guernica-picasso

Onder het afwassen De Wereld Deugt Door kijken. Jeroen Krabbé over Picasso en boven het warme sop met een half oog op het plasmascherm – ik had bijna geschreven: op de beeldbuis – zinkt langzaam het besef in dat het enthousiasme van Jeroen Krabbé over Picasso geen enthousiasme maar hysterie is. En ik raadde al van tevoren dat het hysterisch hoogtepunt de “Guernica” zou gaan wezen.

En ja hoor. Jammer dat ik het verhaaltje in de toen nog Haagse Post niet heb uitgeknipt. Een politiek Tweede-Kamer-echtpaar heeft een pied-à-terre in Den Haag ingericht voor doordeweeks omdat hun eigenlijke huis ergens anders woont. De vrouw heeft – zonder enig idee te hebben dat het hier een schilderij betreft dat de gruwelen van het bombardement op Guernica moet oproepen – een forse replica van de blauwige prent boven het echtelijke bed gehangen omdat de leuke abstracte figuren zo mooi in de blauwige kleurstellingen van de rest van de slaapkamer passen. Die vrouw had dus geheel onbevooroordeeld gezien dat de “Guernica” van Picasso  geen reet te maken heeft met gruwelen en oorlog en dat het een aanstellerig kutschilderij is. Nou ja: dat afgebroken zwaardmes onderaan is een béétje oorlog, maar die schreeuwerd die het in zijn hand houdt kan net zo goed aan het klaarkomen zijn tijdens een lustmoord.

And now for something completely different. Vandaag ook een interview met Paul Cliteur bekeken over zijn nieuwe boek “Bardot, Fallaci, Houellebecq en Wilders“. Van Cliteur naar aanleiding van Mulisch (“De Aanslag”) geleerd dat je kan moorden uit naam van het Licht of uit naam van het Duister. Zoals in de oorlog de moorden op nazi’s door het Verzet in naam van het Licht werden gepleegd en de nazi’s hun moorden pleegden in naam van het Duister. Dan gingen de nazi’s weer onschuldigen vermoorden uit wraak om de Verzetsmoorden. Wiens schuld was dat dan? Van het Verzet? Nee: wie het gedaan heeft, heeft het gedaan.

Ieder is verantwoordelijk voor zijn eigen moorden. Sommigen vermoorden Duisterlingen uit naam van het Licht en anderen vermoorden Lichtdragers uit naam van de Duisternis. En als Wilders en Salman Rushdie met de dood bedreigd worden door de nazislam, dan is de nazislam schuldig en niet Wilders of Rushdie. Nou ik erover nadenk: Wilders en Rushdie hebben zelfs helemaal geen moslims vermoord. Dus de nazislam kan niet eens claimen uit wraak te handelen. Het enige wat Wilders en Rushdie hebben gedaan, is zeggen: de islam is Duister. Nou ja, van Rushdie kan je eigenlijk zelfs dát niet zeggen. Die is alleen een beetje oneerbiedig geweest jegens de nazislam. Ethische moraal-theologie is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk als je erover nadenkt

Ik ben vandaag een beetje van de vrije associatie. Mag wel, hè?

___________________

Advertenties