Bronja Prazdny

Wij googelden. De nieuwste roman van Bronja Prazdny heet ‘Verloren taal’ en ze is Joods en net als Eva Jinek kind van uit Tsjechië gevluchte ouders. Gevlucht, neem ik aan, na het neerslaan van de Praagse Lente in 1968. En ze romantiseert dus, net als Jinek “vluchtelingen” ook als het agressieve islamitische jonge mannen en Afrikaanse gelukszoekers zijn. Eerlijk gezegd raad ik dat een beetje, maar te oordelen naar het begin van die 27 minuten radio-interview met haar, zit dat er dik in. Ik heb inderdaad maar drie minuten van dat interview kunnen uitluisteren, want Prazdny is misschien best wel een schrijfster, maar zeker geen prater.

Ze heeft een eigen weblog en daarop heeft ze een naïef stuk geschreven over hoe genuanceerd ze zelf wel niet staat temidden van al die elkaar verketterende linkserds en rechtserds en hoe zij daar, als eclectische verstandigerd, erg onder lijdt. En dan komt die ongelooflijke domheid over Israël waarvan ik het verbazend vind dat Uri van As dat publiceert:

 “Kijk, ik stem uit principe geen SP vanwege hun Israëlstandpunt. Daar waar het voor Anja Meulenbelt reden was de rode partij te omarmen, is het voor mij juist reden haar links te laten liggen. ‘Aha, u bent een ijzervreter! Een rechtse Israëlvriend, een voorstander van een Eretz Israël, een voorstander van de Bezettegebiedenapartheid!’ Ehm, nee. Ik ben een grote tegenstander van de schandepolitiek van Israël, de bezetting en die ranzige, misselijkmakende nederzettingen-expansie, maar ik hou van het land. Ik voel walging als ik Netanyahu hoor praten, maar ben van mening dat de oprichting van een Joodse staat in 1948 een grote verworvenheid is. Ja, ik verklap u een geheimpje: ik ben Zionist. ‘Wat walgelijk, ik ontvriend u onmiddellijk! U haat Palestijnen, bent voorstander van de Holocaust die daar – met uw goedkeuren, kent u geen schaamte? – plaatsvindt. U bent geen haar beter dan de mensen die uw halve familie door de ovens van Auschwitz joegen!’ “

“Ik heb echt geen filterbubbel”, zegt mevrouw parmantig. Maar op het gebied van Israël dus echt wel, want het is godsonmogelijk dat, als je echt iets weet van de geschiedenis van Israël, je zo ongelooflijk dom en immoreel uit je genuanceerde nek kletst over datzelfde Israël. Ga eens met Caroline Glick praten, intellectueel! Of beter nog: lees haar boek. Of is “150 Palestijnse fabels” iets voor je? Of anders zijn misschien mijn 17 analyses van de 17 hoofdstukken in de New-York-Times-bestseller van jouw ongetwijfelde kampioen, Ari Shavit, die landverrader, ook wel interessant voor je. Hier is Shavits gezwets in het Engels samenvattend gefileerd: “Can Ari Shavit be charged with High Treason?” De kortste opsteker die ik in de aanbieding heb is deze: “Nourdin el Ouali, NIDA, DOCP en de leugen-boycot van Israël”.

____________________

Advertenties