BREIJ CLAUDIA

Claudia de Breij trekt een wantrouwend deugsmoeltje als ze met tegenzin Leon de Winter aan het woord laat (kijk vanaf 18:20)

(Door: Martien Pennings)

********************************************************
LEES OOK:
1) Het wezenloze immoralisme van Femke Halsema en Claudia de Breij
2) Ik hoop dat de executie van de nazislamitische hoeren Femke Halsema, Jolande Sap, Karin Dekker, Ineke van Gent en Claudia de Breij verloopt als die van . . . . . .

********************************************************
Dit gaat over de wijze waarop een discussie die zou moeten gaan over de uitzinnigheid van een nazislamitische massamoordenaarsbende, Hamas, door Claudia de Breij werd omgebogen in kritiek op de Joden. Maar we leiden het eerst een beetje in.

Ik volg Claudia de Breij niet, want ik heb een intuïtieve hekel aan het wijf. Laatst heb ik van een geestverwante van De Breij, Bundesintegrationsbeauftragte Frau Ministerin Maria Böhmer het volgende gezegd:

“Die Maria Böhmer is echt en werkelijk en 100% stapel-starnakel-krankzinnig. Dat is een psychiatrische patiënt! Maar werkelijk! Als je toch de ravage van de multikul in Europa ziet en die van de islam wereldwijd en je beschouwt vervolgens dit wijf in totále gelukzaligheid zalf-zwatelend over de schitter-ontwikkelingen in multicultibus en het heerlijkheids-succes van het pracht-beleid, dan . . . . dan . . . . . . . kan je zo’n 100% gestoord teefje toch alleen maar een dwangbuis over het mantelpakje aantrekken? Bij dit soort gekte had ik altijd in de eerste plaats Femke Halsema in gedachten – (´Ik ben Femke Halsema en ik ben een goed mens! Kan ik niet mooi grootogig verontwaardigd kijken? Waar zijn de racisten en milieubedervers? Heb ik geen mooi jurkje aan?´) – maar deze kut is een nog grotere schande voor haar geslacht én voor die andere helft van de mensheid met een piemel. Sodeknetter, wat heeft dát wijf een zwaar gelukzaligheids-syndroom! Je hebt eigenlijk alleen nog maar de keuze tussen zo’n walgwijf eigenhandig wurgen of zélf in waanzin ten onder gaan! Willem Frederik Hermans: ‘Manuscript in een kliniek gevonden’. Die titel alleen al is op zichzelf een meesterwerk, trouwens.”

Je moet echt dat filmpje gaan zien, waarin Böhmer de schoonheid van de islamisering van Duitsland en Europa ontvouwt, dan zie je dat ze ook het gestichts-kapsel heeft dat ik me herinner uit mijn kindertijd van het vrouwen-gekken-huis in Grave.

Ook Claudia de Breij wekt bij de sporadische keren dat ik haar bekijkluister een identiek gevoel bij me op: een langzaam inzinkende zekerheid dat die vrouw getikt is. Dat heeft niet alleen te maken met het hallucinante feit dat lesbienne De Breij in het ultieme symbool van vrouwen-slavernij, namelijk de boerqaab, best wel een geinig-erotische prikkel-gadget ziet. De Breij:

“Wonderlijke dingen, die burka’s. In ons deel van de wereld vinden we ze zo eng dat hele volksstammen ze het liefst verbieden (ik vind die visjes achterop de auto minstens zo’n irritante demonstratie van religieus fundamentalisme) . . .”

Ach werkelijk? Het teken van de vis, dat abstracte symbooltje, vooral gevonden in de catacomben van Rome, teken van het vervolgde Christendom in het Romeinse Rijk? En dat zou dan minstens zo irritant zijn als die benauwde tent van stof, ultiem teken van racisme en slavernij, symbool van een “religie” die heel anders begon dan het Christendom, namelijk als een massamoordende orkaan die in één eeuw tijds (632 – 732) van Zuid-Frankrijk tot Pakistan oceanen van bloed schiep?

Als je dit zegt, ben je wat mij betreft geestesziek, maar het meest verontrustende is natuurlijk dat het niet beperkt blijft tot het individuele geval van De Breij: de waanzin gaat in de hele Westerse cultuur rond. Ik heb nogal heftig geschreven over de poging van een vijftal beroemde Nederlandse intellectueuzes en filosofistes om de boerkaab geaccepteerd te maken: Femke Halsema, Jolande Sap, Karin Dekker, Ineke van Gent, Claudia de Breij. Mijn heftigheid was ingegeven door de gedachte dat die halve zolistes wisten van de gruwel die de boerkaab symboliseert. Je gelóóft immers niet dat zoveel hedonistische onwetendheid en gemakzuchtige domheid kan bestaan, dus maak je je kwaad. Maar ik begin oprecht te geloven dat deze feministes (nee, tussen aanhalingstekens zet ik dat woord niet meer) zo’n boerqaab zien als een spannende seksuele gadget. Een prikkeldingetje. Ik herinner me een uitspraak van vrouwmens Vogelaar, ook zo’n blije progressiste, die graag in de gemengde sauna komt en zich eens iets over de boerka liet ontvallen dat guitig geïntoneerd was en ongeveer klonk als: “Je moest eens weten wat er soms onder zo’n boerka schuil gaat!” Een boerka dus als Moulin-Rouge-Paris-oh-la-la. Een column van Claudia de Breij in “Opzij” wijst ook in die richting: boerka best wel geil-speels.  Het feministische maandblad “Opzij” deed indertijd een gepopulariseerde versie van de koran aan nieuwe abonnees cadeau en vindt de dubbele Jodenster van de hoofddoek ter redactie geen punt.  (Ik hoop dat we er over 20 jaar nog verbijsterd over kunnen zijn) Maar datzelfde “Opzij” heeft ook een “Dag van het Erotisch Kapitaal” geïntroduceerd:

“Stralende glimlachen, hoge hakken, en felgekleurde bloesjes: bijna 75 foto’s ontving Opzij van vrouwen die de Dag van het Erotisch kapitaal vieren afgelopen 9 februari.”

Zal ik het nog maar eens zeggen?

“De boerqaab is een bloedzuigende, tartende, moordlust opwekkende klap in het gezicht van al wat humaan is uit naam van de meest inhumane, racistische, moorddadige en totalitaire ideologie die de wereld ooit heeft gezien: het Mohammedanisme. Het is een hoofddoek tot de duizendste macht verheven. En een hoofddoek is al een dubbele Jodenster, een symbool van naar binnen gericht racisme (jegens vrouwen in de islam) en naar buiten gericht racisme (jegens de ongelovigen). De boerqaab is dat ook, maar staat nog extremer voor dagelijkse terreur jegens vrouwen in de islamitische wereld en voor het oprukken van de nazislam in het Westen.”

Tot zover een stuk van de meer grijpbare, meer grove geestelijke terreur van De Breij en consorten. Maar er is ook een vorm die zeer moeilijk in woorden te pakken valt. Het zit in kleine dingen, zoals het constant gebruiken van de frase “van beide kanten” in de NOS-journaals nu de “Palestijnen”-lobby er niet meer omheen kan dat de terreur steeds van dezelfde kant wordt begonnen en volgehouden. De Breij wist dat grote feit te omzeilen en de discussie toch weer over die foute Joden te laten gaan door Leon de Winter aan te vallen. De Winter, Joods identitist en iets minder geestelijk volwassen dan hij zelf soms denkt – (al was het alleen maar omdat hij in Badr Hari, wiens voornaam alleen al verwijst naar een veldslag waarbij Mohammed zelf nog flink wat Joden vermassamoordde, een rolmodel voor Marokkaanse bontkraagjes ziet) – trapte in de val van de “anti-Zionistische” propaganda van De Breij.

Niet de oceanen van bloed, lijden en terreur die de islam al 1400 jaar over de wereld brengt, zelfs niet de tsunami’s van bloed, lijden en terreur die de islam de laatste 90 jaar over Palestina heeft gebracht, niet de golven van bloed, lijden en terreur die Hamas sinds 2006 opwekt hadden De Breij geschokt, maar het feit dat De Winter er op prikkelende wijze op had gewezen dat Gaza het tegenovergestelde van Auschwitz is, namelijk een plek waar een bevolkingsexplosie plaats vindt.

Kijk, dan ben je niet gewoon immoreel, dan ben je getikt. En De Winter leende zich voor deze pervertering.

Wat had De Winter nou helemaal gezegd?

“Misschien moeten we in het geheim een anticonceptiemiddel aan het drinkwater van Gaza toevoegen.”

De Winter legt dan uit dat je die zin in de context moet zien van het geheel van de speech die hij had gehouden op een solidariteitsavond voor Israël in Amsterdam. Hij betoogde dat waar ter wereld een bevolkingsexplosie plaats vindt, meestal ook heel veel jonge mannen in de gevaarlijke hormoonleeftijd van 15 tot 25 gevonden worden en dat de pil veel zegenrijks voor de Westerse vrouw had gedaan, onder andere het aantal gebaarde zonen had beperkt, met als gevolg dat moeders die zonen niet meer zo gemakkelijk naar slagvelden stuurden. Dat anti-conceptiemiddel in het drinkwater was natuurlijk badinerend, zei De Winter, maar verwees wel degelijk naar die oorlogdempende pil.

Inmiddels staat de uitzending van 23 november van “Claudia op vrijdag” on-line. U kunt, lezer, die uitzending hier bekijken en zien hoe vasthoudend De Breij in die ene opmerking van De Winter boosaardigheid wil zien. Let ook eens op die vanzelfsprekende morele superioriteit die mevrouw uitstraalt en hoe ze op grond daarvan een smalende minachting voor De Winter nauwelijks kan verhullen.

Van het soort opgeblazen minkukels als Claudia de Breij is onze hele cultuur inmiddels vergeven, in de politiek, in de media en in het onderwijs: dat zijn de geestelijk vormende sectoren van deze maatschappij. Die quasi-elite houdt zichzelf in stand en versterkt zich voortdurend middels subsidiestromen die maar één kant op gaan, namelijk richting Linkse Kerk. Die quasi-elite raakt steeds meer losgezongen van zowel de realiteit als de bevolking, een bevolking die ze niettemin weet te verleiden om haar in het zadel te houden precies door de macht in de drie sleutelsectoren aan te wenden.

Het hele debiele zootje is zich geeneens bewust dat ze sinds 1973 gehersenspoeld zijn. Ik zal het nog maar eens een keer uitleggen:

“Wie zich afvraagt hoe de roze sprookjes rond de islam en de zwarte Israël-demonisering in de koppen van twee gehersenspoelde Europese generaties zijn terecht gekomen, vindt het antwoord in een boek van Bat Ye’or, waarvan ik zo langzamerhand begin te beseffen dat het misschien wel het belangrijkste boek is over het belangrijkste onderwerp van deze tijd. Het heet “Eurabië” en ze documenteert in dat boek omstandig hoe sinds de oliecrisis van 1973 “Europa” een steeds hechtere alliantie is aangegaan met de islamitische wereld in het Midden Oosten, waarbij in talloze officiële verdragen en via vergaderingen op het hoogste niveau een zeer dicht netwerk tot stand is gebracht van allerlei organisaties die de principes van deze alliantie in de praktijk brengen. Dit zijn die principes:

1) Olie voor onderwerping aan de islam, waarbij die onderwerping tot uiting komt in het mooipraten van de islam vanaf het lagere-school-lesboek tot het universitaire curriculum en vanaf het multiculturele buurtkrantje tot alle grote mainstream-media. 2) Vrijwaring van terrorisme op Europees grondgebied door “de Palestijnen”, wat natuurlijk nooit helemaal lukte omdat Arafat soms zijn terroristen zogenaamd “niet in de hand had” 3) Massa-immigratie van islamieten naar Europa, 4) Officiële anti-Israëlpolitiek door Europa.”

Daarom zou Doen & Laten van bijvoorbeeld de Publieke Omroep hoog  op de politieke agenda van de PVV moeten staan. Letterlijk: Doen én Laten, dus inhoud én niet-inhoud, wat gebracht wordt en wat niet en welke politieke keuzes worden gemaakt binnen de items waaraan wél aandacht wordt besteed. Die hele structuur van die Publieke Omroep moet publiekelijk blootgelegd en ter discussie worden gesteld. Er móét een manier gevonden worden om die cultuur-vernietigende subsidie-stromen te stoppen en ervoor te zorgen dat we nog iets anders gaan horen en zien dan alléén het multikrolse geluid.
_____________________
Link naar dit stuk bij E. J. Bron