obama-en-netanyahu-op-jeugdiger-leeftijd

Netanyahu en Obama zijn ongeveer van dezelfde leeftijd

In het stuk waarin Caroline Glick vorige week afscheid nam van Obama, stelt zij dat Obama een zeer “transparant” presidentschap achter de rug heeft en dat hij in de speech die hij in juni 2009 in Cairo hield de plannen uiteen heeft gezet die hij met de wereld had en . . . . . . . dat hij woord gehouden heeft.

Het onderstaande is een vertaling-bewerking van dat stuk van Glick.

Zou hij het allemaal weer zo doen, met de kennis van nu, gezien wat er in het Midden-Oosten gebeurd is? “Absoluut”, antwoordde Obama in een recent vraaggesprek met de Israëlische journaliste Ilana Dayan.

Inderdaad weigeren Obama en zijn geestverwanten in te zien hoeveel dood, vernietiging en chaos Obama’s in 2009 in Cairo aangekondigde politiek van islamofilie en Israëlhaat te weeg heeft gebracht

In die Cairo-speech verklaarde Obama dat het Westen tegen de moslimwereld had gezondigd door kolonialisme en racisme. En het Westen moest dat verleden  goed maken. De aanslag op de Twin Towers was wel verkeerd geweest, maar dat was niet gedaan door de echte islam. Obama prees prees “de Heilige Koran” drie keer en citeerde er bewonderend uit. Hij wijdde lyrische woorden aan al die grote verzonnen bijdragen van de islamitische beschaving aan de wereld. De islam had altijd al bij Amerika gehoord, zei hij.

Obama beloofde dat hij Amerikaanse troepen in Afghanistan zou houden, met de opdracht aardig te zijn voor moslims en aan de Afghanen een hoop geld te geven. En dit is zijn opdracht steeds gebleven.

Over Israël zei hij dat het was opgericht om het Europese schuldgevoel na de Holocaust te delgen. Dat betekent: Israël is een product van het Europese kolonialisme, precies zoals Iran en Hamas claimen.

In tegenstelling daarmee waren de Palestijnen nu juist de oorspronkelijke bewoners van het land en de eerste slachtoffers geweest van het schuldige post-Holocaust-geweten van het koloniale Westen. Hamas verzet tegen Israël is legitiem, zo gaf hij aan. En door over het einddoel van Hamas te zwijgen – de verdwijning van Israël –  maakte Obama duidelijk dat hij het eens was met dat einddoel en alleen problemen had met de terreur voor het bereiken van het doel.

Obama’s niet-vetoën van resolutie  2343, zijn pogingen om Israël te dwingen tot het accepteren van de Hamas staakt-het-vuren-eisen tijdens Operatie Protective Edge in 2014, zijn consequente eis dat Israël zijn rechten moest opgeven in Judea en Samaria en ook in Jeruzalem, zijn minachting voor Netanyahu en Likoed: dat was allemaal  expliciet of impliciet aangekondigd in zijn Cairo speech.

In het publiek zaten die dag in Cairo prominente leden van de Egyptische Moslimbroederschap. Toenmalige Egyptische president Hosni Mubarak zag in  het aandringen van Obama dat de Moslimbroeders werden uitgenodigd terecht een vijandige daad. En boycotte de speech en weigerde om Obama te begroeten op de luchthaven van Cairo. Twee jaar later steunde Obama de omverwerping van Mubarak en de opkomst van de Moslim Broederschap om hem te vervangen

In Cairo sloot Obama dus de Moslim Broederschap en zijn Palestijnse tak Hamas in de armen, noemde Israël een koloniaal implantaat en de Amerikaanse claim op wereldleiderschap onterecht.

Inzake Iran was Obama in Cairo ook al duidelijk: hij zei dat hij de ayatollahs ging appeasen door de voortgang van hun illegale “vreedzame” nucleaire programma mogelijk te maken van. En hij zou ervoor gaan ijveren dat Amerika en de rest van de leden van de globale nucleaire club zijn nucleaire wapens zouden gaan vernietigen. In de daaropvolgende jaren hakte hij inderdaad flink in de nucleaire slagkracht van Amerika.

Na de toespraak van Obama in Cairo in 2009  kan niemand zich verbazen dat hij anno 2017 de overdracht van 116 ton uranium aan Iran goedkeurt. En dat hij toekijkt hoe Iran in Irak, Syrië, Libanon en Jemen de macht overneemt. Of dat hij een vliegtuig vol cash-geld stuurt aan het regime om vier Amerikaanse gegijzelden los te krijgen. Of dat hij passief blijft tegenover herhaalde Iraanse daden van agressie tegen de Amerikaanse marineschepen in de Straat van Hormuz. Dank zij Obama is Iran de nieuwe hegemoon in het Midden-Oosten en op weg een nucleaire macht te worden. Dank zij Obama is Rusland opnieuw een machtsfactor in de regio geworden. Obama is een geweldige ideologische hulp geweest bij het vestigen van de islamitische dictatuur van Erdogan in Turkije, die nu op het punt staat een alliantie met Rusland aan te gaan en de NAVO los te laten.

Om het nog eens dunnetjes over te doen in het Engels, hieronder het buitenlandse-politiek-gedeelte uit een speech die Donald Trump in Augustus 2016 in Youngstown Ohio hield. Hij stelt gaandeweg in die speech hetzelfde vast als Caroline Glick:

“Perhaps no speech was more misguided than President Obama’s speech to the Muslim World delivered in Cairo, Egypt, in 2009.”

Dit had Trump te zeggen over Obama’s buitenlandse politiek:

The rise of ISIS is the direct result of policy decisions made by President Obama and Secretary Clinton

Let’s look back at the Middle East at the very beginning of 2009, before the Obama-Clinton Administration took over.

Libya was stable.

Syria was under control.

Egypt was ruled by a secular President and an ally of the United States.

Iraq was experiencing a reduction in violence.

The group that would become what we now call ISIS was close to being extinguished.

Iran was being choked off by economic sanctions.

Fast-forward to today. What have the decisions of Obama-Clinton produced?

Libya is in ruins, our ambassador and three other brave Americans are dead, and ISIS has gained a new base of operations.

Syria is in the midst of a disastrous civil war. ISIS controls large portions of territory. A refugee crisis now threatens Europe and the United States.

In Egypt, terrorists have gained a foothold in the Sinai desert, near the Suez Canal, one of the most essential waterways in the world.

Iraq is in chaos, and ISIS is on the loose.

ISIS has spread across the Middle East, and into the West. In 2014, ISIS was operating in some 7 nations. Today they are fully operational in 18 countries with aspiring branches in 6 more, for a total of 24 – and many believe it is even more than that. The situation is likely worse than the public knows: a new Congressional report reveals that the Administration has downplayed the growth of ISIS, with 40% of analysts saying they had experienced efforts to manipulate their findings.

At the same time, ISIS is trying to infiltrate refugee flows into Europeand the United States.

Iran, the world’s largest state sponsor of terrorism, is now flush with $150 billion in cash released by the United States – plus another $400 million in ransom. Worst of all, the Nuclear deal puts Iran, the number one state sponsor of Radical Islamic Terrorism, on a path to nuclear weapons.

In short, the Obama-Clinton foreign policy has unleashed ISIS, destabilized the Middle East, and put the nation of Iran – which chants ‘Death to America’ – in a dominant position of regional power and, in fact, aspiring to be a dominant world power.

It all began in 2009 with what has become known as President Obama’s global ‘Apology Tour.’

In a series of speeches, President Obama described America as “arrogant,” “dismissive” “derisive” and a “colonial power.” He informed other countries that he would be speaking up about America’s “past errors.” He pledged that we would no longer be a “senior partner,” that “sought to dictate our terms.” He lectured CIA officers of the need to acknowledge their mistakes, and described Guantanamo Bay as a “rallying cry for our enemies.”

INSTANT UPDATE:

Op Opiniez is een paar minuten geleden de vertaling van het stuk van Caroline Glick verschenen dat ik hierboven vrij heb bewerkt. Lees: “Obama koos de kant van de islam tegen Israël

_________________

Advertenties