pechtold-positivoJa, het zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat alias het narcistisch-hedonistisch zelfmanifestantendom alias de better than thou-ers op het morele krukje.

OpinieZ heeft een stuk van Joep Schrijvers dat getiteld is “Ontspoord leiderschap” met een verhaal over hoe de managment-cultuur op een roze wolk ontspoorde:

“Het is bizar hoe weldenkende leiderschapsdeskundigen vergaten, dat er ook nog zoiets als kwaadaardig leiderschap bestond. Hun voorgangers uit de Oudheid en de Middeleeuwen zouden meewarig hun hoofd geschud hebben bij zoveel naïviteit en ontkenning. Als we maar zeggen dat het kwaadaardige en gruwelijke leiderschap er niet is, dan bestaat het ook niet.”

Die ziekte beperkt zich niet tot “het management”, maar beheerste de afgelopen decennia de hele links-regressieve cultuur. Erger nog: de cultuur was doortrokken van de zonde waarvoor Jesaja 5:20 waarschuwt: “Wee hen die het Kwade goed noemen en het Goede kwaad.” Of andersom, in de woorden van Thomas Mann: “Toleranz wird zum Verbrechen, wenn sie dem Bösen gilt.” En zoals ik zelf dat dan alliteratief reformuleer: wanneer toegepast op het Kwaad, wordt tolerantie tot misdaad.

Ik zag pas geleje Siep Wynia in Buitenhof aan Pechtold zeggen dat een opvallende karakteristiek van zijn houding die vrolijke positiviteit is. Wynia vroeg: “Waarop baseert u dat eigenlijk?”  Van Pechtold is inderdaad bekend dat hij de geschiedenis van de Twin-Towers via Parijs Bataclan tot de Nice-Boulevard wegwuift met “Ach, die xenofobie van vreemde luchtjes op de trap”. Wat zegt u? Je zou ‘m dood trappen? Nou, nee. Dat mag niet. Maar ik begrijp uw impuls.

rutte-verkneukel-lachVerder heeft Rutte, die als eerste mens ter wereld erin geslaagd is van rubber te wezen en toch met teflon bekleed te zijn, nu die op zijn smoel vastgeplakte grijns tot expliciet handelsmerk gemaakt. Ik heb verkiezings-spotjes voorbij zien komen waarin hij vrolijke positiviteit aanbeveelt als een levenshouding die tot veel betere oplossingen bij problemen leidt. Ik hoorde hem ook zeggen dat die Wilders met zijn vergelijking van de islam met nazisme toch wel een absurde zwartkijker moest wezen.

Ik heb ooit dank zij een fundamentele levenscrisis – Ja: dat schrijven wij gewoon even zo op! – geleerd het Kwaad niet te ontkennen. Lees daartoe de autobiografisch-religieuze analyse “ONDER DE INVLOED: de totalitaire verleiding van “Een Cursus in Wonderen”.

Positivisme kan totalitair zijn, ja, maar dat wisten we al van Orwell: “In het Ministerie van Liefde werd weer druk gemarteld.”

_________

Advertenties