halal-slachtenHet mij sympathieke Vlaamse weblog van Koen Vermeiren heeft een analyse gemaakt van de weigering van het hele politieke spectrum – behalve het Vlaams Belang – om een einde te maken aan het onverdoofd slachten door zowel moslims als Joden. Ik heb daar zelf eerder ook over geschreven en speciaal richting de Joodse gemeenschap gezegd dat, als je identiteit van dit soort domme wreedheden afhangt, je van mij samen met de moslims uit mijn land mag opsodemieteren. Nee, ik hoef dat geouwehoer van de-Joodse-slachters-zijn-veel-vakbekwamer-dan-de-islamitische niet te horen. En nee, antisemitisme is me vreemd. Als er iemand een verdediger van Israël is dan ikke eiges toch wel.

In het stuk van Vermeiren staan een hoop namen van personen en partijen. En misschien hoeft een Hollander dat niet allemaal te lezen, maar de conclusie wil ik u niet onthouden:

Maar wat nu? Als er één conclusie is die ik uit deze beschamende vertoning in het parlement, kan trekken, dan is het deze: het zijn niet langer de traditionele partijen die de wil van de bevolking eerbiedigen. Zij hebben zich, integendeel, juist tégen hun eigen burgers en kiezers gekeerd. Dat is niet alleen zo in dit dossier; het is een verschijnsel dat bij de volledige Europese politieke elite is vast te stellen (zie hierover onder meer Marc Reynebeau in De Standaard). Die (vaak niet eens democratisch verkozen) elite denkt blijkbaar dat ze kan doen of laten wat ze wil, zonder ook maar een beetje rekening te houden met de mening van de bevolking, die ze zou moeten vertegenwoordigen.

De partijen die daar wél nog rekening mee houden, worden door deze arrogante politici én door het overgrote deel van de media hooghartig weggewuifd als ‘populisten’ of ‘rechts-extremisten’. Dit kan maar op twee manieren uitdraaien: een democratische of een niet-democratische. In het eerste geval komen de ‘populisten’ electoraal aan de macht, wat nu al aan het gebeuren is met, bijvoorbeeld, de AfD in Duitsland. In het tweede geval breekt er een volksopstand uit tegen de gevestigde Europese politieke elite, en dreigen er chaos en burgeroorlog.

De eerste optie lijkt mij – vooralsnog – veruit de beste. Traditionele partijen hoeven niet meer op mijn stem te rekenen en de linkerzijde heb ik al jaren geleden definitief afgeschreven. Logischerwijze zullen het de ‘populistische’ partijen, zoals de AfD, de PVV van Wilders, het Front Nationale van Marine Le Pen of, in België, het Vlaams Belang zijn, die het tij zullen moeten keren. Ik hoop dan ook dat heel wat ontgoochelde en ontevreden kiezers hun die kans zullen willen geven.

Het alternatief is immers, vroeg of laat, oorlog.

(Tot slot daag ik vleeseters uit om de moed te hebben om dit videoverslag volledig uit te kijken. Vegetariërs en dierenvrienden hoeven niet te kijken, want die weten dit al lang.

Advertenties