Farah Karimi vrolijk aan de startknop ondanks dat hongerloon van d’r

Ze zijn moreel zóó diep verrot, dat regressief-linkse tuig, en tegelijk zóó intens dom. Neem Farah Karimi, voorzitteuse van Oxfam-Novib, voor al uw Israël-haat maar ook van de hongerkindjesactie 555. Deze morgen in het NOS-journaal om met een heel team de startknop te bedienen voor de volgende zelfverheerlijkings-trip van het dik betaalde zelfverheffings-neuroten-machtsconglomeraat.

Ze verdient ongeveer twee ton per jaar en het artikel van Trouw uit 2005 over haar jeugd in Iran is getiteld “Van rood islamisme naar GroenLinks”. Ja, dat vat het wel samen. Mijn stukkie uit 2010 over haar heette “Farah Karimi legt de islamitische cultuur uit”. Ze vond toen dat het niet zo raar was dat een dorsphoofd in Iran de kleine meisjes waarmee hij wilde neuken voor het uitzoeken had. Kijk eens aan: waarschijnlijk wil ze nu voorkomen dat kinderen in de door de islam geteisterde Hoorn van Afrika verhongeren opdat de islamitische stamhoofden daar nog wat te kinderneuken over houden.

Want vergis je niet: er is maar één oorzaak van de honger daar, namelijk de nazislam. Maar GroenLinks maakt dat natuurlijk tot heel ander koren op haar windmolens: het is de klimaat-verandering!

Er zijn veel verhalen te vertellen over GroenLinks & terreur & bedrog & zelfverrijking. Dat staat allemaal niet eens in de Grote-Groen-Links-Terreur-Puzzle van Martin Bosma.

Bijvoorbeeld het verhaal van de laatste campagneleider van Jessias Klaver. Dat is een ex-kraker met een gewelddadig verleden die nu met de ex-voorzitster van GroenLinks en de studerende kindjes een kapitaal hoekpand van vier verdiepingen bewoont met uitzicht op een prachtig en kastanjeboomrijkplein in Amsterdam-Oost. Wat zegt u? Ja, natúúrlijk zijn ze eigenaar. Ergens rond de 3 miljoen WOZ-waarde, schat ik.

Frank Lammers roept op tot nadenken

En dan Frank Lammers, acteur en dus de gevoelsmens en dus erg begaan met die testosteron-bommen die en masse door Europa trokken op zoek naar het gunstigste uitkeringsparadijs, en die zich “asielzoekers” noemen. Inmiddels heeft Lammers zich gesubsidieerd op de hongerende kindjes gestort. Laatst zat-ie bij Pauw. Hij was op kosten van de belastingbetaler naar Noord-Nigeria geweest.

Op minuut 7 begint het geouwehoer over oh-oh-oh en wat-nu. En vanaf 13:08 hoort u Frank Lammers zeggen:

“Ik denk dat de tijd is gekomen dat we met zijn allen echt verantwoordelijkheid gaan nemen, ook voor die mensen die misschien in eerste instantie denken die . . eh . .  kinderen in Afrika of  . . eh  . . die mensen die islamitisch of whatever mensen die daar geen zin in hebben, partijen die nooit vóór ontwikkelingssamenwerking zijn om daar eens opnieuw over te gaan nadenken.”

Ja, ga eens nadenken, schijtbak. Met je stiekeme PVV-laster. En lees dan vooral over de islam. Daar heeft wijlen Hans Jansen prachtig over geschreven. Over ontwikkelingshulp trouwens ook. Één citaatje, lamlul:

Zonder noodhulp zouden al deze conflicten beduidend anders verlopen. Noodhulp brengt harde valuta in omloop waarmee de boosdoeners zich toegang tot de wereldmarkt van wapens enz. kunnen verschaffen. Het komt er op neer dat een noodhulpverlener die in Zuid-Soedan zijn leven op het spel heeft gezet, wanneer die in Emmeloord bij zijn schoonouders op bezoek komt, moet vertellen dat, dankzij zijn levensgevaarlijke werk, de bevolking van het gebied waar hij werkt niet wordt doodgehongerd maar doodgeschoten. Proost jongen, wil je nog een kopje thee?

De bekwame voorlichter Dig Ishta, ooit diplomaat bij de Nederlandse ambassade te Cairo met hulp in zijn portefeuille, heeft in oktober 1996 voor de NCRV-radio, in de rol van presentator, een criticus van ontwikkelingshulp proberen klem te zetten: “Wat doet u als u uw huis, uw baan, uw bezittingen, uw familie, uw geld, alles kwijt bent? Dan vraagt u toch ook om hulp?” Dit leek hem een goed argument voor voortzetting van ontwikkelingshulp.

Het tegendeel is echter het geval. Regeringen in de Derde Wereld die met een zekere regelmaat hun onderdanen hun huis, hun baan, hun bezittingen, hun familie, hun geld, alles, afpakken, krijgen vervolgens ontwikkelingshulp aangereikt namens onze wijze en capabele regering. Dat moet ophouden. En misschien is het ook voor het eerst in de jaren na de Tweede Wereldoorlog dat het inderdaad kan ophouden: bij Moskou aankloppen als de Westerse hulpkraan dichtgaat, is er niet meer bij.”

Hans had toch weer buiten de extreme domheid van regressief-links gerekend. En die is nog minder te verhelpen dan de honger en de islam.
_________________

 

Advertenties