trump-over-bill-1 trump-over-bill-2

Laat ik vooropstellen: mijn favoriet bij de Republikeinen was de Marco Rubio van deze speech. Maar mijn sympathie voor Trump is met zijn laatste uitglijer wéér toegenomen. Hij is kinderlijk en dat maakt dat ik ‘m vertrouw. Locker-room-talk, kleedkamerconversatie, kroegpraat. “Grab ‘em by the pussy!” Ach gut toch. Dat totaal puberale opsnijden van sommige mannen onder elkaar en je neemt zonder meer aan dat ze je niet verraden, vooral ook omdat ze samenzweerderig mee grinnikten. Je denkt niet dat ze stiekem die microfoon hebben laten aanstaan om je 12 jaar later te naaien. Dat die journalist van de Washington Post met zijn smoel op tv durfde om zijn hoogverraad toe te lichten! Dat tekent ‘m.

Mannenhoogverader David Fahrenthold van de Washington Post

Mannenhoogverrader David Fahrenthold van de Washington Post

Ik vond Trump oprecht:

Ik heb ’t gezegd. Het was verkeerd. En ik bied mijn excuses aan. Ik heb ’t land afgereisd pratend over verandering voor Amerika. Die reizen hebben mij óók veranderd. Ik heb tijd doorgebracht met rouwende moeders die hun kinderen zijn kwijtgeraakt, mensen die hun baan zijn kwijtgeraakt aan andere landen en allerlei soorten mensen die alleen maar verandering willen en een betere toekomst. Ik heb de fantastische mensen van ons land leren kennen. En ik voel me nederig door het vertrouwen dat ze in me stellen. Ik zweer dat ik morgen een beter mens zal zijn en jullie nooit in de steek zal laten. Laten we eerlijk zijn: we leven in de echte wereld. Dit [deze hetze] is niet meer dan een afleiding van de belangrijke kwesties waar we vandaag mee geconfronteerd worden.”

Kijk, dat is nou de Joods-Christelijk-Verlichte traditie ten voeten uit! Het bezit van een geweten! Ooit zoiets van Hillary of Bill gehoord?

trump-mike-lee

Nieuwsuur liet die oprechte spijtbetuiging van Trump alleen maar zien om er meteen die hypokriete senator Mike Lee van Utah achter te plakken, die namens zijn vrouw en zijn moeder en zijn dochters en zijn zusjes en vermoedelijk alle vrouwen ter wereld hevig verontwaardigd is. Mijnheer Lee opende met “nee, mijnheer Trump, ú bent de afleiding”. Waarmee mijnheer Lee voorbij ging aan de rol van mijnheer Fahrenthold van de Washington Post die de hele kwestie op de agenda had gezet van alle andere media die er meteen de Florida-orkaan voor lieten vallen. Ook de Nederlandse kijker kreeg dus een dubbel spinrad voor ogen gedraaid: Twan Huys zat met zijn Nieuwsuur net als alle andere media af te leiden van de echte problemen van Amerika en te focussen op een kinderlijke uitglijer van 12 jaar geleden van Trump. En ingekaderd in die afleiding laat Nieuwsuur de hypokriet Lee Trump ervan beschuldigen dat hij de afleiding is.

“Vrouwonvriendelijke uitspraken”, zei een opgewonden smullende Twan Huys, maar ik denk dat het de uitspraken zijn van een jongetje dat dol is op vrouwen, dat in de slaapkamer weinig dominant is en attent op de seksuele wensen van de vrouwtjes. Hij is volgens mij het tegendeel van een moslim.

trump-zoenen

“Iedereen die mij kent, weet dat deze woorden niets zeggen over wie ik werkelijk ben.” En ik geloof ‘m. Weet je wie wél werkelijk “zo” was en is? Bill Clinton. Die kon je echt niet in de buurt laten van ook maar één loslopende vrouw, want the next thing you knew was dat-ie haar op op een publiek toilet stond te neuken. Die ging niet eerst, zoals de Donald, meubeltje uitzoeken met zijn prooi. Wat zegt u? Nee, inderdaad, wat moet je met meubeltjes op een toilet.

Tijdens het presidentschap van John F. Kennedy was de stilzwijgende afspraak onder de incrowd-jornalists dat zijn veelvuldige seksuele escapades geheim zouden blijven. Norman Podhoretz haalt in een van zijn boeken een herinnering op: een groepje journalisten staat omhoog te kijken naar een -nog – verlicht hotelraam waarachter zij Kennedy met zijn nieuwste “verovering” weten. Het groepje heeft genoeg aan gelaatsmimiek en verdere lichaamstaal om van elkaar te weten: ook hierover zwijgen we weer.

Twan Huys had nog meer pro-Hillary-ammunitie te verschieten, namelijk een gesprek met de Republikeinse Meghan Milloy, van het “American Action Forum”. Dat is een vereniging van huisvrouwen die pleit om op de Democratische kandidaat Hillary te stemmen, ongetwijfeld vanwege haar verleden van strijdster tegen het seksisme van mannen. Bijvoorbeeld het seksisme van mannen als Bill Clinton. Toch?

Meghan Milloy

Meghan Milloy bloost van onschuldige goedmenselijkheid

Ik heb eerder uitgelegd dat Hillary Clinton een moreel ontspoord secreet is, seksueel decadent, onverschillig tegenover de Amerikaanse doden die ze zelf op haar geweten heeft en zich vrolijk makend over de gruweldood van bijvoorbeeld Khadaffi. Ik hoop dat Trump in het komende debat voluit dat immoralisme van haar en haar echtgenoot ter sprake zal brengen en ik hoop dat Donald Trump op 8 november 2016 een land-slijdende victorie boekt.

____________________

Advertenties