Voor de stelling dat Dāniels altijd kritisch is op Israël, ga ik geen bewijzen geven. Ik heb vroeger nog wel eens met Eddy gecorrespondeerd en daaruit de overweldigende indruk overgehouden dat, eh . . . . . . nou ja, Eddy best wel een beetje anti-zionistisch was. En nu heeft Dāniels een genuanceerd stuk geschreven over wat ik ongenuanceerd noem de totale ontregeling van de westerse maatschappij door een tsunami van islamisering, islamitische terreur en collaboratie door islamofiele links-regressieve gekken. Maar over dat stuk zodadelijk meer.

Om in de sfeer te komen eerst een boek van Eddy Dāniels dat is uitgekomen bij De Blauwe Tijger: “De Kwestie M: een gekaapte godsdienst”. Vierhonderd-en-dertig pagina’s met appendixen en voetnoten. Het maakt allemaal een weledelzeergeleerde indruk, maar ik heb nog geen tijd gehad het te lezen. Te druk geweest met het vertalen van een boek dat ook bij De Blauwe Tijger gaat verschijnen en dat getiteld zal zijn: “Nazi’s, Islamisten en het Moderne Midden-Oosten”.

In die laatste titel zit via de term “islamisten” ook die suggestie van “gekaapte godsdienst”. Maar hoe goed ik het historische onderzoek dat ten grondslag ligt aan het werk van Rubin & Schwanitz ook vind, ik ben het fundamenteel oneens met dat onderscheid, waarover de auteurs overigens geen enkele theoretische verantwoording afleggen. Ik ga mee in de stelling van Anne-Marie Delcambre.

“Tussen islam en islamisme bestaat alleen een gradueel verschil. Het islamisme zit in de islam als het kuiken in het ei.”

Ik citeer de aanbevelingstekst die De Blauwe Tijger meegeeft aan het boek van Dāniels (de aanstellerige streepjes op elke islamitische a in het origineel):

“Een islam zonder Mohammed? De planeet heeft problemen met jihādisten. De reactie valt in twee uitersten uit elkaar: de islāmofielen zeggen dat de ‘ware’ islām verdrukt wordt door een uitwas die dit schone geloof ten onrechte besmeurt. De uitweg zou een herbronning zijn in de Koran, om zo tot een rationele en zelfs Europese geloofsbeleving te komen. De islāmofoben zeggen dat de islām een onverbeterlijk gewelddadig systeem is, met het jihādisme van nature ingebakken. Eddy Daniels geeft ze allebei gelijk en ongelijk. Hij vindt inderdaad dat de ‘ware’ islām niet gelijk is te stellen met jihād, maar de herbronning kan volgens hem niet via de Koran gebeuren. Hij vindt ook dat het geweld veel dieper ingebakken zit dan de islāmofielen zich willen toegeven. De aanpak waar hij voor pleit is een terugkeer naar de ware islām, die al bestond voor Mohammed ten tonele verscheen, de ḥanīfiya. Met de profeet, die zichzelf als laatste en enige spreekbuis zag van Allāh, zijn de problemen begonnen. Daniels pleit daarom voor een islām zonder Mohammed.”

Natuurlijk, de ḥanīfiya! Wie heeft er niet van gehoord? Een herbronning buiten de Koran en zonder Mohammed? Doen we!

Wat valt hier nou op te zeggen, zonder dat we het boek gelezen hebben? Nou, bijvoorbeeld dat dit de naïviteit ver voorbij is en dat we hier verlegen zitten om een gloednieuw woord. Wie wil weten waarom ik dat vind mag een paar van mijn stukkies terzake gaan lezen:

Die hysterische verering van “de Profeet” is heel erg eng

MOHAMMED HEEFT NOOIT BESTAAN & GEMATIGDE MOSLIMS BESTAAN NIET

De islam is een onhervormbare moordenaarsideologie

Daniel Pipes, Ayaan Hirsi Ali, “gematigde moslims” en de gevaarlijke illusie dat de islam hervormbaar is

Belgenmop in Vlaamse krant: gematigde islam is mogelijk!

In 2014 nam ISIS met 1000 terroristen Mosul in: de les van Brigitte Gabriel bevestigd

Nu naar dat stuk over islamitische terreur van Dāniels getiteld “Wie angst heeft, wordt tot dader benoemd”.

Dat is een wat kryptische titel, maar Dāniels bedoelt dat angst voor de islam niet weggezet mag worden als islamofobie als ware het een rare en misdadige afwijking die de schuld is dat moslims aanslagen plegen. Verder is het een nogal ingewikkeld en wat mij betreft onhelder stuk, met uitzondering van deze alinea’s:

“( . . .) niet omdat ik de moslims hun zelfbeklag niet zou gunnen. Wel omdat het op dit zelfbeklag is dat het jihadisme zich bouwt. De Britse Quilliam Foundation analyseerde hoe salafisten te werk gaan in de gevangenissen. Zij benaderen jonge boefjes niet met het verhaal dat zij zich tot de islam moeten bekeren, maar wel met verhalen over de misdaden van de westerse zogeheten democratie. Hoe geraffineerd dat soms gebeurt, kan men waarnemen in de succesvoorstelling van het theaterstuk Malcolm X: een eenzijdige aanklacht tegen België van Fikry El Azzouzi, die hernomen wordt in de Brusselse KVS. Hij bakt het zo bruin dat hij de slachtoffers van 9/11 ‘roasted chickens’ noemt en IS en al-Qaeda inschakelt in de vrijheidsbewegingen van Nelson Mandela of Patrice Lumumba. Het zou goed zijn als mensen die de propagandatechnieken van de IS-adepten willen begrijpen, massaal deze voorstelling (die met Vlaams geld wordt gefinancierd) zouden bijwonen (07/09 om 20u).

Wij zullen je leren hoe dat te doen

De conclusie van zulk vitriool dat ook en vooral in de gevangenis dus wordt uitgegoten over de kruimelcriminelen, wordt dan: niet jij bent een misdadiger, jij bent een slachtoffer van de misdaden van deze smerige maatschappij, en hebt op een verkeerde manier wraak proberen te nemen. Pas als ze zover zijn, als ze de straatboeven gedeculpabiliseerd hebben, volgt het tweede deel van hun boodschap: de islam neemt wel op de juiste manier wraak. Kom bij onze umma, dan zullen wij je leren hoe je je natuurlijke hang naar geweld effectief kunt maken in een wereldwijde jihad.

Wat de grotendeels onterechte klachten over discriminatie in de moslimwereld dus bewerkstelligen, is dat er een atmosfeer wordt gecreëerd om de ware professionele terroristen, de jihadisten, als helden te aanzien, en de aanslagen in Europa te legitimeren. Natuurlijk gaan er drommen ‘moreel correcte’ intellecto’s – zoals de directie van de KVS – in dat verhaal mee. Vergeten is de angst die in naam van de islam in onze samenleving wordt geïntroduceerd, zij laten zich uitnodigen op de iftar van één of andere moskee, en ontmoeten daar vriendelijke moslims. En zij besluiten dan dat er geen probleem is met de islam en dat de werkelijke aanstokers van de haat degenen zijn die schrik hebben voor die islam. Angst wordt een daad, en islamofobie een misdaad. Daarmee is de cirkel dan rond.”

Nou, daarmee is de hysterische cirkel BIJNA rond. Want wat ook nog het gevolg van deze collaborerende gekte is: moslims krijgen geen enkele impuls om eens kritisch naar hun ideologie te gaan kijken. En zo krijgen natuurlijk al helemaal nooit die fijne wereldwijde ḥānifiyāïsering van de islām die Dāniels bepleit. En ik raad Dāniels dan ook aan niet meer te schrijven dat hij de moslims hun zelfbeklag gunt. Want dat is nou precies waar iedereen heel erg en heel erg meteen mee zou moeten ophouden.

Er is geen enkele confrontatie. Als ik zodadelijk boodschappen ga doen bij Albert Heijn, dan ben ik onderweg zeker 10 tot 20 hoofddoeken tegengekomen, die mij toeroepen “Islam is hier! Islam is hier!” En dan ga ik afrekenen bij de kassa en daar zit dan in 7 van de 10 gevallen een welgemutst meisje met een hoofddoek vriendelijk en schijnbaar argeloos te wezen. En dan word ik geacht niet te vragen of ze wellicht van die godsdienst is die zoveel in het nieuws is de laatste decennia.

Mag ik in dit kader twee stukjes van gisteren uit mijn toetsenbord aanbevelen?

They are really raving mad: no kidding

J. K. Rowling: “Dat krijg je nou van dat islambashen!”

___________________

Advertenties