Marcel Gelauff laat zich van zijn goede kant zien

Marcel Gelauff laat zich van zijn goede kant zien

“Mijn vermoeden luidt dat hoofdredacteur Marcel Gelauff en zijn paladijnen ten lange leste in de gaten hebben gekregen hoezeer het decennia-lange lieglasterlijk demoniseren van Israël de Jodenhaat bevorderde van Neder-Marokkanen en Neder-Turken en hun regressief-linkse bondgenoten.”

Bij haar aantreden op 1 januari 2012 als de nieuwe “NOS-correspondent voor Israël en de Palestijnse gebieden” liet Monique van Hoogstraten weten:

“In zo’n gepolariseerde samenleving spelen journalistieke vragen rond objectiviteit en beeldvorming bovendien een belangrijke rol. Ik hoop met mijn werk als correspondent bij te dragen aan inzicht in de standpunten en ervaringen van beide kanten.”

Ik heb haar steeds gevolgd en sinds januari 2013 haar grof lieglasterlijke Israël-demonisering aan de kaak gesteld. Met die demonisering stond ze in de traditie van eerdere “correspondenten” als Sander van Hoorn en Nicole le Fever. In mei 2016 presenteerde van Hoogstraten, voor zover ik weet, haar laatste grote “reportage” in het NOS-journaal. Ik fileerde die onder de titel

Rob Trip presenteerde de antisemitische vuiligheid van Monique van Hoogstraten weer met een uitgestreken gezicht

En vervolgens, na mei 2016, viel het Moniekje stil. Terwijl er toch niet minder gebeurde in dat “Palestijns-Israëlisch conflict” en terwijl ze, als er geen grote aanleiding was, toch altijd wel kleine insteekjes wist te vinden om het Journaal of Nieuwsuur te halen met haar antisemitische rotzooi.

De laatste keer dat het NOS-journaal niet heen kon om het nieuws uit Israël was bij de dood van Shimon Peres op woensdag 28 september. Er was een, allicht, leugenachtige terugblik op het leven van Peres in het journaal van die avond. Ik besteedde daaraan aandacht onder de titel:

Bij de dood van Shimon Peres liegt het NOS-journaal er weer op los

In dat stuk sprak ik mijn verwondering uit over het lange zwijgen van het Moniekje, van mei tot september 2016 immers, en in die reportage over Peres speelde ze bovendien slechts een heel klein rolletje. Presentator Jeroen Tjepkema las een tekst bij beelden voor en aan het einde was er geen stand-upje voor het Moniekje, maar slechts haar stem met een klein afsluitend monoloogje met haar NOS-logootje in beeld.

hoogstraten-peresDus in mijn stuk vroeg ik me af:

“Van Hoogstraten is een pure antisemiet, van wie we de laatste tijd weinig extreem eenzijdige pro-Palestijnse en Israël-bashende rotzooi in het NON-journaal hebben gezien. Zouden ze bij de hoofdredactie wakker zijn geworden en hebben ze het Moniekje even in de luwte gezet? Zou ik mogen hopen dat mijn analyses van de NON-journaal-vuiligheid die de Jodenhaat ook in Nederland zo bevorderen – en die soms wel 5.000 keer gelezen werden – daaraan hebben bijgedragen?”

Mijn vermoeden luidt dat hoofdredacteur Marcel Gelauff en zijn paladijnen ten lange leste in de gaten hebben gekregen hoezeer het decennia-lange lieglasterlijk demoniseren van Israël de Jodenhaat bevorderde van Neder-Marokkanen en Neder-Turken en hun regressief-linkse bondgenoten. Want ik zou me nog kunnen voorstellen dat een existentieel politiek conflict in Israël over de wetgeving aangaande Samaria-Judea te technisch is om aan het Nederlandse publiek uit te leggen – alhoewel daar via grof liegen toch ook best wel een vet stukje Jodenhaat uit te puren was geweest – maar van de “brandstichtings-intifada” dan wel “vuur-jihad“, het aansteken door Arabieren van grote branden in Israël, had toch veel ruimer melding gemaakt moeten worden dan het ene korte journaal-aitumpje dat ik voorbij zag komen. En was de grote vriendschap tussen de moordenaars Yasser Arafat en Fidel Castro bij de dood van de laatste niet een mooie gelegenheid geweest voor een stukje links-propagandistisch lieglasteren? Het kan natuurlijk ook zijn dat het Moniekje zo langzamerhand zelf niet meer in haar eigen leugens gelooft.

hoogstraten-monique-van-in-grote-verwondering
__________________

Advertenties