De geschiedschrijving van Israël is totaal verpropagandeerd en dat is nagenoeg voor 100% te wijten aan het constante liegen van het linkse Palmaffia-lovers-conglomeraat in het Westen en Israël zelf. Alleen al de vraag hoe de demografie van Palestina was bij de komst van de Joden, dus vanaf 1880 en hoe die zich sindsdien heeft ontwikkeld, is een kwestie geworden waarin oprecht zoeken naar waarheid en “wetenschappelijke” manipulatie zich vermengen. Datzelfde geldt voor de staat van de landbouw: was die nou weelderig bloeiend met zwaar-arige korenvelden, volsappige sinaasappelplantages en persklare olijfbomen of was Palestina nou woest, ledig, dor met hier en daar een malariamuggenmoeras? Ik zou ook niet meer weten waaraan je je vast moet houden . . . . . of toch! The Jewish Virtual Library is een prachtbron, maar dan mag je wel een maand of drie uittrekken voor je studiën. Dus hou ik me soms vast aan Wikipedia, alhoewel dat niet mag van de academische wereld, omdat Wikipedia nog wel eens betere overzichten produceert dan de universiteiten.

Ik heb dus de kwesties van demografie & grondbewerking via een alleraardigst literatuuroverzicht op Wikipedia bestudeerd. Daar leren we inzake grondbewerking dat in de 19e eeuw Palestina weliswaar voor misschien wel 90% woest en ledig was, maar dat er bepaalde streken waren waar de landbouw wél ontwikkeld was. Dat mag zo zijn, maar mij zijn geen verhalen bekend van Joden die de Palestijnse Arabieren uit die vruchtbare streken hebben verdreven en het land hebben gestolen. Misschien hebben ze ooit incidenteel zo’n vruchtbaar stuk voor veel te veel geld gekocht van de Turkse of Syrische, feodale en absenteïstische landheer, maar de gangbare praktijk was dat de Joden een onmogelijk dor stuk land kochten met eventueel nog een malariamuggenmoeras erin en dat dan tot bloei brachten.

De demografen buitelen over elkaar hen in nietes-welles inzake de volgende vragen. Wie er tussen 1880 en 1948 woonden en wie er nieuw kwamen wonen. Of er nu wel of niet een flinke Arabische instroom vanuit de buurlanden was dan wel een natuurlijke aanwas van de alreeds in Palestina wonende Arabieren. Of het nou de verdienste van de Joden was dat Palestina economisch en demografisch bloeide of dat zulks kwam doordat het hele Middellandse Zeegebied in de lift zat in die twee opzichten.

Ik denk dat het voor het politieke standpunt dat een fatsoenlijk mens inneemt inzake Israël niet veel uitmaakt, want dat je je vast moet houden aan twee feiten.

In 1920 meldde de Volkenbond (Interim Report on the Civil Administration of Palestine) dat er niet meer dan 700.000 (zevenhonderdduizend) mensen in Palestina woonden.

In 1948, dus in nog geen 30 jaar tijd, was het bevolkingsaantal volgens een VN-rapport (UNSCOP) gestegen naar 1.900.000 (bijna twee miljoen dus), waarvan 68% Arabieren en 32% Joden.

Dan is de onvermijdelijke conclusie dat alleen al uit de bevolkingsaantallen valt op te maken dat de komst van de Joden naar Palestina een zegen voor de aldaar wonende Arabieren is geweest.

Denkie-denkie-opdracht-vraag: wat had het kunnen betekenen als niet de Moefti van Jeruzalem (of een andere beroepsmoslim) met de koran en de soenna in de hand vanaf 1920 de terreur had georganiseerd zowel tegen Joden als goedwillende Arabieren?
___________________

Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron

Advertenties