PAUW JIHAD IN DE KLASCreatief met kurk. Creatief met radicalisering. Doe eens ‘n leuke visualisatie. Een hand schrijft het woord JIHAD met krijt op een schoolbord. Ra-di-ca-li-se-ring in de klas. Jet Bussemaker en docenten. Jet, Noot, Aap,Teun, Vis, Vuur. Het is een héél gewoon onderwerp. Echt waar. Staat bij Pauw als te behandelen agendapuntje tussen de Griekse crisis, het geheim van het succes van Boer zoekt Vrouw en iets met de nieuwe staatssecretaris op justitie van de VVD.

De site van Pauw meldt:

“Nederland heeft een voorsprong op andere landen in de begeleiding van leerlingen die mogelijk radicaliseren. Dat zei minister Jet Bussemaker dinsdag in Parijs na een conferentie over de rol van onderwijs bij het tegengaan van extremisme. De minister maakte bekend dat leraren speciale trainingen kunnen krijgen om radicalisering te herkennen. In Pauw vertelt ze hoe dat kan. Te gast zijn ook een aantal docenten. Hoe herkennen zij radicalisering?”

“In Pauw vertelt ze hoe dat kan.” Heel gewoon. All in a day’s work.

Tsja. Tegenwoordig heet het “radicalisering”. Persoonlijk had ik 30 jaar geleden genoeg aan alleen al de motoriek van véél Marokkaanse jeugd om te weten dat véél van dat volk radicaal niet deugde. Toen kwamen de eerste persoonlijk ervaringen met het tuig. Fietsend op een fietspad bijna omvergereden worden door een bende lichtgetintiërs op scootertjes. Ze hadden toen nog geen bontkraagjes. Mijn kreet van schrik en verontwaardiging was echt teveel voor ze. Ze kwamen terug om me dreigend in te sluiten en ik weet niet precies waarom ik ontsnapte aan echt geweld. Zal mijn krachtige uitstraling wel geweest zijn. Dat soort ervaringen bleef ik met enige regelmaat hebben. En de mensen in mijn omgeving ook. Ik had een nieuwe koplamp nodig op mijn fiets en er was 30 jaar geleden nog geen zwarte te koop, alleen een zilverig glimmende. Ik was op de stoep bezig ‘m zelf zwart te verven en raakte in gesprek met een oude man die ik vertelde wat ik aan het doen was: voorkomen dat de nieuwe glimmende koplamp door Marokkanen van mijn fiets gestolen zou worden. “Tsja jongen”, zei de man, “ik heb veel gezien en meegemaakt. Maar het volk dat we nu binnengehaald hebben, slaat alles . . . .”

Ik zou nu pagina’s lang kunnen dóór-associëren. Het begrip fiets alleen al. Een Marokkanenmop. Waarom moet je nooit lachen als er een Marokkaan onder de tram fietst? Het kan jouw fiets zijn. Ik stond in 2004 na 20 minuten bij het lijk van Theo van Gogh in de Linnaeusstraat. En toen ik na een uur wegliep richting Mauritskade, zag ik even verderop in diezelfde Linnaeusstraat een salafist met witte jurk en een zwart jasje en een wit mutsje en een baardje. Hij was ook gaan kijken, wist misschien zelfs tevoren wat er te gebeuren stond, en ontsloot nu de ketting waarmee een mooie nieuwe damesfiets aan het hek vastgezet stond. We keken elkaar even aan. En we wisten allebei dat hij de moord op Van Gogh toejuichte en dat hij die damesfiets niet gekocht had.

Het kan maximaal 15 jaar geleden zijn. Jeroen Pauw presenteert een van die voorgangers van “Nieuwsuur”. Er zit een gast in de studio die het heeft over het feit dat de misdadigheid onder bepaalde groepen in onze samenleving percentueel toch flink hoger ligt dan op grond van hun aandeel in bevolking normaal zou zijn. De sfeer in de studio is ongemakkelijk, want het is nog steeds de tijd dat onder onze quasi-elites nog niet echt “bespreekbaar” is wat de gewone man en vrouw in de gewone straat al decennia dagelijks vloekend vaststelt. Dus op een gegeven moment komt bij Pauw het hoge woord er uit. Hij houdt het krullenkopje zuinigjes schuin, trekt de wenkbrauwtjes wat op en vraagt aan de geïnterviewde: “Marokkanen?”. Waarna Jeroentje een tuitmondje trekt.

De vooruitgang zit hem erin dat Pauw geen tuitmondje meer trekt bij het onderwerp Jihad in de klas en dat ook voor Pauw het vanzelfsprekend is geworden dat Jihad vooral over Marokkanen gaat. Maar is het wel vooruitgang?

Misschien. De vraag is hoe lang de quasi-elite gaat volhouden dat “radicalisering” en “Jihad in de klas” een gewóón probleem is dat we naast de nieuwe staatssecretaris van justitie bij de VVD en Boer zoekt Vrouw kunnen behandelen.

Op minuut 14 begint het item. “Wat moet je als leraar doen als kinderen zich aangetrokken voelen tot de radicale islam?”

Ik zou zeggen, datgene wat die 10 procent verstandige volwassenen in Nederland zou moeten doen: met een miljoen man-vrouw naar het Binnenhof en naar Hilversum trekken met de Haagse getatoeëerde klasse en hun pitbulls als stoottroepen, aldaar de zaak uitmesten, een Voorlopige Revolutionaire Regering vormen, de islam verbieden, de grenzen sluiten, uit de EU stappen, de gulden weer invoeren en de universiteiten zuiveren.

Maar bij Pauw gaan de dames en heren verstandig zitten praten over het probleem dat ze zelf gecreëerd hebben, dat ze decennia ontkend hebben en dat ze nu op de Middeleeuwse geneeskundige manier gaan aanpakken: met pappen en nat houden.

Misschien is er enige hoop op vooruitgang in de wanhoop en verbijstering van Trudy Coenen. Deze dame geeft les op een VMBO-school in Amsterdam en ze is niet uit praatprogramma’s weg te slaan als het gaat om de allochtone probleemjeugd. Geen wonder: ze ziet er goed uit, is welbespraakt en gematigd-realistisch-idealistisch-semi-politiek-correct. Een vrouw die al jarenlang met de poten in de modder staat die onze elite decennia lang vrijelijk Nederland heeft laten binnenstromen.

Ze vertelt over wat er in haar klassen gebeurde de dag na de aanslagen in Parijs, dus op Charlie Hebdo en de Joodse winkel. De 12-jarige moslimpjes vertellen dat het allemaal niet echt gebeurd is en dat het in scène is gezet om de islam zwart te maken. Vervolgens komt Coenen in twee klassen met 14-jarigen. Precies hetzelfde verhaal bij deze kinderkens. En voor zover aanvaard wordt dat het toch wel echt gebeurd is, zijn de kinderen van mening dat het eigen schuld dikke bult is. Moet je de Profeet maar niet beledigen.

pauw lerares 1pauw lererasZe is in die dagen wel eens zo verbijsterd en wanhopig naar huis gereden, vertelt Coenen, dat ze overwoog op te houden met lerares spelen. Maar misschien is ze toch nog net niet verbijsterd en wanhopig genoeg geweest. Want als ze het heeft over de “open sfeer” die er moet heersen tussen de leraar en moslimse jeugd zegt ze: “Ik ga ze niet overtuigen van mijn gelijk, want misschien heb ik dat helemaal niet.” Ja, dat is dus precies de cultuur-relativistische zwaar uitgezaaide kanker waaraan het hele Westen bezig is te creperen. Als ze zegt dat leraren al veel te veel op hun bordje krijgen en dat ze fungeren als de Haarlemmerolie voor alle maatschappelijke problemen – homohaat, loverboys en nu ook de islam – dan schijnt ze niet te beseffen dat ze eigenlijk maar één probleem benoemt. Jammer dat ze de Jodenhaat niet noemt.

pauw lereras 2Dan komt Richard Troost aan het woord. Dat is een krankzinnige. Hij is directeur van het “Avicenna-college” in Rotterdam. Een islamitische school. Even eerst over die naam alleen al: een islamitische school het “Avicenna-college” noemen is een gotspe, een onbeschaamdheid, typisch zo’n in-your-face-leugen waarop de islam het patent heeft. Net als Averroës (1129-1198) is Avicenna (980-1037) sinds al-Ghazali (1058-1111) verketterd en vervolgd in de islamitische wereld.

pauw leraarTroost meldt dat het verdriet op de school na de aanslagen groot was. Vanwege . . . . . . . . . het beledigen van de Profeet! De directeur geeft er géén blijk van zulks raar te vinden. Dus meldt Pauw dat hij van deze verdriets-prioriteit-stelling toch best wel een beetje schrikt. Van Pauws schrik trekt de heer Troost zich niks aan en hij gaat rustigjes door met vertellen dat “we” vervolgens met elkaar in discussie gaan en enzovoort en blah-blah-blah.

Mijnheer Troost gebruikt, zo zegt hij, de Koran om de kinderen voor te lichten op zijn school. Troost zegt: “Degenen die de koran misbruiken om geweld te plegen zijn misdadigers. Daar zij wij klip en klaar in.” Hij vertelt erbij dat hij op zijn school heel handige godsdienstleraren heeft die dat allemaal prima kunnen uitleggen.

Dat is om te beginnen een idiote opvatting van die idiote mijnheer Troost én zijn idiote godsdienstleraren: de Koran is in elke vezel een tot geweld tegen ongelovigen aanzettend boek en is er is geen enkele manier om daar interpretatief omheen te lullen of onderuit te komen. En dan nog wat: als deze moslimpjes dadelijk in een moskee op een andere imama of oelewappa stuiten die niet over de Koran liegt en die de “schoolvoorlichting” als bedrog ontmaskert, dan kan dat nog wel eens een extra boost geven aan de radicalisering.

Zelfs Pauw voelt nattigheid over die Koran-opvatting van Troost. En dan gebeurt het ongelooflijke . . . . . Pauw stelt een intelligente en kritische vraag inzake de islam! Dat is ueberhaupt voor het eerst dat ik dat hoor in een Nederlands praatprogramma op de tv. Pauw vraagt: als de Koran zo vreedzaam is, dan hebben die kinderen dat toch wel van huis uit meegekregen en dan zouden ze toch wel uit zichzelf gezegd hebben dat Koran en geweld niet samengaan? Pauw impliceert dus dat, als er op de school van mijnheer Troost godsdienstleraren aan te pas moeten komen om de kinderen een niet-gewelddadige interpretatie van de Koran bij te brengen, er thuis blijkbaar een gewelddadige interpretatie van de Koran wordt aangeleerd.

Mijnheer Troost doet net of-ie gek is en gaat om de vraag heen en vertelt blij dat we in Nederland “slechte dingen mogen denken en zeggen” maar dat er dan vervolgens wel eens mensen zijn die daar iets van vinden en dat zulks dan “discussie” heet. In feite geeft hij impliciet toe dat zijn school opbokst tegen een wie-de-islam-beledigt-mag-je-vermoorden-cultuur die de kinderen van huis uit meekrijgen.

Later in de discussie komt Pauw er nog een keer op terug als het gaat om het aanleren van “burgerschapsvaardigheden” aan de moslimpjes. Jet Bussemaker is naar een Grote Vergadering geweest in Parijs met alle onderwijsministers van Europa om zich te buigen over de vraag hoe de moslimbarbaartjes tot mensen kunnen worden gemaakt. Zouden we niet de ouders van die kinderen zo’n cursus moeten aanbieden, vraagt Pauw. Want die ideeën leren ze blijkbaar thuis. Pauw: “Ik weet niet in wat voor brainwash die kinderen wonen. Maar dat nemen ze dus mee naar school en daar voelen ze zich betrapt.” Maar daarvoor is ook mevrouw Coenen in al haar wanhoop en verbijstering toch nog teveel politiek-correcte cultuurrelativist gebleven: “Je kunt volwassen mensen toch niet dwingen naar een burgermanslesje te gaan.” Mwah. Een verplicht burgermanslesje voor volwassenen waarin ze kunnen leren dat de krachtige nazi-elementen in hun ideologie . . . . eh . . . . . nazistisch zijn, is dat zó raar gedacht?

Een allochtoonse mijnheer die door Pauw met “Soefian” wordt aangesproken en wiens achternaam ik door de ondertiteling niet kon lezen is “onderwijsmanager te Amsterdam” en zit ook aan de tafel van Pauw. Hij ziet het gevaar dat gewone, prettige en doodnormale moslimouders verantwoordelijk worden gehouden voor het feit dat hun kinderen een wie-de-islam-beledigt-mag-je-vermoorden-houding mee naar school nemen. Hij geeft het internet en de onderlinge uitwisseling tussen de kinderen de schuld. Nee, het is nooit de schuld van de islam of van volwassen moslims zelf.

Mevrouw Bussemaker, onze PvdA-minister van onderwijs, vindt het “ontzettend heftig” allemaal. Maar je kan zien dat ze van plan is vastberaden de grote reparaties aan te pakken die door decennia linkse zelfbeschadiging nu nodig zijn. Je gelooft tenslotte in de maakbare samenleving of niet. Desnoods sloop je eerst de boel eigenhandig om het gelijk van je ideologie aan te tonen. Bussemaker: “Ouders, jeugdzorg en sportverenigingen moeten bij de burgerschapsopvoeding betrokken worden.” Geld zat!

Bussemaker legt ook het moeilijk filosofisch probleem uit dat op de conferentie van Parijs aan de orde is geweest:

“Je hebt vrijheid van godsdienst en van meningsuiting. Waar houdt het een op en begint het ander.”

Kijk: daar hebben we waar we naar toe moeten: de vrijheid van meningsuiting houdt namelijk op waar de islam begint, omdat de islam de oudste manifestatie is van wat wij een nazistische mentaliteit noemen. Je moet die islam gewoon verbieden. Alle uitingen ervan, zowel de materiële (kleding, moskeeën) als de verbale. Wanneer toegepast op het Kwaad, wordt tolerantie tot misdaad. (“Toleranz wird zum Verbrechen, wenn sie dem Bösen gilt.” Thomas Mann, “Der Zauberberg”.)

De islam hervormen, moet je niet proberen. De islam is onhervormbaar. Als je de islam “hervormt” moet je hét fundament eronder wegtrekken: de Koran is het woord van Allah Himself. Als je dan vervolgens zover zou komen en werkelijk over de inhoud gaat discussiëren dan ben je gauw klaar: een totalitaire en racistische roofmoordenaars- en slavenhalers-ideologie. En dan moet je nog afrekenen met de hysterische verering voor Mohammed en de gelovigen aan het verstand peuteren dat Mohammed voor 99% zeker niet bestaan heeft maar dat de rond hem geweven mythes en dus de Soenna de puurste belichaming zijn van bovenbeschreven ideologie. En dan moet je nog eeuwen en eeuwen van “interpretatie” omver gooien die nergens het bovenbeschreven karakter van Koran of Soenna fundamenteel aantasten. Zoals ik al vele malen heb gezegd: met de islam kan je maar één ding doen: bij het grofvuil zetten en niet meer omkijken.
_________________

Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron