jansen-waarom-mag-israel-niet-bestaan

Zoekend naar een tekst om het jaar mee af te sluiten, stuitte ik op een toespraak van Benno Barnard uit maart 2015 en herinnerde me weer hoe stilistisch voortreffelijk die was en is. En omdat de rede inhoudelijk ging en gaat over de twee voornaamste – en verknoopte –  fenomenen in de huidige wereld – Israël en de islam – besloot ik dat de keus onontkoombaar was. Een bijkomend voordeel is dat er dan ook eens een keer elegant en moeiteloos polemisch proza op mijn site staat en niet dat schuimbekkende gehark van mezelf.

Deze rede – want het is een echte rede – is alleen al duizend keer meer waard dan het hele essayistische oeuvre van een dwaallicht als Bas Heijne, die de P. C. Hooftprijs wél heeft gekregen. Barnards rede is uitgesproken bij de presentatie van een heel dik boek over Israël & Jodenhaat dat geschreven is door theoloog Hans Jansen. Dus niet door de op 5 mei 2015 overleden ándere Hans Jansen, die Arabist was.

Theoloog Hans Jansen

Theoloog Hans Jansen

Het boek en de rede van Barnard hebben dezelfde vraag tot titel “Waarom mag Israël niet bestaan in het Midden-Oosten?”.

Benno Barnard

Benno Barnard

Dames en heren,

Hans Jansen heeft een verpletterend boek geschreven, ook letterlijk, want het telt duizend pagina’s en je kunt er een vijand mee doodslaan, als met een ezelskaakbeen. Het heet “Waarom mag Israël niet bestaan in het Midden-Oosten?” en dat is een goeie vraag. Een dubbele vraag zelfs: waarom mag Israël van de islamitische staten niet bestaan, maar ook: waarom mag het van een deel van de westerse elite niet bestaan?

Aan dit fenomeen moest ik denken toen ik onlangs de Israëlische ambassade in Brussel bezocht. Die ambassade is noodgedwongen een fort, gelegen in een afgesloten zijstraat vol betonblokken, bewaakt door para’s met hun machinegeweer als een baby op de buik, en het gebouw zelf omringd door een veiligheidsmuur, bezet met tientallen cyclopenogen. Maar binnen grijnst iedereen naar je, zegt sjaloom en maakt grapjes.

En zo is het een metafoor van Israël zelf.

Weer thuis moest ik terugdenken aan de Zesdaagse Oorlog. Nog zie ik mijn ouders bij de radio zitten (wij hadden geen televisie), en weer zie ik de opgeheven vuist van mijn vader toen hij uitriep: ‘Verdomd, verdomd, ze hebben ze de woestijn in gedreven!’ De tranen stroomden over zijn wangen; het was voor hem een nieuw Duitsland dat verslagen was.

Na 1967 en zeker na de oorlog van 1973 is de sympathie die in Nederland voor Israël bestond geleidelijk omgeslagen. Ik ga die ontwikkeling hier niet uitdiepen – maar feit is dat er een krachtige Palestina-lobby bestaat, die gesteund wordt door de hersenen en de grote mond van linkse intellectuelen en de nog grotere mond van hier levende moslims.

Een paar voorbeelden. De voormalige katholieke Nederlandse premier Dries van Agt heeft op ieder beschikbaar dak staan schreeuwen hoe slecht Israël wel niet is en dat wij dringend met die aardige, redelijke mensen van Hamas moeten gaan praten maar niet met Geert Wilders. Op de VRT heb ik horen verklaren dat er in 1948 ‘miljoenen’ Palestijnen zijn verjaagd. In Den Haag demonstreerden een stuk of twintig in boerka gehulde dingen voor het meest gemaltraiteerde woord dat er bestaat: vrijheid. Een van de dingen schold een aanwezige journalist uit. Het ding noemde hem: Jodenhond. En de Belgische ‘Dichter des Vaderlands’ Charles Ducal gunt de Joden beslist geen vaderland en publiceerde een stuitend antisemitisch gedicht (ik schreef erover in Joods Actueel).

Tegen al deze mensen zeg ik: ‘Bent u tegen Israël? Heel goed, maar dan kunnen wij geen vrienden zijn, ook al bent u ongetwijfeld intelligent genoeg om uw antisemitisme als anti-zionisme te camoufleren en dom genoeg om het zelf niet meer als Jodenhaat te herkennen.’

Antisemitisme is de ongrijpbare substantie waarin het Kwaad zich heeft samengetrokken – het is de duivel die zijn mond niet kan houden. Maar omdat de duivel erg sluw is, heeft hij zich nu verstopt in dat o zo misleidende begrip ‘antizionisme’.

De Europese decadentie bestaat erin dat de Europese intelligentsia in meerderheid niet wil begrijpen dat ‘de Palestijnse kwestie’ helemaal niet over land gaat, maar een pan-Arabisch en pan-islamitisch project is Israël te vernietigen. Het makkelijkste kan men dat demonstreren aan de hand van beelden uit een groot land dat een vredesakkoord met Israël heeft, Egypte namelijk.

Tijdens de recentste Gaza-oorlog stonden er Egyptenaren te demonsteren tegenover de Israëlische ambassade in Cairo. Op hun borden stonden swastika’s en teksten als ‘The Gas Chambers Are Ready’. Mensen als Dries van Agt en Lucas Catherine en hun geestverwanten begaan een misdaad door daarover te zwijgen.

Die borden illustreren datgene wat Hans Jansen in zijn boek bewijst: dat Israël wordt omringd door Jodenhaat. Ik citeer pagina 597:

‘Het afschilderen van zionisten en Joden als “de afstammelingen van apen en zwijnen”, dat wereldwijd een traditioneel thema is in de islam (in Koran, Hadith, exegese van Koran en in preken van imams), maar in het verleden van geen praktische betekenis voor de omgang met Joden, werd pas relevant na de zesdaagse Oorlog en is de laatste jaren in de Arabische en islamitische wereld in de media, als gevolg van de Tweede Intifada, zeer wijd verspreid.’

Tijdens die laatste Gaza-oorlog braakten de leden van de linkse moskee de gebruikelijke rituele vervloekingen uit, die een diep antisemitisme bevredigden. Dat Israël – altijd in reactie op agressie – uitsluitend militaire doelwitten aanviel en Hamas systematisch civiele . . . ach, hoe convenabel dit te vergeten.

Met enkelen van hen poogde ik een gesprek te voeren over de ware aard van Hamas. Dat gesprek was onmogelijk. Palestijnen waren zielig. Het westen deed lelijk tegen ze. En de Joden bedreven apartheid, genocide en nog een aantal verwerpelijke dingen. De Europese Unie moest Israël onverwijld boycotten.

Dat laatste is eenvoudig de moderne variant van wat leden van de Sturmabteilung en rancuneuze kleine Duitse burgermannetjes in de jaren dertig op Joodse winkelruiten kalkten: “Kauft nicht bei Juden!”

Waarom willen hoogopgeleide linkse mensen niet inzien wat de ware aard van Hamas is? Wat verklaart het monsterlijke verbond tussen hele en halve Europese communisten en bloeddorstige, vrouwenhatende gekken met een middeleeuws wereldbeeld?

Ik denk dat ik het antwoord ken. Hamas (en de hele islamitische wereld) poseert met een zeker dramatisch talent als slachtoffer, en links is van oudsher dol op slachtoffers. Bovendien koestert ook Hamas een utopie. En utopisten herkennen hun soortgenoten, net als honden. In de utopie van Hamas is de wereld een plek die gezuiverd is van Joden – om die paradijselijke toestand te verwezenlijken is bijvoorbeeld de moord op Joodse kleuters wenselijk, want die groeien anders toch maar op tot soldaten van de Zionistische Entiteit. Ik vertel hier geen sick joke, het maakt deel uit van het strijdplan van Hamas. Ondertussen worden Palestijnse kinderen uit de Gazastrook in Israëlische ziekenhuizen gratis behandeld.

In de islamitisch-fundamentalistische utopie begint alles dus met het uitroeien van de Joden. Dit vervelende aspect van de Palestijnse droom wordt door de westerse utopisten luidkeels verzwegen. Het toejuichen zou hen ook te zeer in verlegenheid brengen, al heb ik zo het idee dat sommigen onder hen in stilte vinden dat de Joden hun ondergang aan zichzelf te danken zouden hebben – dat laatste geheel in de traditie van grote Europese antisemieten als graaf de Gobineau en H.S. Chamberlain.

Maar er is ook dit aspect: de mogelijkheid de Joden ervan te beschuldigen zich ‘als nazi’s te gedragen’ en een ‘Palestijnse holocaust’ te organiseren (want al deze stuitende aantijgingen lees je) ontslaat de linkse Gutmensch van dat knagende, onuitstaanbare schuldgevoel over ons antisemitische Europese verleden.

Maar het is allemaal nog veel erger. De grootste schok die Hans Jansen ons in zijn boek bereidt is deze: de extremistische visie van Hamas, Iran, Hezbollah, IS, de zelfmoordenaars . . . is die van een overweldigende meerderheid van de moslims. Dat begint met het onderwijs: iedere volgende generatie zal de Joden even enthousiast haten als de vorige. Ik geef u ter illustratie de titel van de hoofdstukken in het boek van professor Jansen betreffende het onderwijs in het Midden-Oosten:

-Onderwijs van Israëlische regering in dienst van vreedzame coëxistentie van Palestijnen en Israëliërs

-Onderwijs van autoriteiten in Syrië moedigt leerlingen aan om Israël in heilige oorlog te vernietigen

-Onderwijs van autoriteiten in Saoedi-Arabië moedigt leerlingen aan om Israël in Jihad te vernietigen

-Onderwijs van autoriteiten in Egypte moedigt leerlingen aan om Israël in jihad te vernietigen

-Onderwijs van Iraanse Islamitische Republiek moedigt leerlingen aan om Israël in jihad te vernietigen

Ben ik, is Hans Jansen een vijand van de islam? Welnu, ik zal eens een vijand van de islam aan het woord laten. Het betreft een commentaar op Hamas:

‘Voor de moslims is doden een vrijetijdsbesteding. En als ze geen vijand vinden om te doden, doden ze onder elkaar. Het is onmogelijk dat een volk dat zijn kinderen opvoedt met de dood en het martelaarschap, en dit om zijn schepper te behagen, tegelijkertijd de liefde voor het leven onderwijst.’

Woorden van een Arabische vrouw, Wafa Sultan, een Syrische sociologe, werkzaam in de Verenigde Staten.

De gevaren die Israël bedreigen zijn gevaren voor hele westerse wereld. De islam heeft voldoende fundamentalisten om ons langdurig in een oorlogssituatie te houden. En Israël is het ideologische front, ook wanneer daar niet de facto gevochten wordt, zoals momenteel. Het moslimfundamentalisme is ons aller vijand. Maar het is moeilijk voor ons, hedendaagse Europeanen, om nog een vijand te herkennen. Niet alleen de oikofobie, de uit vage onlustgevoelens geboren afkeer van de eigen beschaving, maar ook de psychologie heeft onze beschaving ondermijnd. Van de psychologie mag je met een beschuldigende vinger naar je ouders wijzen, maar niet naar een vijand. Vijanden zijn mensen die zelf door hun ouders zijn misvormd en hen treft dus geen schuld.

Overdrijf ik? Toen ik in 2010 fysiek te maken kreeg met de intolerantie van de islam – Sharia4Belgium verhinderde toen een lezing van mij aan de Universiteit van Antwerpen – hoonde de linkse pers mij: ik had het zelf gezocht. Inmiddels blijk ik nog veel meer gelijk te hebben gehad dan ik toen al vreesde: de leden van Sharia4Belgium zitten in de gevangenis of hebben zich bij IS aangesloten. En ten bewijze van de islamitische intolerantie hebben wij hier, vandaag, in een West-Europese stad, in het jaar 2015, zwaarbewapende para’s voor de deur nodig.

Maar niet alleen jihadisten zijn onze vijanden, ook al die andere Jodenhaters en Israëlverketteraars zijn dat, van Lucas Catherine tot Abou Jahjah. Toen Bart De Wever opriep om Joodse instellingen te beschermen met de hulp van het leger, tweette Abou Jahjah in afschuwelijk Nederlands: ‘Waar was je leger toen Hans van Temsche Allochtonen en kinderen in klare daglicht in Antwerpen neerknalde?’ De tweet werd verzonden ter attentie van ‘Zionistenpijper’.

Ik geloof niet dat we hieruit kunnen afleiden dat De Wever de bedoelde seksuele handeling soms met een zionist verricht, maar wel dat iemand die de Joodse gemeenschap wil beschermen in de ogen van Abou Jahjah een zionist is. Wat betekent dat de leden van de Joodse gemeenschap dan a fortiori zionisten zijn, met andere woorden: slechte mensen die je gerust mag doodschieten.

Op pagina 847 van zijn boek citeert Hans Jansen Al-Jazeera, een zender waarvan de meeste westerlingen menen dat die het Arabische fatsoen vertegenwoordigt. In een bepaalde talk-show ging het ‘over deze interessante vraag: “Is zionisme slechter dan nazisme?” Dr. Faisal al-Qassam, de gespreksleider, verwoordde in het debat de mening van een kijker die had geëmaild:

De zonen van Sion, die onze God heeft getypeerd als de zonen van apen en zwijnen, zullen niet worden afgeschrikt tot dat er een nieuwe holocaust plaatsvindt (in het Midden-Oosten), die álle Joden in één keer zal uitroeien, tezamen met onze verraders (degenen die nu met hen collaboreren, het schuim van de islamitische natie).

Zo wordt zelfs in de amusementsindustrie in de landen rondom de staat Israël de virulente haat tegen Israël aangewakkerd.’

Wat is dat eigenlijk, een zionist? Een Jood die voor het eerst in 2000 jaar terugschiet?

Terug naar antizionisme in het westen. Als je tegen Israël bent, ben je tegen de Joden, ook al weet je dat niet van jezelf. De alliantie met ‘alle joden aan het gas’ roepende moslims in onze straten tijdens de laatste Gaza-oorlog is natuurlijk vervelend voor linkse intellectuelen. Met het oog op dat probleem hanteren ze de semitisch-semantische methode: ze verklaren dat ze helemaal niet antisemitisch zijn maar enkel antizionistisch. Dat komt op hetzelfde neer als zeggen dat je niets tegen de Frans-taligen hebt maar enkel iets tegen België – alleen duizend keer erger.

Het geeft ze in hun eigen ogen het recht allerlei clichés over Israël te verkondigen, een terreurstaat waar handen worden afgehakt en vrouwen gestenigd en waar je veertig zweepslagen krijgt als je betrapt wordt met een glas wijn; het land ook dat een aardige, efficiënte man als Adolf Eichmann zomaar heeft opgehangen, terwijl hij toch niets anders had gedaan dan wat vele extremisten in het Midden-Oosten maar al te graag zelf zouden willen doen.

Ik geef u één schokkend citaat (in het boek vindt u er honderden en nog eens honderden) dat Hans Jansen ons aanreikt op pagina 149:

Op 24 april 1961 publiceerde de Jerusalem Times (een Engels dagblad in Jordanië) een open brief aan Eichmann. In deze brief wordt Eichmann als organisator van de genocide op zes miljoen Joden in Europa van harte gelukgewenst, omdat hij door de vernietiging van de Europese Joden de gehele mensheid een grote dienst heeft bewezen. Aan het einde van deze brief lees ik: “Ik ben er zeker van: op een dag zal het Eichmannproces in Jeruzalem worden besloten met de liquidatie van de overgebleven zes miljoen Joden.” Abdullah al-Tal, lid van de Jordaanse senaat, typeerde Eichmann als een martelaar en protesteerde tegen de wijze waarop de Joden Hitler en de nazi’s door het slijk haalden. Hij zei onder meer: “Hitler heeft met de Joden gedaan wat men in het verleden vele generaties lang met hen deed: ze werden gedood, verbrand en verbannen uit landen waar zij mensen hadden verraden en bedrogen.

Op YouTube stond tijdens de laatste Gaza-oorlog een filmpje waarin Hamas de Palestijnen oproept de dood te omhelzen en een menselijk schild te vormen. De gesneuvelde Hamasleider Nizar Rayan stuurde een van zijn eigen zoons op zelfmoordmissie (zonen genoeg, hij had toch vier vrouwen). Hoe zouden Israël en het westen met dit wereldbeeld ooit tot enig redelijk vergelijk kunnen komen? Hoe kun je vrede sluiten tussen twee partijen als de ene de andere wenst te vermoorden?

Intussen krijgen de schaarse apologeten van Israël altijd de nederzettingenpolitiek naar hun hoofd gesmeten. Over die kwestie van land staat iets erg behartigenwaardigs op pagina 858 van Hans Jansens boek:

(…) niet alleen volgens Hamas en andere terroristische organisaties, maar ook volgens de Pales¬tijnse Autoriteit, gaat het Israëlisch-Palestijnse conflict niet in eerste instantie over een grensconflict maar eerder over een onverzoenlijke godsdienstoorlog. Want de Palestijnse godsdienstige en academische leiders onderwijzen in het openbaar dat het Israëlisch-Palestijnse conflict deel is van de onverzoenlijke oorlog van de islam tegen de Joden. Om dit standpunt te rechtvaardigen, citeren Palestijnen onophoudelijk islamitische bronnen volgens welke het een religieus dogma zou zijn om Joden te haten en het vermoorden van Joden zelfs de wil van Allah.

We kunnen nu nogmaals de beroemde woorden van Golda Meir herhalen, uit haar autobiografie “My Life” (1974):

Ik heb er nooit aan getwijfeld, geen ogenblik, dat het werkelijke doel van de Arabische staten altijd de totale vernietiging van de staat Israël is geweest, en dat is het nog. En dat zelfs als wij ver achter de linies van 1967 tot een miniatuur-enclave waren teruggetrokken, zij toch zouden hebben geprobeerd die uit te roeien en ons tegelijkertijd.

Veertig jaar later, schrijft Hans Jansen, is er niet veel veranderd.

Dames en heren,

Ik feliciteer Hans Jansen met zijn historische boek. Het is een meesterwerk, dat een bijna onverdraaglijke bewijslast over de islamitische haat tegen de Joden en Israël bevat. Het bestaat dan ook voor de helft uit bronnenmateriaal, citaten die onweerlegbaar bewijzen wat al die linkse activisten niet willen weten en die u maar niet boven uw ontbijt moet lezen, tenzij u over een uitzonderlijk sterke maag beschikt.

Nu moet hij nog een pamflet van twintig pagina’s publiceren, waarin dit alles wordt samengevat. Dat moet vervolgens in het Engels en het Arabisch worden vertaald en in de halve wereld worden uitgedeeld.

Ik dank u.

Benno Barnard

behrendt-dit-moet-weg-israel_li

_________________

Advertenties