censuur geenstijl van bron

Afgelopen zondag reageerde ik op de wekelijkse bijdrage op GeenStijl van Bas Paternotte. Met Paternotte heb ik een incidentele aanvaring gehad naar aanleiding van zijn domme demoniserings-stuk over mij. Een comment, waarin ik hem antwoordde, is op mysterieuze wijze sinds ongeveer een maand verdwenen, maar het heeft toch echt een paar jaar op de “Post Online” gestaan en het luidde aldus:

quote

@ Bas Paternotte.
Ja, ik heb wel eens een impuls richting bloedpap, vlammenwerpers, mitrailleurs, over het asfalt uitgesmeerde hersens, met blote handen operatief ingrijpen en wurgen.
Dat komt doordat ik evolutionair nog niet zover gevorderd ben als jij, Betere Bas.
Jij bent gewoon een edeler mens.
Maar ik ben op een ander punt wél weer verder: ik laster en ik lieg niet, zoals jij.
Iemand heeft me indertijd op je dom-deftige commentaar gewezen naar aanleiding van mijn stukkie contra vier linkse boerka-liefhebsters, onder wie Halsema: hierzo.
Je had de strekking gewoon niet begrepen, sukkel.
Voor de neutrale lezer: hier is mijn tekst die kleinburgertje Paternotte niet begreep en dat de titel droeg: “Ik hoop dat de executie van de nazislamitische hoeren Femke Halsema, Jolande Sap , Karin Dekker, Ineke van Gent en Claudia de Breij verloopt als die van . . . . . .”
Het esseetje rond de vier boerkabevorderaarsters, die ik een lot toewenste dat vele boerkadraagsters in islamitische landen treft, namelijk als een vulliszak afgeschoten worden, bracht grote beroering in het kamp der progressieve alles-moet-kunnen-leipenisten.
Er brak een twitter-orkaan onder hen los, waarover ik schreef in een vervolgopstelletje met de titel: “Twitter-kwetter-tsjilp: paniek in de volière”:.
Ik denk-vermoed dat mijn polemiekje daardoor ongeveer 30.000 keer gelezen werd.
Een voor mij all-time-high.
Enfin, neutrale lezer, als u een van bovengelinkte pareltjes aanklikt, vindt u automatisch onderaan linkjes naar de andere diamantjes die ik in dit kader in de kontjes van vogeltjes als Paternotte heb gestopt.
Wat is overigens je gezeik over meiboom en mijn leeftijd weer machteloos, Paternotte.
Net zo lullig als je stukkie indertijd op de site van HP.

unquote

Op een column op GeenStijl van deze Bas Paternotte had ik dus gereageerd, afgelopen zondag. Ik had bezwaar tegen één zinsnede uit Paternottes tekst. Ik “reaguurde” onder mijn pseudo “Leo Sar” als volgt:

quote

“Religie is hoe dan ook altijd slecht nieuws ( . . .)”
Chotte-chotte-chotte!
Paternotte! Paternotte!

“De Joodse beschaving is dialectisch, levert altijd zijn eigen anti-these. God spreekt en de mens spreekt terug. Dat is de grote verdienste van ‘Israël’. De bekende “Joodse zelfhaat” kan je er een radicale variant van noemen. De zelfhaat die op dit moment het Westen verlamt en overlevert aan een agressieve islam, zou ik Joods en derhalve Christelijk in oorsprong willen noemen. Onze Westerse onzekerheid van dit moment heeft alles te maken met die Joodse cultuur van debat, onenigheid, gevit, geruzie, rabbinaal discours, kortom dialectiek, die zo oud is als het Oude Testament, waarin, zoals gezegd, al met het Opperwezen wordt gevochten. In het spoor daarvan is het atheïsme een Joodse uitvinding. Het hele Jodendom begint met allerlei geloofsafval, het is één grote familietwist, maar niet zonder Liefde.

Dat “atheïsme” dat het Jodendom ons overlevert is niet “onethisch”, “immoreel” of zelfs “duivels” zoals de antisemieten altijd hebben beweerd en zoals in de wereld van de islam nog elke dag overal beweerd wordt, want dit “atheïsme” is nu juist de mensgeworden ethiek zelf. Dit atheïsme betekent dat de moraal in de mens is ingedaald. “God” is niet meer nodig als wetgevende instantie, maar een hulpmiddel bij innerlijke dialoog. Bepaald ontroerend en humoristisch tegelijk – een Joods handelsmerk! – wordt dit “atheïsme” verbeeld in de Witz die Benno Barnard me ooit vertelde. Het gaat over twee rabbi’s die gezamenlijk op een hotelkamer overnachten. De avond tevoren hebben ze onder het genot van enige alcohol een diep gesprek gehad over het bestaan van God en zijn samen tot de conclusie gekomen dat Hij niet bestaat. De volgende ochtend wordt een van de rabbi’s wakker doordat in een hoek van de hotelkamer zijn collega luidkeels zit te bidden.

“Wat doe je nou? We hadden toch afgesproken dat God niet bestaat!”
Waarop het antwoord kwam:
“Wat heeft dát er nou mee te maken!?”

In deze Joodse Witz zit vervat wat je zou kunnen noemen het “seculariserings-potentieel” van het Jodendom en het Christendom, dus het vermogen de “eeuwige wet”, de “Goddelijke wet” te verinnerlijken, maar niet dan na geestelijke strijd, moreel en intellectueel, individueel en collectief, als fase van volwassenwording van het individu én als fase van volwassenwording van een cultuur. Omdat wij in de wandeling met “de eeuwigheid” de “oneindigheid” bedoelen, wordt dat woord “saecularisering” vaak verkeerd begrepen: saeculum (seculum) betekent “eeuw” in de zin van “het tijdelijke”. Dat is precies wat een volwassen geworden individu en een volwassen geworden cultuur doen: de tijdloze waarheid verinnerlijken en “seculariseren”, dus naar de aardse tijdelijke werkelijkheid brengen. Een protestants adagium luidt niet voor niks :“Hier en Nu”. Maar de oorsprong ervan is Joods.

In deze “secularisering” ligt ook de oorsprong van een fundament van de Westerse, de Atlantische beschaving, namelijk de scheiding tussen kerk en staat onder invloed van het Joods-Christelijke erfgoed. Reformatie, Humanisme en Verlichting zijn allemaal bastaardkleintjes van het Joods geïnspireerde christendom. Want in al die cultuurverschijnselen was de kern opnieuw: de Rede gaat een dialoog aan met het Goddelijke. Net zoals Rodney Starks, “The Victory of Reason”, zal elk behoorlijk boek terzake je leren dat de verhouding tussen Geloof en Rede de kern was van de worsteling van elke verlichtingswetenschapper.

En had Immanuel Kant (1724 -1804) niet iets met de Tien Geboden (Joods!) en de Bergrede? Bij G. W. F. Hegel (1770 – 1831) wordt het Goddelijke zelf tot moraal-filosofie en wordt de Rede, zich ontvouwend in de Geschiedenis tot God-die-zich-openbaart. En ook bij Hegel zie je dan inderdaad het belang van het individu – (In de islam is individualisme en zelf denken het begin van alle zonde!) – als hij zegt: “Dit idee van vrijheid is door het Christendom in de wereld gekomen, volgens hetwelk het individu op zich een oneindige waarde heeft ( . . .).” Hegel had blijkbaar iets begrepen van de evenbeeld-metafoor uit Genesis (1: 26); de mens geschapen naar Gods beeld en gelijkenis. De mens is verantwoordelijk. Kom daar maar eens om bij Mohammed!

unquote

Mijn commentaar-tekst lokte in de middag-uren één complimenteuze en voor de rest een paar dommige en vijandige reacties uit van “reaguurders” op de site van GeenStijl. Ik werd ook van plagiaat beschuldigd, want een van de commentatoren wist te melden dat ik mijn tekst had gejat van de website van ene E. J. Bron . . . . . . Enfin, omdat ik de grofste domheden en aantijgingen niet onweersproken wilde laten, ging ik erop in.

En toen, na een paar uur, besloot de GeenStijl-censor mijn “hoofdbijdrage” gewoon weg te halen. De dommige en vijandige reacties op mijn tekst bleven gewoon staan en zelfs de meeste van mijn antwoorden op die reacties.

Het weghalen van mijn “hoofdcommentaar” is natuurlijk een bewuste terreurdaad geweest. Dat er voor de rest nog maar één van mijn reacties-op-een-domme-reactie werd “wegggejorist” kan getuigen van de wil van de GeenStijl-censor om zijn lamlendige willekeur nog eens extra te benadrukken. Het kan ook gewone lamlendige slordigheid geweest zijn, natuurlijk.

Enne . . . . . . Bas Paternotte is het er blijkbaar mee eens.
________________________
Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron