slaats-jonas-de-verwondering

Alain Verheij is een Nederlandse Grefo, islamofiel, snotneus, nitwit, zelfmanifestant en “theoloog” die ik hier en hier heb gefileerd en Hafid Bouazza deed het hier.

Jonas Slaats idem dito maar dan Vlaams en “katholiek”.

Jonas Slaats is pas 37 en heeft toch al een rijk spiritueel leven achter de rug, dat vooral een zoektocht is geweest naar zijn eigen diepste innerlijk. Een levenshouding die helemaal past in die “linkse” mindset waarin het streven naar een fijn gevoel in het eigen hoofd en verdere organisme het hoogste doel is. Ga eens kijkluisteren naar zijn gesprek met Annemiek Schrijver in “De Verwondering” dan hoorzie je wat ik bedoel. Die mevrouw Schrijver had eerder een religieus invoelings-programma dat “Het Vermoeden” heette en waarvan ik de weekdierlijke foutheid hier heb beschreven.

Ik heb het dezer dagen te druk met het vertalen van een stuk serieuze geschiedschrijving over het nazistische karakter van de islam, dus ik ga het stuk dat Slaats in het Vlaamse “Knack” publiceerde niet fileren. Ik beweer slechts argumentloos dat het levensgevaarlijk en naïef kleutergelul bevat over de islam. Op dezelfde wijze dus als Slaats in “Knack” zijn beweringen geheel feitenvrij doet.

Ik had gisteren nog nooit van Jonas Slaats gehoord, en u wellicht ook niet, dus ik citeer uit zijn zelfpresentatie:

“Drie jaar lang voerde Jonas ook verschillende openhartige gesprekken met invloedrijke moslimgeleerden en artiesten. Van Jakarta tot New York en van Londen tot Lahore, ontmoette hij allerhande imams en mystici, academici en feministen, punkers en poëten. Deze interreligieuze gesprekken op het kruispunt van cultuur, religie en maatschappij werden  uiteindelijk gebundeld in het boek Soefi’s, Punkers & Poëten: Een christen op reis door de islam.  Het einde van deze ‘reis’ was echter meteen het startpunt voor nieuw onderzoek en de resultaten van dat verdere onderzoek kwamen terecht in zijn boek Fast Food Fatwa’s: over islam, moderniteit en geweld.

slaats-fast-food-fatwasZiet u wel? Sociologisch, politiek, psychologisch én theologisch. “Historisch” ontbreekt. Zal ik eens één suggestie aan Slaats doen om die historische lacune op te vullen? Robert R. Reilly “The Closing of the Muslim Mind”, hier besproken door Raymond Ibrahim en waarvan ik ooit dit zei:

“Ik wist wel dat de moslimische wereld sinds 1400 jaar een wrede hel is en ook dat er ergens tussen het jaar 800 en het jaar 1100 een kans is geweest dat ze een begin hadden kunnen maken met humanistisch-worden. Ik wist ook dat zulks niet is gelukt. Reilly legt uit hoe via dogmadenker Al-Ghazali in de moslimische wereld een cultuur is ontstaan van onversneden wrede krankzinnigheid. Reilly noemt het anti-rationalisme, maar dat is hetzelfde. Het komt erop neer dat moslims, vanwege het feit dat Allah alles in volstrekte willekeur bepaalt, geen verband meer zien tussen oorzaak en gevolg. Ze kunnen eigenlijk gewoon niet meer denken en hebben zich volledig overgegeven aan de nazistische massamoordenaarsleer van die slavenhaler die ze hun Profeet noemen.”

Ergens in het gesprek met Schrijver in “De verwondering” brengt Slaats diezelfde “Profeet” Mohammed ter sprake:

“De mystici die werkelijk getoond hebben hoe vervuld van God ze kunnen zijn. De grote spirituele figuren, Rumi, Mohammed, Christus.”

Kijk, dan ben je onterugkeerbaar ver heen, als je Mohammed een “mysticus” noemt. Hij heeft trouwens niet bestaan, maar de moslims geloven hysterisch en redeloos in de wrede mythe.

Nee, het houdt niet op, niet vanzelf.

_______________

Advertenties