Van bevriende Jodofiele zijde wordt mijn aandacht gevestigd op een heugelijk feit: de antisemiet Monique van Hoogstraten sode-flikker-tering-tief-pest-pleur-kanker-straalt op bij het NOS-journaal. Klik hier voor de volledige aanwervings-annonce op de NOS-site waar de voortreffelijke kwaliteiten vereist bij de eventuele opvolger staan opgesomd. Allemaal nogal technisch, maar de voornaamste vereiste eigenschap, links-regressieve Israëlhaat, staat er niet bij.

Hilarisch is vooral deze “kwaliteits-eis”:

“Beschikt over grondige kennis van de politieke, economische en maatschappelijke ontwikkelingen in dit gebied.”

Gutteput, als de nieuwe correspondent werkelijk aan die eis gaat voldoen, zou dat voor het eerst zijn. Maar vrees niet: bedoeld wordt natuurlijk dat de verse kracht gepokt en gemazeld moet zijn in het linkse demoniserings verhaal vanbezette gebieden, Westbank, 1967-grenzen, bestandslijnen, groene lijnen, illegale nederzettingen, internationaal recht en alle andere evergreens uit het activistische anti-Israël repertoire”. We gaan er niet van uit dat de nieuw aan te stellen functionaris werkelijk iets substantieels over de geschiedenis van Israël heeft gelezen.

Onder normale omstandigheden zou ik gehoopt hebben dat mijn vele odes aan het lieglasterende Moniekje bijgedragen hebben aan haar oprotting. Maar de omstandigheden zijn onder het culturele monopolie van het links-regressieve zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat al 40 jaar niet meer normaal. Om dezelfde reden mag een mens natuurlijk niet hopen dat er één keertje géén halve gare van regressief-linkse snit dat baantje krijgt. Maar toch. Tegen beter weten in en uitsluitend om mijn plicht gedaan te hebben, ga ik een linkje van dit mijn onderhavig stukkie sturen naar “chef Buitenland” (Dick.Jansen@nos.nl) om hem te wijzen op één tekst die elke verse correspondent in Israël zou moeten lezen, namelijk de analyse van Matti Friedman, voormalig correspondent van Asociated Press te Jeruzalem:

 “Veel vers aangekomen verslaggevers in Israël, op drift in een nieuw land, ondergaan een snelle socialisatie in de [regressief-linkse] kringen die ik noemde. Die kringen voorzien hen niet alleen van bronnen en vriendschappen, maar ook met een kant en klaar kader voor hun verslaggeving, met gereedschap om uit complexe gebeurtenissen een simpel en tegelijk verwrongen verhaal te destilleren, waarin er een slechterik is die geen vrede wil en een goede kant die dat wel wil. Dit is het ‘Israël-verhaal’ en het heeft het voordeel een verhaal te zijn dat gemakkelijk te vertellen is. Iedereen hier beantwoordt zijn mobiele telefoon en iedereen weet wat-ie moet zeggen. Je kinderen kunnen naar een goede school en je kunt eten in goede restaurants. Het is prima als je homo bent. Je kansen om op YouTube onthoofd te worden zijn gering. Bijna alle informatie die je nodig hebt – en dat is in de meeste gevallen informatie die kritiek bevat op Israël – is niet alleen gemakkelijk te verkrijgen, maar is al gerapporteerd door Israëlische journalisten of samengesteld door NGO’s. Je kan beweren dat jij de machthebbers de waarheid vertelt en je hebt daarvoor de enige ‘machthebbers’ in de regio gekozen die geen bedreiging vormen voor jouw veiligheid.”

OH JA! EN DE NIEUWE CORRESPONDENT MOET DIT BOEKJE NATUURLIJK MEENEMEN!

PALESTIJNSE FABELS 150.jpg

__________________________

Advertenties