GRAAF DE BEATRICEKijk: dát is een affiche, met zó’n deskundige, voor zó’n grote U!!!

Cohen vraagt de Christen-Unie om Beatrice de Graaf af te halen van de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer. ‘Nederland heeft wat de bestrijding van het islamitische terrorisme betreft al meer dan genoeg naïeve bestuurders, daar hebben we er echt niet nog meer van nodig.’ Ik sluit me daarbij aan en voeg eraan toe dat een totebel die over een dergelijk belangrijk onderwerp – Terreur & Islam & Israël – zulke kosmische Quatsch kwezelt ook niet aan een universiteit thuis hoort. Ze hoort zelfs niet voor de klas van een middelbare school.

Professor Doctor Beatrice de Graaf is docent aan de Universiteit van Utrecht en ze is niet gewoon onbekwaam, maar hartstikke gek en een gevaar voor de geestelijke volksgezondheid. Nu geldt dat wel voor het hele linkse establishment, maar deze extreem domme kut is . . . . . eh . . . . . toch wel extreem dom.

Het stond nog op mijn to-do-lijstje, maar daar staat al zó ontzaglijk veel linkse nog-te-ontzenuwen-en-aan-de-kaak-te-stellen krankzinnigheid op dat ik werkelijk héél erg opgelucht was dat anderen zich al van de taak hadden gekweten om een werkelijk uitzinnig idioot optreden van deze zwateldoos te . . . . . eh . . . . . bespreken. Maar ik neem wel even de moeite het nog eens dunnetjes over te doen, want het is belangrijk omdat hier weer eens schrijnend duidelijk wordt hoezeer existentieel gewichtige zaken in handen zijn van een incompetente nep-elite. Ik heb dit wijfje al heel veel “deskundigheid” zien oplepelen in tv-uitzendingen van de verschillige omroep, in “Zomergasten“, bij Pauw en bij DWDD.

“Optreden”, zei ik: je moet vooral het letterlijke begin van dat optreden eens bekijkluisteren. Hoe dat trutje als een popster opkomt, met lichteffecten en muziek. Jammer van dat lichtbeige strakke truitje waardoor dat nét iets teveel aan buikvet benadrukt wordt.

Jammer ook dat ik nog steeds niet weet wie zich achter de nick “Spartacus” verschuilt. “Spartacus” is degene die sinds onlangs zo’n beetje de beste pro-Israël-en-anti-islam-teksten op GeenStijl verzorgt. Ik heb héél even gedacht dat het Hans Teeuwen was, maar die is het dus niet en nu heb ik alleen nog vermoedens en die gaan in de richting van een vrouwelijke academica verbonden aan de Universiteit van Leiden. Nee, ik noem geen namen. [Update 19 november 2015: inmiddels weet ik wie het is, maar het is dus óók niet die Leidse academica.]

“Spartacus” zegt over Professor Buikvet:

Beatrice de Graaf is een beetje de Jomanda van de antiterreur, maar dan met een onmiskenbaar christelijke “andere wang”-fetish. Ze zegt eigenlijk nooit echt iets, behalve als ze met kracht benadrukt dat ze eigenlijk niets zegt. En als ze dan per ongeluk toch iets wezenlijks meldt, dan geldt dat vooral als een soort hautain-academische validatie van wat het kudtvolk op straat drie jaar terug al wist. De enige uitzondering op deze regel is, natuurlijk, wanneer er een terrorist vrijgepleit moet worden. Kortom, de archetypische sociale wetenschapper van de 21ste eeuw.”

En vervolgens toont “Spartacus” aan dat de “wetenschap” van De Graaf bestaat uit wensdenken met voetnoten.

De Graaf:

“In 1974 koos Yassar Arafat ervoor geweld achter zich te laten en de weg van de diplomatie te beschrijden. ( . . .) Eigenlijk heeft de geschiedenis uitgewezen dat Arafat geen terrorist is.”

Waarna “Spartacus” deze visie aldus corrigeert:

“( . . .) Rewind naar het jaar 2000. De Oslo Akkoorden van ’93 leken tot wasdom te komen. Toenmalig premier Ehud Barak liet vriend en vijand de tyfus schrikken door de Palestijnen nagenoeg alles te bieden dat zij geëist hadden. Een Palestijnse hoofdstad in Jeruzalem, controle over de Tempelberg, de teruggave van 95% van de West Bank en $30 miljard voor de Palestijnse vluchtelingen van 1948. Arafat zei vervolgens “ja leuk maar fuck you” en verliet de onderhandelingstafel. Prince Bandar van Saudi Arabië, die als bemiddelaar optrad, kreeg zowat een hartverzakking: “Could you ever get a better deal? Take this deal. (…) I hope you remember sir, what I told you. If we lose this opportunity, it is going to be a crime.” Vervolgens startte Arafat de tweede intifada inclusief zelfmoordaanslagen op Israëlische burgers. Kinderen in schoolbussen, zwangere vrouwen in winkelcentra, tieners in disco’s, families tijdens Pasen, studenten in universiteits-cafeteria. Niemand werd gespaard. Het resultaat was vanaf 2003 731 dode Israëlische burgers en 332 militairen. En dat mag nog een wonder heten, want Israel wist ongeveer 80% van deze aanvallen te voorkomen. ( . . .).”

Vervolgens bewijst “Spartacus” via de vrouw van Arafat en diens toenmalige minister van communicatie datde Tweede Intifada” helemáál niet werd uitgelokt door het bezoek van Ariel Sharon aan de Tempelberg, maar dat die “Intifada” allang was voorbereid door Arafat en zijn PLO. “Spartacus” toont ook via een YouTube-docu aan (waaraan ik graag dit bewijs toevoeg) dat Arafat direct na het tekenen van de Oslo-accoorden van 1993 begon met . . . . . . het saboteren van de Oslo-accoorden van 1993. Hij had het in de jaren daarna over vrede in teksten en speeches die voor het buitenland bestemd waren en preekte de jihad in teksten en speeches die op de Arabische wereld gericht waren.

Het wetenschappelijk niveau van dit teefje is werkelijk schokkend. Ze zegt “Ik doe zelf als historicus geen normatieve uitspraken over terrorisme.” Nou, ik zou als humanistisch antropoloog toch willen wijzen op het feit dat ook de historicus mens blijft en zich niet achter “professionaliteit” moet verschuilen om geen stelling te hoeven nemen in fundamentele morele kwesties. Het kutje zegt volgens “Spartacus”:

“Wat ik doe zit een niveau hoger, namelijk, wat betekent het als iemand wordt neergezet als terrorist. U en ik kunnen allemaal terroristen worden. Als ik zo om mij heen kijk kunnen hier heel veel terroristen zitten. Want de gemiddelde terrorist is tussen de 18 en 25, hebben bijna altijd hun geestelijke capaciteiten op een rijtje, vaak hoger opgeleid, vaak man, dus nouja?”

Ze zit als hysterica, pardon historica, dus “een niveau hoger”. Heb je ooit een professeuse zulke pedante puberaliteiten horen verkondigen? Ik ben zelf ook historicandus van mijn oude ambacht, maar hier schaam ik me plaatsvervangend voor. Dit soort nitwits studeert dus tegenwoordig niet alleen af, maar slaagt erin te promoveren en wordt ook nog eens “professor”. Doek de universiteit maar op, zou ik zeggen. Voorts vergeet deze toga-met-tietjes één kenmerk van een terrorist, namelijk dat ze voor 99% moslim zijn. “Spartacus” refereert subtiel aan die omissie middels de zin: “VAAK MOSLIM STOMME KUT!!!” (Nee, die link zat er niet onder bij “Spartacus”, die is van mij.)

“De een z’n terrorist is de ander z’n vrijheidsstrijder”, meent dit halve onsje slordig gesneden rosbief en ziet het geleerde bewijs van de ondefinieerbaarheid van het woord “terrorist” in het onvermogen van de VN het conceptueel te omcirkelen. Maar ze weet blijkbaar (hopelijk?) niet dat de Verenigde Nazi’s dan ook voor het grootste deel zelf uit terroristen bestáán en worden aangevoerd door een Maffia van 57 islamitische staten verenigd in de OIC.

“Spartacus” wijst er op dat De Graaf terreur voorstelt als een soort natuurverschijnsel dat nu eenmaal hóórt bij de mens en zijn geschiedenis en dat terreur in sommige periodes veel en op ander plekken weinig voorkomt, maar dat Beatrice zich niet afvraagt hoe het komt dat we “afgelopen jaren ( . . .) juist een dal, en nu weer een lichte stijgende lijn” zien. Zou dit, vraagt “Spartacus”, misschien kunnen samen hangen met de mate waarin de geheime diensten erin slagen terreur-aanslagen te voorkomen en minder met de natuurlijke berg-en-dal-beweging der menselijke geschiedenis?

“Spartacus” citeert de Graaf:

“Wij kunnen zelf bepalen hoe groot de impact van terrorisme is. Wij kunnen ervoor kiezen niet mee te gaan in het theater van de angst.”

En geeft als antwoord:

“In alles klinkt door dat je hier bedoelt dat we hunnie oorlogsverklaring aan ons adres, vooral lekker onbeantwoord moeten laten. Want dan verdwijnt het probleem vanzelf. Ja, de geschiedenis staat inderdaad bol van bewijzen voor die stelling.”

Dat laatste kan ik als ervaringsmens én als deskundige historicus vanuit de dikke boeken bevestigen. En als je mij niet gelooft, lees dan het stuk dat Awi Cohen van Likoed Nederland wijdde aan het “college” van De Graaf . Daarin worden een paar van de tientallen aanslagen dóór Arafat in herinnering gebracht uit de periode ná 1974, dus ín de tijd waarin volgens De Graaf Arafat géén terrorist meer was.

ARAFAT OLIJFTAKDat Arafat zelfs 30 jaar na 1974, dus in 2004, nog volop de hand had in de terreur, bewijst Awi Cohen met deze woorden:

“Dit heeft de Amerikaanse Federale rechtbank in New York nog maar twee weken geleden vastgesteld, op basis van overvloedig bewijs. Op basis daarvan veroordeelde die rechtbank de PLO tot 218 miljoen dollar schadevergoeding aan de Amerikaanse slachtoffers van terreur in de jaren 2002-2004. Het stelde vast dat de PLO en de Palestijnse Autoriteit daar actief bij betrokken waren – beide onder leiding van Arafat.”

Cohen vraagt de Christen-Unie om Beatrice de Graaf af te halen van de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer. “Nederland heeft wat de bestrijding van het islamitische terrorisme betreft al meer dan genoeg naïeve bestuurders, daar hebben we er echt niet nog meer van nodig.” Ik sluit me daarbij aan en voeg eraan toe dat een totebel die over een dergelijk belangrijk onderwerp – Terreur & Islam & Israël – zulke kosmische Quatsch kwezelt ook niet aan een universiteit thuis hoort. Ze hoort zelfs niet voor de klas van een middelbare school.

NASCHRIFT:

Toen ik bovenstaande tekst gepubliceerd had, ben ik lekker gaan fietsen op mijn  ouderwetse derailleur-Koga-Miyata. Zes keer de fietsbrug gedaan die over het Amsterdam-Rijn-Kanaal van Amsterdam-Oost naar Ijburg loopt. Dat zijn 12 klimmetjes, 6 pittige en 6 zéér pittige. Bovenop de brug heb je een prachtig uitzicht. De zon scheen en de wind deed mijn grijze manen, die slechts losjes bijeengehouden werden door een blauwe “bandana” die mooi bij mijn ogen kleurde, wapperen. Ik zag een binnenschip onder de brug door glijden. “Aude Audenda”, heette het schip en ik kon dat vertalen: “durf wat gedurfd moet worden”. Je kan ook vertalen: “durf wat gedurfd kán worden”. Maar de eerste vertaling vind ik mooier, dapperder, noodlotszwangerder. Ik probeerde te bedenken of “audenda”” nou een geróéndioem was of een geroendíévoem. Maar ik wist het niet meer. Het was te lang geleden. Het gymnasium, bedoel ik. En ik bedacht dat ik met mijn 69 jaren toch nog een uitstekende conditie had, een prachtig lichaam, een heldere geest en een verfijnd intellect. Maar waarom had ik dan al zoveel jaren niet geneukt? Zou dat de reden zijn dat ik vaak zo boos ben en in mijn stukken ga schelden en daarbij een sterke voorkeur aan de dag leg voor seksueel getinte invectieven? Behalve rat en domkop horen domme hoer en domme kut toch wel tot mijn favorieten. Ook in dit stuk over Beatrice de Graaf lag weer veel nadruk op geslachtitudelijkheid. En waarom altijd zo plát gescholden? Waarom nooit eens de moeite genomen om creatief te schelden als de auteurs van GeenStijl zo mooi kunnen? Maar ik wist het antwoord eigenlijk al: ik minacht de linkse idioten die ik fileer zó hevig dat ik me er niet toe kan zetten. En toen moest ik weer klimmen en kon ik niet verder mijmeren.

UPDATE 3 SEPTEMBER 2016:

Dat het wijf incompetent en krankzinnig is, wordt nog eens bewezen door een zoveelste optreden  bij DWDD op 2 september 2016: ze beweert dat half Europa nog steeds kerkelijk is en vindt dat Merkel een terechte oproep heeft gedaan om Europa via gebed te beschermen tegen islamitische tereur. Zie GeenStijl: “Bidden tegen terreur met Beatrice met den Bijbel”.

______________

Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron

Advertenties