“Ik ben volgens mij niet lang buiten bewustzijn geweest, want toen ik mijn ogen open deed zag ik hem naar me kijken – en dat vergeet ik NOOIT meer.”

(Door Joost Niemöller)

Bij het verschijnen van mijn boek ‘Kwaad’, met de levensverhalen van Nederlanders in reactie op de massamigratie, kreeg ik zeer veel reacties van mensen.

Veel persoonlijke tekenen van herkenning, maar ook weer nieuwe levenservaringen en dramatische gebeurtenissen.

De traumatische gevolgen van 40 jaar immigratie, en met name veel harde aanvaringen met Marokkanen, zijn lang, te lang, weggestopt geweest.

De onderstaande reactie van een Nederlandse vrouw is er één van. Ik heb de reactie geanonimiseerd om haar als slachtoffer niet nog verder te beschadigen. Haar identiteit is bij mij bekend.

Lieve Joost, heb je boek inmiddels ontvangen en ben het driftig aan het lezen. Kan niet aan één stuk, daarvoor is het te heftig en trek ik het niet meer. Van kwaadheid en herkenning. Een goede vriend van mij is afgelopen weekend, terwijl hij de inboedel van zijn moeder overbracht naar een verzorgingshuis . . . . . . . . Lees verder op De Nieuwe Realist >>>

______________

Advertenties