Rufaida al Habash, islamitisch feministe

Wie geïnteresseerd is in de pogingen tot vernietigingsbombardement die ik gedaan heb op de eerste twee afleveringen van Femke Halsema’s serie “Seks en de Zonde” mag zich hier en daar vervoegen.

Voorafgaande aan het ondergaan en bespreken van de derde aflevering heb ik nog eens goed gekeken wat de NTR-website over deze serie te berde brengt. Zo ontdekte ik dat de gedegenereerde Jood en miljonair Harry de Winter als “producent” optreedt. Maar natuurlijk: als je helemaal gaat voor het goedpraten van Palmaffia-terreur, als je verraad pleegt aan je eigen superieur humane en Joods-Christelijk-Verlichte cultuur wil je graag een poging ondersteunen van een collaboratreuze als Halsema om nog wat extra reclame te maken voor je doodsvijand sinds 1400 jaar: de islam. Halsema, van Groen-Links immers, die als enige partij voorstander is van het doorbetalen van salarissen aan Palestijnse Jodenmoordenaars via Europese en VN-subsidies.

Ik lees in de NTR-toelichting:

“De overkoepelende vraag waarmee ze [Halsema] op reis gaat, is wat vrouwen beweegt om trouw te zijn aan een geloof dat dikwijls zo hardvochtig voor hen is.”

Antwoord: uit Stockholmsyndroomse ááááángst!!!

“Ze probeert te achterhalen of er een plek is voor vrije en dwarse vrouwen in de islam.”

Antwoord: Nééééé!!!

Ik lees in de NTR-toelichting:

“Islamitische vrouwen zijn een populair gespreksonderwerp. Hun sluier, het gescheiden zwemmen, de omgang met mannen, hun vrijheid. Zelden komen ze zelf aan het woord, ze gaan over tafel als illustratiemateriaal voor de gruwelijkheid, of juist de superioriteit van de islam.”

U ziet dat Femke de insteek kiest waaraan nog niemand gedacht heeft. Hoofdschuddend over zoveel partijdig gekakel gaat ze als een wijze scheidsrechter boven en tussen beide kampen staan. De waarheid ligt natuurlijk in het midden, zegt Femke: de islam is noch gruwelijk, noch superieur. Wat dat aspect betreft, van die och-de-islam-dat-is-toch-ook-maar-een-gewone-godsdienst-benadering, sluit ik me echter aan bij de uitspraak van “Souad Al Shammary (Saoedisch activiste)” die in de NTR-toelichting geciteerd wordt:

“De geestelijken hebben van de Islam een seksuele religie gemaakt.”

Ik sluit mij dus aan bij Souad en voeg er een ietsiepietsie aan toe door het citeren van een eigen broddeltje uit een opstelletje van mij uit 2005:

( . . .) de reëel bestaande islam is een geloof en cultuur waarin tederheid, mildheid en spiritualiteit ontbreken. Het is een hypocriet masker voor een fascistisch onderdrukkings-systeem. De reëel bestaande islam is voornamelijk een gesystematiseerde obsessie met geslachtelijkheid, met wat mensen tussen hun benen hebben. De reëel bestaande islam is racistisch, niet alleen vanwege het antisemitisme dat van de Arabische tv-zenders en uit de Arabische schoolboeken druipt. Als wij als definitie van racisme accepteren: het inferieur verklaren van medemensen op grond van een lichamelijk kenmerk – bijvoorbeeld van een zwarte huid, van scheve ogen, van een bepaald soort neus of van een spleetje tussen de benen – als wij die definitie accepteren, dan is de reëel bestaande islam racistisch. De reëel bestaande islam dat zijn twee concentrische cirkels van repressie, in de buitenste onderdrukken alle mannen alle vrouwen en in de binnenste onderdrukt een mannelijke elite de maatschappelijk zwakkere mannen. Daarbij gaat het om het bezit van vrouwen, rijkdom en macht. De reëel bestaande islam is een leeg, hard systeem, gedomineerd door wrede domkoppen, hypocriete rotzakken en moordenaars. De reëel bestaande islam is vanaf het begin te vuur en te zwaard op moorddadige wijze opgelegd en verbreid door Mohammed zelf, een geheel andere figuur dan Jezus. Geweld behoort tot de kern van de koran en de onveranderlijkheid van de koran is de kern van de reëel bestaande islam , een al 1400 jaar durende moleculaire holocaust waarin de vrouw de rol van jood vervult ( . . .).”

En toen was er dus aflevering drie. Zucht. Bierkaai. Moe, moe, moe. Zó moe! En wel wat anders te doen, eigenlijk. Maar we nemen het maar weer op ons omdat we niet anders kunnen. Aflevering 3 heet: “Twee zielen in de borst”. En dat slaat niet op de “feministische” moslima’s, die aan het woord komen, hoewel die een bij uitstek schizofrene indruk maken. Nee het slaat op het samengaan van consumentisme en islam in Qatar. Dat vinden de documakers raar. Maar sinds wanneer gaat alles wat leeg is, bijvoorbeeld consumentisme, niet samen met islam? Helegaar niet raar, dus.

De aflevering had beter kunnen heten “Het Stockholmsyndroom”. Wikipaedia zegt:

“Het stockholmsyndroom is het psychologisch verschijnsel dat soms optreedt tijdens een gijzeling. Het verschijnsel houdt in dat de gegijzelde sympathie voor de gijzelnemer krijgt. De benaming komt van de Norrmalmstorg-overval op de Kreditbanken aan het Norrmalmstorg in Stockholm en de daaropvolgende gijzeling van 23 tot 28 augustus 1973. De gegijzelden namen het voor hun gijzelnemers op, zelfs nog ná de zesdaagse gijzeling.”

Wie mijn analyse van de eerste en tweede aflevering leest, zal gewaar worden dat ik Halsema verdenk van een Stockholmsyndroom-by-proxy en Veena Maalik van de rechtstreekse variant.

“Hoe meer ik erover nadenk” zegt het Femke in aflevering 2 mooi op toon met haar beste MMS-meisje-leest-opstel-voor-stemmetje, “hoe meer ik me verbaas: de islamitische geestelijken prediken zedelijkheid en ze verbieden bijna alles wat leuk en lekker is. Maar series, films en foto’s waarin alles gebeurt wat Allah verboden heeft vinden gretige aftrek. De islamitische wereld kent een grote gespletenheid. Officieel mag niks, ondertussen gebeurt álles.”

Dat is natuurlijk al meteen wéér helemaal misgekleund: aan mannen verbiedt de islam op seksueel gebied alleen het naaien van de vrouw van een collega-moslim en het beseksen van die mannelijke collega-moslim zelf. Voor de rest mogen mannen alles met vrouwen doen, behalve in de publieke ruimte. Vrouwen mogen niks. Nergens. Behalve thuis, met toestemming van hun man.

“Geen volk is zo rijk als de Qatarezen, dank zij de olie en het gas”. Dixit Femke.

Ja, ze kunnen niks, die moslims, nergens ter wereld, nooit iets gekund ook, omdat ze de hele dag bezig zijn met seks, onderdrukken en geweld uitoefenen. Het is tot op heden “een cultuur die niet in staat is zijn eigen rioolwater te zuiveren”. Maar dat zal je het Femke niet horen zeggen.

Over de hoofdpersoon in deze docu, Rufaida al-Habash:

“Syrische vluchtelinge, geestelijk leidster, midden in de Syrische burgeroorlog gevlucht naar Qatar, op uitnodiging van de Qatarese koninklijk familie, ze heeft miljoenen fans en volgers, ze heeft een tv-show “Icraa” de grootste internationale islamitische zender, haar boeken en blogs worden over heel de wereld gelezen door vooral vrouwelijke moslims.”

Dat klinkt naar vrijheid en een wereldwijde tsunami van wild moslim-feminisme die op het punt staat de hele wereld te overspoelen. Maar als je even googelt dan lees je dat Icraa-tv gefinancierd wordt door Saoedie-Arabië. Trouwens: als je in Qatar mag wonen en je mag miljoenen fans en volgers toespreken, krijg je dan de ruimte een feministische revolutie in de islam te prediken? Wie mevrouw Rufaida Al Habash ziet, ziet een lange vormeloze jas en een strak geknoopte hoofddoek rond een vreugdeloos gezicht. Dat komt niet alleen omdat ze uit Syrië is gevlucht, waar haar man (Assad-getrouwe?) nog zit en waar weer eens duidelijk is geworden dat in de islam de keuze is tussen een wrede dictator die de islam verhindert zijn inherente en onhervormbare waanzin tot volle bloei te brengen en moslims die echt de Koran en de Soenna onverkort willen toepassen en die de wreedheid van de dictator vervolgens evenaren maar . . . . . de druppel vrijheid die hij nog wél toestond weg te schroeien. Nee, de vreugdeloosheid van Rufaida Al Habash komt ook voort uit haar collaboratie. Je ziet dat deze vrouw wéét dat ze liegt en dat ze alles verraadt wat waar en goed is, maar dat ze geen andere keus heeft. Ze doet wat ze kan en dat is eigenlijk niet meer zijn dan een proefkonijn van de Saoedische en Qataarse zedelijkheidspolitie: zo houden de onderdrukkers in de gaten wat er leeft in de opstandige moslima-breintjes en kunnen tegelijk richting Westen reclame maken met “liberale islam” in het Westen.

Rufaida Al Habash kletst al het taqiyyaanse geouwehoer na uit het leugenarsenaal van de islam-apologeten. (Zou Halsema taqqiyyaa nog steeds uitspreken als tákkiejaa?)

Habash: “De discriminatie van vrouwen dateert uit de pre-islamitische tijd. De islam heeft die traditie verboden. De Profeet preekte gelijkheid tussen man en vrouw.”

Dat is bewijsbare kolder. Halsema gaat er niet op in en ik begrijp best dat ze niet kan vragen of de islam zijn veroveringskracht – van Afghanistan tot Zuid-Frankrijk in honderd jaar tijds – niet juist ontleende aan de belofte van slachten en verkrachten en slavinnen en bij sneuvelen het Grote Bordeel van het moslimparadijs met de 72 maagden. Maar ik had wel eens willen weten wat mevrouw Al Habash zou hebben gezegd op een vraag geïnspireerd door de nu volgende passage uit het boekje “Allah houdt niet van vrouwen” (slechts 127 informatieve pagina’s) van de Nederlands-Egyptisch Nahed Selim:

“( . . .) Khadija de rijke zakenvrouw van de profeet, bewijst ( . . .) het tegendeel. Namelijk dat voor de komst van de islam een vrouw als Khadija wel degelijk een rijke vrouw kon worden maar daarna niet meer.”

Jammer dat het Femke zich nooit documenteert, want van haar assistente, de schaamtecultuurconnaisseuse en islamiefhebster Haatsnee Bouazza hoefde ze natuurlijk geen enkele kritische tip te verwachten. Maar misschien had ze, behalve Nahed Selim, “Weg uit de islam” van Ibn Warraq kunnen raadplegen Dat is 557 pagina’s dik, maar ze had er maar drie van hoeven lezen: 473 tot 476, waar uit de doeken wordt gedaan wat de Koran en de profeet écht zeggen over vrouwen in de islam.

En dan vertelt Habash dat haar kindertijd in een “liberaal” islamitisch gezin in Damascus een paradijs was dat naar jasmijn rook. Zie je wel: zo kan het ook in de islam. Maar ja, toen kwamen de “fundamentalisten” en moest ze vluchten omdat haar zoon weigerde in het leger van Assad te vechten “tegen zijn eigen volk”. En nu zit ze dus met haar zoon en diens drie kleine kinderen in een appartement in Qatar “op uitnodiging van de Koninklijke familie van Qatar”. Bij het Femke komen we dat niet te weten natuurlijk, but my guess is dat papa inderdaad van het Assad regime is en dus daar is gebleven, wellicht min of meer gegijzeld. En aangezien Assad een bondgenoot is van het Sjiïtische Iran, wordt de uitnodiging van het Soennitische Qatar aan mevrouw Habash en haar zoon verklaarbaar.

Ze pleit in haar interview met Halsema voor godsdienstvrijheid, op het recht zelfs op atheïsme. Dat is de basis voor vrijheid, zegt ze. Dat is nogal wat, maar ik ben bang dat als de Saoedische sponsors van Icraa-tv en de heersers in Qatar achter die uitspraak komen, het einde “feministische” carrière voor haar is. Dus ik had wel eens de vraag beantwoord willen zien of ze dat ook op Icraa-tv zegt. Mijn vermoeden? Dat heeft het Femke gevraagd en het antwoord, dat ongetwijfeld “nee” luidde, is eruit geknipt.

Halsema: “Als jong meisje trouwt ze, uit vrije keuze, met de vriend van haar broer.”

Dus dat we niet denken dat het allemaal gedwongen huwelijken zijn wat de klok slaat in de islamitische wereld! “Alleen neemt haar echtgenoot haar tegen haar zin mee naar Hama, de stad waar hij vandaan kwam.” Oh, dus toch. Hama is een fundamentalistisch nest dat om die reden een keer bijna helemaal uitgemoord is door papa Assad. In die stad, vertelt Halsema, begint Habash meisjes islam-onderwijs te geven en probeert ze in de kleine marges de meisjes wat zin an zelfstandigheid te geven. Ze wordt opgepakt, zit slechts twaalf uur gevangen, maar bemerkt hoe wreed het er in de gevangenis van liberale islamiet-Alawiet Assad aan toe gaat. Angst. Allicht. En als je echt niet grondig en definitief weg kan uit het islamitisch cultuurbereik: bijna volautomatisch Stockholmsyndroom. Kan nauwelijks anders. Maar dat zegt het Femke niet, want ze gelooft zelf nog in de hervormbaarheid van de stoute mannen. Alhoewel, aan het einde van de docu luidt haar conclusie dat zelfs de hele kleine progressieve stapjes die Habash wil maken wel eens teveel zouden kunnen zijn:

“Maar de vraag is of haar bescheiden geluid wordt gehoord in het tumult van het Midden-Oosten.”

Femke zegt: “Als je een paar dagen in Doha, de hoofdstad van Qatar rondloopt dan overvalt je de leegte.” Ja, dat is de leegte van de islam. Het totale gebrek aan creativiteit plus een overdaad aan onderdrukking levert of smerige, chaotische en drukke armoedestraatjes op, of, als het geld vanzelf binnenstroomt, de steriele winkelplaza’s van verguld marmer. In Samaria-Judea en Gaza heb je het allebei: de Palmaffia’s daar worden door de EU en de VN van miljarden voorzien, maar na aankoop van wapens om Israëli’s te vermoorden, belonen van door Israël vrijgelaten Jodenmoordenaars en het ondersteunen van de familie van nog vastzittende Jodenmoordenaars, blijft er niet genoeg over om de hele bevolking een uitkering te geven. Wel baden de leiders van de Palmaffia’s zelf in weelde en sluizen ze miljoenen weg naar buitenlandse banken.

“Wezensvreemd is het”, zegt het Femke als ze naar de werkloze luxe jachten in de verder levenloze haven van Doha kijkt. Zou een mooie aanvang kunnen zijn van een preek door Dominee Gremdaat:

“Wezensvreemd! Wezensvreemd! Beste mensen: ként u die uitdrukking?”

En je hoopt zo dat het Femke gaat nadenken over die spontaan in haar opwellende uitdrukking en dat het kwartje een keer gaat vallen.

“Het Westen ( . . .) lijkt er nauwelijks om te malen dat Qatar geen democratie kent, geen politieke partijen en nauwelijks individuele vrijheden. Het Westen is ook gecharmeerd door een verlichte voorhoede, waarvan Sjagga Moessa, de tweede vrouw van de oude emir, de bekendste is. Deze charismatische vrouw prijkt bovenaan in alle internationale lijstjes van de bestgeklede vrouwen. Ze is een graag geziene gast aan de Koninklijke hoven [van het Westen] en een voorvechter van vrouwenrechten.”

U ziet aan mijn spelling van de naam (nee, die naam verschijnt niet in beeld) van deze charismatische internationale voorvechtster van de goedgeklede vrouwenrechten aan koninklijke hoven dat ik nog nooit van haar heb gehoord.

Waar ik wel van heb gehoord: koninklijke Beatrix aan het hoofd van een handelsmissie in Qatar. Ik schreef toen, in maart 2011:

“Toen Beatrix met die hoofddoeken rondliep in die kille marmeren hallen van die met bladgoud beklede Golfstaten trok ik in gedachten de zwaarfluwelen voorhangen opzij die de gruwelijke werkelijkheid van die despotieën aan het oog onttrekken en zag Auschwitz.”

Ik schreef toen:

“Ja, dat bezoek aan “de Golfstaten” van Hoogheid. Ga eens naar dit verslagje kijken van het NOS-journaal: Koningin Beatrix is aangekomen in Qatar.

Zie in dat verslagje hoe Majesteit beleefd de hoogste onderscheiding die Nederland te vergeven heeft, aanbiedt aan zo’n haremhoudende slachter in zo’n zedig-reine witte jurk, hoor en zie hoe Bernard Wientjes, de pooier die Beatrix begeleidt “geen enkele schade voor het Nederlandse bedrijfsleven” verwacht, hoe de Majesteit aanschuift bij een diner voor “het Nederlandse en Qatarische bedrijfsleven”, hoe goedkoop minister van economische zaken Maxime Verhagen de Nederlandse voetballers, ons kunstgras en ons natuurgras aanprijst, alsmede onze Philips-stadionverlichting, want Nederland wil Qatar helpen het WK voetbal van 2022 binnen te halen.

En ga dan eens naar een artikel op “Vlaamse vrienden van Israël” van februari 2012 onder de titel “Judenrein Qatar klaagt judaïsering van Jeruzalem aan in Verenigde Naties”.

Bezie daar de spirituele superspek-harses van de emir van Qatar, die vindt dat “we snel moeten handelen om de judaïsering van Jeruzalem tegen te houden”.

Bekijk een cartoontje van een Jood zoals ze typisch in officiële kranten van Qatar verschijnen.

Kijk naar een foto van de Hamas-terrorist Ismail Haniyeh die de hand kust van Yusuf Qaradawi, de geestelijk leider van de Moslimbroederschap wiens wens het is om als zijn einde nadert als laatste daad Joden te mitrailleren, desnoods vanuit een rolstoel, en wiens hoofdkwartier is gevestigd in . . . . . . . . . . Doha in Qatar.

In Doha is trouwens ook de krypto-jihad-zender Al Jazeera (correspondent voor Indonesië: Step Vaessen) gevestigd en begin dit jaar werd daar een “Internationale Conferentie voor de Verdediging van Jeruzalem” gehouden. Verdediging tegen wie? Tegen de Joden natuurlijk! Verneem hoe Qatar  op zondag 26 februari de Verenigde Naties aangemaand heeft om de “judaïsering” door Israël van Oost-Jeruzalem te onderzoeken.

De Palestijnse terroristenleider Mahmoud Abbas, die nog niet zo lang geleden door Beatrix in privé-audiëntie werd ontvangen, sprak ook op die conferentie in Doha, Qatar, en riep op tot een mars op “Al-Quds” om de Joden te verdrijven. Omgetwijfeld in de hysterisch-genocidale geest van de oproep van deze Egyptische prediker (- die overigens de wereldheerschappij voor de Moslimbroeders voorspelt) – gedaan onder het goedkeurend oog van toen nog Egyptisch presidentskandidaat Morsi.

De webmaster van “Vlaamse vrienden van Israël” zet nog een paar dingen op een rijtje en besluit:

“Qatar lijkt stilaan de uitvalsbasis te worden van een hernieuwde demoniserings-ronde van Israël. De kopstukken van Hamas zijn er bijzonder welkom. Dat Hamas onlangs zijn buitenlands hoofdkwartier in de Syrische hoofdstad Damascus verhuisd heeft naar Doha in Qatar is dan ook geen toeval. Bovendien is het ook diezelfde emir geweest die Al Fatah en Hamas samenbracht in Doha en hen op 6 februari jl. een eenheidsakkoord liet ondertekenen.”

Ik zou wel eens willen weten wat er in de Arabische binnenhuisjes van zo’n vervloekte sharia-despotie aan misbruik, uitbuiting en terreur heerst. Dat moet veel verschrikkelijker zijn dan Wikipedia weet te melden.  Kijk, en dáár gaat Beatrix mede in mijn naam mooi weer spelen met de plaatselijke nazislami’s om de “economische belangen van Nederland” veilig te stellen. De Majesteit is dus niet alleen een collaboratrice, omdat ze een terroristisch zwijn als Abbas in privé-audiëntie ontvangt, maar ook een prostituée-van-de-geest omdat zij zich laat misbruiken om moorddadige misdadigers te fêteren teneinde meer kunstgras te kunnen verkopen.”

Ja, dat schreef ik toen allemaal over het Doha dat het Femke zo wezensvreemd leegbevreemdde. En het heeft niet geholpen, dat geschrijf van mij, want de pianospelende baviaan Mark Rutte, de antisemiet Frans Timmermans en de gedegenereerde Jood Lodewijk Asscher zijn alweer bezig de handelsbelangen met Saoedie-Arabië veilig te stellen nadat Geert Wilders die gevoelige intellectuelen daar de waarheid heeft verteld en de spekzwijnen-in-het-wit gedreigd hebben Nederland te gaan boycotten.

Halsema vraagt Habash wat de sharia is. Dat is de grondwet op basia van de Koran, vertelt Habash. En sommige principes, zegt ze, zijn daarin onveranderlijk en sommige veranderlijk. Dat is dus niet zo, vertel ik u. De koran is in de Mohammedaanse visie “eeuwig en ongeschapen”, bestond dus al vóór de oerknal, en is het onveranderlijke woord van Allah Zelf. Het enige is dat er bepaalde soera’s bestaan die wat soepeler en vredelievender lijken, maar dat zijn allemaal “Mekkaanse” vroege verzen toen de mythische Mohammed nog niet zo machtig en dús soms een beetje mild was. Die verzen zijn allemaal ongeldig. Maar daarvoor moet je weten dat ze “geabrogeerd” worden, ongeldig verklaard dus, door de latere wrede en onderdrukkende “Medinese” verzen, toen de profeet tot absolute macht was gekomen.

Dan somt Habash de onveranderlijke wetten op die ze later in de docu nog aanvult: geloof in God, de engelen en de profeten, je gebeden verrichten, op hadj naar Mekka gaan (als je kan), aalmoezen aan de armen geven en je aan de ramadan houden. Dát klinkt onschuldig! De rest is complementair, niet wezenlijk, zegt Habash. Over het verplicht onderwerpen van de ongelovigen, de djihad, en de doodstraf voor afvalligen spreekt Habash niet. We hebben alleen vooruitstrevende imams nodig, die óók zo denken, zegt Habash. Femke spreekt haar niet tegen. Ze kijkt alleen skeptisch. Dat dan wel.

“Als je de Koran en de overlevering van de Profeet bestudeert”, zegt Habash, “zie je geen verschil tussen man en vrouw.” Ze kijkt erbij of ze zelf óók niet gelooft. Wat zich in haar kop afspeelt, kan ik niet peilen natuurlijk, maar het meest waarschijnlijke lijkt me dat ze de onmogelijkheid van haar missie inziet en dat ze, als ze aangesproken wordt op haar ketterij, zal zeggen dat ze die buitenlandse journalist aan be-taqiyya-en was. Ik zou wel eens willen weten of ze voor Icraa-tv diezelfde gelijkheid van man en vrouw verkondigt. Als dat al zo, wat ik betwijfel, denk ik, zoals al gezegd, dat de geheime diensten de zaak monitoren om op de hoogte te blijven van wat er broeit en zullen ingrijpen als “hogerhand” dat beveelt.

Tussen de beweringen van Habash zijn beelden doorgesneden van een imam die voortdurend het tegendeel beweert van wat Habash zegt. (Beelden van het MEMRI nog wel. Kan dat wel, in linkse journalistiek, zo’n Jodensite?) Dat is dus zo’n imam waarvan Habash zegt dat die maar eens moesten verdwijnen. Alleen jammer dat ze al 1400 jaar de boventoon voeren en dat er via de “Arabiche Lente” alleen nog maar meer komen en dat ze nóg krankzinniger aan het worden zijn.

De profeet heeft het verboden vrouwen te slaan, beweert Habash, behalve als ze overspel hebben gepleegd. Maar ja, zegt ze, dat geldt ook voor mannen, dat ze dan geslagen mogen worden. Het is allemaal ter bescherming van het gezin, meent ze. Polygamie? Nog maar één op de duizend mannen, denkt ze. Aisja pas negen jaar toen de Profet haar begon te neuken? Welnee, minstens vijftien. Ze heeft de bewijzen gevonden, bij Bukhari. Alleen jammer dat die hadith-verzameling van Bukhari pas is samengesteld dik 200 jaar na de dood van de Profeet die waarschijnlijk niet bestaan heeft. Khomeiny zelf pakte ze van 4 jaar oud. En legde uit dat hij handelde naar het vooorbeeld van de Profeet. Farah Karimi, van 1998 tot 2006 lid van Femke Halsema’s Groen-Linkse fractie in de Tweede Kamer, heeft nog eens uitgelegd dat je terecht trots was als je vroeger als tienjarige voor een neuksessie met de dorpsoudste werd uitgenodigd

De pedofielen in de islam – en dat zijn véél mannen, geloof me, ik ken ze, want ik ben zelf een man, al beginnen mijn Lolita-neigingen toch pas bij een jaar of twaalf – zullen hun rechten op zo jong mogelijk vlees niet opgeven. Nooit.

Toen ik nog wel eens in de politiek-correcte bovenwereld verkeerde, zat ik eens in een adviserende vergadering met een echte minister, samen met Nahed Selim. Dat is een immer serene vrouw, die ik maar één keer fel heb zien worden. Dat was toen ze in die vergadering zei:

“Onthoud één ding! Één ding zal de islam nooit toestaan: werkelijke emancipatie en vrijheid van de vrouw!”

Ga eens kijken (op 26 minuten) naar de gezichten van een groepje moslima’s dat door leermeesteres Habash wordt voorgehouden dat de Profeet een geweldig voorvechter was van de vrouwenrechten: een lichtbaken was hij! En de islam is helemaal prima! Er zijn wat oude culturele resten die door de islam nog niet overwonnen zijn! (Na 1400 jaar.) De onderdruktheid spat eraf bij haar toehoorsters. En bij een of twee meen ik blauwe plekken op het gezicht te zien. Een van haar leerlingen barst uit in een monoloog waarin de besmeurders van haar mooie geloof, de islam, aangeklaagd worden. Wat Habash dus in feite doet: het Stockholm-syndroom bij haar toehoorsters versterken. Ze zegt: jullie worden wel onderdrukt en geslagen in naam van de islam, maar dat is niet de echte islam. Net zoals de mishandelende partner nooit écht zo is . . . . . . De gijzelnemer maakt fouten, soms, maar we veranderen hem wel ten goede.

“In de Koran staat letterlijk: geen dwang in de islam”, zegt Habash. Ja, je krijgt van dat stompzinnige gelieg natuurlijk zo langzamerhand de schijt en braakneigingen tegelijk, dus ik leg het niet meer uit, maar verwijs naar Het Islamitische Rookgordijn:geen dwang in de godsdienst. Daar wordt precies die betreffende soera rond die zogenaamde “geen dwang” even in context gezet.

Enfin, ik ben op minuut 35 zo’n beetje gestopt met close listening. In de rest van het interview zegt Halsema steeds dat de praktijk in de islamitische wereld is dat de vrouw veel minder rechten heeft dan de man en dan legt mevrouw Habash vervolgens uit dat zulks niet waar is en dat, áls het een beetje waar is, het niet ligt aan de islam. Over homoseksualiteit is ze wel duidelijk: dat kennen wij niet en het is een ziekte.

Naar één ding ben ik wel nieuwsgierig geworden, wat betekent die tegeltjeswijsheid van Naguib Mahfouz die aan het begin van de docu in beeld wordt gebracht?

“God did not intend religion to be an excercise club.”

Raadselachtig.
_____________________
Zie ook: TV-kijkers rennen gillend weg bij Femke Halsema
Zie ook: Femke Halsema: “Geert Wilders had gelijk”
_____________________
Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron

 

Advertenties