Screenshot_25Heleen Mees

(Door: Martien Pennings)

NU.nl meldt dat Heleen Mees in New-York gevangen zit op beschuldiging van “stalking en seksuele intimidatie. Ze zou hoofdeconoom Willem Buiter van de Amerikaanse Citigroup hebben bestookt met ruim duizend e-mails. De twee zouden eerder een relatie hebben gehad. Volgens de krant heeft Mees niet alleen Buiter, maar ook diens vrouw en kinderen lastiggevallen. De rechter heeft haar verboden op wat voor wijze dan ook contact op te nemen met Buiter en zijn gezin. Ook mag zij niet in de buurt van zijn woonhuis komen.”

Elsevier vertelt dat Mees e-mails stuurde “waarin ze aanbood de relatie te willen lijmen. Zo bood ze verschillende seksuele diensten aan, maar stuurde ook naaktfoto’s van zichzelf waarop ze seksuele acties uitvoerde. Ook zou ze hebben aangeboden om samen een kind te adopteren. Maar deze mails werden afgewisseld met meer duistere berichten. Mees zou foto’s van dode vogels hebben gestuurd en hebben gezegd te hopen dat het vliegtuig van Buiter uit de lucht zou vallen.”

Ik kende die Mees van een assertieve-wijven-praat-programma onder leiding van Hanneke Groenteman, maar vooral van een fout kollumpje in het foute krantje NRC waaronder ik een comment probeerde te plaatsen. Natúúrlijk werd mijn commentaar weg gecensureerd. Dus publiceerde ik het maar als eigen stukkie op het Vrije Volk en later op mijn eigen website  onder mijn pseudo Kassander.

Het schandaal rond vrouwtje Mees lijkt mij een mooie gelegenheid om haar verfijnde politieke opvattingen nog eens over het voetlicht te brengen. Vooral Wilders vond ze indertijd zeer ordinair. Zo schreeuwerig.

Dit schreef ik in februari 2009:

Zelfbewust en assertief wereldburgerstuk van Heleen Mees in de NRC. De titel “Een tempel van wellevendheid” zou zomaar kunnen slaan op haar eigen fijnzinnige ode aan de subtiele cultuur van hoffelijkheid die onder de leiding van “New-York intellectuals” heerst in de Amerikaanse media. Ze stelt daar de boers-grove vulgariteit waarmee in Nederland het publieke debat wordt gevoerd tegenover. Ze zegt: “De commotie rond Geert Wilders heeft zijn partij geen windeieren gelegd.” Zeer verfijnd  tut-tut-ho-ho-woord, dat “commotie”. Suggereert heel sterk: “wat had het nou helemaal om het lijf al die bla-bla”. Maar volgens mij was de inhoud van de “commotie” een zoveelste Mene Tekel op de wanden van het westerse huis, een waterscheidende kern-capitulatie van de vrijheid voor de terreur zoals verbeeld in “Fitna”. Of zou ik dat verkeerd zien als Amsterdamse provinciaal? Mees: “Terwijl geen moslim in Nederland of Groot-Brittannië wakker ligt van het knutselwerk in Fitna.”

Kijk, dát noem ik nou subtiel! Ik stond twintig minuten nadat het gebeurd was bij het lijk van Theo van Gogh, die vanwege de voorganger van “Fitna“, “Submission”, nooit meer wakker wordt. En wat betekent dat gepraat over “veiligheid” van de Engelse regering dan? En is het niet waar dat de CIA onlangs rapporteerde dat de meeste islamitisch geïnspireerde terroristen, met name die een oogje hebben op Westerse doelen, tegenwoordig niet uit Saoedi-Arabië, Afghanistan of Pakistan komen maar uit “Londonistan”?

“Het knutselwerk in Fitna”.  Er is nogal wat historische documentatie van theorie en praktijk van 1400 jaar islam die Wilders’ filmpje forse plausibiliteit verleent. Misschien moet kalme kosmopolita Mees, die zomaar in New-York rondloopt en daar in wel dertig talen kan pinnen, eens een boekje daarover lezen. Of gewoon het wereldnieuws in de krant goed volgen. En als de gemiddelde moslim niet ”wakker ligt” van “Fitna”,  hoe komt het dan dat er al zoveel mensen dood liggen van terreurdaden door moslims die “Fitna” zelfs helemaal niet nodig hadden om “wakker” te worden?

“De schreeuwpartij kunnen ze toch niet winnen van Geert Wilders.” Hoe heet dat monument voor Theo van Gogh ook alweer in het Amsterdamse Oosterpark? Ach ja: “De Schreeuw”. En hoe komt het dat ik nu moet denken aan een andere schreeuwpartij? Namelijk aan het bloedstollend schreeuwen van “Allahu-Akbar” waarmee Daniel Pearl op 1 februari 2002 —  naar het veelvoudige en expliciete voorbeeld van de Profeet zelf – voor de camera’s de hals werd doorgezaagd?

Daniel Pearls vader schreef naar aanleiding van de verjaardag van de moord een stuk in de Wall Street Journal. Misschien heeft Mees het niet gelezen omdat ze te druk was met bewonderen van al die talen op de New-Yorkse pinautomaten.

De rouwende vader had zijn stuk  de titel “Daniel Pearl and the Normalization of Evil” meegegeven met als Ankeiler: “When will our luminaries stop making excuses for terror?” Goeie vraag. Je zou eraan kunnen toevoegen: en wanneer stoppen  ze met het impliciet ontkennen ervan en vooral met het demoniseren, belachelijk maken en be-tut-tut-ho-ho-en van de aan-de-kaak-stellers ervan als Geert Wilders?

Mooie slotzin van de rouwende vader:

“Danny’s picture is hanging just in front of me, his warm smile as reassuring as ever. But I find it hard to look him straight in the eyes and say: You did not die in vain”

In vain. Vanity.

UPDATE 29 SEPTEMBER 2014:
A. Nanninga beschrijft nieuws rond het foute wijfje Mees: “Nee maar. Powervrouw Mees blijkt golddigger

__________________________________
Link naar dit stuk bij E. J. Bron

 

Advertenties