Screenshot_31
Ebru Umar grapt een hoofddoek

(Door: Martien Pennings)

Best een mooi stukje van Ebru Umar op GeenStijl over de hoofddoek. Maar het kan allemaal véél harder gezegd worden. En dat is nodig. Oh, ja? Want?

Want de moslimische hoofddoek is een symbool van een totalitaire ideologie die erger is dan het nazisme. Waarom? Omdat de islam racistischer is jegens vrouwen dan het nazisme. En verder alle wezenskenmerken met het nazisme deelt: Jodenhaat, expansieve oorlogszucht met bloed-en-bodemprincipe, Führer-principe, Übermenschen-waan en rancunisme. Führer-principe? Ja, dat is dat je een mythische roofmoordenaar, massamoordenaar, sluipmoordenaar,  slavenhaler, bedrieger en kleuterneuker als dé voorbeeldige mens, als dé na te volgen persoon beschouwt. Goed geraden: de Profeet Mohammed, die bedoel ik. Nog maar eens eraan herinneren van welk epitheton ornans de heer M. Bouyeri zijn Profeet voorzag? Hij noemde hem“de lachende moordenaar.” Dat stond in die dreigbrief die hij aan Ayaan Hirsi Ali schreef. Ja, precies! Dat is inderdaad die brief die hij met een slagersmes vast stak in de borst van Theo van Gogh. Dat je die details nog weet! Goed van je!

Dus als Ebru Umar schrijft dat die moslima’s het recht opeisen ”om hun godsdienst onder ieders neus te duwen waar het ze maar uitkomt”, moet je wel eventjes incalculeren dat die “godsdienst” een nazi-ideologie is.

En als Umar vraagt waar haar ”rechten op een godsdienstvrije werkplek ondergeschikt moeten zijn aan die van een hoofddoekje”, dan is dat zéér onvoldoende. Want waarom zou ik het recht niet hebben om ook in de straten en verdere publieke ruimtes van mijn land  gevrijwaard te blijven van een nazi-symbool? Van wat heul boel veul moslims zien als vlaggen geplant in vijandelijk gebied? Als ik op een doordeweekse dag twee uur in mijn buurt rondwandel, kan ik zomaar met tweehonderd hoofddoeken geconfronteerd zijn. De hele godsganselijke dag schreeuwt het voor mijn ogen: ”Islam is hier! Islam is hier! islam is hier!”.

Het juridische jargon kent een term die “captive audience” heet, maar die term slaat natuurlijk niet alleen op horen, maar ook op zien. Mensen die tegen hun wil voortdurend met woorden of symbolen worden geconfronteerd zonder dat zij zich daaraan kunnen onttrekken. Bijvoorbeeld op een werkplek.  Of in  een “multiculture” buurt.

Nou nog even die mafkees Asscher. Ik snap best dat je als Jood van eeuwen Jodenvervolging geestelijk ontregeld kunt raken. En dan is Lodewijk ook nog erfelijk belast, want zijn overgrootvader was die Abraham Asscher die de toenmalige nazi’s óók zo fijn geholpen heeft om de Joden op te ruimen via de Joodse Raad. Lodewijk treedt in zijn voetsporen. Want zoals je in het stukkie van Umar kunt zien, verdedigt hij het recht op de hoofddoek.  Asscher twitterde: ”Ernstige zaak. Heel goed dat Leila aangifte doet, discriminatie niet accepteren.”

De verdomde paardelul noemt het dus “discriminatie” als je een dubbele Jodenster afwijst. Dubbel? Ja, want de hoofddoek staat niet alleen voor de racistische onderdrukking van de vrouw binnen de antisemitische islam, maar natuurlijk ook voor de vijandschap en minachting van het Übermenschen-geloof richting buitenwereld, richting “ongelovigen”.

Laatstelijk, bij die stickeractie van Geert Wilders – “De islam is een leugen. Mohammed is een crimineel. De Koran is gif.” – keek Lodewijk Asscher heel vies in de camera van het NON-journaal en zei: “Walgelijk”. En hij bedoelde Wilders en zijn woorden, niet de islam.

________________________________________
Link naar dit stuk bij E. J. Bron