voor de “Palestijnse” terroristen die hun eigen bevolking als schild gebruiken. Die win-win-situatie blijft bestaan dankzij de collaboratie van bijna alle Westerse media met de terroristen.

“De Hezbolla- en Hamas-provocaties tegen Israël laten weer zien hoe terroristen mensenrechten en media kunnen uitbuiten in hun aanvallen op democratieën. Door zich te verschuilen achter hun eigen burgers, stellen islamitische radicalen een uitdaging aan democratieën: ofwel u schendt uw eigen morele code door ons aan te pakken en onvermijdelijk een paar onschuldige burgers te doden, of u handhaaft uw morele codes en laat ons de vrije hand om uw onschuldige burgers te bestoken. Deze uitdaging geeft democratieën als Israël een verlies-verlies-optie en terroristen een win-win-optie.

Één variabele zou deze dynamiek kunnen veranderen en de democratieën een reële optie verschaffen om terrorisme minder aantrekkelijk te maken als een tactiek: de internationale gemeenschap, het anti-Israël segment van de media plus de mensenrechtenorganisaties zouden moeten stoppen met in deze val te trappen en erkennen dat ze gebruikt worden om de terroristische agenda te promoten. Steeds wanneer een democratie wordt geconfronteerd met de verlies-verlies-optie en ervoor kiest om zijn burgers te verdedigen door de terroristen aan te pakken die zich verschuilen onder de burgerbevolking, kan op dit trio van voorspelbare veroordeelaars worden gerekend om de democratieën  te beschuldigen van ‘overreactie’, `disproportionaliteit ‘, en ‘schendingen van de mensenrechten ‘.

Door dat te doen spelen ze de terroristen in de kaart en veroorzaken ze meer terrorisme en meer burgerslachtoffers aan beide zijden. Als we er in plaats daarvan eens een keer op zouden kunnen rekenen dat dit trio de terroristen de schuld zou geven voor de burgerdoden aan beide kanten, zou deze tactiek niet langer een win-win situatie voor de terroristen zijn. Het moet inmiddels duidelijk zijn dat Hezbollah en Hamas inderdaad willen dat het Israëlische leger zoveel mogelijk Libanese en Palestijnse burgers doodt.

Daarom slaan ze hun raketten op onder de bedden van burgers. Daarom lanceren ze hun raketten vanuit drukke burger-buurten en verbergen ze zich onder burgers. De terroristen proberen Israël te bewegen ( . . .) hen aan te pakken tussen hun burgerlijke “schilden”. Ze weten dat iedere burger die ze Israël laten doden Israël schade berokkent in de media en in de internationale en mensenrechten gemeenschappen. Zij beschouwen deze menselijke schilden als “shahids”, of martelaren, zelfs als ze niet vrijwillig kiezen voor deze dodelijke baantjes. Onder de wet zijn criminelen die gebruik maken van menselijke schilden verantwoordelijk voor de dood van hun schilden, zelfs als de kogels die hen doden uit politiewapens komen. “

Tot zover Dershowitz.

De essentie is dus: de moordenaars en aanstichters worden door de internationale goedmensen-gemeenschap voorgesteld als de slachtoffers. Alleen als de veroorzakers aangewezen gaan worden als de ware schuldigen, zal een begin gemaakt kunnen worden met oplossing van het probleem. Alleen als we ophouden met het moorddadig geweld te verklaren met “oh-dan-moeten-de-Israëli’s-de-‘Palestijnen’-wel-iets-heel-ergs-hebben-aangedaan”, is er een begin van probleem-definitie. En vervolgens moet het tot het bewustzijn der Westerse Gutmenschen doordringen dat het geweld van de ‘Palestijnen’ voortkomt uit de islam, een soldaten-ideologie die geweld en terreur als kern heeft en die in de 7e eeuw bovenop een reeds wrede stamcultuur gedurende 1400 jaar zijn zegenrijke werk kon doen in het Midden Oosten.

Kortom er moet genezing worden gevonden voor de geestesziekte van het Palestinisme, waarin de werkelijkheid consequent geperverteerd wordt. Als de “Palestijnen” alsmaar niet kunnen ophouden met hun terreur en zelfs zichzelf opblazen, dan moeten ze toch wel héél erg wanhopig zijn. En waarom zijn ze zo wanhopig? Dat moet dan wel aan Israël liggen, die nare “apartheidsstaat”, neen, beter nog, die “nazistaat”.

Zolang de erkenning uitblijft dat de wanhoop en de agressie van de “Palestijnen” wel reëel is, maar uitsluitend het gevolg is van de gijzeling door hun eigen maffia’s, hun eigen onleefbare totalitarisme, de nazislam, zullen we “Israël” en “het Westen” de schuld moeten blijven geven.

Ik wil nog even wijzen op Meulenbelt die bij Pauw &  Witteman zat te zeggen dat Hamas nou eenmaal geen kant op kon, dat ze dus eigenlijk wel gedwongen waren te midden van de eigen bevolking te vechten.

In de eerste plaats is dat een leugen. Zoals Roelf-Jan Wentholt in een comment meldde:
“Meulenbelt cs vuren leugens af zoals Hamas raketten schiet. Het is vreselijk moeilijk om die muur van leugens alsmaar meteen te ontzenuwen. Zo beweerde Meulenbelt bij Pauw en Witteman dat Gaza zo dichtbevolkt is dat het onmogelijk is om een raket af te vuren vanuit open terrein. Want heel Gaza is volgebouwd. Ze zei dit in antwoord op het verwijt van Pauw dat Hamas de eigen bevolking als menselijk schild gebruikt. Pauw had op deze leugen niets terug te zeggen. Dat is te begrijpen, geen mens is in staat om alle mogelijke leugens direct te ontzenuwen. Daarom is dat liegen van Meulenbelt, van Agt, van Bommel, Timmermans enzovoorts ook zo effectief. Ondanks dat een blik op Google Maps leert dat Gaza helemaal niet totaal volgebouwd is. De gemiddelde televisie-kijker gaat natuurlijk niet kijken op Google Maps. Dus die is weer een stukje verder vergiftigd door de muur van leugens van de Israel-haters.”

In de tweede plaats hoeven ze überhaupt niet te vechten. Als ze vandaag met terreur ophouden is het vandaag vrede en kan men eindelijk aan gewoon leven beginnen. Maar dat is voor een Palmaffia als Hamas onmogelijk: een maffia leeft bij roof, geweld, afpersing en corruptie.  Bovendien is dit een maffia met een “religie”, namelijk de islam, een “geloof” dat het recht van de sterkste mannen verbindt met seksuele gratificatie. Deze ideologie haalt het aller slechtste in de foutste mannen naar boven met de sterkste van motivaties: seks. Deze ideologie kan alleen vernietigd worden, niet hervormd. Dus ik moet de eerste zin van deze alinea anders schrijven: in de eerste plaats hoeven ze überhaupt niet te vechten wat Israël betreft, maar ze worden gedwongen door hun eigen ideologische en maffiose “maatschappelijke” structuren.

Nog maar eens?
Het is dus heel simpel: Hamas zit te midden van zijn eigen kinderen te schieten op jou en jouw kinderen. De vraag is: wat ga je doen? Nee, die cartoons die er over gemaakt zijn, overdrijven niks.


____________________________
Link naar dit stuk bij E. J. Bron