(Door: Martien Pennings)

Het kan altijd nóg brallender en gemakzuchtiger. Laat dat maar over aan Johnnny Quid, die eigenlijk Matthijs van den Beukel heet en die ik al twee keer eerder . . . . eh . . . . . onder woorden heb gebracht:

“Radicaal-conformist Johnnnnie Quid: altijd braafjes mainstream. Nooit uitgestegen boven het morele niveau van de reclametekst-schrijver. De oordeelskracht van de gemiddelde D-66-er.”

Volgens deze website heeft  vroege dertiger Quid als twintiger erg met Jezus geworsteld.

“Als jongere loop je misschien rond met levensvragen over je capaciteiten en talenten, over je levensdoel en overtuigingen, over wat je kunt bereiken en betekenen voor anderen. Jij bent bijzonder en kan een unieke bijdrage leveren aan een gezamenlijk doel: Jezus verhogen. Een bijdrage die je levert met anderen want geloven is teamwerk.”

Jaja: dat is de Johnnnny Quid van vroeger. En dit ook:

De geschiedenis van God en Zijn Joodse volk is beschreven in het Oude Testament. Ondanks het feit dat ze door God uitgekozen zijn als Zijn volk, gedragen ze zich er meestal niet naar. Ze hebben zeg maar nog al de neiging af te dwalen en moeten regelmatig bij de les gehouden worden. Dat zijn de momenten dat God op de snooze knop drukt en er allerlei dingen in werking worden gezet om het Joodse volk wakker te houden. Soms is dat een jarenlange verbanning, soms een profeet en soms twee stenen tafelen met tien geboden. Wat de uitwerking van de snooze knop ook is, God heeft het er nogal druk mee. In dit geval gaat het er om dat het Joodse volk constant gewaarschuwd moet worden, omdat hun unieke relatie met God gevaar loopt”.

Tsja: het antisemitisme is bij vele “christenen” toch een virus waarvoor nog geen afdoende medicijn is gevonden. Want terwijl de vrome kwezel Matthijs van den Beukel is geëvolueerd in de cynische domkop Johnnnny Quid, is hij op één puntje dezelfde gebleven: de stiekeme Jodenhater.

Want zelfs een GeenStijl-nitwit als Quid móét inmiddels weten dat Hamas een club van uitzinnige moordenaars is. En wie zich minimale moeite heeft getroost, weet inmiddels ook dat deze uitzinnige moordenaars in een traditie staan van 1400 jaar islam, en meer specifiek van de terreur die vanaf 1920 op de Joden in Palestina is losgelaten. Van de moefti van Jeruzalem Amin al-Hoesseini loopt een rechte lijn via Arafat naar Hamas. Maar nee hoor! Dat ziet Matthijs Quid heel anders. Lees maar:

“Dat was het. Israël en de Palestijnen die als een stel kleuters elkaar te lijf gaan. Ja, maar hij begon. Niettus, zij begon. Nee, hij-ij-ij-*snik*. Ja, maar onze kinderen zijn kapot doodvermoord door hem. Ja, maar onze kinderen zijn nog veel meer kapot doodvermoord door haar. Hij begon met bezettingen. Ja, maar zij begon met bussen opblazen. En ga zo maar door. Fucking kleuters. Echt. Pleur op, allemaal. Kinderachtige kansloze kneuzen. Zowel de hypermoderne oorlogsgeile joden als de terroristische Gazaïden. Beide partijen zijn godscholeratiefus grafidioten. Want terwijl beide partijen proberen te laten zien aan elkaar hoe groot hun explosieve piemel is en tegelijkertijd de rest van de wereld proberen te overtuigen hoe zielig ze wel niet zijn, gaan er mensen dood. Onschuldige mensen. Wiens enige misdaad is dat ze in Gaza zijn geboren. Of in Tel Aviv. Kinderen vooral. Altijd weer de kinderen die afgeslacht worden omdat de grote jongens niet over hun eigen dieptrieste ego kunnen stappen.”

Dit is dus morele porno. Johnny van den Beukel zwelgt in zijn gemakkelijke menslievendheid. En de kleutermentaliteit moet vooral gezocht worden bij de schrijver van deze alinea, die als oorzaak van de ziedende haat en massamoordlust van Hamas het kinderachtige hebben van een te groot ego aanwijst. Dan ben je dus niet goed snik. Dit gaat nog uit boven de reguliere narcistisch-hedonistische zelfmanifesteerderij van de Linkse Kerk. Geen enkel besef van de harde keuzes waarvoor een natie als Israël staat, die moet besluiten hoe te antwoorden op terroristen die te midden van hun eigen vrouwen en kinderen at random op Israëls vrouwen, kinderen en mannen raketten afschieten.

Het is het laatste bastion waarop de als Israëlhaat vermomde Jodenhaat zich heeft teruggetrokken: terwijl de bewijzen zich opstapelen dat het geweld en de terreur voortdurend van één kant begonnen wordt, durven de haters niet meer Israël alléén de schuld te geven. Het loopt zo langzamerhand te veel in de gaten. Maar nu leggen ze alle nadruk op de “wederzijdsheid”. Je moet eens opletten hoe vaak in de verslaggeving van het NOS-journaal de laatste dagen het “over en weer” en “van beide zijden” of woorden van gelijke strekking zijn gebezigd. Maar de waarheid is natuurlijk: als de “Palestijnen” morgen met terreur ophouden is het morgen vrede. Dennis Praeger heeft decennia lang aan Amerikaanse universiteiten het “Palestijnse probleem” gedoceerd. Je kan er heel ingewikkeld over doen, zegt hij, maar tegelijk is het in zes woorden te vatten: de Arabieren willen de Joden vermoorden.

Wat overigens vooral blijft hangen na lezing van Quids stukje: “Oorlogsgeile Joden”.

Werkelijk?
_______________________

Link naar dit stuk bij E. J. Bron