peres-peace-arafat

Shimon Peres (1923 – 2016) is dood. “Hij was een van de drijvende krachten achter het vredesproces met de Palestijnen”, zo weet het NON-journaal.

Kijk vanaf 3:44. Presentator Jeroen Tjepkema voicet over bij de beelden:

“Met zijn handtekening onder de Oslo-acoorden bezegelt Shimon Perez de jarenlange onderhandelingen. Hij brengt Israël en de Palestijnen dichter bij elkaar. En zijn voormalige vijand Yasser Arafat is-ie als een vriend gaan beschouwen. (. . .) lange tijd geldt-ie als havik. In de jaren 1970 speelt-ie een rol bij het oprichten van Joodse nederzettingen in de bezette  gebieden. Maar uiteindelijk raakt-ie overtuigd van de noodzaak om vrede te sluiten met de Palestijnen.  [Voor zijn vredespogingen] krijgt-ie samen met Rabin en Yasser Arafat de nobelprijs voor de vrede. ( . . .) Vrede met de Palestijnen komt er niet maar hij houdt hoop. Want, zegt-ie, optimisten en pessimisten gaan op dezelfde manier dood. Maar ze leven anders. Ik leef liever als een optimist.”

Het liegen over Israël in linkse propaganda neemt altijd vooral de vorm aan van verzwijgen van essentiële informatie. Zo ook hier. De Oslo-Accoorden bezegelden helemaal niks en brachten de Israëli’s en de Palmaffia’s helemaal niet dichter bij elkaar, want Arafat begon de Accoorden direct te saboteren. Die Nobelprijs voor de vrede was voor weesjongetjesneuker (*) en sluipmoordenaar Yasser Arafat zo mogelijk nóg onterechter dan voor moslimbroeder Obama, die samen met Hillary Clinton het Midden-Oosten in een hel heeft veranderd en tienduizenden doden op zijn geweten heeft.

Waar het NON-journaal vandaan haalt dat Arafat en Peres vrienden werden, is mij een raadsel. Van foto’s zoals er eentje boven dit stukkie staat?

Peres een havik? In Israël zijn er nagenoeg alléén maar duiven! Want anders zouden de Israëli’s na drie keer het doelwit te zijn geweest van een genocidale oorlog van de kant de Arabieren –  1948, 1967 en 1973 –  allang definitief Samaria & Judea ingelijfd hebben. Daarvoor gaan nu pas verstandige stemmen op, nu endgültig vast staat dat de Palmaffia’s geen vrede kunnen en willen sluiten en een eventuele “Palestijnse staat op de Westbank” binnen een paar maanden veranderd zal zijn in een raketlanceerinstallatie annex springplank voor Hamas en ISIS. De term “bezette gebieden” valt weer, maar het ZIJN geen bezette gebieden omdat de Israëli’s en alle Joden ter wereld duizend procent recht hebben, zowel moreel als internationaal-rechtelijk, om zich daar te vestigen. Wie die term gebruikt, schaart zich aan de kant van de Arabische genocidalisten die vanuit een Judenrein gemaakt Samaria-Judea de Joden in Israël willen uitroeien.

Ach ja, linksen zijn allemaal optimisten, want die zijn nu eenmaal niet bezig met de realiteit, maar met het bevorderen van een fijn gevoel in het eigen hoofd en verdere organisme. Maar wie in het aangezicht van 100 jaar Palmaffia-terreur en persistente onwil tot vrede toch nog optimist blijft, is een gek. Ik heb Peres niet gevolgd in zijn laatste jaren, maar ik hoop niet dat hij optimistisch is gebleven over de mogelijkheid van vrede met “de Palestijnen”. Die mogelijkheid bestaat namelijk niet. En een mens wil toch niet sterven als een dwaas?

Na de woorden van de presentator, die ik zojuist op waarde heb geschat, kwam er nog een gesproken commentaartje langs van Monique van Hoogstraten dat niets toevoegde aan de gesproken tekst van gezegde presentator. Van Hoogstraten is een pure antisemiet, van wie we de laatste tijd weinig extreem eenzijdige pro-Palestijnse en Israël-bashende rotzooi in het NON-journaal hebben gezien. Zouden ze bij de hoofdredactie wakker zijn geworden en hebben ze het Moniekje even in de luwte gezet? Zou ik mogen hopen dat mijn analyses van de NON-journaal-vuiligheid die de Jodenhaat ook in Nederland zo bevorderen – en die soms wel 5.000 keer gelezen werden – daaraan hebben bijgedragen?

Dit is trouwens ook een mooi stuk: “Een korte geschiedenis van Israël”: bijna 7.000 views.

_____________

(*) Ik vertaal en citeer nu Meir-Levi ( “History upside Down”, p. 30):

“Maar terwijl Arafat tenslotte de lessen die hij had geleerd van zijn Roemeense en Noord-Vietnamese gastheren en coaches oppikte en toepaste, waren de Sovjets, zoals Pacepa het beschrijft in ‘Red Horizons’, nog steeds niet zeker van zijn betrouwbaarheid. Dus maakten ze, met Pacepa’s hulp een zeer speciale “verzekerings-polis”. Gebruik makend van de goede diensten van de Roemeense ambassadeur in Egypte, filmden de Sovjets Arafat’s bijna elke avond plaats vindende homoseksuele interactie met zijn lijfwachten en met de ongelukkige weesjongetjes, jonger dan tien, die Ceauçescu aan Arafat leverde als onderdeel van de ‘Roemeense gastvrijheid’. Met videotapes van Arafats gulzige pedofilie in hun kluizen, en op de hoogte van de traditionele houding jegens homoseksualiteit in de islam, was de KGB van gevoelen dat Arafat een betrouwbare aanwinst was voor het Kremlin.”

Advertenties