halalaas-schieten-1

HALALAAS schieten 2

Ze heten Hajar, Esmaa en Jihad, de zusters Alariachi. Wat zegt u? “Jihad”? Het komt niet aan de orde, maar het zal ongetwijfeld een naam zijn die verwijst naar de innerlijke strijd om zuiverheid die elke moslim moet voeren. Islam is eigenlijk heel erg New Age. Vat u wel?

Hieronder de definitie van Jihad volgens het hoogste wijsheidscollege ter wereld van de Soennitische islam, de school waartoe ISIS en de dames Aliarachi ook behoren: “indeed, it is an obligation for all muslims ( . . .) including fighting the infidels and breaking their spine through all possible means ( . . . ).”  En heb geen illusie: dit gesubsidieerde project van de dames – “NTR: speciaal: voor iedereen” – is onderdeel van de wereldwijde Jihad die de islam heer en meester moet maken in de hele wereld. Zie hier voor het YouTube-filmpje waaruit dit screenshot komt.

al-azhar-over-jihad

Ze hebben hun carrière als beroeps-Marokkanen weer opgepakt. In Nederland hebben we Moroccan Privilege zoals ze in Amerika Black Privilege hebben, dat wil zeggen: als je als zwarte in Amerika of als Marokkaan in Nederland ook maar het geringste talent hebt en je bent niet misdadig dan word je ontzien en omhooggeknuffeld. En als het helemáál meezit, zoals bij de “Meiden van Halal”, kan je zelfs goed verdienen in een loopbaan in de gesubsidieerde pure identiteits-business.

Ze zijn vooral ook beroepsmoslims, de zusters-meiden-mama’s van Halal. Niet in de zin van sharia-deskundigen waarover Hans Jansen zo mooi heeft geschreven, maar meer als wandelende reclame voor wat in feite een nazi-ideologie is. En bij wie de verderfelijkheid van die totalitaire en onhervormbare moordenaars-ideologie nog steeds niet is doorgedrongen, zijn ze inderdaad goeie reclame. Ze zijn fanatiek moslim en zitten tegelijk erg goed in hun vel. Dat kán dus. In Nederland althans. Eh . . . . . in Nederland althans nog wel. Dat wordt anders natuurlijk als de sharia echt aan de macht is, dan wordt het leven voor verreweg de meeste vrouwen een hel.

De dames hebben blijkbaar een wekelijks podium bij de NPO om de islam te promoten. Ik ga slechts een of misschien twee afleveringen bekijken en analyseren, want ik ben zo vrij zonder meer aan te nemen dat de rest van alle afleveringen dezelfde rotzooi is. Deze aflevering heeft tot thema:

“Hoe is hun leven [van de dames dus] vergaan, wat is er met Nederland en de moslims de afgelopen tien jaar gebeurd en wat met de mensen die ze toen hebben ontmoet?”

Nou, het leven van de dames is bepaald niet vergaan. Ze maken een geheel in de roomboter gebakken indruk. Geestelijk lijken ze me totale free-wheelers die alles zeker weten en onschokbaar leven in het Prachtgeloof van de Vrede.

Ze hanteren een voortdurende casual-vrolijke niks-aan-hand-toon. Deze drie beroeps-Marokkanen stralen voortdurend uit dat de islam heel gewóón is. Maar dat is niet zo. Zoals ik al zei: het is een vervloekte nazi-ideologie die al 1400 jaar tot op de dag van vandaag niks anders produceert dan oceanen van bloed, onderdrukking, achterlijkheid en stagnatie.

Vanaf 2:15 hebben de dames het over “discriminatie tien jaar later”. Onlangs schreef GeenStijl dat er ongetwijfeld ter redactie bij Pauw een gejuich moet zijn opgegaan toen ze een plat pratende blonde PVVster met tattoos hadden gestrikt om aan tafel af te zeiken. Op dezelfde wijze selecteren de halaldames – en wat zijn ze zelf tot in de puntjes verzorgd! – graag volkse wijven die discrimineren. Als deze reportage wordt gemaakt “10 jaar later” dan hebben we het dus over beelden uit 2006 die “geciteerd” worden. Daarin zien we ergens twee intens volkse en heel erg autochtone dames die hun woede niet kunnen bedwingen bij het zien van de halalse hoofddoeken. De halalse dames zijn daarover vol van beschaafde verwondering.

“Na Theo van Gogh ben ik voor het eerst in de tram gediscrimineerd. Uit het niets.”

Uit het niets.
Terwijl we toch op dat moment hadden gehad:
de aanslag op de Twin Towers op 11 september 2001
de aanslag op de metro van Madrid op 11 maart 2004 met 191 doden en 1857 gewonden
de moord op Theo van Gogh op 2 november 2004
En als het tram-incidentje niet echt vlák na de moord was, dan is er kans dat de aanslag op de metro van Londen op 7 juli 2005 met 52 doden en 700 gewonden óók al gepasseerd was.

En na dat alles zegt dit wijfje dus “uit het niets”. En zegt het bovendien in december 2016 met achter de rug Toulouse-Mohammed-Merah, Charlie-Hebdo, Bataclan, Nice, Orlando en enzovoort, enzovoort, enzovoort. Dan ben je toch niet goed bij je paas-ei?

Er is geen seconde sprake van enig blijk van bewustzijn dat die terreur bij deze woede-uitbarstingen moet worden ingecalculeerd. En dan hebben we het nog niet eens over de dagelijkse buurtterreur van Marokkanen en hun criminaliteit.

In het kader van de “discriminatie” zien we ook wijkagent Jonkers uit Dordrecht. Hij is in 2006 al een halve zachte. De dames gaan straathoekwerk doen in gezelschap van Jonkers en hebben politiemutsen op hun hoofddoeken gezet. Wellicht om het idee van Marcouch vast een beetje in de praktijk te brengen dat politie-agentes met hoofddoek moeten kunnen. We zien plusminus 2006 een zootje Marokkaanse boefjes van het bekende allooi. Jonkers doet net of het Ciskes de Rat zijn. Maar het is in werkelijkheid natuurlijk veel minder onschuldig. En in 2016 draagt Jonkers inderdaad een kogel- en steekvrij vest. Nee, dat hoefde tien jaar geleden nog niet, zegt hij. Hoor de verwondering in de stem waarin die ene halaldoek vraagt: (op 3:30)

“Wat is er gebéúrd in die tien jaar dat u hiermee moet lopen?”

Gut ja, wat zou er toch gebeurd zijn? Meer wapens op straat en ruwere zeden, zegt de agent.

Nee, het wild om zich heen schieten van de Mocro-maffia noemt-ie uiteraard niet. En radicaliserende jongeren? Ach de media blazen dat op. “De meeste jongeren daar is niks mee aan de hand.” En hij is bepaald ontroerd als hij “zijn jongens” tien jaar later opnieuw ontmoet. De ene, die twee jonge kinderen heeft, komt net uit de gevangenis.

Op 10:10 stelt een volkse autochtone dame “tien jaar later” vast dat ze nog steeds niks van de moslimische cultuur moet hebben en ze vraagt:

“Mogen jullie kinderen met een Hollandse man thuis komen?”

Goeie vraag zegt hoofddoek:

“Ik vind achtergrond absoluut niet belangrijk. Ik vind gelóóf wel belangrijk.”

Is de islam dan niet “achtergrond”? Ah, ik snap het al! Ze bedoelt met achtergrond etniciteit. Ze zegt dus: etniciteit maakt me niks uit zolang hij maar de nazislam aanhangt. En toch weet ik heel zeker dat ze niet met een zwarte man hoeft thuis te komen.

Dat het geloof belangrijk is, zien we als we bij de ouders van de hoofddoeken op bezoek gaan. Zegt die ene hoofddoek tegen haar ouders:

“Wij wilden per se zelf met een moslim trouwen, omdat we zelf geloven en niet alleen omdat we het met de opvoeding hebben meegekregen. En dus heb ik het eigenlijk nooit gevraagd: wat zouden jullie ervan vinden als ik met een niet-moslim zou thuiskomen.”

Mollig Moeke antwoordt:

halalaas-1halalaas-2halalaas-3halalaas-4

Een van de hoofddoeken:

“Wij zijn opgegroeid met islam. ( . . .) En dan komt een bepaald punt dat je er zelf voor kiest. Sta je er achter dan ga je ermee verder, sta je er niet achter dan ga je er niet mee verder.”

De waarheid is natuurlijk dat alle vormen van sociale terreur op een vrouw worden losgelaten die het waagt de islam de rug toe te keren. Ook in Nederland. Dat wijf zit snoeihard te liegen. En ik heb het idee dat ze zelf gelooft wat ze zegt. Dus hoe werken die hersens in dat welverzorgde hoofd in die luxe uitgevoerde lappen? Daar is dus echt iets ernstigs aan de hand in dat brein.

En die ene hoofddoek zegt dat allemaal op een toon – (kijkluister op 11:15) – die voortdurend gehanteerd wordt: gewóón, casual, niks aan de hand. En dan draait mevrouw het zelfs om:

“Er zijn vrouwen die ervoor kiezen om de islam te accepteren op een latere leeftijd: bekeerlingen die hebben het volgens mij ook héél moeilijk. Want mensen die accepteren niet van ze dat ze een andere geloof zijn gaan belijden. Dat snáppen mensen niet. Dat jij dat doet als je uit Marokko komt, prima, Turkije, ja dat snappen we nog wel, maar óns mensen, ons soort: nee dat kan niet!

Let op de zucht van geërgerde verbazing die ze in  de laatste vier woorden inbouwt! Het wijf, in smetteloos wit, raaskalt dus over “een ander geloof” of het de gewoonste zaak van de wereld is dat een autochtone vrouw een totalitaire moordenaars-ideologie gaat aanhangen die al 1400 jaar met elke vezel heeft geprobeerd de wereld waaruit zij voortkomt te onderwerpen via bloedige terreur.

En dan wordt er natuurlijk een autochtone “bekeerlinge” geïnterviewd. Haar moeder heeft inmiddels geaccepteerd dat haar dochter het Prachtgeloof van de Vrede is gaan aanhangen. Haar vader wil haar in het openbaar niet meer kennen. Ik zou haar totaal verstoten en ueberhaupt mijn huis niet meer binnenlaten. Nee, ik ben dan niet inconsequent: ik zou een dochter verstoten als ze naar het ergste Kwaad is overgelopen dat deze aardkloot ooit heeft gezien. Moeder Alariachi zou een dochter verstoten omdat zij dat absolute Kwaad van de islam de rug toekeert. Essentiëler kan een verschil niet zijn.

halalaas-de-bekeerlinge

De autochtone bekeerlinge

Op 13:35 beginnen de dames over de “moslim bucket list”, een to-do-lijstje dat elke moslim moet afwerken. Ik weet best veel van de islam, maar dat heb ik nog nooit gehoord. In elk geval zijn het allemaal wel vaardigheden die bij de Jihad van pas kunnen komen. Maar de dames brengen het onder het mom van lichamelijk verzorging:

“Als moslim moet je goed voor je lichaam zorgen. Want dat heb je in bruikleen en moet je teruggeven. Nou, en daar horen bepaalde vaardigheden bij. Die vaardigheden dat zijn worstelen, zwemmen, paardrijden, hardlopen, schermen en om te leren jagen.”

Het zou ook nog eens best zo kunnen zijn dat ze het gewoon verzinnen om lekker gesubsidieerd te gaan paardrijden, schermles te krijgen en te gaan kleiduiven schieten. En dat alles onder het motto: je moet die kafirs laten betalen voor de gevechts-opleiding die je dadelijk tegen hen gaat gebruiken.

De kleiduiven-schiet-instructeur meent dat “wij” die hoofddoek “hier” niet gewoon vinden, maar dat “wij” gedwongen worden het gewoon te gaan vinden “omdat jullie komen”. De dames benadrukken natuurlijk dat die hoofddoek aan hun ziel zit gebakken. En dan komt er (op 16:40) een monoloogje van de sneeuwwitte hoofddoek:

halalaas-hoofddoekmonoloog

“Dat de hoofddoek nu nog een issue is, vind ik echt zó níét 2016, of 17, of 18. Het is echt klaar. ( . . .) Ik heb gewoon hoofddoek op. Ik wil me bedekken. Dit wil ik. Dat is mijn vrije keus. Punt. Ik ben er wel een beetje klaar mee. Ik vind dat echt Ayaan-Hirsi-Ali tijd hoor!” Lóóóng time ago!

Ja, dat is de mentaliteit van de dames. Even een klein semantisch puntje. Ze zegt “ik wil me bedekken”, alsof het over haar reet gaat, maar het gaat gewoon over extreem in de lappen met die hoofddoek waarvan de moslims weten dat elk exemplaar een wandelende vlag in de straten van het vijandige Westen is.

Je moet eens kijken wat voor nare kop ze trekt en beluisteren wat voor arrogante toon ze aanslaat. Denk aan het partijprogramma van DENK dat openlijk aanpassing eist van de Nederlandse cultuur aan de islam. Je zag het ook bij Salahedinne Benchikhi aan tafel bij Pauw van de week, namelijk vól brutaliserend zeggen: wen er maar aan! In de Vlaamse krant “De Morgen” verscheen 5 december een interview met de zusjes waarboven als kop stond:

De Mama’s van Halal: “Je hebt ons maar te accepteren”

Het arrogante wijf heeft het over “Ayaan-Hirsi-Ali-tijd” alsof het de Middeleeuwen zijn. Maar daar is ze zelf in blijven hangen. De islam heeft in 1400 jaar wereldwijd geen enkele ontwikkeling doorgemaakt of het moest zijn dat het extremisme nog wijder verbreid is geraakt.

En de autochtone Nederlander die de islam voor een nazistische roofmoordenaars-ideologie houdt, die dient dus te accepteren dat het symbool van dat vervloekte totalitarisme op elke straathoek in zijn smoel gewreven wordt? Wordt het niet eens tijd om te zeggen dat WIJ er klaar mee zijn? Ik zou zeggen: flikkersteenstraal toch naar een van die gore (Pakistan) of steriele (Arabierië) helleholen waar je helemaal onder geestverwanten bent.

Vanaf 22:15 kunt u kijken naar een item dat “Wij willen Wilders” heet en dat heeft nog sterker die casual-niks-aan-de-hand-heel-gewoon-toon. Lekker leuk geiten. Naar de Tweede Kamer en daar met de parlementaire pers Wilders gaan staan opwachten om hem aan te klampen. Wilders loopt hen straal voorbij. Goed gedaan Geert.

______________

Advertenties