Screenshot_15

(Door: Martien Pennings)

Ik heb al heel veel woorden gespendeerd aan Bart Schut. Ik noemde hem veelkleurig en ook toen bedoelde ik eigenlijk al: warhoofdig en kinderlijk. Bij Schut krijg ik iets van een leraar die toch wel iets ziet in een moeilijke leerling en die blijft hopen. “Het is een lastige jongen en hij kletst vaak raar, maar toch zit er iets goeds in.”

Nu ook weer. Hij schrijft een vlammend stuk contra de intrekking van het eredoctoraat aan Ayaan door de Brandeis Universiteit onder druk van de zelfbenoemde vertegenwoordiger van de Amerikaanse moslims, de Moslimbroederschapsorganisatie CAIR. Schut signaleert terecht dat “gematigde moslims” hun stem weer eens niet laten horen:

“Maar hier is het problemen: die gematigde moslims, in al hun heterogeniteit, stellen je zo vaak zo teleur. Zelfs zo dat ook ik mij wel eens wanhopig afvraag of zij niet meer dan een wensdroom zijn, ontsprongen uit mijn eigen overoptimistische mensbeeld.Woensdag was zo’n dag. De aanleiding: Brandeis University in Massachusetts heeft besloten Ayaan Hirsi geen eredoctoraat toe te kennen. Dat wilde zij eigenlijk wel, maar de islamitische lobby heeft er een stokje voorgestoken. Want uiteindelijk kiezen moslims – niet alle, maar wel verreweg de meeste – toch voor hun geloof. Ook als dit ten koste gaat van de vrijheden die zij zelf zo graag (en terecht) opeisen. De goede naam van de Profeet weegt bijna altijd zwaarder dan de vrijheid van meningsuiting. Maar dat wist Ayaan natuurlijk allang. Tweederde van de Nederlandse moslims verkiest de sharia boven de Grondwet en 70 procent meent dat er maar één interpretatie van de koran – de letterlijke – mogelijk is. IJzingwekkende statistieken, maar dat laat tenminste nog een derde over waar we wel op kunnen rekenen, toch? Nou nee, niet echt, zag ik gisteren op Twitter en Facebook, waar allerlei Nederlandse Mohammedanen zich verheugden over het feit Ayaan haar eredoctoraat niet kreeg.”

In al hun heterogeniteit! Die gematigde moslims bestáán niet alleen, maar ze zijn als groep ook nog eens zo veelkleurig als . . . . eh . . . . vuurwerk op regenboogvlagdag. En die grote diversiteitswaarheid krijgt Schut er maar niet in bij de islambashers:

“Soms word ik er moe van. Je doet zo je best. Je brengt nuance naar een gehoor dat daar helemaal geen behoefte aan lijkt te hebben. Nee, de islam is geen monoliet. Echt, er zijn duizend interpretaties. Doe nou, kijk naar de praktijk. Ja, gematigde moslims bestaan. Geloof me, het zijn niet allemaal potentiële terroristen. Enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. Ik doe dat al een tijdje en krijg er een hoop ellende van. In de reacties onder mijn stukken word ik beschuldigd, belasterd en beledigd. Mensen die nog nooit in de Arabische wereld zijn geweest of zelfs maar de koran hebben opengeslagen roepen mij op “eens iets te lezen” over de islam. Vervelend, maar niet meer dan dat. En die paar bedreigingen die ik krijg van de zelfbenoemde – maar meestal anonieme – “contrajihadi’s” neem ik voor lief. ( . . . ) Ondanks het feit dat zoveel gematigde moslims als vanouds partij kiezen voor de intolerantie van hun geloof en tegen onze democratische vrijheden, ondanks het feit dat er nooit, nooit, nooit islamitische massaprotesten tegen jihadisme, Jodenhaat of vrouwenonderdrukking plaatsvinden en ondanks het feit dat ik terwijl ik deze woorden schrijf weet dat ik een stroom van verwensingen (“islamofoob”, “racist”, “nazi”) over mij heen zal krijgen, zal ik de nuance blijven zoeken. Ik weiger mij bij het simplicimus van de islambashers en contrajihadi’s aan te sluiten. Waarom? Omdat ik ze ken, die moderne, seculiere moslims. Omdat ik met ze bevriend ben, hier in Nederland, en omdat zij mijn collega’s waren in Marokko. Zij verdienen het niet op één hoop te worden geveegd met hen die hun levens bedreigen en onmogelijk maken. Zoals is gebeurd met helden Ayaan Hirsi Ali en Theo van Gogh, alweer tien jaar geleden. Want heb je kritiek op de islam, moet je dood. Letterlijk volgens de fundamentalisten, “slechts” monddood als het aan de grote, zwijgende moslimmassa en hun overijverige
meelopers ligt. Het is zoals Sean Penn zegt in The Thin Red Line: “They want you dead, or in their lie.”

Bovenstaande gekte noemt hij dus “de nuance blijven zoeken”, maar dit gaat natuurlijk ver uit boven het gewone op twee gedachten hinken. Dit is diep gehandicapt geestelijk strompelen. En het is bovendien helemaal niet nodig.
Want niemand ontkent dat die gematigde moslims er zijn. Er wordt alleen bij gezegd dat ze gematigd zijn ONDANKS de islam en dat ze er verstandig aan doen niet ál te publiekelijk ál te gematigd te zijn, want dat kan hele nare gevolgen hebben, omdat de islam NIET gematigd is.

Maar kijk eens met hoeveel mededogen Bart Schut de moslima’s de les leest die geen bek durven of willen open doen:

“En dit waren juist die hoofddoekloze moslima’s, de soort vrouwen die Ayaan Hirsi Ali op hun blote knieën zouden moeten danken dat zij de strijd is aangegaan met de haatbaarden die hen het leven onmogelijk willen maken. Maar nee, de goede naam van Mohammed is belangrijker. Vooral omdat deze “moderne’ dames (en heren) zich diep van binnen schuldig voelen omdat zij weten dat als je naar de letter van de tekst kijkt, de fundamentalisten betere moslims zijn dan zij. Dus leveren zij nu lipservice en slapen gerust in de wetenschap dat zij vandaag de islam hebben “verdedigd”. Morgen drinken zij een glaasje wijn, neuken een ongelovige en doen net alsof zij zich aan het sawm houden tijdens Ramadan. De hypocrisie druipt er vanaf.”

Rare mensen die gerust slapen als ze de islam hebben verdedigd, want de islam is een racistische en totalitaire roofmoordenaarsideologie, die al 1400 jaar de wereld teistert. En als die progessieve moslima’s al stiekem een ongelovige neuken, dan gaan ze er niet mee trouwen, want dan zijn ze hun leven niet meer zeker. Dwaas Schut wéét het dus wel, “dat als je naar de letter van de tekst kijkt, de fundamentalisten betere moslims zijn dan zij”. Maar zou de domkop dan weer níét weten dat “de letter van de tekst” het enige is dat er kan bestaan in de islam? Dat de islam onhervormbaar is? Zoals ik een paar dagen geleden schreef:

“In de islam is de menselijke Rede taboe en gelden de oproepen tot moord óp en onderdrukking ván de “ongelovigen” onverkort in het heden. In de islam is een “Verlichting” of “Hervorming” onmogelijk, vanwege dat verbod op het gebruik van de Rede en de eeuwige geldigheid van het woord van Allah. Het rechtstreekse woord van Allah in de Koran is namelijk “eeuwig en ongeschapen”, dat wil zeggen dat de Koran al bestond vóór de Dinosaurussen en voorafging aan de Oerknal. De levensloop en de woorden die de mythische Profeet Mohammed in het dagelijks leven gesproken zou hebben, de zogeheten Soenna, zijn nauwelijks minder gezaghebbend en nauwelijks minder walgelijk. Ja, dat had Geert Wilders goed: De islam is een leugen. Mohammed is een crimineel. De Koran is gif.”

Schut bedoelt dus met “de nuance blijven zoeken” dat hij graag gematigd is over de oudste manifestatie van de nazi-mentaliteit, te weten de islam, maar structureel hysterisch tekeer wil gaan tegen de bestrijder van die mentaliteit, Geert Wilders. Ik citeer uit een van mijn  prachtartikelen:

“Maar de column van Schut over Geert Wilders, daar moest ik dus echt even aan. Hij heeft een punt, Schut. Het is inderdaad ook echt wel weer dom.

‘Het is tijd voor de aanpak van de grootste ziekte die ons land de afgelopen eeuw heeft gekend, de islam.’

Ja, dommer kan het nauwelijks, want een type als Bart Schut heeft natuurlijk maar twee stappen nodig om vanaf “ziekte” via bacteriën naar ongedierte te komen. En dan weet je het wel. Kakkerlakken. Hutu’s en Tutsi’s. Morsi. Apen en varkens. De rest van de Godwinnerij laat Schut aan de verbeelding van de lezer over.

En zo slaagt Schut erin om een anti-nazi en liberaal als Wilders als een nazi neer te zetten. Van de islam weet zo’n Schut natuurlijk niks en zijn publiek al helemaal niet. Dus er is geen mens die roept: maar hoe kan Wilders nou een nazi zijn als hij de islam bestrijdt en de islam hetzelfde is als het nazisme? Is dat zo, mijnheer Pennings? Ja, dat is zo.

Vervolgens maakt Schut een heel nummer van “de gróótste ziekte”. Maar mijnheer Wilders! En 40-45 en de Koude Oorlog dan! Dat was toch veel groterderder? Nee, lul-de-behanger. Voor die Koude Oorlog kan je bij Samuel Huntington te rade, die in zijn “Clash” zwaar gedocumenteerd uitlegde dat de tegenstelling communisme – kapitalisme vergeleken met de onverzoenbare tegenstelling  christendom – islam een rimpeling is geweest. Dát bedoelt Wilders, maar toegegeven: het komt rottig zijn strot uit. En voor 40-45 moet Schut maar eens een paar opstelletjes van mij lezen over de islam als een ‘nazisme avant, pendant et après la lettre’. ( . . .) En sla dan vooral ook de rol van de Moefti van Jeruzalem niet over.”

En zou Schuts “de nuance blijven zoeken” ook de ode omvatten die hij ooit aan mij schreef:

“Even iets van me afschrijven. Een of andere ontzettende nazi heeft net een lange rant over mij geschreven op een notoir extreemrechtse site, waarin hij mij een “GEESTEZIEKE JODENHATER” noemt.

Aanleiding? Mijn artikel op Joop waarin ik verklaar dat kritiek op Israël niet gelijk staat aan antisemitisme. Integendeel, naar mijn mening is er genoeg echt antisemitisme in Nederland om juist voorzichtig met deze term om te gaan. Ook om de nagedachtenis aan de Shoah zuiver en in ere te houden.

De lange, lange rant aan mijn adres is geschreven door een zekere “Martien Pennings”. Ik ken de beste man niet, maar stel mij iemand voor die zijn haatstukjes (zeg maar gerust stukken) schrijft tussen het downloaden van kinderporno en het spelen van GTA3 door. Naakt natuurlijk, op het slipje van zijn overleden grootmoeder na.

Dat ik nog niet zo lang geleden in een goed gelezen artikel in de Volkskrant waarschuw voor antisemitisme in de Lage Landen, meldt “Pennings” uiteraard niet. Evenals het feit dat de politieke traditie waaruit zijn denkbeelden stammen, verantwoordelijk was voor de moord op 6 miljoen onschuldige joden.

Gelukkig wordt de site waarop hij schrijft nauwelijks – en alleen in extreemrechtse kringen – gelezen. Daarom twijfel ik eraan of ik een link moet geven, maar doe het toch. Opdat men weet dat ook ik word besmeurd door het vuil uit de krochten van het racistische internetriool.”

De nuance en Bart Schut: voorwaar een boeiende onderwerp! Gematigd kritisch over nazislam, nazislami’s en nazislam-collaborateurs, maar snoeihard tegen de bestrijders ervan.

LEES OOK:

Bart Schut: het warhoofd als oprechte antisemiet

De vrijlating door Israël van Palestijnse terroristen en het gezicht van De Nieuwe Jodenhaat (opgedragen aan Bart Schut)

Bart Schut is net zo veelkleurig als De Dagelijkse Standaard zelf

Bart Schut over Leon de Winter: de oordeelskracht van een origineel denker

Van Rossem en het Bart Schut-syndroom bij GeenStijl
____________________
Link naar dit stuk bij E. J. Bron

Advertenties