Screenshot uit de eerste aflevering van de docu van Marcel Prins “Daarom ben ik hier”. Let op de verminderde aantallen Joden tussen 1948 en 2017 in Arabische landen.

In het kader van vijftig jaar juni-oorlog van 1967 heeft het bezinnen toegeslagen. Nou ja. De regressief-linkse Jodenhaat onder het mom van “anti-zionisme” is nog steeds, zoals ik al zei, alive and kicking. Maar mogelijk begint in andere kringen heel langzaam door te dringen hoe verderfelijk die islam is en hoe hard we op weg zijn naar een volgende Holocaust, deze keer uit te voeren in Israël en, opnieuw, in Europa, door de coalitie van moslims en regressief-linksen.

Ik heb zojuist met een collega de vertaling van een boek voltooid dat in de herfst bij De Blauwe Tijger uit komt en heel precies en met een overdaad aan door primaire bronnen gesteund bewijs de ontstaansgeschiedenis boekstaaft van wat tegenwoordig “de Palestijnen” heet. Die geschiedenis is er een van samenwerking met het nazisme langs ideologische en personele lijnen vanaf de Moefti van Jeruzalem, Amin al-Husaini, via Arafat tot aan Abbas en Hamas. Doel is altijd geweest en gebleven, vanaf 1920 en niet alleen van de Palmaffia’s maar ook van het gros van de islamitische wereld: genocide op de Joden in Palestina. Die samenwerking tussen nazi’s en Palmaffia’s was niet von ungefähr, maar kwam voort uit de essentiële wezenverwantschap tussen Hitlerisme en islam, zoals dit boek opnieuw aantoont. De auteurs Rubin en Schwanitz spreken weliswaar van “islamisme”, en ze laten zich niet theoretisch uit over het onderscheid, maar ik sluit me graag aan bij Anne-Marie Delcambre: “Het islamisme zit in de islam als het kuiken in het ei.”

Wie echt iets wil weten over de geschiedenis van Israël, kan nog steeds het beste terecht bij het opstel op mijn website: “Een korte geschiedenis van Israël”.

Tot nu toe heb ik het volgende aan bezinnings-activiteiten gesignaleerd.

Marcel Prins — hier in een interview met Trouw — heeft een docu gemaakt die op de zondagavonden rond elven wordt uitgezonden. De eerste aflevering was afgelopen zondag 11 juni. Heel verdienstelijk, maar kan toch echt beter begrepen worden als het opstel op mijn website is gelezen. Dat geldt ook voor de docu die het links-regressieve ARTE niet wilde uitzenden en waarvoor, of all pulp magazines, het Duitse BILD de verantwoording nam.

Auserwählt und Ausgegrenzt – Der Hass auf Juden in Europa

 

UPDATE 16 JUNI:

Een opmerkinkje over de docu van Marcel Prins. Hierin treedt op Martin Weyl, kunsthistoricus, museumdirecteur, Jood en na zijn middelbare school ergens in de jaren 1950 vanuit Nederland naar Israël getrokken. Hij neemt op 42:30 het woord “bezetting” in de mond. Gelukkig relativeert hij dat door erop te wijzen dat, als die “bezetting” van Samaria-Judea ophoudt, Israël ISIS en ISIS-verwante groepen meteen aan zijn grenzen heeft, maar als u in kort bestek de perverse onzinnigheid überhaupt van die term “bezetting” wilt gaan inzien, moet u even dit lezen.

______________

Advertenties