Bovenstaande titel is vanwege het feit dat ik afgelopen week een boek uit 2010 van Martin Bosma heb herlezen: “De schijn-élite van de valse munters***. Het boek traceert de geschiedenis van de islam-receptie in Nederland en heeft niets van zijn actualiteit verloren.

Ik heb er echt een hele week over gedaan, elke alinea proevend, uitstarend over de zee, zittend op een balconnetje van hotel “De Graaf van Egmont”. Dat is die graaf die in Brussel (!) in 1568 samen met zijn maat, de Graaf van Hoorne, onthoofd werd door een godsdienstwaanzinnige tiran. Jaja: die tirannen bestáán en hébben bestaan in de geschiedenis van de mensen! Vervolgens vochten we  80 jaar (1568 – 1648) voor de Nederlandse vrijheid om de godsdienst ietsje minder brandstapelig te mogen invullen.Veel te weinig is bekend dat het Plakkaat van Verlatinghe (1581) een oerdocument van Westerse Vrijheid is.

Ik zou zeggen: luister naar Weston en lees Martin Bosma’s boek, want dat is een waarachtig briljant document dat in precies die traditie staat van de verdediging van de oervrijheid.

Het boek van Bosma, zei ik zojuist, is nog steeds actueel en het bewijs ervan zat bij thuiskomst in mijn mailbox. Renzo Verwer schreef een opiniestuk in de Volkskrant over “het islamdebat” waarin deze passages:

Maar we schieten al jaren niets op met deze debatten. Niet in 1986, niet in 2001 en nu niet. Keer op keer dezelfde debatten: ‘De islam is niet slecht’, ‘Welles, die religie heeft intrinsiek slechte eigenschappen.’

En dan komt er weer een aanslag. Of een massa-aanranding als in Keulen, en laatst in Berlijn. Of iets met opinies en satire. Er zal iemand met veel lef wijzen op het gemiddelde IQ in landen waar veel moslims wonen (zie het onderzoek IQ and the Wealth of Nations van psycholoog Richard Lynn en politicoloog Tatu Vanhanen, uit 2002).

En dan weer dezelfde verhalen. Een steen des aanstoots voor mij is het frame dat de eigenlijke slachtoffers van de terroristische aanslagen door moslims de moslims zelf zijn. Want die krijgen het nu zo zwaar.

Ik lees al jaren geen Volkskrant, NRC of Trouw meer. Het levert alleen maar ergernis op. En inderdaad: Renzo Verwers stuk bleek een reactie op een artikel van “Lotfi Abdel Hamid (29) geschiedenisdocent in Rotterdam en gespecialiseerd in islam en het Midden-Oosten”. Daarin werd verwezen naar een eerder stuk van Martijn de Koning. Hij is “antropoloog aan de Universiteit van Amsterdam en de Radboud Universiteit Nijmegen. Onlangs publiceerde hij: De ideologische strijd tegen de islam – Fortuyns gedachtegoed als scharnierpunt in de racialisering van moslims.” (Aan deze Martijn de Koning heb eerder aandacht besteed: hier en hier.)

In vroeger jaren zou ik de stukken van Hamid en De Koning gefileerd hebben en uitgelegd hebben waarom het domme, hypokriete en gevaarlijke stukken zijn. Maar ik ben er wel klaar mee. In het bovengenoemde boek van Bosma wordt op pagina 115 een zekere Kano Soerdis geciteerd. Dat is een pseudoniem dat ik ooit voor een vriend heb bedacht: cano surdis is Latijn en het betekent: ik zing voor doven. Die moeite moesten we dus maar niet meer nemen. Een dialoog met linksen en moslims is onmogelijk. Ze zijn immuun voor argumenten en honderd procent feitenresistent. En dat betekent dat op den duur de burgeroorlog onafwendbaar zal zijn.
___________

*** Een mooie illustratie van de immuniteit van de linkse mens voor Rede is de “recensie” van Bosma’s boek door een zekere Peter Turk op de site van Bol.com:

“Dat het aantal immigranten de laatste jaren danig is teruggelopen, mede door het strenge toelatingsbeleid dat is ingevoerd door PvdA’er Job Cohen, laat Bosma daarbij onvermeld. Evenmin verwijst hij naar recent onderzoek waaruit blijkt dat de integratie van immigranten minder rampzalig verloopt dan hij voorgeeft. En hoe een vaak gediscrimineerde islamitische minderheid (ca. 5 % van de Nederlandse bevolking) een omslag in cultuur en politiek kan teweegbrengen, wordt ook niet duidelijk. Een warrig betoog dat alleen PVV’s en andere geestverwanten van de auteur zal overtuigen. Met een groot aantal eindnoten en een register op persoonsnamen.”

Enfin: we gaan er niet eens meer op in.

 

Advertenties