Hans Jansen is dood en ik heb hem goed gekend. We hadden ruzie en dat is nooit meer goed gekomen. Dat is nog steeds erg jammer voor mij, maar niet meer voor hem.

Hans is ook herdacht op de site van E. J. Bron. Onder die herdenking schreef “Jan Wandelaar” een commentaar. Hij bracht in herinnering wat Hans had gezegd in het Europese “parlement” over het vernielen van cultureel erfgoed door “Islamitische Staat” (IS) in Syrië en Irak. “Jan Wandelaar” vindt die tekst van Hans blijkbaar zo essentieel dat-ie ‘m helemaal uitschrijft en ik ben het met hem eens:

“In het jaar 832 heeft de toenmalige Kalief van Baghdad Egypte bezocht en de opdracht gegeven de grote piramide van Gizeh af te breken. De inspanningen van zijn soldaten hadden na maanden nog nauwelijks enig zichtbaar resultaat uitgehaald. De pogingen dit pre-islamitische monument af te breken werden dan ook gestaakt. Dit illustreert dat de islam alle zichtbare herinnering aan wat voorafging probeert uit te wissen. De islam heeft dat altijd gewild. Niet alleen nu in Noord-Irak en Noord Syrie. Bij genocide hoort de ontkenning van de genocide en bij de jihad hoort het uitwissen van alles dat herinnert aan de slachtoffers van de jihad. Ik wil dan ook de Commissie en ieder die dit hoort of leest vragen niet alleen die slachtoffers te gedenken, maar ook uit alle macht te bevorderen, dat Europa hetzelfde lot bespaard blijft, want de vijand is al binnen de poorten.” [de link in het bovenstaande is later toegevoegd]

Hans had maar één minuut spreektijd, anders zou hij misschien Heinrich Himmler hebben aangehaald die in zijn Posener Rede van oktober 1943 over de moord op 6 miljoen Joden het volgende zei:

„Ich meine jetzt die Judenevakuierung, die Ausrottung des jüdischen Volkes. Es gehört zu den Dingen, die man leicht ausspricht. – ‚Das jüdische Volk wird ausgerottet’, sagt ein jeder Parteigenosse‚ ‘ganz klar, steht in unserem Programm, Ausschaltung der Juden, Ausrottung, machen wir.’ […] Von allen, die so reden, hat keiner zugesehen, keiner hat es durchgestanden. Von Euch werden die meisten wissen, was es heißt, wenn 100 Leichen beisammen liegen, wenn 500 daliegen oder wenn 1000 daliegen. Dies durchgehalten zu haben, und dabei – abgesehen von Ausnahmen menschlicher Schwächen – anständig geblieben zu sein, das hat uns hart gemacht und ist ein niemals geschriebenes und niemals zu schreibendes Ruhmesblatt unserer Geschichte ( . . .).”

“Bij genocide hoort de ontkenning van de genocide en bij de jihad hoort het uitwissen van alles dat herinnert aan de slachtoffers van de jihad.”

Ja, de islam en het nazisme, dat is één geest en vooral wat betreft de Joden. Dat had ook Hans begrepen. Aan ons de taak om dat gegeven alsnog in de feitenresistente koppen van onze quasi-elite te laten doordringen. Daarom besloot Hans zijn mailtjes vaak met: “Strijd de Goede Strijd.” Dat gaan we dus blijven doen. En ik voeg de daad bij het woord. Of misschien moet ik zeggen: ik ga het Woord in de Goede Strijd maar weer eens als Daad hanteren. Al wordt door sommigen betwijfeld of in deze strijd tegen de islam een “debatcultuur” wel enige kans maakt of relevantie heeft.

Ik heb al héél vaak uitgelegd, zowel in korte als lange versies, en soms ook in zéér korte versies dat de islam een nazisme avant pendant et après la lettre is. De islam is puur nazistisch in de Jodenhaat, in de expansieve oorlogszucht (Jihad-principe) compleet met Blut-und-Boden-Prinzip (grond die eenmaal islamitisch is geweest moet altijd islamitisch blijven), in het Führer-Prinzip (Mohammed, een massamoordenaar, sluipmoordenaar, roofmoordenaar, slavenhaler en kinderverkrachter geldt als dé voorbeeldige mens die nagevolgd moet worden), in het racisme tegen vrouwen, in de principiële gewelddadigheid, in de superioriteitswaan (Übermenschen-waan) die net als in het nazisme gepaard gaat met ziekelijke angst in de vorm van xenofobie, conspirisme (verslaving aan complotdenken) en slachtoffergedrag en rancunisme, dus het voortdurend wijzen naar een externe “vijand” als oorzaak van de eigen ellende.

Er is nog een tekst van Hans Jansen die ik essentieel vind en die gaat over een onderwerp waarover ik zelf ook een paar keer heb geschreven: over de uniciteit van de Joods-Christelijk-Verlichte traditie. In dat stukje op GeenStijl van april 2014 waarin de betreffende alinea stond, liet Hans jammer genoeg impliciet dat hier de kern van het verschil tussen die traditie en de islam ligt:

“Het christendom heeft een prachtig succes behaald: in de maatschappijen waar het domineert, of heeft gedomineerd, heeft het iedereen weten te overtuigen van de vanzelfsprekendheid van drie stellingen: ‘De schepper is redelijk en de schepping zit redelijk in elkaar.’ Zonder dat laatste geen wetenschap en techniek. ‘Behandel de mensen zoals je wilt dat zij jou behandelen.’ Zonder dat gebod geen democratie of rechtszekerheid, en geen vertrouwen in de handelspartners op de markt. ‘Fouten en schuld bekennen, daar knap je van op.’ Dat helpt te zoeken naar fouten van welke aard ook, en de verbeteringen aan te brengen die vooruitgang mogelijk maken.”

Ik zou het aldus op zijn Bijbels willen samenvatten:

Zo blijven dan deze drie: Rede, Empathie en Schuldbesef, maar de grootste van deze drie is de Rede.

Tevreden, Hans?

(Zie ook het in Memoriam voor Hans door “Spartacus”)

____________

Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron

Advertenties