Mooi stukje van Nanninga van GeenStijl over een nieuwe islamitische lieveling bij de Publieke Omroep, de demagoog Abdou Bouzerda, die ik al eens eerder had meegemaakt bij een massa-discussie-bijeenkomst op 25 februari 2010 in zo´n omhooglopende mega-collegezaal aan de Universiteit van Brussel, waar het Marokkaans-islamitisch fascisme daverend van de tribunes rolde. Vaak in respons op een vermeend punt gescoord door deze Bouzerda. Hij werkt volgens Nanninga tegenwoordig voor Vrij Nederland en de VPRO. Ja, dat klopt wel. Dat kan ik wel plaatsen: Israëlhaat en islamofilie zijn gewild bij de linkse media.

Op 14 januari 2009 had Raoul Heertje een interview met deze Bouzerda en het is het meest kruiperige interview dat ik ooit heb gezien en gehoord. Ik heb veel gezien op het punt van policor-multikrolse-dhimmie-domheid maar dit slaat werkelijk alles. Het interview gaat over Israël en werkelijk alle smerige leugens die de linkse propaganda de laatste dertig jaar heeft geproduceerd, werden door Bouzerda naar voren gebracht. En Raoul Heertje geeft hem groot gelijk. Raoul Heertje vraagt  in dit interview vooral aan Bouzerda hoe kwaad-ie wel niet is en hoe hij die boosheid dan verwerkt. Raoul Heertje weet blijkbaar geen ene zak over Israël.

Ik heb die “discussie” op die massa-bijeenkomst in Brussel in een lang essay beschreven. En ik heb het natuurlijk ook over Bouzerda gehad. Ik citeer mezelf:

“Wie werkelijk iets wil begrijpen van deze avond, zou, lijkt mij, mijnheer Bouzerda eerst zelf moeten ondergaan. ( . . .) Ueber-deftig pratende jongeheer Bouzerda is een stijgende ster in voornoemde AEL: u weet wel, die organisatie die vroeger geleid werd door Abou Jahjah , die nu in Libanon de vrede aan het bevorderen is, en ooit fameus over de Joden in Israël zei dat zij de keus hadden tussen ‘la valise ou le cerceuil’, de koffer of de doodskist. De AEL is de organisatie die meende de vrijheid van meningsuiting te bevorderen door op haar website een ‘cartoon’ te plaatsen waarin Anne Frank met Hitler in bed ligt. Vanwege het hedendaagse ‘nazisme’ van Israël, begrijpt u wel? Dit smaakvolle Anne-Frank-plaatje was overigens een gepast antwoord op de Deense Mohammed-cartoon waarin de Profeet was afgebeeld met een tulband waaruit een brandend lontje stak, om aldus het verband tussen zelfmoordterrorisme en islam duidelijk te maken. De AEL is verder een organisatie die zich schaart achter het tegenwoordig aan Iran onderhorige Hezbollah in Libanon en achter Hamas, de huidige machthebbers in Gaza, die openlijk een genocide op de Joden propageren, vanachter hun eigen vrouwen en kinderen terreur bedrijven, om vervolgens, als de Israëli’s, die er alles aan doen om onschuldige slachtoffers te vermijden, per ongeluk toch slachtoffers maken onder die vrouwen en kinderen, hun huichelende aanklachten de wereld in te slingeren, al of niet vergezeld van vervalste filmpjes of vervalste getuigenissen, lekkerbekkend doorgegeven door de ‘correspondenten’ die de Westerse kwakkeliteitsmedia (ik ben existentieel niet meer in staat dit nog ‘normaal’ te schrijven) in de regio hebben. Men mag de AEL als een aan Hamas zielsverwante organisatie beschouwen.

Terwijl vlakbij Bouzerda in de deuropening van de VUB-zaal de hem begeleidende ‘lijfwachten’ van een inmiddels in de West-Europese steden welbekend Marokkaans type zeer aanwezig stonden te zijn, gaf deze Bouzerda in zijn geaffecteerde en über-nette Nederlands zijn perverteringen ten beste. De toon was afwisselend slachtofferig, heilig verontwaardigd, vals beschuldigend of dreigend, dan wel schofferend en brutaliserend richting de enige islam-criticus in het forum, Wim van Rooy. De techniek die Bouzerda  toepaste was duidelijk: hij had vaste riedels uit zijn hoofd geleerd en gaf die ten beste op de momenten die hem het beste uitkwamen. Het was één aaneenschakeling van demagogie. Hier ontbrak elke redelijkheid, elke wil tot waarheid of integriteit. Dit was pure verbale oorlogvoering. Het was debat als een vorm van terrorisme.

Ik zat naast een autochtoon jong meisje met gazelle-ogen, zonder hoofddoek, die in duidelijke opwinding met haar mobiel de enthousiaste reacties filmde in de zaal op de vermeend ‘gescoorde debat-punten’ van Bouzerda. ‘Ook zin om moslim te worden’, vroeg ik haar op een gegeven moment. ‘Waarom niet?’ antwoordde ze. ‘Van rechtse praat worden grietjes opgewonden’ zei de Nederlandse stand-up-comedian Hans Teeuwen eens. Maar dat geldt dus ook voor rechtse praat van openlijke islamo-fascisten als Bouzerda.

Vele Marokkaanse dames zaten eveneens kirrend te genieten en vlak achter mij zaten jonge mannelijke Marokkanen zich intens te verkneukelen om Bouzerda’s vertoon van agressie, onredelijkheid en demagogie. Hier werd geen dialoog gezocht, maar wraak. De zaal was vervuld van ressentiment, van rancune. Menno ter Braaks opstel van 1937 kwam in gedachten: ‘Het Nationaal-Socialisme als Rancuneleer’. Ik heb een geluidsopname van het debat afgeluisterd en dan valt pas op hoe donderend het applaus was voor alles wat pro-islam gezegd werd.”

____________________

Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron