Aziz Rachida in discussie                              Rachida Aziz (links) en Zuhal Demir (rechts)

De discussie zit achter een betaalmuur in de Vlaamse krant “De Standaard”. Rachida Aziz en Zuhal Demir zijn het oneens over de oorzaken van de problemen in de Marokkaanse gemeenschap in België. Ze bekvechten naar aanleiding van de opmerking van Bart de Wever, burgemeester van Antwerpen, die zelfs specifiek de Berbers onder de Marokkanen heeft aangewezen als de problematische sub-groep. Nou, toen is natuurlijk een vloedgolf van rááááásiesmèèèh-gemekker over De Wever neergedaald.

Ik heb wel eens meer geschreven over het hoog-explosieve mengsel Berbers-plus-islam. Persoonlijk denk ik dat heel veel mannelijke Marokkanen inderdaad genetisch defect zijn. Maar ja, ik ben dan ook een echte racist. Kijk eens: als je 1400 jaar, dat is dus 70 generaties lang, een op zich reeds wrede cultuur marineert in een racistische roofmoordenaars-ideologie als de islam, dan denk ik dat je ongunstige genetische afwijkingen krijgt in de bevolking. Je schijnt bij runderen slechts vijf generaties op bepaalde eigenschappen te hoeven doorfokken om karaktertrekjes en fysieke kenmerken dominant te laten worden.

Nou is het extra-ordinair springende punt dat die wrede islam in het Marokkaanse Rif-gebergte, waar de Berbers vandaan komen, op een cultuur stuitte die zelf al extra-plus wreed, wantrouwend en gewetenloos was. We citeren uit een artikel van Chris Rutenfrans in Trouw van 6 februari 1999:

In zijn proefschrift plaatst Frank van Gemert de hoge criminaliteit van Marokkanen in het perspectief van de Berber-cultuur die de achtergrond vormt van bijna alle in Nederland wonende Marokkanen. Zijn centrale stelling is dat die Berber-cultuur wordt gekenmerkt door een alles overheersend wantrouwen ( . . .). Van Gemert schrijft dat de extreme schaarste in de Rif heeft geleid tot een ( . . .) samenleving met veel onderlinge twisten. ‘De huizen in de Rif staan los van elkaar, buiten schootsafstand, verspreid over het land. Ze hebben een omheining, soms is er ook een hoge cactushaag en vroeger hadden ze vaak een geschutskoepeltje om met geweervuur een vijand op afstand te kunnen houden.’ Van Gemert vatte in de titel van zijn proefschrift de levenswijze van de Berbers samen: ieder voor zich’. Eer en jaloezie kenmerken de verhoudingen. Deze cultuur blijft ook in Nederland bestaan. Marokkaanse jongens krijgen in hun opvoeding de boodschap mee dat niemand te vertrouwen is. Die opvoeding vindt verder vooral plaats via externe controle. Overtredingen van de regels worden lichamelijk bestraft. Dit leidt ertoe dat morele regels niet verinnerlijkt worden. Wat kan is bepalend, schrijft Van Gemert, ‘wat mag is minder herkenbaar, dus minder maatgevend’. Zolang ze niet betrapt kunnen worden, voelen de jongens zich vrij om te doen waar ze zin in hebben. Daar komt nog bij dat ze al vanaf jonge leeftijd zonder ouderlijk toezicht het grootste deel van de dag op straat doorbrengen. De cultuur van wantrouwen en de gebrekkige opvoeding resulteren, via voortijdig schoolverlaten en werkloosheid, in een hoge criminaliteit.”

Agressie, gewetenloosheid en wantrouwen: mag ik het zo samenvatten?

Nu zijn er Berbers die het met mij eens zijn dat de islam een heel slechte invloed is geweest in het Rif-gebergte, maar natuurlijk zonder te vermelden dat er misschien al iets mis was met de Riffijnen zelf:

“Noord-Afrika wordt bewoond door Berbers. De invloed van buiten op de Amazigh-berberse maatschappij kwam van de Arabische islamisten. Zij hebben van het grondgebied van de berbers Arabisch islamitische landen gemaakt. ( . . .) Met behulp van de islam is het Amazigh volk zo in een toestand van slavernij, minachting en uitbuiting gebracht. ( . . .) Waarom moet ik in de islam geloven, die van generatie op generatie blindelings is overgeërfd? Hoe moet ik in een islam geloven, die door analfabeten gesticht is? Hoe moet ik in een islam geloven die in mijn land zoveel bloedbaden veroorzaakt heeft? Want de geschiedenis leert dat er door de islam genocides hebben plaatsgevonden. Hoe moet ik geloven in een islam, die door het zwaard van de nomadische Arabieren verspreid werd? Het is alsof ik in Marokko in een soort islamitische kazerne leefde.”

Agressie, gewetenloosheid, wantrouwen, slavernij, minachting, uitbuiting, analfabeten, bloedbaden, genocides, zwaard en islamitische kazerne: mag ik het zo samenvatten?

Oh ja! Zou het bijna vergeten! De discussie tussen Rachida Aziz en Zuhal Demir laat zich samenvatten als “racisme!” (Aziz) contra “je moet een probleem eerst durven definiëren voor je het kan oplossen” (Demir).

Allez atque hup, Zuhal Demir!

UPDATE:

Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron en “Jan” heeft op “29 maart 2015 om 12:25” een comment geplaatst waarin nogal wat feiten over Zuhal Demir bij elkaar gegoogeld staan. Onder andere deze promo van NV-A waarin ze de hoofdrol speelt:

_______________
Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron