Die aanslag bij die moskee in Londen. “Een gek!” Ja, ongetwijfeld. At random moslims vermoorden is krankzinnig. Dan kan je nog beter willekeurige links-regressieve rotzakken uit het collaborerende zelfverheffingsneuroten-machtsconglomeraat te grazen nemen. Maar dit is toch een van de eerste tekenen dat de burgeroorlog nu ook vanuit de andere kant gevoerd gaat worden. Gekken hebben vaak antennes, die, eh . . . . . . . . dingen eerder opvangen dan die van de doorsnee afgestompte burger die noch van zijn eigen gezond noch van zijn eigen ziek weet.

Een vriend mailt me:

“De links-regressieve gekken zullen roepen: dat krijg je nou van dat polariseren en islambashen.”

Ik antwoord:

“Tsja, ik zal er maar weer een stukkie aan wijden.
Zo blijf je constant bezig met die kanker-islam.”

U begrijpt dat dit in eerste instantie eigenlijk niet voor publicatie was bestemd.
Maar in tweede instantie toch maar wel.

Ook deze morgen een bericht van Belgische vrienden. Weer een stuk van een of andere leipenist in Knack die vindt dat er nodig hoofddoeken bij de politie moeten mogen. Ik lees het niet meer en ik ga er, godverdomme, ook niet eens meer op in. Lees Bart Nijman maar als je het nu nóg niet weet. Dus ik antwoordde die vrienden:

“Er komt een moment waarop ik zo’n klootzak ga opzoeken en ‘m met blote handen uit elkaar trek.”

Ook in eerste instantie eigenlijk niet voor publicatie bestemd en in tweede instantie toch maar wel.

Ik zou nu vele filosofisch-anthropologische alinea’s kunnen wijden aan mijn eigen afkeer van geweld, die dreigt om te slaan in vreselijke zin in geweld. Want ja, de Thin Red Line, weet je wel. Lafaard of held. Ziek of gezond. Gek of uitermáte geestelijk zindelijk. Uitzinnig massamoordend losgaan of schreiend knielen en aanvangen met bidden. Spreken over het mogelijk reinigend effect van geweld op de individuele en collectieve psuchè. Of Thomas Mann citeren:

“Men heeft de kunst geëerd  door haar verwant te verklaren aan de religie en de geslachtsliefde. Men mag haar nog een andere elementaire en fundamentele macht van het leven terzijde stellen ( . . .), ik bedoel de oorlog.”

“De kunst zal nog leven en een element van onzekerheid vormen, de mogelijkheid, denkbaarheid van een terugval bewaren. Zij zal spreken van hartstocht en onverstand, hartstocht en onverstand uitbeelden, cultiveren en bejubelen. Oergedachten, oerdriften in ere houden, levend houden of met grote kracht weer tot leven wekken, de gedachte en de drift van de oorlog bijvoorbeeld.”

Maar dat doen we dus niet, vergaand auto-introspectief sociologiseren: bovenstaande ene alinea is wel genoeg. Wel spreken we nog het vermoeden uit dat het moment steeds dichterbij komt dat meer mensen gaan besluiten dat we klaar zijn met redeneren. En dat de dood in een oorlog tegen de meest reactionaire ideologie die deze aardkloot ooit heeft gezien toch te verkiezen valt boven langzaam stikken in je eigen razernij. Dan gaan we zingen op de wijze van It’s a Long Way to Tipperary:

Wij zijn klaar met redeneren
Met redeneren zijn we klaar
Wij zijn klaar, klaar, klaar met redeneren
Met redeneren zijn we klaar.

NA HET 6-UUR-NOS-JOURNAAL UPDATE:
Het NOS-journaal covert de aanslag op moslims in Londen

__________________

Advertenties