vrouwenhaat-de-religie-van

Boodschappen doen vanmiddag rond één uur. In de straat staan drie politie-agenten bij hun geparkeerde voertuig op het trottoir te overleggen. Wat is er aan de hand buurvrouw, weet jij dat? Die daar verderop heeft een vrouw geslagen en die vrouw staat daar achter die politiebus.

We zien een slanke jongeman in smetteloos wit overhemd en zwarte broek, zorgvuldig beroepsvoetballerachtig ongeschoren. We lopen verder en kijken achter de politiebus: een in boerenbont geheel ingepakte en uiteraard behoofddoekte vrouw met een wanhopig gezicht. Turks dus. Als ik de agenten en de vrouw passeer, hoor ik een van de agenten zeggen: “Ik heb even overlegd met mijn collega’s mevrouw, maar . . . . .”

Nog weer even verderop staat een autochtoon voor het raam van de Turkse kleermaker. Hij heeft gezien hoe even eerder inderdaad de man aan de vrouw stond te trekken. De Turkse kleermaker zit achter zijn raam te werken. We hebben een goeie verstandhouding. Groet, grapje, praatje en hij heeft regelmatig een naadje voor me genaaid. Maar nooit over het geloof of over Turkije.

Ik steek even mijn hoofd om de hoek en zeg:

Er gebeurt van alles in je straat en jij merkt er niks van.”

“Jawel, ik heb gezien die twee vechten.”

Ik waag het erop:

“Tsja, je weet het hè? De man mag de vrouw slaan volgens de islam.”

Ik zie hem onmiddellijk dichtklappen.

“Nee, niet waar.”

“Ja, hoor, de sharia leert dat je vrouwen die ongehoorzaam zijn seks mag weigeren en ook slaan.”

“Staat niet in Koran.”

“Ja, dat staat wel in de Koran. Ik weet niet precies uit mijn hoofd de soera [4:34] , maar ik kan je een fotokopie bezorgen van de tekst.”

“Is niet voor anderen om te zeggen wat in Koran.”

Ik verwerk even de betekenis: ongelovigen moeten hun bek houden over de Koran.

“Ik heb verder geen tijd. Ik moet werken.”

Dat is openlijk onbeschoft. Gesloten kop en geen oogcontact.

“Mooi zo. Dat betekent dat wij elkaar nu voor de laatste keer hebben gegroet,”

“Is prima.”

Precies tegenover de Turkse kleermaker woont een kinderrijk Marokkaans gezin met een aantal al wat oudere zonen. Ik heb het incident al eerder beschreven. De vader van dat gezin, een geblokte en besnorde Marokkaan van ergens in de vijftig, stond bij een hangplek van Marokkaanse jongeren vlak bij. Ik wees hem op de teksten die rond die hangplek op de muren gegraffitied waren en die allemaal neerkwamen op de vaststelling dat Mocro’s superieur zijn en dat inferieure “Tata’s” (autochtone Nederlanders) gehaat moeten worden..

Hij zei: “Zo zijn we niet allemaal! Zo is de islam niet! Wat in Parijs gebeurd is . . . .” Enzovoort.

En ik antwoordde hem: wat in Parijs bij Charlie Hebdo gebeurd is en óók wat Islamitische Staat in Irak en Syrië en Libië doet, is precies volgens de voorschriften van de Koran en het voorbeeld van Mohammed. En ik hield voor hem een betoogje over de verwantschap tussen Hitlerisme en islam. Want ik was best nog wel een beetje kwaad, zo vlak na Charlie Hebdo. De geblokte snor was perplex en zijn mond viel open. Hij geloofde er niks van, zei hij. Dus ik bood hem aan de schriftelijke bewijzen door zijn brievenbus te douwen met soera-en-hadith-opgave en al. Dat moest ik maar eens doen, zei hij. Kom maar op met die bewijzen! Een paar dagen later zag ik hem zijn voordeur ingaan en ik riep:

“Hoi, buurman, ik had je beloofd wat tekst in je brievenbus te doen, maar ik heb nog geen tijd gehad!”

Hij schoot schielijk zijn voordeur in onder de uitroep:

 “Nee, nee, nee! Wil niet!

Een paar dagen later passeerde ik hem terwijl hij op het trottoir voor zijn huis  aan een fiets stond te klungelen.

“Dag buurman.”

Hij ging breeduit staan, voeten stevig plantend, handen in de zij en schreeuwde me toe:

“Weg! Weg! Weg!”

Ja, als het erop aan komt zullen wij degenen zijn die weg moeten. Of ons onderwerpen dan wel overgaan tot de islam natuurlijk.

Maar wat ik wilde zeggen: je kunt op het eerste gezicht alleraardigste moslims tegenkomen, maar zo gauw als je kritiek hebt op het geloof gaat het oestertje dicht. Tientallen keren heb ik het meegemaakt. Dat is één van de redenen waarom de islam nog in geen duizend jaar hervormd zal worden. Het is de redeloosheid van veel, vermoedelijk de meeste moslims. Ze zijn 100% narcistisch inzake dat anti-humane nep-geloof en ze hebben geen enkele behoefte aan feiten of argumenten.

De andere redenen waarom de islam onhervormbaar is, heb ik al vele malen uiteen gezet en zelfs gisteren nog, zeggende

“( . . .) dat de islam onhervormbaar is vanwege twee grote feiten, namelijk 1) dat de Koran het onwrikbare woord van Allah Himself is en de Soenna het onwrikbare voorbeeld van de Profeet Himself, en 2) dat er geen enkel fatsoenlijk principe in Koran noch Soenna te vinden is rond hetwelk zo’n hervorming zou kunnen clusteren.”

Zie hier voor de eerste aflevering van “De redeloosheid van de gemiddelde moslim”.
_______

 

Advertenties