Shimon Peres met Sharon Stone

Shimon Peres met Sharon Stone

Bij de dood van Shimon Peres heb ik vooral aandacht besteed aan het voorspelbare lasterliegen over Israël in het NON-journaal. Eerlijk gezegd was ik nogal onwetend inzake de biografie van Shimon Peres. Tot Victor Onrust van de website “Harde Woorden” me deze morgen via een mail attent maakte op een portret van Peres bij diens aftreden als president van mei 2014. Een portret getekend door niemand minder dan mijn geliefde Caroline Glick. De vernietigende karaktertekening is te vinden op de website van Glick en op de site van de Jerusalem Post. Een mooi stuk om hier naar te verwijzen ter gelegenheid van Peres’ begrafenis vandaag, waarbij opnieuw alle “A-list-celebrities” zullen opdraven, als ware Peres een Nelson Mandela – ook al zo’n icoon die geheel ten onrechte verheerlijkt en geheiligd wordt.

Glick is in dit portret zeldzaam op dreef. De taalhantering is verbluffend. Ter gelegenheid van het aftreed-feest van Peres in mei 2014 noteert Glick:

“The upcoming Peres-is-a-Superhero festival will just be the latest of the narcissistic, tasteless celebrations of this man, always choreographed expertly by Peres and his retinue of media groupies.

 Like his 80th and 85th birthdays, Peres’s 90th birthday celebration went on for a month. As the serving president, his last two monthlong benders cost the taxpayers millions of shekels and broke the budget of the President’s Residence.

 All were replete with international celebrity guests like Nelson Mandela, Bono and Bill Clinton whom the press drooled over.

Hyperventilating reporters paused between drinks to mournfully note that after Peres leaves office, the parties will end and the A-listers will stop visiting.

 And that’s the problem with Peres’s showboating. It’s always been all about him, never about us.

 Peres’s popularity among the jet-setters never translates into international support for the State of Israel. Israel is but a prop for him – a means of securing the continued support of the beautiful people.

Actually, it’s worse than that. Peres’s international popularity has always grown in indirect proportion to Israel’s. The more Hollywood stars he adds to his collection, the worse Israel’s international isolation.”

Glick beschrijft verder de kwalijke en feitelijk hoogverraderlijke rol van Peres bij het tot stand komen van Oslo-1993, dat vanaf het begin voor Arafat een charade was en de Palmaffia’s een rookgordijn heeft verschaft om ongeremd door te gaan met terreur en haatpropaganda in eigen kring. De hoogverraderlijk rol van Peres blijkt uit het relaas van Glick nóg feitelijker te zijn bij het voorkomen dat Netanyahu de Iraanse atoombunkers zou bombarderen én bij de totstandkoming van Obama’s levensgevaarlijke Iran-deal: levensgevaarlijk voor Israël én voor de wereld.

Mahmoud Abbas zal overigens ook op de begrafenis van Peres aanwezig zijn. Dat lees ik in de New-York Times, in welke foute Jodenkrant u het obligate hallelujah over Peres kunt lezen: “In death as in life, Shimon Peres will bring together longtime adversaries.”

____________

Advertenties