Thomas Erdbrink

Op precies minuut 07:00 begint de zomercolumn van Thomas Erdbrink, correspondent voor het NON-journaal in Iran. Hij gaat met een oranje hoed op ergens in Teheran de straat op en doet jolig. Dat kan dus gewoon in Iran. Een middelbare moslima, geheel in het zwart en nee, niet zonder hoofddoek, want dat kan weer niet in Iran, wordt door Erdbrink aangesproken op een toon alsof-ie het tegen een toffe Jordanese heeft. Dat kan gewoon weer wel in Iran. Tenminste: als Erdbrink het doet met Oranje hoed. Hij spreekt vier rondhangende snorremansen aan. Dat doet hij met een grappig oranje megafoontje. “Valt hier nog wat te beleven rond het WK?” Maar dat kan dus in Iran: met een oranje roeptoetertje en een oranje hoed op lekker popi-Jopie gaan lopen niks-aan-de-handen. “Where is the party, where is the fun?” minimegafoont Erdbrink ergens in het wilde weg op straat. Geen antwoord. Ik weet overigens wel een plek in Iran waar het alle dagen feest is. Die plek zou Erdbrink toch ook moeten kennen. Iran, zo besluit hij, kijkt naar het WK in de beslotenheid van de Iraanse huiskamer. Dat gaat Erdbrink dus ook maar doen. En hij drinkt er een lekker glaasje bier bij. In Iran is niks aan de hand.

UPDATE:

Ach, je schrijft zo’n stukje als het bovenstaande snel, uit gewoonte-ergernis en de daarbij behorende gewoonte-lust om zo’n klootzak van een Erdbrink op een casual manier te vermoorden – (Ja, inderdaad! Gelijkend op de lopende-band-manier waarop ISIS nekschoten uitdeelt!) – en je vergeet dan eigenlijk te benadrukken hoe erg dat land is, hoe gruwelijk die “cultuur” is en daaraan moet je dan herinnerd worden door nota bene een linkse pc-lijpenistenkrant als The Guardian:

Iranian child bride faces execution for killing the man she was forced to marry”

Iran’s morality police: patrolling the streets by stealth. President Rouhani vowed to rein them in, but they are still in force quietly keeping check on Tehran’s dress code.”

UPDATE

Op 30 juni 2015 was de “zomer-column” in het NON-journaal opnieuw van Thomas Erdbrink. Kijk vanaf minuut 7. Hier laat hij opnieuw zien dat er weinig aan de hand is in Iran. Een heel gewoon land eigenlijk met  een paar hebbelijkheden. Dat wisten we al uit een meerdelig docu die in januari-februari 2015 werd uitgezonden door de in muticultibus verreweg sterkste omroep, de VPRO: “Onze man in Teheran”. Maar ja: deze Thomas Erdbrink is met een Iranese getrouwd en dan ben je natuurlijk nóg voorzichtiger dan een gewone correspondent-in-Teheran.
____________________
Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron

Advertenties