Connie braam wat ouder

Conny Braam wat ouder

Connie Braam wat jonger

Conny Braam wat jonger

Ooit in mijn jeugd, dus in een ver verleden, was ik aan het dansen in een dancing in Oss. Aan de kant stond een al wat oudere swing-neger te kijken, met een lichtgekleurd slobber-kostuum, met een zwierige hoed op het hoofd, veelkleurige schoenen aan de voeten en veel bling-bling aan het lijf. Hij wenkte mij naar de kant van dansvloer en toen ik bij hem was aangekomen, riep hij quasi achter zijn hand, maar zeer luid: “Jij danst als een neger!”

In de vroege jaren 1960 heb ik nog eens als ketelbinkie ter Grote Vaart de kust van Zuid-Afrika bevaren: Kaapstad, Durban, Port Elizabeth, East-London en dan naar wat toen nog Lourenço Marquez heette en nu Maputo. ik weet nog dat ik in Durban eens in het volle bewustzijn van mijn zondigheid, als daad van verzet eigenlijk, op straat twee minuten lang op zo’n witgelakte bank ben gaan zitten waarop met zwarte letters stond: “slegs vir blankes”.

Nee, ik probeer het tegendeel van een racist te zijn en zelfs geen linkse betuttel-racist te wezen, want ik neem alle licht tot zwaar getinte mede-humanisten serieus. Ga maar eens lezen in mijn opstel “De neger als mens”. Het woord “neger” vind ik eigenlijk niet zo leuk, maar soms zijn er dwingende omstandigheden om het te gebruiken, deze keer omdat “neger-neuken” zo mooi allitereert.

Ik besteed mede aandacht aan de zwarte-markt-seks van Braam omdat er niet genoeg reclame gemaakt kan worden voor het boek van Martin Bosma “Minderheid in eigen land”.

BOSMA MINDERHEID IN EIGEN LAND

Bosma’s boek gaat over Zuid-Afrika, met name over de communistische terreur-annex-massamoord-geschiedenis van het ANC met die vuile oorlog tegen het gematigde Inkhata en de smerige collaboratie van heel links Nederland met dat ANC.

De voornaamste stellingen in het boek luiden:

1) De geschiedenis van Zuid Afrika laat zien wat de geschiedenis telkens weer heeft laten zien, namelijk dat een overwicht van de Europese mentaliteit relatieve welvaart en humaniteit brengt.

2) Bijna alle succesvolle minderheden worden in de post-koloniale geschiedenis tenslotte slachtoffer van de rancune van meerderheden

3) Vervolgens absolute armoede, willekeur en wreedheid hun intrede doen waarbij alles verbleekt wat relatief negatief was onder de Europese en andere succesvolle minderheden.

Het boek bevat ook een waarschuwing en die luidt: als Europa onder de bezielende leiding van ‘links’ toestaat dat moslims de meerderheid gaan vormen in Europa, dan zal Europa in de toekomst het beeld laten zien van hedendaags Zuid Afrika dat onder de bezielende leiding van ‘links’ verviel tot dermate massieve terreur, willekeur, wreedheid en armoede dat de ellende onder het Apartheidsregime erbij verbleekt.

En nu het leuke!

Er is een hilarisch verhaal rond het neger-neuken van anti-Apartheids-strijdster Conny Braam waarin ook Sietse Bosgra een heldenrol vervult die helemaal past in tijden van sexuele revolutie. Het verhaal verscheen ooit in Nieuw Revue in 2006 en het is geschreven door Bart Croughs. Het verhaal is ook te vinden in het boek dat Bart Croughs schreef onder de titel “In de naam van de vrouw, de homo en de allochtoon: het geloof der intellectuelen”. Dat boek is hier in zijn geheel in PDF te vinden en wie Connie Braam (dus niet: Conny Braam) in de zoekfunctie intikt, krijgt het verhaal ook te lezen.

En nu het leukste gedeelte uit het leuke verhaal!

“Van alle gesubsidieerde anti-apartheidsstrijders heeft Connie Braam, voormalig CPN-lid en voorzitster van de Anti Apartheids Beweging Nederland, wel het meest op de lachspieren weten te werken.

Zo deed Connie in een interview met Ischa Meijer in de Nieuwe Revu vermakelijke onthullingen over de rivaliteit die heerste tussen haar en Sietse Bosgra, voorman van de concurrerende anti-apartheidsorganisatie Komitee Zuidelijk Afrika. Ze beklaagde zich erover dat Sietse zich zomaar met de strijd tegen de apartheid durfde te bemoeien, terwijl nota bene Connie zelf zich daar al mee bezighield: `Bosgra kwam daar ineens aanzetten, en gaat zich – God weet waarom – met onze strijd bezighouden, en dan nog zo anders dan ik…’

( . . .)

Hoogtepunt van Connies verhaal: Sietse zat naast Connie in het vliegtuig op weg naar een of andere internationale anti-apartheidsconferentie. `Al snel bracht hij het onderwerp ter sprake dat de hotelkosten wel erg hoog waren […] Hij bleef er maar over doorgaan, en stelde voor om samen op een kamer te gaan waardoor de kosten gedeeld zouden kunnen worden.’ Dit alles omdat aparte hotelkamers een schandelijke verspilling zouden betekenen van het geld dat voor de strijd tegen de apartheid was bedoeld. Brave Connie was zo naïef Sietses verhaal als zoete koek te slikken, en amoureuze toenaderingspogingen van de kant van Sietse bleven dan ook niet lang uit.

Sietse meende wel een goede kans te maken: hij had immers met eigen ogen aanschouwd hoe Connie niet alleen haar ziel, maar ook haar lichaam inzette in de strijd tegen de apartheid: ze bood de ANC-leiders op z’n tijd een verzetje dat niet werd afgeslagen. (Dat Connie een blanke en dus verboden vrucht was zal er ongetwijfeld toe hebben bijgedragen dat de heren in staat waren hun mannelijke plichten te vervullen.) Nu, moet Sietse gedacht hebben, ik ben dan wel niet zwart, maar ik strijd toch zeker ook tegen de apartheid?

Tot z’n ontzetting moest Sietse ontdekken dat Connie slegs vir swartes toegankelijk was; wat een desillusie!”

Sietse Bosgra wat ouder

Sietse Bosgra wat ouder

Sietse Bosgra wat jonger

Sietse Bosgra wat jonger

_________________________

Dit stuk is doorgeplaatst op E. J. Bron

Advertenties