“Zou ik ook kans maken op 500 euro als ik claim al decennia geestelijk te lijden, ja existentiële angst te ondervinden, vanwege het feit dat ik in mijn stadswijk al 30 jaar niet meer naar buiten kan zonder voortdurend geconfronteerd te worden met de hoofddoek, een symbool dat ik voor nazistisch houd en mij herinnert aan alle gruwelen die de islam dagelijks aanricht en aan het feit dat die islam mijn hele continent dreigt over te nemen?”

“Is zo’n contextualisering niet overdreven? Nee. In die hysterische eis van die moslimouders zit die mentaliteit verborgen die meent dat de islam eigenlijk behoort te heersen.”

We schakelen over naar Jinek. En komen eens te meer tot het besef dat de engnekken en de gekken onder ons zijn en blijven.

Nico Meijerink is die advocaat Van Dino Sorel die academisch verantwoorde waarheidsvinding belangrijker vindt dan beroepsmoordenaars opsluiten. Dan begrijp je dus niks van het onderscheid tussen geest en letter van de wet en dat in laatste instantie niet wetsteksten maar de mensen die ze interpreteren belangrijk zijn. Lex dura, sed lex? Me reet! Deze rechters hebben mijn zegen. Maar ja: wie ben ik? Gewoon iemand met een mening.

Meijerink had ook een mening over de zaak van . . . . . . ja,  hoe noemen we dat? De zaak van de islamitische schoolklasfoto? Of toch maar gewoon “schoolfoto-fuckup”. Vergeet niet bij GeenStijl kennis te nemen van het feit dat de NRC en “Folkert-hoofdredactioneel-6-mei-Jensma” nog steeds niks hebben bijgeleerd.

Dat met die schoolfoto is dus een typisch geval van eeuwenoud islamitisch supremacisme, van moslimdramdreigen, zoals Robert Spencer dat haarfijn uitlegt. Dit valt in de categorie van moslimische taxichauffeurs die weigeren blinden te vervoeren want blindengeleidehond. Van taxichauffeurs die weigeren jou mee te nemen vanaf de luchthaven omdat jij een tax-free flesje alcohol hebt gekocht. Van scholen die alle varkensvleesproducten bannen want moslimkinderen. Het is de categorie van hoofddoekjes bij de politie, kortom die van de halalisering-annex-islamisering.

Dit is de islam die “respect” eist als voorfase van de komende tijd waarin moslims jou gewoon weer, zoals het hoort, als tweederangsburger gaan behandelen die jizya is verschuldigd. Als slaaf eigenlijk. Het is een uitvloeisel van de mentaliteit die bovenop de verwoeste tempel van de ongelovigen een moskee bouwt. Zoals ze bijna met succes deden op Ground Zero. Dit gezeik over die schoolklasfoto past in een patroon dat Hans Jansen ooit in het Europees parlement schetste naar aanleiding van de verwoestingen door ISIS van klassieke bouwwerken:

“In het jaar 832 heeft de toenmalige Kalief van Baghdad Egypte bezocht en de opdracht gegeven de grote piramide van Gizeh af te breken. De inspanningen van zijn soldaten hadden na maanden nog nauwelijks enig zichtbaar resultaat uitgehaald. De pogingen dit pre-islamitische monument af te breken werden dan ook gestaakt. Dit illustreert dat de islam alle zichtbare herinnering aan wat voorafging probeert uit te wissen. De islam heeft dat altijd gewild. Niet alleen nu in Noord-Irak en Noord Syrie. Bij genocide hoort de ontkenning van de genocide en bij de jihad hoort het uitwissen van alles dat herinnert aan de slachtoffers van de jihad. Ik wil dan ook de Commissie en ieder die dit hoort of leest vragen niet alleen die slachtoffers te gedenken, maar ook uit alle macht te bevorderen, dat Europa hetzelfde lot bespaard blijft, want de vijand is al binnen de poorten.”

Is zo’n contextualisering niet overdreven? Nee. In die hysterische eis van die moslimouders zit die mentaliteit verborgen die meent dat de islam eigenlijk behoort te heersen.

Desgevraagd door Jinek vindt Beatrice de Graaf dat zoiets niet bevorderlijk is voor de sfeer tussen brengende en afhalende ouders op het schoolplein. Maakt het allemaal ongezellig. De Graaf wil, voordat ze een oordeel geeft, eerst zelf het vonnis grondig lezen. Werkelijk, professor? Ze vraagt: “Wat zit hier eigenlijk achter?” Ik zou zeggen, professor: zie boven.

Die kinderen stonden dus niet op de klassefoto vanwege het “offerfeest”, dat is het strot-afsnij-festijn waarmee moslims in het collectieve bewustzijn houden dat ze eigenlijk allemaal ISIS zijn. En omdat die kinderen van de staat der Nederlanden officieel toestemming hebben gekregen om op die dag afwezig te zijn — hou op daarmee! — vond de rechtbank dat er rechtsgrond voor de klacht was. Maakt niet uit dat er door de rector alsnog een klassefoto is gemaakt waar de moslimkindjes wél opstonden: de moslimouders dramden gerechtelijk dóór. Tienduizend euro gevraagd (!) en vijfhonderd toegewezen. Vanwege geleden leed.

Persvoorlichter Knijff:

“Het nare gevoel. De kinderen hebben gesteld dat het confronterend voor hen was. De officiële klassefoto waarzij niet op stonden is het in het klaslokaal opgehangen en ze hebben het confronterend gevonden, zo hebben ze gezegd, dat ze daar niet op stonden.”

Zou ik ook kans maken op 500 euro als ik claim al decennia geestelijk te lijden, ja existentiële angst te ondervinden, vanwege het feit dat ik in mijn stadswijk al 30 jaar niet meer naar buiten kan zonder voortdurend geconfronteerd te worden met de hoofddoek, een symbool dat ik voor nazistisch houd en mij herinnert aan alle gruwelen die de islam dagelijks aanricht en aan het feit dat die islam mijn hele continent dreigt over te nemen?

Maar dan Meijerink.

“Ik vind het wel iets sympathieks hebben dat zo’n rechter daar extra scherp op is. Dat zijn mensen die in de samenleving, zeker nu, veel kwetsbaarder zijn geworden nog. Dat die wat extra bescherming krijgen.  [Maar het is de vraag of het zo heeft gewerkt]  want ik heb gehoord dat er weer een bak narigheid op internet is gekomen dat die kinderen over zich heen hebben gekregen.”

Vijf jaar solitaire opsluiting met de complete werken van Robert Spencer en Bill Warner.

Beatrice de Graaf, die de islam niet echt begrijpt, maar toch vaak bij DWDD islam-terreur mag komen uitleggen, babbelde van 7:50 tot 18:00 ook bij Jinek weer honderduit ter gelegenheid van de herovering van Mosoel op ISIS door het Iraakse leger. Wat weet dat meisje toch een hoop feiten! Maar ja, ze is dan ook professor in het terrorisme met een heel academisch apparaat ter beschikking om al die feiten te verzamelen. (Dit feit meldde ze overigens niet.) En pragmatisch dat ze is! Het is bijna een Belgenmop.

Ik citeer Arthur van Amerongen:

“Belgenmoppen zijn gedateerd, want het sympathieke landje is ons in alles voorbijgestreefd. [Maar toch] Ik donderde gisterenbijkans uit mijn hangmat toen ik in de Standaard een opiniestuk las met de titel: ‘Willen we echt dat soldaten terreurverdachten doodschieten?’ Ik volg inmiddels ruim tien jaar de Belgische verslaggeving over de islam, maar zo zout had ik het nog nooit gegeten. Het vertoog van schrijfster/journalist Gaea Schoeters zit achter een betaalmuur, dus ik vat het gemakshalve even voor de lezer samen. Let wel: dit betreft geen natte hersenscheet in de beerput van Twitter, maar een officiële publicatie in een deftige Belgische courant.”

Beatrice de Graaf zegt iets dat de opvatting van Gaea Schoeters parallelliseert. Zij vindt namelijk — kijkluister op 16:50 — dat het ter plekke doodschieten van Syriëgangers voordat ze kunnen terugkeren als nadeel heeft dat het “de radicalisatie” van moslims in de hand kan werken.

Ik ben niet uit mijn stoel gedonderd gisteravond. Ik heb mij kalm op mijn huiskamervloer uitgestrekt en toen ben ik een uur blijven liggen om het te verwerken. Maar woorden heb ik er nog niet voor gevonden. Ergens houdt het op natuurlijk. Op een gegeven moment radicaliseer je en zing je op de wijze van “It’s a long way to Tipperary”:

Wij zijn klaar met redeneren
Met redeneren zijn we klaar
Wij zijn klaar, klaar, klaar met redeneren
Met redeneren zijn we klaar.

 

___________________

Advertenties