Dit filmje van Channel 4 News dat eerder aandacht kreeg van“Spartacus” op GeenStijl is een aardige illustratie van het gemakzuchtige morele parasitisme van de Vlaming Dimitri Verhulst. Dit keer parasiteert hij in samenwerking met “regisseur en beeldend kunstenaar Kris Verdonck”.

Zoals “Spartacus” zegt:

“( . . .) aangezien het opnemen van al die vluchtlims die hun imploderende cultuur exporteren, toch echt ONZE VERANTWOORDELIJKHEID is. Aldus elke BN’er ooit + Halina. Andere culturen begrijpen is immers een beetje de Europese Medal of Honour, een hogere onderscheiding bestaat er niet. Kijkt & leert.”

Voor “aldus elke BN’er ooit” kan natuurlijk ook gelezen worden, “aldus elke Bekende Belger ooit”, want Verhulst & Verdonck maken via een nieuwe toneelvoorstelling duidelijk dat degene die nog steeds niet doordrongen zijn van “onze” schuld aan alles wat er mis is in Moslimmië een  . . . . . . .  toerist op het strand van Lampedusa is!

Uit een interview met de “De Standaard” van zaterdag 10 september 2016:

“In de opera Bosch Beach verbeelden schrijver Dimitri Verhulst en regisseur en beeldend kunstenaar Kris Verdonck de hedendaagse hel op aarde: toeristen tussen de lijken in Lampedusa. In de geest van Jheronimusch Bosch bewandelen ze de grenzen van het genre.”

De interviewster:

“Die doffe plof telkens als de bodybag op het strand gegooid wordt, hakt er nochtans wel in.

Verdonck: ‘Dat effect zal nog groter worden, in de echte voorstelling vallen die bodybags van het plafond. Ik speel daar mee, al weet ik niet welke beelden bij de toeschouwers zullen binnenkomen. Misschien denkt iemand wel: oh leuk, een seksscène, tot die beseft dat ze neuken tussen de lijken op het strand.’ “

De heren Verhulst en Verdonck betogen in dit interview voortdurend dat ze niet bezig zijn de Europeanen een schuldcomplex aan te praten, maar intussen zijn ze precies dát natuurlijk aan het doen. En ook zijn ze natuurlijk moreel aan het scoren bij de spraakmakende linkse kliek. Niet onbelangrijk ook: geld aan het verdienen en subsidie aan het slurpen.

“Op de scène: een cocktailbar, strandstoelen en drie ongrijpbare, uitdrukkingsloze wezens in discoglitterpakken die zo weggelopen lijken uit een schilderij van de grootmeester. Ook aanwezig: twee leeghoofdige vakantiegangers die alleen uit zijn op gin fizz, caipirinha en makkelijke seks. En een derde toeriste die zich gewillig aandient. Te midden van al die opgeklopte neppret vallen grauwgrijze bodybags met een doffe, zware plof neer op het strand van Lampedusa. Het vluchtelingendrama op scherp.

Hoe rauw ook, die realiteit lijkt grotendeels aan de toeristen op scène voorbij te gaan. Ze drinken, laten hun glas bijvullen, drinken, laten hun glas weer bijvullen en lullen ondertussen een eind weg over de laatste cocktailrage. Niets zo goed als een ‘paradijs aan dumpingprijs’, toch? ‘Alleen jammer van die Heineken.’ Zijn we schuldig? Ja. Zijn we onschuldig? Ja.”

In het kader van “onze” onschuldige schuld komt Auschwitz ook nog maar eens ter sprake:

“Verhulst: ‘Er komt een dag dat we terugkijken op de Jungle in Calais zoals we bijna naar de Holocaust hebben gekeken. Dan krijg je toch een knoop in je maag.’ “

Kan iemand mij uitleggen hoe je bijna naar de Holocaust kunt kijken? Wat ik wel weet is: die vergelijking tussen zwarte jonge agressieve testosteronbommen en uitgeteerde witte lijken vind ik héél onsmakelijk.

Kortom, het is allemaal van een enorme diepgang. Die Verdonck ken ik niet, maar over die Verhulst heb ik wel eens eerder wat gezegd onder de titel: “Dimitri Verhulst is een collaborateur van de culturele Jihad”.  In dat stuk leg ik uit hoe dom zijn vergelijkingen zijn tussen islam en christendom, tussen Koran en Bijbel. Mag ik u een kwootje voorleggen uit mijn mooie stuk?

“Ergens op het eind van de uitzending [bij Pauw] verzekert Verhulst ons dat hij totaal geen antisemiet is. Waarvan acte. Dan zal het toch een hogere macht zijn geweest die maakte dat het enige concrete voorbeeld dat hij geeft van genocide toch wel weer Jóódse genocide is.

Verhulst:

‘Het Joodse volk in dit boek heeft een ander volk uitgemoord. Pure genocide. Omdat God dat vroeg.’

Ja, megahufter: en doordat ze zich met dat (wellicht metaforische!) ‘feit’ auseindergesetzt hebben, zijn ze het beschaafdste volk op aarde geworden en hebben ze ook de Christenen tenslotte beschaving bijgebracht. Objectief ben jij, Dimitri Verhulst, met je gelul, wat Wim van Rooy ergens noemt een ‘collaborateur van de culturele Jihad’. Daarom zit je ook bij Jeroen Pauw, want die is er ook al zijn hele leven een.”

Twee intense humanisten: Dimitri Verhulst en Kris Verdonck

____________________

Advertenties