terlouw-jan-guitig

Stuk in de Telegraaf van Naucicaa Marbe onder de titel

“Morele gezagscrisis heeft diepe oorzaken”

Ik citeer het houtsnijdende middenstuk en wie de rest wil lezen moet naar de Telegraaf.

marbe-nausicaa

“( . . .)

Jan Terlouw roerde die multiculturele kwesties niet aan. Dat is spijtig, want veel spanningen in de brievenbustouwtjesloze samenleving ontstonden door botsende culturen en elkaar venijnig bevechtende inzichten over oplossingen. Maar Terlouw speelde op veilig en negeerde de olifant in de kamer. Verder benoemde hij de oorzaken van de vertrouwenscrisis niet. Hij wees enkel de partijdeserteurs die in de Kamer blijven als oorzaak. Zij zijn gekozen op een programma, zei de oud-politicus, maar laten dat in de steek en dan denkt de burger: onbetrouwbaar! Ineens noemde Terlouw snerend de naam Monasch. Terwijl hij een paar seconden daarvoor het conformeren aan ’lijstjes invullen’ had gehekeld en het eigen initiatief had geprezen. Maar dat geldt kennelijk niet voor dissidente Kamerleden.

Zijn karige analyse raakte bovendien de kern van het probleem niet. De morele gezagscrisis, het wantrouwen in politiek en bestuur heeft diepe oorzaken. Zoals de afbraak van de verzorgingsstaat (en die prijkt op menig partijprogramma dat je van Terlouw niet in de steek mag laten), het justitieel apparaat dat het rechtvaardigheidsgevoel van de burger schendt, de inwisselbare smoelen van partijen. Maar ook de contraproductieve marktwerking in de zorg en de hoeveelheid corruptieschandalen bij de (semi)overheid, de onmin tussen de populistische revolte en dat deel van de bestuurlijke elite dat deze volksopstand denigrerend wegwuift. Ook het feit dat decennialang een realistische discussie over ingrijpende veranderingen door massa-immigratie onmogelijk was, waardoor zoveel beleid mislukte, speelt een rol. En zoveel meer. Begrijpelijk dat Terlouw niet alles kon opdreunen in de paar minuten die hij mocht volpraten. Maar hoe teleurstellend dat hij aan vrijwel alles voorbij ging. Zijn enige oplossing was een betere milieupolitiek, die zou jongeren weer vertrouwen in politici geven.

Zo eindigde wat als een oprecht en overtuigend pleidooi begon, met een warrige conclusie die, geheel in de traditie van de gewantrouwde politiek, de brandende kwesties onaangeroerd liet en de noden van veel burgers niet oppikte.

Wie het brievenbustouwtje als symbool van een betere samenleving oppoetst, moet zich ook afvragen waarom het verdwenen is. Dat komt niet door klimatologische, maar door sociale milieuproblemen. Doordat een breed gedeelde moraal verdwenen is in de tijd van ontzuiling, korte lontjes en de theedrinkpolitie. Door te lang verwaarloosde straatterreur en draaideurcriminaliteit, ook door Terlouws meeregerende D66. Maar kennelijk was het bij DWDD niet de bedoeling om verantwoordelijkheid te tonen. Dat touwtje moest vooral warme solidariteit in eigen kring opwekken.”

( . . .)”

_______________

Advertenties