SpartacusUPDATE 19 NOVEMBER 2014:

Nu heeft “Spartacus” vandaag op GeenStijl een tweede stuk gepubliceerd dat over ’s Rijks Belastingen gaat en derzelven heffingstechnieken die via directe participatie-injecties de democratische betrokkenheid van de burger bij de Nederlandse nationale samenleving zouden moeten vergroten. Hans Teeuwen en democratiserende belastingheffingstechnieken? Nee dus. Nou, dan is “Spartacus” bij nader inzien dus toch niet Hans Teeuwen.

OPDAAD 13 NOVEMBER 2015:

Inmiddels weet ik wel wie het is, maar ik mag het niet verder vertellen.

*************************************************************

Spartacus is een nieuwe ster aan het GeenStijl-firmament. Het is niet Eddy Terstall. Dat weet ik. Hoe ik dat weet? Gaat je niks aan. Het is Hans Teeuwen. Denk ik. Wéét ik bijna 100% zeker. Ik ben niet zó close met Hans dat ik het ‘m zelf kan vragen. Ik zou het aan Theodor (met één o, anders wordt-ie kwaad) Holman kunnen vragen, de Grote Vriend Van Theo En Hans. Maar dat doe ik niet, want dan gaat Theodor geheimzinnig doen, als-ie al op mijn mail antwoordt.

Waarom denk ik dat het Hans Teeuwen is? Nou, kijk: ik heb Hans wel eens van dichtbij meegemaakt. Als het over Joden gaat wordt-ie ernstig of ook wel ernstig grappig. En ik herken die manier van ernstig worden. Dan wordt-ie een beetje kortaf en wordt zijn uitleg quasi-onbeholpen. Kijk naar de stijl van dit stukje: dat is echt wel een beetje quasi-onbeholpen. Zoiets publiceert GeenStijl alléén als er een Grote Naam achter schuilt. En die naam is Hans Teeuwen.

Over het onderwerp dat Spartacus-Hans ter sprake brengt: ik heb al tien jaar een T-shirt met blauw-witte Israël-opdruk aan mijn huiskamermuur hangen. Om mij eraan te herinneren dat ik het tien jaar geleden niet aan mijn nichtje van toen 9 jaar cadeau durfde doen omdat ik me ineens realiseerde dat ze het nooit zou kunnen dragen in mijn en haar Amsterdam-Oost.

________________

Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron

Advertenties